II K 383/21

Sygn. akt II K 383/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 września 2022r. Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach, Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący - sędzia Marcin Kulikowski Protokolant - stażysta Karolina Drzensla w obecności prokuratora – I. T. po rozpoznaniu w dniach 16 listopada 2021r., 1 marca 2022r., 12 kwietnia 2022r., 6 września 2022r. sprawy z oskarżenia Prokuratury Okręgowej w Gliwicach przeciwko M. R. - (...) ( R. - K. ), córce A. i H. , ur. (...) w M. oskarżonej o to, że: w dniu 8 grudnia 2014 roku w T. , będąc zobowiązaną jako lekarz (...) Szpitala (...) w T. do opieki nad osobą narażoną na niebezpieczeństwo, przez to, że w sytuacji wystąpienia u A. K. niepoddającego się terapii procesu bólowego odcinka szyjnego kręgosłupa i głowy nie zebrała prawidłowego wywiadu od pacjentki, zaniechała przeprowadzenia jakiejkolwiek diagnostyki, w tym co najmniej diagnostyki odcinka kręgosłupa szyjnego, nie zleciła podania leków przeciwbólowych w celu oceny ich skuteczności, co opóźniło rozpoznanie krwawienia podpajęczynówkowego, nieumyślnie naraziła A. K. na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu; to jest o czyn z art. 160 § 3 kk w zw. z art. 160 § 2 kk , 1. oskarżoną M. K. ( R. - K. ) uniewinnia od popełnienia zarzucanego jej czynu; 2. kosztami procesu obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 383/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. M. K. Oskarżonej zarzucono, że w dniu 8 grudnia 2014 roku w T. , będąc zobowiązaną jako lekarz (...) Szpitala (...) w T. do opieki nad osobą narażoną na niebezpieczeństwo, przez to, że w sytuacji wystąpienia u A. K. niepoddającego się terapii procesu bólowego odcinka szyjnego kręgosłupa i głowy nie zebrała prawidłowego wywiadu od pacjentki, zaniechała przeprowadzenia jakiejkolwiek diagnostyki, w tym co najmniej diagnostyki odcinka kręgosłupa szyjnego, nie zleciła podania leków przeciwbólowych w celu oceny ich skuteczności, co opóźniło rozpoznanie krwawienia podpajęczynówkowego, nieumyślnie naraziła A. K. na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, tj. czyn z art. 160 § 3 kk w zw. z art. 160 § 2 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 4 grudnia 2014 r. pokrzywdzona A. K. doznała nagłego i silnego bólu głowy i szyi. Udała się do przychodni (...) w T. , w której lekarz podał jej dwa zastrzyki przeciwbólowe i zalecił dalszą konsultację w przypadku nieustąpienia dolegliwości. 5 grudnia 2014 r. udała się do swojej przychodni (...) w T. , gdzie była konsultowana przez lekarza rodzinnego D. R. . Lekarka zaleciła kolejne środki przeciwbólowe i zwiotczające oraz konieczność konsultacji w przypadku utrzymywania się dolegliwości bólowych. Następnie 8 grudnia 2014 r. A. K. ponownie udała się do przychodni (...) , wówczas wystawiono pokrzywdzonej skierowanie do Szpitalnego Oddziału Ratunkowego (...) Szpitala (...) w T. celem przeprowadzenia konsultacji neurologicznej z rozpoznaniem zespołu bólowego kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego, bólem głowy o znacznym nasileniu, z brakiem efektów leczenia. W tym samym dniu pokrzywdzona została przyjęta przez oskarżoną M. K. , która jest specjalistą z zakresu neurologii. Po zebraniu wywiadu od pokrzywdzonej. Na podstawie przedstawionych przez pokrzywdzoną dolegliwości oraz po przeprowadzeniu badania fizykalnego pokrzywdzonej, oskarżona rozpoznała zespół szyjny, przepisała leki przeciwbólowe podawane dożylnie. Oskarżona nie stwierdziła u pokrzywdzonej cech ogniskowego uszkodzenia obwodowego układu nerwowego oraz objawów ubytkowych z zakresu obwodowego układu nerwowego, nie było objawów patologicznych. Przeprowadzone przez oskarżoną badanie i wywiad przemawiały za zespołem szyjnym, który nie wymaga leczenia szpitalnego ani dodatkowych badań w trybie pilnym. Z tego względu nie pogłębiała dalszej diagnostyki. Zaleciła oskarżonej w razie potrzeby tj. braku ustąpienia dolegliwości bólowych lub pojawienia się nowych objawów, kontrolę w poradni neurologicznej. Pokrzywdzona po niniejszej wizycie u oskarżonej, ponownie udała się do przychodni (...) , gdzie otrzymała zastrzyki i skierowanie do poradni rehabilitacyjnej. 11 grudnia 2014 r. zlecono pokrzywdzonej zabiegi na kręgosłup w odcinku szyjnym i lędźwiowym oraz wykonano rtg szyi. 13 grudnia 2014 r. pokrzywdzona ponownie udała się do przychodni (...) z uwagi na wystąpienie gorączki - zalecono jej wówczas dalsze stosowanie leków przepisanych przez oskarżoną. Następnie 18 grudnia 2014 r. pokrzywdzona straciła przytomność podczas uroczystości w przedszkolu syna; została przewieziona do (...) Szpitala (...) w T. , gdzie przeprowadzono jej specjalistyczne badania. Stwierdzono wówczas istnienie sączącego się tętniaka. Przetransportowano ją do Szpitala (...) w B. , gdzie została zoperowana. Przebywała tam do 12 stycznia 2015 r. Tętniak umiejscowiony był w zakresie tętnicy naczyniówkowej przedniej prawej i jego lokalizacja przyczyniła się do powstania u pokrzywdzonej niedowładu lewostronnego. Następnie w związku z niedowładem, 13 stycznia 2015 r. została przetransportowana do (...) R. na oddział rehabilitacji, gdzie przebywała do końca kwietnia 2015 r. zeznania pokrzywdzonej A. K. k. 34-37 zeznania świadka W. K. (1) k. 39-40 verte zeznania świadka D. R. k. 49 verte zeznania świadka Ł. P. k. 51 verte zeznania świadka D. M. k. 56 zeznania świadka W. G. k. 63 verte, 273 verte wyjaśnienia oskarżonej k. 107 verte, 139-140, 276-277 dokumentacja medyczna pokrzywdzonej k.6-30, 42-43f, 67-67c, 69, 71-72, 75-77, 150, 280-281, 301 – skierowanie (oryginał) Zaniechanie wykonania przez oskarżoną u pokrzywdzonej badań diagnostycznych w dniu 8 grudnia 2014 r. nie stanowiło bezpośredniego niebezpieczeństwa utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu pokrzywdzonej, ekspertyza Centrum (...) z siedzibą w G. k. 86-92 uzupełniająca ekspertyza k. 100-102 opinia UM w B. k. 162- 190 opinia Biura (...) w L. k. 215-259 opinia uzupełniająca Biura (...) w L. + uzupełnienie k. 313-352, 356-359 zeznania biegłego J. C. (1) k. 367-368 zeznania biegłej M. J. (1) k. 370-374 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty OCena DOWOdów 1.3. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 wyjaśnienia oskarżonej Stanowisko prezentowane przez oskarżoną, w którym nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i złożyła wyczerpujące wyjaśnienia, Sąd uznał za wiarygodne i posiadające oparcie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. zeznania świadka D. R. Świadkowie są lekarzami, którzy konsultowali pokrzywdzoną w okresie od 4 grudnia 2014 r. do 18 grudnia 2014 r. Ich zeznania zasługują na wiarę. Korespondują z pozostałymi dowodami i nie były kwestionowane przez strony. zeznania świadka D. M. zeznania świadka Ł. P. zeznania świadka W. G. 1.1.1 zeznania pokrzywdzonej Pokrzywdzona jak i jej mąż zrelacjonowali całą historię nagłych dolegliwości bólowych pokrzywdzonej, wizyt lekarskich, w tym 8 grudnia 2014 r. u oskarżonej, rozpoznania oraz leczenia tętniaka. Sąd uznał ich relacje za wiarygodne, potwierdza je dokumentacja medyczna pokrzywdzonej oraz zeznania pozostałych świadków, którym sąd dał wiarę. zeznania świadka W. K. (1) 1.1.1 dokumentacja medyczna pokrzywdzonej Dokumentacja medyczna A. K. potwierdza jej stan zdrowia, wizyty lekarskie, wykonane badania oraz rozpoznane schorzenie i jego leczenie. 1.1.1 ekspertyza Centrum (...) z siedzibą w G. + uzupełniająca ekspertyza Kluczowe znaczenie dla ustalenia okoliczności sprawy miały pozyskane w sprawie opinie biegłych. Pierwszą wydaną w sprawie opinią była specjalistyczna ekspertyza medyczna z Centrum (...) sporządzona przez specjalistę neurologa R. O. i Dyrektora Centrum (...) . Ekspertyza ta wykazała, że postępowanie oskarżonej było niezgodne z wymaganiami aktualnej wiedzy i powszechnie przyjętej praktyki lekarskiej. Niemniej zaznaczono, że "tylko z prawdopodobieństwem można przyjąć, że oskarżona w dniu 8 grudnia 2014 r. nie podjęła się poszerzenia diagnostyki i tym działaniem doprowadziła do konieczności niezwłocznej interwencji operacyjnej (...)". Opinia została uzupełniona stanowiskiem biegłego neurochirurga dr med. M. S. , który wskazał, że nierozpoznanie krwawienia podpajęczynówkowego wynikające z zaniechania pogłębionej diagnostyki (niewykonania badania TK głowy) w szczególności w dniu 8 grudnia 2014 r., mogło skutkować uszczerbkiem na zdrowiu jaki doznała pokrzywdzona, a także stanowić zagrożenie dla jej życia. Warto jednak zwrócić uwagę na fakt, iż taki uszczerbek na zdrowiu mógł powstać również i niezależnie w przypadku właściwego postępowania diagnostycznego(...). Istotne różnice w tym wypadku polegają na prawdopodobieństwie tych zdarzeń." W opinii zaznaczono, że większość kserokopii dokumentacji medycznej, zwłaszcza e pisane ręcznie przez lekarzy, była nieczytelna, co znacznie utrudniło pracę przy wydawaniu opinii. Ze względu niekompletności dokumentacji medycznej opinia ta nie mogła stanowić podstawy podjętych rozstrzygnięć. opinia UM w B. Biegli wskazali, że postępowanie wobec pokrzywdzonej w świetle danych, którymi oskarżona dysponowała lub mogła dysponować, było poprawne. Nie zaistniały jednoznaczne wskazania do wykonania badania TK głowy, w szczególności gdy nie stwierdzono jednoznacznego zespołu neurologicznego w postaci zespołu oponowego i dodatnich objawów K. , Biegli jednoznacznie stwierdzili, że nie istnieje związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy działaniami oskarżonej a stanem pokrzywdzonej A. K. . Wdrożenie pełnej diagnostyki nie mogło w jakikolwiek sposób zapobiec pęknięciu tętniaka ani wystąpieniu kurczu naczyniowego. Biegli zaznaczyli, że z danych piśmienniczych i doświadczenia klinicznego wiadomym jest, że do pęknięcia tętniaka dochodzi najczęściej w sposób spontaniczny, niedający się przewidzieć. Zdaniem sądu, opinia ta została sporządzona zgodnie z wytycznymi, jest jasna, szczegółowa i wiarygodna, wydana na podstawie analizy dokumentacji medycznej oraz zeznań świadków, przyczyniła się do ustalenia stanu faktycznego sprawy. Brak jest podstaw do kwestionowania jej wiarygodności. opinia uzupełniająca Biura (...) w L. + uzupełnienie Z uwagi na dwie sprzeczne opinie, prokurator zwrócił się o kolejną - do Biura (...) w L. . Opinię wydawał zespół lekarzy: biegły sądowy z zakresu neurochirurgii - lek. med. J. C. (1) , biegły sądowy z zakresu neurologii - lek. med. M. J. (2) oraz biegły sądowy z zakresu medycyny ratunkowej - prof. dr hab. n. med. W. K. (2) oraz konsultant z zakresu medycyny sądowej lek. med. L. K. . Biegli wskazali na nieprawidłowości postępowania oskarżonej w trakcie wizyty pokrzywdzonej w dniu 8 grudnia 2014 r. poprzez niezachowanie staranności w zebraniu wywiadu, braku diagnostyki obrazowej oraz oceny skuteczności leków przeciwbólowych. Niemniej, pomimo tych nieprawidłowości, biegli nie widzieli podstaw do uznania by zachodził związek przyczynowy między tym zaniechaniem a doznanym uszczerbkiem na zdrowiu pokrzywdzonej. W opinii wielokrotnie czytamy, że uszczerbek na zdrowiu pokrzywdzonej w postaci niedowładu połowicznego lewostronnego wynika z lokalizacji tętniaka, więc opóźnienie w rozpoznaniu krwawienia podpajęczynówkowego nie ma związku przyczynowego ze stwierdzonym uszczerbkiem na zdrowiu. Wdrożenie diagnostyki nie mogło zapobiec pęknięciu tętniaka ani wystąpieniu skurczu naczyniowego oraz nie mogło zmniejszyć stopnia niedowładu lub go uniknąć (k. 248-250, 253, 254 ) . W opinii uzupełniającej biegli wskazali, że opóźnienie w rozpoznani krwawienia podpajęczynówkowego nie ma związku przyczynowego ze stwierdzonym uszczerbkiem na zdrowiu. Nadto trudno ocenić czy zachodzi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy zaniechaniem wykonania przez oskarżoną diagnostyki obrazowej, co opóźniło rozpoznanie krwawienia podpajęczynówkowego i naraziło pokrzywdzoną na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu (k. 334). Biegli w swojej opinii podkreślali umiejscowienie tętniaka w zakresie tętnicy naczyniówkowej przedniej prawej i uszczerbek na zdrowiu stwierdzony u pokrzywdzonej w postaci niedowładu połowicznego lewostronnego wynika właśnie z lokalizacji tętniaka. Na uwagę zasługuje komentarz biegłego z zakresu medycyny sądowej, że materiał dowodowy nie pozwala na przyjęcie, że nieprawidłowości w postępowaniu oskarżonej naraziły pokrzywdzoną na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu poprzez opóźnienie rozpoznania krwawienia podpajęczynówkowego. Z całkowitą pewnością, niewykonanie diagnostyki obrazowej kręgosłupa nie naraziło wystąpieniem uszczerbku na zdrowiu w postaci niedowładu połowicznego ani nie naraziło pokrzywdzonej na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Zdaniem sądu, opinia biegłych sądowych jest jasna, szczegółowa i wiarygodna, wydana na podstawie analizy dokumentacji medycznej oraz zeznań świadków, odpowiada na każde pytanie prokuratora oraz w zakresie zastrzeżeń obrońcy oskarżonej; przyczyniła się do ustalenia stanu faktycznego sprawy. Brak jest podstaw do kwestionowania jej wiarygodności. zeznania biegłego J. C. (1) Biegły J. C. (1) oraz biegła M. J. (1) złożyli również ustne opinie uzupełniające. Biegły C. wskazał, że iż nieprawidłowe postępowanie oskarżonej spowodowały narażenie pokrzywdzonej na bezpośrednie niebezpieczeństwo wystąpienia co najmniej ciężkiego uszczerbku na zdrowiu poprzez opóźnienie rozpoznania krwawienia podpajęczynówkowego (k.367 odw.). Zdaniem Sądu nie sposób uznać w/w wypowiedzi biegłego jako podstawy przypisania oskarżonej wyczerpania znamion zarzucanego jej czynu zabronionego, albowiem wypowiedź ta nie zawiera żadnego uzasadnienia wygłoszonej tezy, nadto pozostaje w całkowitej sprzeczności z wielokrotnie powtarzanym i przywoływanym wyżej stanowiskiem tego samego biegłego wyrażanym w pisemnych opiniach wydanych po zmianie zarzutu oraz ze stanowiskami pozostałych biegłych. gdyby pokrzywdzona w dniu 8 grudnia 2014 r. została prawidłowo Biegła wskazała, że skuteczność badań obrazowych TK i (...) przy wykrywaniu krwawienia podpajęczynówkowego dotyczy kilku procent pacjentów z bardzo masywnym wylewem krwi, więc szanse na wykrycie krwawienia u pokrzywdzonej na SORze w dniu 8 grudnia 2014 r. były minimalne nawet przy wykonaniu takich badań. Biegła w odpowiedzi na pytanie o związku przyczynowym między nieprawidłowym postępowaniem oskarżonej a narażeniem pokrzywdzonej na bezpośrednie niebezpieczeństwo wystąpienia ciężkiego uszczerbku na zdrowiu wskazała jedynie, że nieprawidłowa diagnoza dała mniej szansy na prawidłowy efekt leczenia. zeznania biegłej M. J. (1) 1.4. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☒ 3.5. Uniewinnienie 1 M. K. Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia M. K. została oskarżona o to, że w dniu 8 grudnia 2014 roku w T. , będąc zobowiązaną jako lekarz (...) Szpitala (...) w T. do opieki nad osobą narażoną na niebezpieczeństwo, przez to, że w sytuacji wystąpienia u A. K. niepoddającego się terapii procesu bólowego odcinka szyjnego kręgosłupa i głowy nie zebrała prawidłowego wywiadu od pacjentki, zaniechała przeprowadzenia jakiejkolwiek diagnostyki, w tym co najmniej diagnostyki odcinka kręgosłupa szyjnego, nie zleciła podania leków przeciwbólowych w celu oceny ich skuteczności, co opóźniło rozpoznanie krwawienia podpajęczynówkowego, nieumyślnie naraziła A. K. na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, tj. o czyn z art. 160 § 3 kk w zw. z art. 160 § 2 kk . Art. 160 kk określa przestępstwo narażenia człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Wyróżnia typ podstawowy ( § 1 ) oraz typ kwalifikowany ze względu na ciążący na sprawcy obowiązek opieki nad osobą narażoną na niebezpieczeństwo ( § 2 ). Przewiduje także nieumyślną realizację znamion narażenia ( § 3 ). Znamiona przestępstwa zostaną zrealizowane w razie "naruszenia przez sprawcę opartych na naszej wiedzy i doświadczeniu reguł postępowania w stosunku do drugiego człowieka, reguł wykształconych dla określenia tolerowanego, ze względu na wagę podejmowanych czynności, stopnia zagrożenia. Sprawca musi naruszyć tę regułę postępowania, która chroni bezpieczeństwo życia lub zdrowia ludzkiego przed zagrożeniem na tej drodze, na której sprawca je w rzeczywistości sprowadził (Komentarz do art. 160 kodeksu karnego, Kodeks karny. Komentarz, red. Grześkowiak, Legalis 2021). Artykuł 160 kk kryminalizuje tylko takie zachowania, które sprowadzają " bezpośrednie " niebezpieczeństwo wystąpienia skutków w nim opisanych. Znamię „bezpośrednio” oznacza jako "nieuniknione lub co najmniej wysoce prawdopodobne w dającej się przewidzieć przyszłości, ale niekoniecznie natychmiastowe. Typ kwalifikowany, uregulowany w art. 160 § 2 kk mówi o szczególnym, prawnym obowiązku opieki, opierającym się na określonej relacji interpersonalnej, który może wynikać m.in. z ustawy np. lekarz – pacjent. Faktem jest zatem, że oskarżona pełniąc dyżur na SORze w (...) Szpitalu (...) w T. była osobą, na której ciążył obowiązek opieki nad A. K. . Na zobowiązanym do opieki spoczywa powinność racjonalnego wykorzystania wszystkich, dostępnych w określonej sytuacji, środków i metod. Ocena zachowania musi nastąpić przez porównanie z wzorcem racjonalnie działającego gwaranta i złożą się na nią szczególne informacje, wiedza i doświadczenie, którym zobowiązany do działania dysponował. Wskazać przy tym należy, iż z samego faktu nastąpienia skutku nie można wyprowadzać wniosku, że gwarant działał nieracjonalnie. Ocena w tym zakresie musi być bowiem zrelatywizowana do stanu z chwili konkretyzacji niebezpieczeństwa, nie zaś ex post (zob. A. Zoll, Kodeks karny, komentarz część szczególna, t. II, 2006). Skutek będący znamieniem przestępstwa popełnionego z zaniechania może być przypisany sprawcy tylko wówczas, gdy był on przewidywalny, a niebezpieczeństwo dla dobra prawnego rozpoznawalne. Przy analizie czy oskarżonej należy przypisać czyn z art. 160 § 3 kk w zw. z art. 160 § 2 kk należało zatem ustalić czy pożądane zachowanie, tj. zlecenie wykonania diagnostyki obrazowej, stanowiące realizację ciążącego na lekarzu obowiązku, zapobiegłoby realnemu narażeniu człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. W dniu 8 grudnia 2014 r. pokrzywdzona udała się do (...) Szpitala (...) ze skierowaniem od swojego lekarza rodzinnego. Tam przyjęła ją oskarżona. Zebrała wywiad od pacjentki, przeprowadziła badanie fizykalne pokrzywdzonej i na podstawie powyższego rozpoznała u niej zespół szyjny, przepisała leki przeciwbólowe podawane dożylnie. Oskarżona nie stwierdziła u pokrzywdzonej cech ogniskowego uszkodzenia obwodowego układu nerwowego oraz objawów ubytkowych z zakresu obwodowego układu nerwowego, nie było objawów patologicznych. Przeprowadzone przez oskarżoną badanie i wywiad przemawiały za zespołem szyjnym, który nie wymaga leczenia szpitalnego ani dodatkowych badań w trybie pilnym. Z tego względu nie pogłębiała dalszej diagnostyki. Zaleciła oskarżonej w razie potrzeby tj. braku ustąpienia dolegliwości bólowych lub pojawienia się nowych objawów, kontrolę w poradni neurologicznej. 10 dni później straciła przytomność, ponownie trafiła na (...) w T. , gdzie rozpoznano u niej tętniaka umiejscowionego w zakresie tętnicy naczyniówkowej przedniej prawej. Jak wynika z opinii (...) w B. wdrożenie pełnej diagnostyki nie mogło w jakikolwiek sposób zapobiec pęknięciu tętniaka ani wystąpieniu kurczu naczyniowego. Sąd zgadza się z tym, że postępowanie oskarżonej podczas wizyty pokrzywdzonej w dniu 8 grudnia 2014 r. w postaci niezachowania staranności w zebraniu wywiadu, braku diagnostyki obrazowej oraz oceny skuteczności leków przeciwbólowych, nie było do końca prawidłowe, co potwierdziła opinia z Biura (...) w L. oraz pozostałe opinie biegłych. Niemniej, pomimo tych nieprawidłowości, brak jest podstaw do uznania by zachodził związek przyczynowy między tym zaniechaniem a doznanym uszczerbkiem na zdrowiu pokrzywdzonej. Nadto wdrożenie diagnostyki nie mogło zapobiec pęknięciu tętniaka ani wystąpieniu skurczu naczyniowego oraz nie mogło zmniejszyć stopnia niedowładu lub go uniknąć. Zgodnie z treścią zarzutu aktu oskarżenia zaniechania oskarżonej opóźniły rozpoznanie krwawienia podpajęczynówkowego, co z kolei naraziło pokrzywdzoną na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Zdaniem Sądu w świetle zgromadzonego w postepowaniu materiału dowodowego nie sposób jednoznacznie wyprowadzić takiego wniosku. W opinii uzupełniającej biegłych Ekspertyz Sądowych w L. , wydanej po zmianie zarzutu, w odpowiedzi na wprost zadane pytanie tożsame z treścią zarzutu biegli stwierdzili, iż wprawdzie opóźnienie rozpoznania krwawienia podpajęczynówkowego stanowiło zagrożenie drugim krwotokiem i realnym zagrożeniem zdrowia i życia pokrzywdzonej, jednak trudno ocenić, czy zachodzi związek pomiędzy zaniechaniem oskarżonej a opóźnieniem rozpoznania krwawienia podpajęczynówkowego (k. 330, biegły neurochirurg). Następnie biegły neurolog wskazał, iż nie można jednoznacznie ocenić, czy taki związek przyczynowy zachodzi (k.330-331). W dalszej części opinii biegły neurochirurg podał, iż trudno ocenić, czy zaniechanie wykonania przez podejrzaną co najmniej diagnostyki odcinka kręgosłupa szyjnego opóźniło rozpoznanie krwawienia podpajęczynówkowego, natomiast biegła neurolog wprost zaprzeczyła takiemu związkowi przyczynowo – skutkowemu: „wobec zmienionego zarzutu przedstawionego podejrzanej w dniu 8 lipca 2019r. w ocenie bieglej zaniechanie wykonania przez podejrzaną co najmniej diagnostyki odcinka kręgosłupa szyjnego nie opóźniło rozpoznania krwawienia podpajęczynówkowego i nie pozostawało w związku przyczynowo – skutkowym z narażeniem pokrzywdzonej na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu”.(k. 334). Tożsame stanowisko zajął w treści w/w opinii specjalista z zakresu medycyny sądowej (k. 352). Biegli podtrzymali swoje stanowiska w kolejnej opinii uzupełniającej z dnia 30.11.2019r. (k.355-359). Jedynie w protokole przesłuchania biegłego neurochirurga J. C. (1) przez Prokuratora w dniu 04.02.2021r. zawarte jest stwierdzenie, iż nieprawidłowe postępowanie oskarżonej spowodowały narażenie pokrzywdzonej na bezpośrednie niebezpieczeństwo wystąpienia co najmniej ciężkiego uszczerbku na zdrowiu poprzez opóźnienie rozpoznania krwawienia podpajęczynówkowego (k.367 odw.). Zdaniem Sądu nie sposób uznać w/w wypowiedzi biegłego jako podstawy przypisania oskarżonej wyczerpania znamion zarzucanego jej czynu zabronionego, albowiem wypowiedź ta nie zawiera żadnego uzasadnienia wygłoszonej tezy, nadto pozostaje w całkowitej sprzeczności z wielokrotnie powtarzanym i przywoływanym wyżej stanowiskiem tego samego biegłego wyrażanym w pisemnych opiniach wydanych po zmianie zarzutu oraz ze stanowiskami pozostałych biegłych. Opinie pisemne biegłych są spójne i wzajemnie się uzupełniają. Wypowiedź biegłego J. C. z przesłuchania w dniu 04.02.2021r. takiego waloru nie posiada. Należy również podkreślić, że przesłuchana również przez Prokuratora biegła z zakresu neurologii M. J. (3) takiego wniosku nie wyprowadziła. Odpowiadając na zadane przez prokuratora wprost pytanie na temat związku przyczynowo – skutkowego pomiędzy nieprawidłowościami w postępowaniu oskarżonej a narażeniem pokrzywdzonej na bezpośrednie niebezpieczeństwo wystąpienia ciężkiego uszczerbku na zdrowiu wskazała jedynie, że nieprawidłowa diagnoza dała mniej szansy na prawidłowy efekt leczenia. Biegła jednocześnie podkreśliła, że obraz choroby u pokrzywdzonej był bardzo nietypowy dla krwawienia podpajęczynówkowego. Nawet gdyby oskarżona prawidłowo leczyła zespół bólowy kręgosłupa nie miałoby to żadnego wpływu na na konsekwencje związane z wystąpieniem krwawienia podpajęczynówkowego (k.373) Nie sposób uznać, że w/w wypowiedź bieglej potwierdza tezę, iż nieprawidłowe zachowanie oskarżonej spowodowało narażenie pokrzywdzonej na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 21 sierpnia 2012 r. sygn. akt IV KK 42/12 lekarz-gwarant poniesie odpowiedzialność karną z art. 160 § 2 lub § 3 kk , gdy "swoim zachowaniem zdynamizował bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku dla zdrowia u osoby, wobec której występował w roli gwaranta nienastąpienia skutku. Warunek natomiast odpowiedzialności karnej lekarza-gwaranta z art. 160 § 2 i 3 kk w postaci obiektywnego przypisania mu skutku będzie spełniony, gdy zostanie ustalone, że pożądane zachowanie , stanowiące realizację ciążącego na lekarzu obowiązku, zapobiegłoby realnemu narażeniu człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Tak więc nie ulega wątpliwości, że owym skutkiem jest narażenie człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, a nie dopiero stan, w którym życie albo zdrowie ludzkie jest już zagrożone". Należy również zauważyć, iż biegli potwierdzili w swoich opiniach, że skuteczność badań obrazowych TK i (...) przy wykrywaniu krwawienia podpajęczynówkowego dotyczy kilku procent pacjentów z bardzo masywnym wylewem krwi, więc szanse na wykrycie krwawienia u pokrzywdzonej na SORze w dniu 8 grudnia 2014 r. były minimalne nawet przy wykonaniu takich badań. Od gwaranta oczekiwać bowiem można tylko takich zachowań, które są w stanie co najmniej istotnie zmniejszyć ryzyko nastąpienia skutku. Jeżeli podjęcie nakazanego zachowania mogłoby jedynie zmniejszyć w sposób mało znaczący niebezpieczeństwo, nie ma podstaw do przypisania skutku. Odnosząc powyższe wywody prawne na grunt poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych, zaznaczyć należy, że M. K. nie wypełniła znamion zarzuconego jej czynu zabronionego, w związku z czym należało uniewinnić oskarżoną od zarzucanego jej czynu. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2. W związku z wyrokiem uniewinniającym oskarżoną, zgodnie z treścią art. 632 pkt 2 kpk , sąd kosztami procesu obciążył Skarb Państwa. Podpis ZARZĄDZENIE 1. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć: - adw. M. J. ; - Prok. Okr. W G. ; 2. Kalendarz 21 dni lub z wpływem.