II K 371/25

UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 371/25 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) J. K. czyn opisany w części wstępnej wyroku z wyeliminowaniem z opisu sformułowania „czym naraził ich na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych,”, tj. występek z art. 209 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. 
        Oskarżony jest ojcem małoletnich pokrzywdzonych K. K. (1) i E. K. (1) . 2. 
        Pokrzywdzone w okresie od 18 stycznia 2024 r. do 5 września 2024 r. mieszkały z matką K. K. (2) . 3. 
        Oskarżony został zobowiązany postanowieniem Sądu Okręgowego w Opolu z 11 lipca 2023 roku, sygn. akt I C 424/23, do łożenia alimentów na rzecz K. K. w wysokości 1000 zł miesięcznie i E. K. 1500 zł miesięcznie, tj. w łącznej wysokości 2500 zł – płatnych do rąk K. K. . 4. 
        Oskarżony w okresie objętym zarzutem sprawował częściowo osobistą opiekę nad K. K. . 5. 
        W okresie od 18 stycznia 2024 r. do 5 września 2024 r. oskarżony nie uiszczał alimentów, a łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości wyniosła wobec K. K. 8 000 zł i E. K. 12 000 zł. 6. 
        W powyższym okresie oskarżony nie był zarejestrowany jako osoba poszukująca pracy. 7. 
        W czasie popełnienia czynu oskarżony nie był karany sądownie. 8. 
        Od 6 września 2024 r. oskarżony regularnie wpłacał na rzecz pokrzywdzonych po 700 zł miesięcznie. zeznania K. K. zaświadczenie akt urodzenia pismo z urzędu pracy POSTANOWIENIE dowód wpłaty dane z K. rachunki 163v 7, 24 8,9 16 22 55-58,160-162 154 254-255 9. K. K. po rozstaniu z oskarżonym jest w posiadaniu praktycznie całego majątku dorobkowego, przy czym jednocześnie przejęła ona na siebie regulowanie wszystkich zobowiązań powstałych w okresie trwania małżeństwa, jak również co do zasady zajęła się w całości opieką i wychowaniem dzieci. umowa kredytowa zeznanie podatkowe informacja o dochodach faktura umowa najmu oświadczenie dyspozycja wypłaty 74,79 89 100-123 124,125,181-189 167,170,173,176 179,180 209,211 0.1.1.2 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) J. K. czyn opisany w części wstępnej wyroku z wyeliminowaniem z opisu sformułowania „czym naraził ich na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych,”, tj. występek z art. 209 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 10. 
        Oskarżony w okresie objętym zarzutem nie był w stanie płacić alimentów. wyjaśnienia 163 1.OCena DOWOdów 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1 - 9 zezn. K. K. zaświadczenie akty urodzenia pismo z urzędu pracy POSTANOWIENIE dowody wpłaty dane z K. rachunki umowy kredytowe zeznanie podatkowe informacje o dochodach faktury umowy najmu oświadczenia dyspozycje wypłaty - zeznania K. K. były wiarygodne, gdyż znalazły potwierdzenie w treści dowodów z dokumentów, nadto bezpośredni kontakt ze świadkiem na rozprawie nie dawał jakichkolwiek podstaw do kwestionowania szczerości przedstawionej przez nią relacji, - treść dokumentów nie była kwestionowana przez strony, a ich prawdziwość i autentyczność nie budziły wątpliwości, 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 10 wyjaśnienia niewiarygodne były wyjaśnienia oskarżonego, że w okresie objętym zarzutem nie był w stanie płacić alimentów, gdyż mając na uwadze jego wiek, wykształcenie, doświadczenie zawodowe, w tym co do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie handlu, w ocenie sądu miał on obiektywną możliwość uzyskiwania dochodów, które pozwoliłby mu na wywiązywanie się z obowiązku alimentacyjnego na rzecz córek, tym bardziej, że na celowe uchylanie się wskazywał również fakt, że w okresie objętym zarzutem nie poszukiwał on legalnej pracy, co potwierdził urząd pracy wskazując, że oskarżony nie był zarejestrowany jako osoba poszukująca pracy, pozostałe dowody z dokumentów pozostałe dowody z dokumentów nie miały istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 1.3. 
        Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☒ 1.4. 
        Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem 1 J. K. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Podstawa prawna niezgodna z zarzutem wynikała z tego, że sąd zmienił kwalifikację prawną czynu, eliminując z opisu sformułowanie „czym naraził ich na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych,”, gdyż okoliczność ta nie została wykazana w toku przewodu sądowego, jednocześnie przyjmując, że przedmiotem postępowania był występek z art. 209 § 1 k.k. Przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. popełnia ten, kto uchyla się od wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed sądem albo innym organem albo inną umową, jeżeli łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące. Sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Zgodnie z przepisem art. 34 § 1 aa pkt 1 k.k. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, a przestępstwo jest zagrożone zarówno karą ograniczenia wolności, jak i karą pozbawienia wolności, karę ograniczenia wolności wymierza się w wysokości nie niższej od 2 miesięcy - w przypadku czynu zagrożonego karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą roku. Wymierzając karę ograniczenia wolności sąd może orzec na podstawie art. 34 § 3 k.k. m.in. zobowiązanie z art. 72 § 1 pkt 3 k.k. do wykonywania ciążącego na sprawcy obowiązku łożenia na utrzymanie innej osoby. Na podstawie art. 46 § 1 k.k. w razie skazania sąd może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej orzeka, stosując przepisy prawa cywilnego, obowiązek naprawienia, w całości albo w części, wyrządzonej przestępstwem szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Przepis art. 627 k.p.k. stanowi, że od skazanego w sprawach z oskarżenia publicznego sąd zasądza koszty sądowe na rzecz Skarbu Państwa oraz wydatki na rzecz oskarżyciela posiłkowego. Mając na uwadze powyższe rozważania oraz ustalony stan faktyczny sąd stwierdził, że oskarżony działając z zamiarem bezpośrednim, od 18 stycznia 2024 r. do 5 września 2024 r., mając ze względu na swój wiek, wykształcenie, doświadczenie zawodowe, w tym co do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie handlu, obiektywną możliwość uzyskiwania dochodów, które pozwoliłby mu na wywiązywanie się z obowiązku alimentacyjnego określonego postanowieniem Sądu Okręgowego w Opolu z 11 lipca 2023 roku, sygn. akt I C 424/23, uchylał się od tego, a łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowiła równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych. Na taką postawę sprawcy wskazywało również to, że w powyższym okresie nie był zarejestrowany jako osoba poszukująca pracy. Co istotne w ocenie sądu okolicznością, która zwalniałaby oskarżonego od obowiązku alimentacyjnego nie było to, że matka małoletnich pokrzywdzonych była w posiadaniu praktycznie całego majątku dorobkowego, gdyż jednocześnie przejęła ona na siebie regulowanie wszystkich zobowiązań powstałych w okresie trwania małżeństwa, jak również co do zasady w całości zajęła się opieką i wychowaniem dzieci. Podkreślić należy również, że okresowe sprawowanie osobistej opieki nad jedną z córek także nie zwalniało oskarżonego z zapłaty rat alimentacyjnych w wysokości określonej w postanowieniu Sądu Okręgowego w Opolu. Reasumując sąd nie miał wątpliwości, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu zabronionego z art. 209 § 1 k.k. Jednocześnie nie zachodziły żadne okoliczności wyłączające lub ograniczające poczytalność sprawcy. ☐ 1.5. 
        Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 1.6. 
        Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 1.7. 
        Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności J. K. 1 1 - za popełnione przestępstwo sąd na podstawie art. 209 § 1 k.k. w zw. z art. 34 § 1 aa pkt 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując go na podstawie art. 34 § 1a pkt 1 k.k. w zw. z art. 35 § 1 k.k. do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie, - przy wymiarze kary sąd miał na uwadze wszelkie okoliczności podmiotowe i przedmiotowe, leżące w granicach cech przypisanego oskarżonemu przestępstwa, a także dotyczące osoby sprawcy i mające znaczenie dla wymiaru kary wynikające z dyrektyw wskazanych w art. 53 k.k. , - wymierzona kara dolegliwością swoją nie przekraczała stopnia winy, który był wysoki, gdyż oskarżony będąc osobą o normalnym stopniu rozwoju, wiedział że popełnia czyn zabroniony, - stopień społecznej szkodliwości czynu był duży, gdyż oskarżony godził z zamiarem bezpośrednim w ciążący na nim obowiązek opieki nad małoletnimi dziećmi uchylając się przez kilka miesięcy od obowiązku alimentacyjnego, - jednocześnie dokonując wyboru kary i miarkując jej wysokość sąd wziął pod uwagę, jako okoliczności łagodzące to, że oskarżony w czasie popełnienia przestępstwa był osobą niekaraną, a nadto jego zachowanie po popełnieniu przestępstwa, gdyż pomimo, że w niepełnej wysokości to jednak od września 2024 r. oskarżony regularnie co miesiąc wpłaca alimenty na rzecz dzieci, co wskazywało na zmianę jego postawy życiowej, - kara w takim wymiarze spełni przede wszystkim cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, które otrzyma czytelny sygnał, że uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego jest niedopuszczalne i spotyka się ze stanowczą reakcją, - kara spełni również cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do samego oskarżonego, gdyż będzie efektywnie wykonywana i będzie jednocześnie napomnieniem, by przestrzegał prawa i nie popełniał przestępstw w przyszłości, 2 1 - dla wzmocnienia realizacji celów kary i ochrony interesu małoletnich pokrzywdzonych na podstawie art. 34 § 3 k.k. w zw. z art. 72 § 1 pkt 3 k.k. zobowiązano oskarżonego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie córek, 3 1 - na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeczono oskarżonego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz córek: K. K. 8 000 zł i E. K. 12 000 zł, 1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 4 na podstawie art. 627 k.p.k. w związku ze skazaniem oskarżonego zasądzono od niego na rzecz oskarżycielki posiłkowej 3000 zł tytułem zwrotu wydatków, 5 na podstawie art. 627 k.p.k. w związku ze skazaniem oskarżonego zasądzono od niego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 935,88 zł, w tym opłatę w wysokości 120 zł. 1.1Podpis