II K 381/16

Sąd Rejonowy w RzeszowieRzeszów2016-11-17
SAOSKarnebezpieczeństwo w ruchu drogowymNiskarejonowy
wypadek drogowynaruszenie zasad ruchupotrącenie pieszegoobrażenia ciałagrzywnazakaz prowadzenia pojazdównawiązka

Sąd Rejonowy w Rzeszowie skazał kierowcę za nieumyślne spowodowanie wypadku drogowego, orzekając grzywnę, zakaz prowadzenia pojazdów i nawiązkę na rzecz poszkodowanej.

Sąd Rejonowy w Rzeszowie rozpoznał sprawę z oskarżenia przeciwko P. M., który nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, potrącając pieszą na przejściu dla rowerzystów. Skutkiem zdarzenia były obrażenia u poszkodowanej, wymagające leczenia powyżej siedmiu dni. Oskarżony został uznany za winnego popełnienia czynu z art. 177 § 1 kk.

Sąd Rejonowy w Rzeszowie, w Wydziale Karnym, wydał wyrok w sprawie sygn. akt II K 381/16, dotyczącej nieumyślnego naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym przez oskarżonego P. M. W dniu 2 marca 2016 r. oskarżony, kierując samochodem osobowym, nieprawidłowo obserwował drogę i nie zachował szczególnej ostrożności podczas zbliżania się do przejścia dla pieszych. Omijając pojazd, który zatrzymał się, aby ustąpić pierwszeństwa pieszej, doprowadził do jej potrącenia. Poszkodowana K. T. doznała szeregu obrażeń, w tym złamań kości i stłuczeń, które naruszyły czynności narządów ciała na okres przekraczający siedem dni. Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 177 § 1 kk i wymierzył mu karę grzywny w wysokości 250 stawek dziennych po 20 zł każda. Dodatkowo orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres jednego roku, zaliczając na jego poczet okres zatrzymania prawa jazdy. Na rzecz poszkodowanej zasądzono nawiązkę w kwocie 2.000 zł oraz zwrot kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 1.200 zł. Oskarżony został zwolniony od kosztów sądowych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, oskarżony P. M. został uznany za winnego popełnienia czynu z art. 177 § 1 kk.

Uzasadnienie

Sąd ustalił, że oskarżony, kierując pojazdem, nieprawidłowo obserwował drogę i nie zachował szczególnej ostrożności podczas zbliżania się do przejścia dla pieszych, omijając pojazd, który ustąpił pierwszeństwa pieszej, co doprowadziło do potrącenia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazujący

Strona wygrywająca

oskarżycielka posiłkowa

Strony

NazwaTypRola
P. M.osoba_fizycznaoskarżony
K. T.osoba_fizycznaoskarżycielka posiłkowa

Przepisy (8)

Główne

k.k. art. 177 § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.k. art. 37a

Kodeks karny

k.k. art. 42 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 63 § 4

Kodeks karny

k.k. art. 46 § 2

Kodeks karny

k.p.k. art. 627

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 157 § 1

Kodeks karny

Argumenty

Godne uwagi sformułowania

niemyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowych nieprawidłowej obserwacji drogi i niezachowania szczególnej ostrożności obrażenia naruszyły czynności narządów ciała na okres przekraczający siedem dni

Skład orzekający

Wioletta Zawora

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Standardowe zastosowanie przepisów dotyczących wypadków drogowych i odpowiedzialności sprawcy."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy typowego wypadku drogowego z nieumyślnym spowodowaniem obrażeń, co jest częstym zagadnieniem prawnym, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji.

Dane finansowe

nawiązka: 2000 PLN

zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 1200 PLN

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II K 381/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 listopada 2016 r. Sąd Rejonowy w Rzeszowie w II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący – SSR Wioletta Zawora Protokolant – A. P. w obecności oskarżycielki posiłkowej K. T. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2016 sprawy z oskarżenia (...) przeciwko: P. M. s. S. i A. zd. S. ur. (...) w S. oskarżonego o to, że: w dniu 2 marca 2016 r. około godz. 9:37 w R. na ul. (...) niemyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowych w ten sposób, że kierując samochodem osobowych marki (...) o nr rej. (...) , w wyniku nieprawidłowej obserwacji drogi i niezachowania szczególnej ostrożności podczas zbliżania się do przejścia dla pieszych omijał pojazd, który jechał w tym samym kierunku prawym pasem ruchu, lecz zatrzymał się w celu ustąpienia pierwszeństwa pieszej, doprowadzając do potrącenia pieszej przechodzącej przez przejście dla pieszych z prawej strony na lewą patrząc w kierunku ruchu pojazdu, skutkiem czego nieumyślnie spowodował u pieszej K. T. obrażenia w postaci: złamania kości krzyżowej po stronie lewej, złamania kości kulszowej lewej i obu kości łonowych, złamanie paliczka dystalnego palca III-go ręki lewej, złamanie wyrostka stawowego dolnego lewego kręgu L5, stłuczenie kolana prawego, odma opłucnowa prawostronna, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała na okres przekraczający siedem dni ( art. 157 § 1 kk ) tj. o czyn z art. 177 § 1 kk I. u z n a j e oskarżonego P. M. za winnego popełnienia czynu wyżej w wyroku opisanego stanowiącego występek z art. 177 § 1 kk i za to na podstawie art. 177 § 1 kk przy zastosowaniu art. 37a kk II. w y m i e r z a oskarżonemu karę grzywny w wymiarze 250 (dwieście pięćdziesiąt) stawek dziennych przy przyjęciu, że jedna stawka dzienna wynosi 20 zł (dwadzieścia złotych), III. na podstawie art. 42 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 (jednego) roku, IV. na podstawie art. 63 § 4 kk zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 02.03.2016r., V. na podstawie art. 46 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego P. M. na rzecz oskarżycielki posiłkowej K. T. kwotę 2.000 zł (dwa tysiące złotych) tytułem nawiązki, VI. na podstawie art. 627 kpk zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowej K. T. kwotę 1200 zł (jeden tysiąc dwieście złotych) tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika w sprawie, V. na podstawie art. 624 § 1 kpk zwalnia oskarżonego w całości od obowiązku zapłaty kosztów sądowych, którymi obciąża Skarb Państwa. SSR Wioletta Zawora POUCZENIE 1. W terminie zawitym 7 (siedmiu) dni od daty doręczenia wyroku, strona, a w wypadku wyroku warunkowo umarzającego postępowanie, wydanego na posiedzeniu, także pokrzywdzony / pokrzywdzona, mogą złożyć wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Sporządzenie uzasadnienia z urzędu nie zwalnia strony, wymienionego podmiotu oraz pokrzywdzonego / pokrzywdzonej od złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia. Wniosek składa się na piśmie. Wniosek niepochodzący od oskarżonego powinien wskazywać tego z oskarżonych, którego dotyczy. 3. Wniosek powinien zawierać: oznaczenie organu, do którego jest skierowany, oraz sprawy, której dotyczy; oznaczenie oraz adres wnoszącego pismo; treść wniosku; datę i podpis składającego pismo. Za osobę, która nie może się podpisać, pismo podpisuje osoba przez nią upoważniona, ze wskazaniem przyczyny złożenia swego podpisu. We wniosku należy wskazać, czy dotyczy całości wyroku czy też niektórych czynów, których popełnienie oskarżyciel zarzucił oskarżonemu / oskarżonej, bądź też jedynie rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu. Wniosek niepochodzący od oskarżonego / oskarżonej powinien również wskazywać oskarżonego / oskarżoną, którego / której dotyczy § 2. Dla oskarżonego pozbawionego wolności, który nie ma obrońcy i nie był obecny podczas ogłoszenia wyroku, termin wymieniony w § 1 biegnie od daty doręczenia mu wyroku. 4. 3 art. 119 k.p.k. i art. 422 § 1 i 2 k.p.k. ). Czynność procesowa dokonana po upływie terminu zawitego jest bezskuteczna ( art. 122 § 1 k.p.k. ). Do biegu terminu nie wlicza się dnia, od którego liczy się dany termin. Jeżeli koniec terminu przypada na dzień uznany przez ustawę za dzień wolny od pracy, czynność można wykonać następnego dnia ( art. 123 § 1 i 3 k.p.k. ). Termin jest zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w placówce podmiotu zajmującego się doręczaniem korespondencji na terenie Unii Europejskiej, w polskim urzędzie konsularnym lub złożone przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej albo przez osobę pozbawioną wolności w administracji odpowiedniego zakładu, a przez członka załogi polskiego statku morskiego – kapitanowi statku ( art. 124 k.p.k. ). Jeżeli niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, strona w zawitym terminie 7 (siedmiu) dni od daty ustania przeszkody może zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, dopełniając jednocześnie czynności, która miała być w terminie wykonana ( art. 126 § 1 k.p.k. ). 2. Od wyroku sądu pierwszej instancji stronom, podmiotowi określonemu w art. 416,a pokrzywdzonemu / pokrzywdzonej od wyroku warunkowo umarzającego postępowanie, wydanego na posiedzeniu,, przysługuje apelacja ( art. 444 § 1 k.p.k. ). 3) 3. Termin zawity do wniesienia apelacji wynosi 14 (czternaście) dni i biegnie dla każdego uprawnionego od daty doręczenia mu wyroku z uzasadnieniem ( art. 122 § 2 k.p.k. i art. 445 § 1 k.p.k. ). 4. Apelację wnosi się na piśmie do sądu, który wydał zaskarżony wyrok ( art. 428 § 1 k.p.k. ). 5. Oskarżony / oskarżona ma prawo do korzystania przy sporządzeniu apelacji z pomocy ustanowionego przez siebie obrońcy ( art. 6 k.p.k. i art. 83 § 1 k.p.k. ), a strona inna niż oskarżony / oskarżona może ustanowić pełnomocnika ( art. 87 § 1 k.p.k. ). Do czasu ustanowienia obrońcy przez oskarżonego / oskarżoną pozbawionego / pozbawioną wolności, obrońcę może ustanowić inna osoba ( art. 83 § 1 k.p.k. ). Apelacja od wyroku sądu okręgowego, która nie pochodzi od prokuratoralub pełnomocnika będącego radcą prawnym, powinna być sporządzona i podpisana przez adwokata lub radcę prawnego ( art. 446 § 1 k.p.k. ). 6. Wydatki związane z ustanowieniem obrońcy albo pełnomocnika wykłada strona, która go ustanowiła ( art. 620 k.p.k. ). 7. Oskarżony / oskarżona / pokrzywdzony / pokrzywdzona w wypadku wydania na posiedzeniu wyroku warunkowo umarzającego postępowanie / oskarżyciel posiłkowy / oskarżyciel prywatny nieposiadający / nieposiadająca obrońcy / pełnomocnika może złożyć wniosek o wyznaczenie obrońcy / pełnomocnika w celu sporządzenia apelacji. Wnioskujący może zostać obciążony kosztami wyznaczenia takiego obrońcy / pełnomocnika ( art. 444 § 2 i 3 k.p.k. ). 8. Obrońca / pełnomocnik z urzędu wyznaczany jest z listy obrońców / pełnomocników lub jest pozbawiony wolności( art. 81a § 1 k.p.k. i art. 88 zd. 2 k.p.k. ). 9. Wniosek o wyznaczenie obrońcy / pełnomocnika z urzędu prezes sądu, sąd lub referendarz sądowy rozpoznaje niezwłocznie. Jeżeli okoliczności wskazują na konieczność natychmiastowego podjęcia obrony / reprezentacji, prezes sądu, sąd lub referendarz sądowy, telefonicznie lub w inny sposób stosownie do okoliczności, powiadamia stronę oraz obrońcę / pełnomocnika o wyznaczeniu obrońcy / pełnomocnika z urzędu ( art. 81a § 2 i 3 k.p.k. i art. 88 zd. 2 k.p.k. ). 10. Strona może mieć jednocześnie nie więcej niż trzech obrońców albo pełnomocników ( art. 77 k.p.k. i art. 88 zd. 2 ). 11. Apelację co do winy uważa się za zwróconą przeciwko całości wyroku ( art. 447 § 1 k.p.k. ). 12. Apelację co do kary uważa się za zwróconą przeciwko całości rozstrzygnięcia o karze i środkach karnych ( art. 447 § 2 k.p.k. ). 13. Apelację co do środka karnego uważa się za zwróconą przeciwko całości rozstrzygnięcia o środkach karnych. Zaskarżyć można również brak rozstrzygnięcia w przedmiocie środka karnego ( art. 447 § 3 k.p.k. ). 14. 3W apelacji można podnosić zarzuty, które nie stanowiły lub nie mogły stanowić przedmiotu zażalenia ( art. 447 § 4 k.p.k. ). 15. Podstawą apelacji nie może być błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia, oraz rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka, związane z treścią zawartego porozumienia w sprawie wydania wyroku skazującego, wymierzenia określonej kary lub środka karnego, orzeczenie przepadku lub środka kompensacyjnego lub rozstrzygnięcia w przedmiocie poniesienia kosztów procesu ( art. 447 § 5 k.p.k. ). 16. Prezes sądu pierwszej instancji odmówi przyjęcia apelacji, jeżeli apelacja zostanie wniesiona po terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo jest niedopuszczalna z mocy ustawy ( art. 429 § 1 k.p.k. ). 17. Jeżeli oskarżony / oskarżona jest nieletni / nieletnia lub ubezwłasnowolniony / ubezwłasnowolniona, jego / jej przedstawiciel ustawowy lub osoba, pod której pieczą oskarżony / oskarżona pozostaje, może podejmować na jego / jej korzyść wszelkie czynności procesowe, a przede wszystkim wnosić środki zaskarżenia, składać wnioski oraz ustanowić obrońcę ( art. 76 k.p.k. ). 18. (inne informacje wskazane przez sąd, nieuwzględnione w pkt 1-17) 4)

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI