II K 389/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd warunkowo umorzył postępowanie karne wobec oskarżonej o zniesławienie, uznając, że jej czyn miał niską społeczną szkodliwość i nie budził wątpliwości co do winy.
Sąd Rejonowy w Giżycku warunkowo umorzył postępowanie karne wobec B. P. oskarżonej o zniesławienie E. R. Oskarżona miała pomówić pokrzywdzoną o posiadanie kochanka i bycie złą matką, co mogło ją poniżyć w opinii publicznej. Sąd uznał winę oskarżonej za udowodnioną, jednak jej społeczna szkodliwość była niska, a okoliczności popełnienia czynu nie budziły wątpliwości. Postępowanie umorzono na rok próby z obowiązkiem zapłaty świadczenia pieniężnego.
Sąd Rejonowy w Giżycku rozpoznał sprawę z oskarżenia prywatnego E. R. przeciwko B. P. o czyn z art. 212 § 1 kk (zniesławienie). Oskarżona miała w dniu 3 października 2016 r. na terenie Szkoły P. w Giżycku pomówić pokrzywdzoną o posiadanie kochanka i bycie złą matką, co mogło poniżyć ją w oczach opinii publicznej. Sąd, analizując zeznania świadków i wyjaśnienia stron, uznał winę oskarżonej za bezsporną. Oskarżona przyznała, że mówiła o pokrzywdzonej jako o złej matce i osobie mającej kochanka, choć twierdziła, że użyła czasu przeszłego i że nie posiadała kompromitującego nagrania, o którym wspominała. Sąd uznał jednak zeznania świadków za wiarygodne, potwierdzające użycie czasu teraźniejszego i brak podstaw do takich zarzutów. Sąd podkreślił, że konflikt między stronami miał głębokie podłoże, ale nie usprawiedliwiał on zachowania oskarżonej. Wina i społeczna szkodliwość czynu zostały ocenione jako niskie. Biorąc pod uwagę, że oskarżona nie była wcześniej karana, a jej właściwości osobiste uzasadniały przypuszczenie o przestrzeganiu porządku prawnego, sąd na podstawie art. 66 § 1 i 2 kk w zw. z art. 67 § 1 i 3 kk warunkowo umorzył postępowanie karne na okres próby jednego roku, zobowiązując oskarżoną do uiszczenia świadczenia pieniężnego w kwocie 100 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej. Zasądzono również od oskarżonej na rzecz pokrzywdzonej zwrot kosztów procesu w kwocie 300 zł.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, wypowiedzenie tych słów stanowiło zniesławienie, ponieważ było nieprawdziwe, bezpodstawne i mogło poniżyć pokrzywdzoną w opinii publicznej.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zarzuty oskarżonej były nieprawdziwe i nie służyły obronie uzasadnionego interesu, a ich kierowanie wobec matki dwójki dzieci mogło ją poniżyć w opinii publicznej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
warunkowe umorzenie postępowania
Strona wygrywająca
B. P. (1)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. P. (1) | osoba_fizyczna | oskarżona |
| E. R. (1) | osoba_fizyczna | oskarżycielka prywatna |
Przepisy (9)
Główne
k.k. art. 212 § 1
Kodeks karny
Pomówieniem jest nieprawdziwe lub bezpodstawne zarzucanie czegoś komuś, niesprawiedliwe niesłuszne przypisywanie coś komuś.
k.k. art. 66 § 1
Kodeks karny
Warunkowe umorzenie postępowania jest możliwe, gdy wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, a okoliczności popełnienia czynu nie budzą wątpliwości, a właściwości i warunki osobiste sprawcy uzasadniają przypuszczenie, że będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa.
k.k. art. 67 § 1
Kodeks karny
Sąd może zobowiązać sprawcę do uiszczenia świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej.
k.p.k. art. 629
Kodeks postępowania karnego
Zasądzenie kosztów procesu od skazanego na rzecz pokrzywdzonego.
Pomocnicze
k.k. art. 66 § 2
Kodeks karny
Okres próby przy warunkowym umorzeniu wynosi od roku do trzech lat.
k.k. art. 67 § 3
Kodeks karny
Okres próby przy warunkowym umorzeniu wynosi od roku do trzech lat.
k.p.k. art. 628
Kodeks postępowania karnego
Zasądzenie kosztów procesu od skazanego na rzecz pokrzywdzonego.
k.k. art. 213 § 2
Kodeks karny
Wyłączenie odpowiedzialności za zniesławienie, gdy zarzuty dotyczą postępowania osoby pełniącej funkcje publiczne lub służą obronie społecznie uzasadnionego interesu.
k.k. art. 1 § 2
Kodeks karny
Czyn zabroniony o społecznej szkodliwości znikomej nie stanowi przestępstwa.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niska społeczna szkodliwość czynu. Właściwości i warunki osobiste oskarżonej uzasadniają przypuszczenie o przestrzeganiu porządku prawnego. Okoliczności popełnienia czynu nie budzą wątpliwości.
Odrzucone argumenty
Zarzuty oskarżonej wobec pokrzywdzonej były prawdziwe. Zachowanie oskarżonej mieściło się w ramach kontratypu z art. 213 § 2 kk. Społeczna szkodliwość czynu była znikoma.
Godne uwagi sformułowania
pomówiła ją w ten sposób co mogło poniżyć ją w opinii publicznej Pomówieniem w rozumieniu kodeksu karnego jest nieprawdziwe lub bezpodstawne zarzucanie czegoś komuś, niesprawiedliwe niesłuszne przypisywanie coś komuś wina i społeczna szkodliwość przypisanego oskarżonej B. P. (1) czynu nie są znaczne zachowanie oskarżonej miało miejsce na tle wzajemnego konfliktu z oskarżycielką prywatną, w trakcie zajęć szkolnych
Skład orzekający
Bogdan Wałachowski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 212 § 1 kk w kontekście konfliktu interpersonalnego w miejscu nauki oraz zastosowanie warunkowego umorzenia postępowania."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego kontekstu konfliktu między uczennicami szkoły, co ogranicza jej uniwersalne zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa jest interesująca ze względu na konflikt między uczennicami i zastosowanie warunkowego umorzenia, ale brakuje jej szerszego znaczenia prawnego czy społecznego.
“Konflikt w szkole zakończony warunkowym umorzeniem: czy obraza słowami to zawsze przestępstwo?”
Dane finansowe
świadczenie pieniężne: 100 PLN
zwrot kosztów procesu: 300 PLN
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II K 389/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 stycznia 2017 r. Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – SSR Bogdan Wałachowski Protokolant –Oksana Mądra , st.sekr.sąd. Aneta Dybikowska w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Giżycku - -------------------- po rozpoznaniu w dniach: 09.12.2016r, 13.01.2017 r., 20.01.2017 r. sprawy B. P. (1) urodz. (...) w P. córka W. i W. z d. Z. oskarżonej o to, że: W dniu 3 października 2016r. na terenie Szkoły P. przy ul. (...) w G. pomówiła E. R. (1) o to, że ma ona kochanka i że jest złą matką co mogło poniżyć ją w oczach opinii publicznej tj. o czyn z art. 212§1 kk 1. Na podstawie art. 66§1 i 2 kk w zw. z art. 67§1 i 3 kk postępowanie karne wobec B. P. (1) warunkowo umarza na okres próby 1 (jeden) rok i zobowiązuje ją do uiszczenia świadczenia pieniężnego w kwocie 100,00 (sto) zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej. 2. Na podstawie art. 629 kpk i 628 kpk zasądza od B. P. (1) na rzecz E. R. (1) kwotę 300,00 (trzysta) zł tytułem zwrotu poniesionych kosztów procesu. Sygn. akt II K 389/16 UZASADNIENIE Oskarżycielka prywatna E. R. (1) ( (...) ), mężatka, matka dwójki małoletnich dzieci) i oskarżona B. P. (1) ( (...) , matka dwójki dzieci) są słuchaczkami Szkoły P. ( S. M. ) w G. i znają się od roku ( dane o oskarżonej k. 18, dane o pokrzywdzonej k.25, zeznania J. R. k. 19). Do czerwca 2016 roku relacje pomiędzy obiema kobietami układały się dobrze. Bywało, że spotykały się towarzysko, także razem z własnymi dziećmi. Po tej dacie stosunki się pogorszyły. Oskarżona zaczęła zarzucać oskarżycielce prywatnej, że ta rozsiewa plotki na temat jej życia prywatnego ( wyjaśnienia B. P. k.18v), zaś oskarżycielka prywatna, że oskarżona szantażuje ją nagraniem wykonanym telefonem komórkowym o bliżej nieokreślonej treści. ( zeznania E. R. k. 25 v, i I. R. k. 25). W dniu 3.10.2016 roku po jednych zajęć w (...) cała grupa słuchaczy, w tym oskarżona i oskarżycielka prywatna udała się do szatni, by się przebrać. Tam doszło do kłótni pomiędzy oskarżoną B. P. , a jedną z koleżanek tj. P. W. . Pretekstem było zderzenie się obu kobiet barkami podczas otwierania drzwi ( zeznania E. W. k. 18-19, M. W. (1) k. 19v, E. R. k.25). Po chwili do tej kłótni włączyła się oskarżycielka prywatna wyraźnie biorąc stronę P. W. . Oskarżona wówczas zareagowała słowami skierowanymi do oskarżycielki prywatnej „ że jest złą matką, że ma kochanka”, ponadto ,że upubliczni kompromitujący oskarżycielkę prywatna filmik ( zeznania M. W. k. 19v, E. W. (2) k.19, E. R. (1) k. 25 v). Następnie cała grupa wyszła z szatni , a idąc oskarżona z oskarżycielka prywatna w dalszym ciągu prowadziły intensywną rozmowę ( wyjaśnienia B. P. k. 18v). gdy weszły do sali na kolejne zajęcia oskarżona powtórzyła w obecności grupy i obecnego nauczyciela , że : „ E. R. jest zła matka i że ma kochanka”.( zeznania A. P. k. 25, E. R. k. 25 v, M. W. k. 19 v, E. W. (2) k.19). Okoliczności popełnienia przez oskarżoną B. P. (1) zarzucanego jej czynu zdaniem Sądu nie budzą wątpliwości , ponieważ w gruncie rzeczy są bezsporne. Sama oskarżona B. P. ( k. 18) wprawdzie nie przyznała się do winy, jednakże przyznała, że istotnie przy wszystkich osobach z grupy mówiła, że oskarżycielka prywatna jest złą matką i że miała kochanka ( twierdzi, że użyła czasu przeszłego) , że posiada kompromitujące pokrzywdzona nagranie ze wspólnej imprezy w domu oskarżycielki prywatnej na którym zarejestrowane jest jak ta ostania będąc nietrzeźwa spadła z krzesła. Oskarżona przyznała przed Sądem , że w rzeczywistości nie posiada takiego nagrania, a mówiła tak tylko „ żeby R. dała mi spokój” (k.18v). Z dalszych jej wyjaśnień wynika, że powodem takiego jej zachowania był fakt, że oskarżycielka prywatna miała wcześniej rozpowiadać, że to ona ma mieć kochanka, a także miała w inny sposób jej dokuczać. Sąd podzielił jako wiarygodne wyjaśnienia oskarżonej B. P. jedynie w zakresie w jakim przyznała ona, że tego dnia powiedziała, że oskarżycielka prywatna jest zła matką , że posiada kompromitujące pokrzywdzona nagranie. Istotnym jest bowiem ,że te wyjaśnienia oskarżonej znajdują potwierdzenie w zeznaniach innych świadków, w szczególności w zgodnych i podzielonych przez Sąd zeznaniach A. P. k. 25 v, M. W. k. 19 v, E. W. (2) k. 19, E. R. (1) k. 25 v. W pozostałym zakresie wyjaśnienia oskarżonej nie przekonują, bo mają charakter odosobniony. Wbrew twierdzeniom oskarżonej wymienieni wyżej świadkowie wyraźnie wskazali, że oskarżona mówiła o kochanku oskarżycielki prywatnej w czasie teraźniejszym, a nie w przeszłym, co samo w sobie nie ma zdaniem Sądu, aż nazbyt istotnego znaczenia. Na uwagę zasługuje fakt, że również nauczycielka A. P. ( k. 25) w spontanicznej wypowiedzi podała dwukrotnie, że oskarżona mówiła o kochanku oskarżycielki prywatnej w czasie teraźniejszym ( podobnie jak inni świadkowie) , a dopiero na pytanie oskarżonej odparła, że nie pamięta w jakim to było czasie wypowiedziane. Świadkowie M. W. , E. W. , podobnie jak oskarżycielka prywatna E. R. potwierdzili, że słyszeli słowa oskarżonej o tym ,że E. R. jest złą matką. Relacje świadków tym zakresie sąd również podzielił, bo jak wskazano wyżej oskarżona im nie zaprzeczyła. Sąd podzielił także zeznania I. R. ( którym oskarżona także nie zaprzeczyła) , a z których wynika, że podobne pomawiające jego żonę treści otrzymał on od oskarżonej 3.10.2016r. w formie sms. Na wiarygodność tej wypowiedzi wskazuje fakt, że podczas rozprawy świadek ten odczytywał treści sms-owe (k.20v). Z zeznań wymienionych wyżej świadków , ale także z wyjaśnień oskarżonej B. P. i świadków zawnioskowanych przez nią tj. J. R. ( k. 19v), D. B. ( k.20) N. P. ( k. 20), niewątpliwym jest, że konflikt pomiędzy dwoma zwaśnionymi kobietami ma głębokie podłoże. Żadna jednak z przesłuchanych osób nie podała, aby była kiedykolwiek świadkiem negatywnych zachowań oskarżycielki prywatnej wobec oskarżonej. Przesłuchane nauczycielki J. R. i D. B. podały jedynie ,że oskarżona zgłosiła się do nich w dniu 6.10.2016 roku i nawiązując do zdarzenia z 3.10.2016 r. złożyła skargę na oskarżycielkę prywatną. Podała, ze jest pomawiana przez E. R. i określana krytycznie (k.19). Ich zeznania zdaniem sądu dowodzą tylko faktu, że oskarżona zgłosiła się ze skargą , nie że skarga ta była uzasadniona. Znamiennym jest, że nawet z zeznań zawnioskowanej przez oskarżoną koleżanki N. P. (k. 20) nie wynika , aby oskarżycielka prywatna w dniu 3.10.2016r. bądź wcześniej miała w jakikolwiek sposób naruszyć dobre imię oskarżonej. Z powyższego wynika jedynie, że konflikt jest realny, nie wynika natomiast, aby można przyjąć, że oskarżycielka prywatna E. R. podjęła w dniu 3.10.2016 r. albo wcześniej jakiekolwiek naganne zachowanie wobec oskarżonej, w stopniu mogącym wskazywać na wzajemność nieprzychylnych , wrogich zachowań obu kobiet względem siebie, co z kolei mogłoby zdaniem Sądu skutkować inną od przyjętej oceną stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonej B. P. ( np. w rozumieniu art. 1§2 kk ). Reasumując przyjąć należy zdaniem Sadu w sposób pewny, że oskarżona B. P. w dniu 3.10.2016r. na terenie Szkoły P. w G. mówiąc bezpodstawnie, niesłusznie w grupie innych osób ,że E. R. (1) ma kochanka, że jest złą matką – pomówiła ją w ten sposób co mogło poniżyć ją w opinii publicznej. Tym zachowaniem wyczerpała zatem dyspozycje art. 212§1 kk . Pomówieniem w rozumieniu kodeksu karnego jest nieprawdziwe lub bezpodstawne zarzucanie czegoś komuś, niesprawiedliwe niesłuszne przypisywanie coś komuś( Komentarz Kodeks Karny Lexis Nexis pod red. M. Filar wyd. pierwsze str. 882). Oskarżona B. P. nie wykazała, że podniesione przez nią zarzuty wobec oskarżycielki prywatnej są prawdziwe, a nawet jeśli by to uczyniła to i tak zachowanie oskarżonej nie spełniałoby warunków, aby można przyjąć , ze działa w ramach kontratypu z art. 213§2 kk . Zarzuty wobec E. R. nie dotyczyły postępowania osoby pełniącej funkcje publiczną, nie służyły też obronie społecznie uzasadnionego interesu. Zarzuty oskarżonej nie spełniały pozostałych warunków wymienionym w § 2 art. 213 kk . Przypisywanie oskarżycielce prywatnej ,że ta jest złą matką na tej tylko podstawie, że podczas wspólnej imprezy miała ona nadużyć alkoholu, zapewniwszy jednak wcześniej odpowiednią opiekę dla małoletnich dzieci jest oczywistym nadużyciem. Podobnie jak przypisywanie jej ,że ma ona kochanka. Oba te zarzuty kierowane wobec 39 letniej kobiety matki dwójki dzieci, pozostającej w związku małżeńskim mogły poniżyć ją w opinii publicznej. Zdaniem Sądu wina i społeczna szkodliwość przypisanego oskarżonej B. P. (1) czynu nie są znaczne, a okoliczności jego popełnienia jak wskazano wyżej nie budzą wątpliwości. Za takimi ustaleniami przemawiają okoliczności strony podmiotowej i przedmiotowej czynu, a zatem czas, sposób, miejsce popełnienia przez oskarżoną czynu, pobudki i motywy jakimi się kierowała. Nie bez znaczenia jest , że zachowanie oskarżonej miało miejsce na tle wzajemnego konfliktu z oskarżycielką prywatną, w trakcie zajęć szkolnych , a więc w miejscu i w czasie , w którym tego rodzaju zachowania między uczniami – słuchaczami mają miejsce. Uznając zatem, że zostały spełnione wszystkie warunki wymienione w art. 66§1 i 2 kk ( oskarżona nie była wcześniej karana , a jej właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie ona przestrzegała porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa), Sąd mając na uwadze ten przepis, a także art. 67§1 i 3 kk postępowanie karne wobec B. P. (1) warunkowo umorzył na okres próby 1 rok i zobowiązał ją do uiszczenia świadczenia pieniężnego w kwocie 100 złotych na odpowiedni cel. Na podstawie art. 629 kpk i 628 kpk orzekł o kosztach procesu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI