II K 416/00
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Poznaniu umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego wobec skazanej E. K. z uwagi na prawomocne zakończenie postępowania w zakresie części wyroków oraz przedawnienie wykonania kary w innym przypadku.
Skazana E. K. wniosła o wydanie wyroku łącznego obejmującego kilka wcześniejszych skazań. Sąd Okręgowy w Poznaniu umorzył postępowanie, stwierdzając, że część wyroków była już objęta wcześniejszym wyrokiem łącznym, co stanowi przeszkodę procesową (powaga rzeczy osądzonej). W odniesieniu do innego wyroku, stwierdzono przedawnienie wykonania kary. Natomiast czyn popełniony po wydaniu części wyroków nie spełniał formalnych przesłanek do objęcia go wyrokiem łącznym.
Sąd Okręgowy w Poznaniu rozpoznał wniosek skazanej E. K. o wydanie wyroku łącznego. Postanowieniem z dnia 28 maja 2018 roku umorzono postępowanie w tym przedmiocie. Sąd wskazał, że część skazań, objętych wnioskiem, była już przedmiotem wcześniejszego wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Złotowie z dnia 13 października 2000 roku (sygn. akt II K 416/00). Zgodnie z art. 17 §1 pkt 7 k.p.k., postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego nie może być wszczęte, a wszczęte umarza się, gdy postępowanie co do tej samej kwestii odnośnie tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone. Odnosząc się do wyroku Sądu Rejonowego w Wałczu z dnia 29 stycznia 2001 roku (sygn. akt II K 224/00), sąd stwierdził, że postępowanie wykonawcze w zakresie kary pozbawienia wolności zostało umorzone z powodu przedawnienia, co czyni karę niepodlegającą wykonaniu i tym samym nie może być objęta wyrokiem łącznym. Ponadto, czyn popełniony w sprawie Sądu Rejonowego w Pile z dnia 1 lipca 2004 roku (sygn. akt II K 324/04) został popełniony po wydaniu części wcześniejszych wyroków, co nie spełniało formalnych przesłanek do orzeczenia kary łącznej według art. 85 k.k. w brzmieniu obowiązującym do 1 lipca 2015 roku, które miało zastosowanie w sprawie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Nie, postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego należy umorzyć z uwagi na powagę rzeczy osądzonej.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 17 §1 pkt 7 k.p.k., nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy postępowanie co do tej samej kwestii odnośnie tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone. Dotyczy to również postępowań w przedmiocie wydania wyroku łącznego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzenie postępowania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E. K. | osoba_fizyczna | skazana |
| Prokuratura Okręgowa w Poznaniu | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (16)
Główne
k.p.k. art. 572
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 17 § §1 pkt 7
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 85
Kodeks karny
k.p.k. art. 632 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
Dz. U. z 2015r., poz. 396 art. 19 § ust. 1
Ustawa o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw
k.k. art. 253
Kodeks karny
d.k.k. art. 208
Kodeks karny
d.k.k. art. 58
Kodeks karny
k.k. art. 156 § § 2
Kodeks karny
d.k.k. art. 182 § §1
Kodeks karny
k.k. art. 279 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 286 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 270 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 297 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 12
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Część wyroków była już objęta wcześniejszym wyrokiem łącznym. Wykonanie kary w jednym z wyroków uległo przedawnieniu. Czyn popełniony w sprawie II K 324/04 został popełniony po wydaniu części wcześniejszych wyroków, co nie spełnia przesłanek do wydania wyroku łącznego.
Godne uwagi sformułowania
przepisy art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) uregulowały kwestię tzw. intertemporalną nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy postępowanie co do tej samej kwestii odnośnie tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone albo wcześniej wszczęte toczy się. ukonstytuowany w art. 17 §1 pkt 7 k.p.k. bezwzględny zakaz ponownego prowadzenia postępowań karnych dotyczących tego samego przedmiotu procesu, w stosunku do tej samej osoby, ma pełne odniesienie do postępowań w przedmiocie wydania wyroku łącznego.
Skład orzekający
Izabela Dehmel
przewodniczący
sędzia sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów intertemporalnych dotyczących wyroków łącznych oraz zastosowanie art. 17 §1 pkt 7 k.p.k. w kontekście wyroku łącznego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z datami skazań i wejściem w życie nowelizacji Kodeksu karnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy złożonych kwestii proceduralnych związanych z wyrokiem łącznym, w tym przepisów intertemporalnych i powagi rzeczy osądzonej, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Kiedy wyrok łączny nie jest możliwy? Sąd Okręgowy wyjaśnia kluczowe przeszkody procesowe.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyPOSTANOWIENIE Dnia 28 maja 2018 roku Sąd Okręgowy w Poznaniu Wydział III Karny w składzie: Przewodniczący SSO Izabela Dehmel Protokolant: sędzia sprawozdawca przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu Agnieszki Krysmann po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2018 roku na posiedzeniu w sprawie skazanej E. K. wniosku o wydanie wyroku łącznego postanawia: 1. Na podstawie art. 572 k.p.k. w zw. z art. 17 §1 pkt 7 k.p.k. i art. 85 k.k. oraz art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20.02.2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) umorzyć postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego wobec skazanej E. K. . 2. Na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 22.03.2018r. skazana E. K. wniosła o wydanie wyroku łącznego obejmującego skazania ujęte wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Złotowie w sprawie o sygn. akt II K 416/00 (oznaczonym przez skazaną sygn. akt III KOP 51/08) oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Pile w sprawie o sygn. II K 324/04 (oznaczonym przez skazaną sygn. akt II K 324/04 i II Ko 473/18). E. K. została skazana prawomocnymi wyrokami: I. Sądu Rejonowego w Złotowie z dnia 17 stycznia 1997 roku, sygn. akt II K 466/96 , za przestępstwa z art. 253 k.k. , popełnione w dniu 7 listopada 1996 roku, na karę łączną 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat i grzywnę w kwocie 300 zł, przy czym postanowieniem z dnia 24 czerwca 1999 roku zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności, II. Sądu Rejonowego w Złotowie z dnia 2 kwietnia 1997 roku, sygn. akt II K 55/97 , za przestępstwo z art. 208 d.k.k. w zw. z art. 58 d.k.k. , popełnione w dniu 22 kwietnia 1996 roku i w nocy z 27/28 marca 1996 r., na karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat, przy czym postanowieniem z dnia 31 maja 2000 roku zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności, III. Sądu Rejonowego w Złotowie z dnia 2 kwietnia 1997 roku, sygn. akt II K 224/96 , za przestępstwo z art. 208 d.k.k. w zw. z art. 58 d.k.k. , popełnione w dniu 22 kwietnia 1996 roku i w nocy z 27/28 marca 1996 r., na karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat, przy czym postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2001 roku zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności, IV. Sądu Rejonowego w Złotowie z dnia 30 maja 1997 roku, sygn. akt II K 122/97 , za przestępstwo z art. 156 § 2 k.k. , popełnione w dniu 25 kwietnia 1996 roku, na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat, przy czym postanowieniem z dnia 31 maja 2000 roku zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności, V. Sądu Rejonowego w Złotowie z dnia 23 lutego 1998 roku, sygn. akt II K 435/96 , za przestępstwo z art. 182 §1 d.k.k. , na karę 5 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie, przy czym postanowieniem z dnia 16 lutego 2010 roku umorzono postępowanie wykonawcze w zakresie wykonania kary ograniczenia wolności, VI. Sądu Rejonowego w Złotowie z dnia 22 grudnia 1997 roku, sygn. akt II K 313/97 , za przestępstwo z art. 208 d.k.k. , popełnione w nocy z 22/23 maja 1997 r. na karę 1 roku pozbawienia wolności, VII. Sądu Rejonowego w Złotowie z dnia 5 października 1998 roku, sygn. akt II K 402/97 , zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 2 kwietnia 1999 r. w sprawie IV Ka 254/99 za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. , popełnione w nocy z 20/21 lipca 1997 r. na karę 11 miesięcy pozbawienia wolności, VIII. wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Złotowie z dnia 13 października 2000 r., sygn. akt II K 416/00 , w którym połączono kary jednostkowe pozbawienia wolności orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego w Złotowie z dnia 17.01.1997 r. sprawie o sygn. akt II K 466/96, z dnia 02.04.1997 r. w sprawie o sygn. II K 55/97, z dnia 30.05.1997 r. w sprawie o sygn. akt II K 122/97 i wymierzono karę łączną 2 lat pozbawienia wolności oraz wyrokami z dnia 22.12.1997 r. w sprawie o sygn. akt II K 313/97 i z dnia 5.10.1998 r. w sprawie o sygn. II K 402/97 i wymierzono karę łączną 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, IX. Sądu Rejonowego w Wałczu z dnia 29 stycznia 2001 r., sygn. akt II K 224/00 , za przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i inne, na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat i karę grzywny w wysokości 20 stawek dziennych po 10 zł, przy czym postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2001 roku zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności, a następnie postanowieniem z dnia 09 lutego 2016 roku umorzono postępowanie wykonawcze w zakresie wykonania kary pozbawienia wolności, X. Sądu Rejonowego w Pile z dnia 1 lipca 2004 r., sygn. akt II K 324/04 za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. , popełnione w dniach 10 – 11 marca 1999 roku, na karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 40 zł. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Na wstępie zaznaczyć należy, że przepisy art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. z 2015r., poz. 396) uregulowały kwestię tzw. intertemporalną, to jest wyłączyły stosowanie przepisów rozdziału IX Kodeksu karnego w nowym brzmieniu, a więc przepisów dotyczących nowych zasad orzekania kary łącznej w wyroku łącznym, do spraw w których połączeniu podlegałby wyłącznie kary prawomocnie orzeczone przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 20 lutego 2015r. Zgodnie z tym przepisem – przepisów rozdziału IX ustawy kodeks karny , w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą Kodeks karny , nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Oznacza to, że przepisy art. 85 i następne k.k. w nowym brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2015r. nie mają zastosowania w niniejszej sprawie do skazanej E. K. , ponieważ wszystkie skazania jakie zapadły wobec niej zostały orzeczone przed 1 lipca 2015r., a ponadto – jak wynika z karty karnej nie zapadł wobec niej żaden nowy wyrok skazujący na karę podlegającą łączeniu z poprzednimi karami. Tym samym stwierdzić należy na wstępie, że w stosunku do skazanej E. K. w niniejszym postępowaniu stosuje się przepisy art. 85 i następne k.k. w brzmieniu starym tj. obowiązującym do dnia 1 lipca 2015r. Stosownie do treści art. 17 §1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k. nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy postępowanie co do tej samej kwestii odnośnie tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone albo wcześniej wszczęte toczy się. Nie ulega wątpliwości, że ukonstytuowany w art. 17 §1 pkt 7 k.p.k. bezwzględny zakaz ponownego prowadzenia postępowań karnych dotyczących tego samego przedmiotu procesu, w stosunku do tej samej osoby, ma pełne odniesienie do postępowań w przedmiocie wydania wyroku łącznego. Warunkiem zachowania wymaganej w takim wypadku tożsamości podmiotowo-przedmiotowej, poza tą samą osobą skazanego, jest to, aby postępowania odnosiły się do tych samych wyroków jednostkowych, a więc orzeczeń obejmujących te same czyny tej samej osoby. Taki właśnie układ procesowy miał miejsce w odniesieniu do wyroków w sprawach o sygn. akt II K 466/96, II K 55/97, II K 122/97, II K 313/97, II K 402/97, które były przedmiotem rozpoznania w sprawie zakończonej wydaniem przez Sąd Rejonowy w Złotowie wyroku łącznego z dnia 13 października 2000 roku w sprawie sygn. II K 416/00. Zatem orzekaniu w przedmiocie wyroku łącznego co do wskazanych powyżej spraw stoi na przeszkodzie powaga rzeczy osądzonej wyrażona w art. 17 §1 pkt 7 k.p.k. Odnosząc się do wyroku Sądu Rejonowego w Wałczu z dnia 29 stycznia 2001 r. o sygn. akt II K 224/00, wskazać należy, że w związku z przedawnieniem wykonania kary 1 roku pozbawienia wolności orzeczonej przedmiotowym wyrokiem, postanowieniem z dnia 9 lutego 2016 r. Sąd Rejonowy w Wałczu umorzył postępowanie wykonawcze w sprawie II K 224/00. Tym samym orzeczona kara pozbawienia wolności, jako niepodlegająca wykonaniu, co do zasady nie może zostać objęta wyrokiem łącznym. Faktem jest natomiast, że po wydaniu wyroku łącznego w sprawie o sygn. II K 416/00 E. K. została ponownie skazana wyrokiem Sądu Rejonowego w Pile z dnia 1 lipca 2004 r., sygn. II K 324/04. Zgodnie z art. 85 k.k. Sąd może orzec karę łączną, jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw. W rozpatrywanej sytuacji czyn w sprawie II K 324/04 został popełniony w dniach 10-11 marca 1999 r. tj. każdorazowo już po wydaniu wyroków w sprawach wskazanych w punktach I do VII, a więc nie zachodzi formalna przesłanka wydania wyroku łącznego obejmującego w/w sprawę. W tym stanie rzeczy koniecznym było umorzenie postępowania w kwestii wydania wyroku łącznego. O kosztach Sąd orzekł na podstawie przepisów wskazanych w pkt 2 postanowienia. SSO Izabela Dehmel
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI