II K 382/16

Sąd Rejonowy w P. rozpatrzył sprawę przeciwko A. J., który prowadził działalność gospodarczą jako osoba fizyczna i udzielał kredytów konsumenckich, mimo wejścia w życie 11.10.2015 r. nowelizacji ustawy o kredycie konsumenckim. Zmiany te wprowadziły wymóg prowadzenia działalności przez instytucje pożyczkowe wyłącznie w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub akcyjnej z minimalnym kapitałem zakładowym 200 000 zł. Oskarżony nie dostosował swojej działalności do nowych przepisów, tłumacząc swoje postępowanie pobytem za granicą i brakiem świadomości zmian prawnych. Sąd, analizując wyjaśnienia oskarżonego i zgromadzone dowody (umowy pożyczek, wydruk z CEIDG), ustalił stan faktyczny jako w zasadzie bezsporny. Sąd uznał, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 59e ust. 1 ustawy o kredycie konsumenckim. Jednakże, biorąc pod uwagę wyjaśnienia oskarżonego, sąd uznał, że jego nieświadomość bezprawności była usprawiedliwiona w kontekście art. 30 k.k. (błąd co do bezprawności), co nie wyłączało umyślności w formie zamiaru ewentualnego. Sąd podkreślił, że na przedsiębiorcy ciąży obowiązek zaznajamiania się z przepisami prawa dotyczącymi prowadzonej działalności. Mimo to, sąd uznał winę i społeczną szkodliwość czynu za nieznaczne, biorąc pod uwagę rodzaj zamiaru, krótki okres konfliktu z prawem (84 umowy w ciągu miesiąca) oraz natychmiastowe zaprzestanie działalności po uzyskaniu informacji od policji. W związku z tym, sąd warunkowo umorzył postępowanie na rok próby, orzekając świadczenie pieniężne w kwocie 3 000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, uznając je za niezbędny element dolegliwości. Zasądzono również koszty sądowe.

Zagadnienia prawne (2)