II K 384/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Opolu skazał kobietę za zabicie szczeniaka na karę roku pozbawienia wolności z zawieszeniem na dwa lata, zobowiązując ją do informowania kuratora i orzekając nawiązkę na schronisko.
Sąd Rejonowy w Opolu rozpoznał sprawę przeciwko K. F., oskarżonej o zabicie szczeniaka poprzez rzucenie nim o podłogę. Oskarżona została uznana za winną popełnienia czynu z art. 35 ust. 1 ustawy o ochronie zwierząt. Sąd wymierzył jej karę jednego roku pozbawienia wolności, warunkowo zawieszając jej wykonanie na okres próby dwóch lat. Dodatkowo, oskarżona została zobowiązana do informowania kuratora o przebiegu okresu próby oraz orzeczono wobec niej nawiązkę w wysokości 500 zł na rzecz Miejskiego Schroniska w Opolu.
W sprawie o sygnaturze II K 384/17 Sąd Rejonowy w Opolu, II Wydział Karny, wydał wyrok skazujący K. F. za popełnienie czynu polegającego na zabiciu szczeniaka psa poprzez rzucenie nim o podłogę. Sąd uznał oskarżoną za winną wyczerpania dyspozycji art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o ochronie zwierząt. Na mocy tego przepisu, wymierzono oskarżonej karę jednego roku pozbawienia wolności. Sąd, stosując instytucję warunkowego zawieszenia wykonania kary na podstawie art. 69 §1,2 kk i art. 70 §1kk, zawiesił wykonanie orzeczonej kary na okres próby wynoszący dwa lata. Dodatkowo, na podstawie art. 72 §1 punkt 1 kk, zobowiązano oskarżoną do informowania kuratora o przebiegu okresu próby. Na mocy art. 35 ustęp 5 ustawy o ochronie zwierząt, orzeczono wobec oskarżonej nawiązkę w wysokości 500 zł na rzecz Miejskiego Schroniska w Opolu, przeznaczoną na cele związane z ochroną zwierząt. Na koniec, na podstawie przepisów kpk i ustawy o opłatach w sprawach karnych, oskarżona została zwolniona od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd uznał oskarżoną za winną popełnienia zarzucanego czynu.
Uzasadnienie
Sąd ocenił, że sposób działania oskarżonej (rzucenie szczeniakiem o podłogę) stanowił działanie wbrew przepisom ustawy, prowadzące do śmierci zwierzęcia, co wypełniało dyspozycję art. 35 ust. 1 ustawy o ochronie zwierząt.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazanie
Strona wygrywająca
Oskarżyciel Publiczny
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. F. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| Prokurator Prokuratury Rejonowej w Opolu | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
Przepisy (8)
Główne
u.o.o.z. art. 35 § 1
Ustawa o ochronie zwierząt
Zabicie zwierzęcia poprzez rzucenie nim o podłogę stanowi czyn wyczerpujący dyspozycję tego przepisu.
Pomocnicze
u.o.o.z. art. 35 § 5
Ustawa o ochronie zwierząt
Podstawa do orzeczenia nawiązki na rzecz schroniska.
k.k. art. 69 § 1,2
Kodeks karny
Podstawa do warunkowego zawieszenia wykonania kary.
k.k. art. 70 § 1
Kodeks karny
Podstawa do warunkowego zawieszenia wykonania kary.
k.k. art. 72 § 1
Kodeks karny
Podstawa do nałożenia obowiązku informowania kuratora.
k.p.k. art. 626 § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do zwolnienia od kosztów sądowych.
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do zwolnienia od kosztów sądowych.
u.o.o.p.k. art. 17 § 1,2
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Podstawa do zwolnienia od kosztów sądowych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Działanie oskarżonej wypełniło znamiona czynu z art. 35 ust. 1 ustawy o ochronie zwierząt.
Godne uwagi sformułowania
działając wbrew przepisom ustawy, zabiła szczeniaka psa, rzucając nim o podłogę
Skład orzekający
Marzena Drozdowska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie stosowania art. 35 ust. 1 ustawy o ochronie zwierząt w przypadku zabicia zwierzęcia w sposób okrutny."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy okrutnego traktowania zwierząt, co budzi silne emocje i jest tematem społecznym. Wyrok pokazuje konsekwencje prawne takich działań.
“Rok więzienia za zabicie szczeniaka – sąd surowo karze okrucieństwo wobec zwierząt.”
Dane finansowe
nawiązka: 500 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygnatura akt II K 384/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 12 października 2017 roku Sąd Rejonowy w Opolu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący – SSR Marzena Drozdowska Protokolant – L. M. Przy udziale Oskarżyciela Publicznego – Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Opolu – A. W. po rozpoznaniu sprawy: K. F. , córki S. i G. z domu W. , urodzonej (...) w O. , oskarżonej o to, że: w dniu 26 marca 2017 roku w O. , przy Al. (...) , działając wbrew przepisom ustawy, zabiła szczeniaka psa, rzucając nim o podłogę, to jest o czyn z art. 35 ustęp 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 roku o ochronie zwierząt 1. Oskarżoną K. F. uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w części wstępnej wyroku wyczerpującego dyspozycję art. 35 ustęp 1 USTAWY z dnia 21 sierpnia 1997 roku o ochronie zwierząt /Dz.U.2013.856 j.t. / i za to na podstawie art. 35 ustęp 1 USTAWY z dnia 21 sierpnia 1997 roku o ochronie zwierząt /Dz.U.2013.856 j.t. / wymierza oskarżonej karę 1 /jednego/ roku pozbawienia wolności; 2. na podstawie art. 69 §1,2 kk , art. 70 §1kk warunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej wobec oskarżonej kary pozbawienia wolności na okres próby 2/ dwóch/ lat; 3. na podstawie art. 72 §1 punkt 1 kk zobowiązuje oskarżoną do informowania kuratora o przebiegu okresu próby; 4. na podstawie art. 35 ustęp 5 USTAWY z dnia 21 sierpnia 1997 roku o ochronie zwierząt /Dz.U.2013.856 j.t. / orzeka wobec oskarżonej nawiązkę w wysokości 500 / pięćset/ zł na rzecz Miejskiego Schronisko (...) w O. , ul. (...) - na cele związane z ochroną zwierząt; 5. na podstawie art. 626 § 1 kpk i art. 624 § 1 kpk , art. 17 ust.1 i 2 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r o opłatach w sprawach karnych /Dz. U. Nr 49, poz. 223 z 1983 r ze zm./ zwalnia oskarżoną od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym od uiszczenia opłaty.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI