II K 412/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy skazał oskarżonego za pomoc w próbie wyłudzenia świadczenia ubezpieczeniowego poprzez ułatwienie popełnienia czynu zabronionego i złożenie fałszywego wniosku, wymierzając grzywnę.
Oskarżony J. A. został uznany winnym ułatwienia popełnienia czynu zabronionego polegającego na próbie wyłudzenia 1.340,00 zł od towarzystwa ubezpieczeniowego. Oskarżony udzielił rady i informacji dotyczących sfałszowania karty informacyjnej leczenia szpitalnego, a następnie złożył wniosek o wypłatę świadczenia zawierający nieprawdziwe dane. Sąd zakwalifikował czyn jako wypadek mniejszej wagi i wymierzył oskarżonemu grzywnę w wysokości 60 stawek dziennych po 25,00 zł.
Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia w II Wydziale Karnym rozpoznał sprawę przeciwko J. A., oskarżonemu o pomoc w popełnieniu przestępstwa oszustwa ubezpieczeniowego. Oskarżony w okresie od 23 lutego do 9 marca 2012 roku w Warszawie, w zamiarze doprowadzenia Towarzystwa (...) S.A. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1.340,00 zł, ułatwił popełnienie tego czynu. Udzielił rady i informacji o możliwości sfałszowania karty informacyjnej leczenia szpitalnego poprzez zmianę zapisu z „4 lat” na „około roku”. Następnie, w dniu 9 marca 2012 roku, złożył wniosek o wypłatę świadczenia z tytułu pobytu w szpitalu, załączając przerobioną kopię karty informacyjnej. Wniosek zawierał nieprawdziwe dane dotyczące czasu trwania choroby, co miało wpłynąć na decyzję o wypłacie świadczenia. Sąd uznał czyn za wypadek mniejszej wagi, kwalifikując go z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 i 3 kk w zb. z art. 270 § 1 i 2a kk w zw. z art. 11 § 2 kk. W konsekwencji, na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art. 286 § 3 kk w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk, oskarżony został skazany na grzywnę w wysokości 60 stawek dziennych, po 25,00 zł każda. Sąd zwrócił również oryginał dokumentacji medycznej ZOZ w K. Szpitalowi (...) oraz zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, takie zachowanie stanowi pomocnictwo do popełnienia czynu zabronionego, nawet jeśli zamierzony cel nie został osiągnięty, a czyn kwalifikuje się jako wypadek mniejszej wagi.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że oskarżony swoim działaniem ułatwił popełnienie przestępstwa poprzez udzielenie rady i informacji o możliwości sfałszowania dokumentu, a następnie złożył wniosek zawierający nieprawdziwe dane. Nawet jeśli świadczenie nie zostało wypłacone, samo przygotowanie i próba oszustwa, przy udziale oskarżonego, wypełniają znamiona czynu zabronionego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazanie
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. A. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| B. R. | osoba_fizyczna | współsprawca |
| Towarzystwo (...) S.A. | spółka | pokrzywdzony |
| ZOZ w K. Szpital (...) | instytucja | inne |
Przepisy (12)
Główne
k.k. art. 18 § § 3
Kodeks karny
Ułatwienie popełnienia czynu zabronionego poprzez udzielenie rady lub informacji.
k.k. art. 286 § § 1
Kodeks karny
Oszustwo - doprowadzenie do niekorzystnego rozporządzenia mieniem.
k.k. art. 286 § § 3
Kodeks karny
Oszustwo - czyn o mniejszej wadze.
k.k. art. 270 § § 1
Kodeks karny
Fałszowanie dokumentów.
k.k. art. 270 § § 2a
Kodeks karny
Użycie sfałszowanego dokumentu.
k.k. art. 19 § § 1
Kodeks karny
Wymiar kary grzywny.
k.k. art. 33 § § 1 i 3
Kodeks karny
Ustalanie wysokości stawek dziennych grzywny.
Pomocnicze
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
Zasada kumulacji kar przy zbiegu przepisów.
k.p.k. art. 230 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Zwrot dokumentów.
k.p.k. art. 626 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Koszty postępowania.
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
Koszty postępowania.
u.o.p.k. art. 3 § ust. 1
Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych
Opłaty w sprawach karnych.
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
czyn ten stanowił wypadek mniejszej wagi swoim zachowaniem ułatwił jego popełnienie poprzez udzielenie rady oraz informacji wprowadzając w błąd pracownika wskazanej firmy ubezpieczeniowej, co miało bezpośredni wpływ na możliwość wypłacenia wskazanego świadczenia przy czym B. R. zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na negatywne zweryfikowanie wniosku o wypłatę odszkodowania
Skład orzekający
Justyna Koska-Janusz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących pomocnictwa w oszustwie i fałszerstwie dokumentów, kwalifikacja czynu jako wypadku mniejszej wagi."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie stanowi przełomowego orzecznictwa. Brak osiągnięcia celu przez sprawcę głównego jest kluczowy dla oceny czynu jako wypadku mniejszej wagi.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ilustruje, jak pomoc w popełnieniu przestępstwa, nawet jeśli nieudane, może prowadzić do odpowiedzialności karnej. Jest to przykład rutynowego zastosowania przepisów karnych.
Dane finansowe
WPS: 1340 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II K 412/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 maja 2015 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Justyna Koska-Janusz Protokolant: Marzena Bundz, Anna Michalska przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej Warszawa Śródmieście Tomasza Mioduszewskiego, Joanny Sobiechart i Juli Pęciak - Kiełbus po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2014 r., 17 lutego 2015 r., 2 kwietnia 2015 r. i 11 maja 2015 r. sprawy J. A. , syna C. i B. z domu D. , urodzonego (...) w M. ; oskarżonego o to, że: w bliżej nieustalonym czasie, jednak nie wcześniej niż dnia 23 lutego 2012 roku i nie później niż dnia 9 marca 2012 roku w W. , przy ul. (...) , w zamiarze aby B. R. dokonała czynu zabronionego w postaci doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1.340,00 złotych (...) Towarzystwa (...) S.A. z siedzibą w W. przy ul. (...) poprzez złożenie w dniu 9 marca 2012 roku wniosku o wypłatę świadczenia z tytułu pobytu w szpitalu, załączając do niego sfałszowaną kopię karty informacyjnej leczenia szpitalnego, tym samym wprowadzając w błąd pracownika wskazanej firmy ubezpieczeniowej, co do rzeczywistego czasu trwania swojej choroby, co miało bezpośredni wpływ na możliwość wypłacenia wskazanego świadczenia, swoim zachowaniem ułatwił jego popełnienie poprzez udzielenie rady oraz informacji o możliwości sfałszowania kopii karty informacyjnej leczenia szpitalnego poprzez zmianę w epikryzie wyrażenia z „4lat” na wyrażenie „około roku”, przy czym czyn ten stanowił wypadek mniejszej wagi, to jest o czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 i 3 kk w zb. z art. 270 § 1 i 2a kk w zw. z art. 11 § 2 kk ; orzeka I. oskarżonego J. A. w granicach oskarżenia uznaje za winnego tego, że w bliżej nieustalonym czasie, jednak nie wcześniej niż dnia 23 lutego 2012 roku i nie później niż dnia 9 marca 2012 roku w W. , przy ul. (...) , w zamiarze, aby B. R. dokonała czynu zabronionego w postaci doprowadzenia (...) Towarzystwo (...) S.A. z siedzibą w W. przy ul. (...) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1.340,00 złotych, swoim zachowaniem ułatwił jego popełnienie poprzez udzielenie rady oraz informacji o procedurze weryfikacji wniosków i możliwości przerobienia kopii karty informacyjnej leczenia szpitalnego przez zmianę w epikryzie wyrażenia z „4 lat” na wyrażenie „około roku” oraz poprzez złożenie w dniu 9 marca 2012 roku wniosku B. R. o wypłatę świadczenia z tytułu pobytu w szpitalu zawierającego nieprawdziwe dane co do daty wystąpienia pierwszych objawów choroby i daty ustalenia rozpoznania, załączając do niego kopię przerobionej przez nią karty informacyjnej leczenia szpitalnego w zakresie czasu leczenia ubezpieczonej przed datą jej hospitalizacji, tym samym wprowadzając w błąd pracownika wskazanej firmy ubezpieczeniowej, co do rzeczywistego czasu trwania choroby B. R. , co miało bezpośredni wpływ na możliwość wypłacenia wskazanego świadczenia, przy czym B. R. zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na negatywne zweryfikowanie wniosku o wypłatę odszkodowania, czyn ten kwalifikuje jako wypadek mniejszej wagi wyczerpujący dyspozycję art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 286 § 3 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 270 § 2a kk w zw. z art. 11 § 2 kk i za to na podstawie art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 286 § 3 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 270 § 2a kk w zw. z art. 11 § 2 kk skazuje go, a na podstawie art. 19 § 1 kk w zw. z art. 286 § 3 kk w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierza mu grzywnę 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 25,00 zł (dwadzieścia pięć złotych) II. na podstawie art. 230 § 2 kpk zwraca ZOZ w K. Szpitalowi (...) oryginał dokumentacji medycznej znajdującej się na karcie 182 akt; III. na podstawie art. 626 § 1 kpk , art. 627 kpk oraz art. 3 ust. 1 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 50,00 zł (pięćdziesiąt złotych 00/100) tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 150,00 zł (sto pięćdziesiąt złotych 00/100) tytułem opłaty.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI