II K 369/18

Sąd Rejonowy w PiszuPisz2019-03-18
SAOSKarneprzestępstwa komunikacyjneŚredniarejonowy
prawo karnejazda po alkoholurecydywazakaz prowadzenia pojazdówcofnięcie uprawnieńnietrzeźwośćart. 178a kkart. 180a kkart. 64 kk

Sąd Rejonowy w Piszu skazał R.M. za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości, recydywę i jazdę pomimo cofniętych uprawnień, orzekając karę roku pozbawienia wolności, dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów oraz świadczenie pieniężne.

Oskarżony R.M. został uznany za winnego prowadzenia samochodu w stanie nietrzeźwości (1,36 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) w dniu 29 kwietnia 2018 r. Czyn ten popełnił będąc już wcześniej skazanym za podobne przestępstwo, w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów oraz po cofnięciu mu uprawnień. Sąd Rejonowy w Piszu orzekł karę roku pozbawienia wolności, dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych oraz świadczenie pieniężne w wysokości 10 000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym.

Sąd Rejonowy w Piszu, II Wydział Karny, wyrokiem z dnia 18 marca 2019 r. uznał oskarżonego R.M. za winnego popełnienia czynu polegającego na prowadzeniu w dniu 29 kwietnia 2018 r. w m. S. samochodu osobowego marki S. w stanie nietrzeźwości, z wynikiem 1,36 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Sąd ustalił, że oskarżony dopuścił się tego czynu w warunkach recydywy, będąc wcześniej skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Szczytnie (sygn. akt VII K 66/13) za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości, a także w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku z wcześniejszym skazaniem. Dodatkowo, czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc skazanym za umyślne przestępstwo podobne. Oskarżony nie zastosował się również do decyzji Starosty P. o cofnięciu mu uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B. Sąd, kwalifikując czyn jako występek z art. 178a § 4 k.k. w zb. z art. 180a k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę roku pozbawienia wolności. Ponadto, orzeczono wobec niego dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych (art. 42 § 3 k.k.) oraz środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 10 000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej (art. 43a § 2 k.k.). Koszty obrony z urzędu zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adwokata T. K. w kwocie 588 zł powiększonej o VAT, a oskarżonego zwolniono od kosztów sądowych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzuconego czynu, kwalifikując go jako występek z art. 178a § 4 k.k. w zb. z art. 180a k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na ustalonej sytuacji faktycznej, w której oskarżony prowadził pojazd w stanie nietrzeźwości, będąc jednocześnie w warunkach recydywy, pod wpływem zakazu prowadzenia pojazdów i po cofnięciu uprawnień, co wypełnia znamiona przepisów wskazanych w akcie oskarżenia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strona wygrywająca

oskarżyciel publiczny

Strony

NazwaTypRola
R. M.osoba_fizycznaoskarżony

Przepisy (10)

Główne

k.k. art. 178a § § 4

Kodeks karny

k.k. art. 180a

Kodeks karny

k.k. art. 11 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 64 § § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.k. art. 11 § § 3

Kodeks karny

k.k. art. 42 § § 3

Kodeks karny

k.k. art. 43a § § 2

Kodeks karny

Dz. U. z 2016 roku poz. 1714 art. 17 § ust. 2 pkt 3

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu

k.p.k. art. 624 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Dz. Nr 49 poz. 223 z 1983 z późn. zm. art. 17 § ust. 1

Ustawa z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnych

Argumenty

Godne uwagi sformułowania

prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości dopuścił się po wcześniejszym skazaniu prawomocnym wyrokiem w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności nie zastosował się do Decyzji Starosty P. nr KIT.5430.2.145.2012.2013 z dnia 25 czerwca 2013 roku o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami

Skład orzekający

Mariusz Popławski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie surowego traktowania recydywy w prowadzeniu pojazdów pod wpływem alkoholu i pomimo braku uprawnień, a także stosowania dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i kumulacji przepisów, w tym art. 64 § 1 k.k. (recydywa). Może być mniej bezpośrednio stosowalne w przypadkach jednorazowych naruszeń.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje drastyczne konsekwencje wielokrotnego łamania przepisów dotyczących prowadzenia pojazdów pod wpływem alkoholu i bez uprawnień, w tym orzeczenie dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów, co jest przykładem surowego podejścia sądu do recydywistów.

Dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów za jazdę po alkoholu i bez uprawnień – surowy wyrok dla recydywisty.

Dane finansowe

świadczenie pieniężne na Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej: 10 000 PLN

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II K 369/18 PR Ds. 658.2018 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 marca 2019 r. Sąd Rejonowy w Piszu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Mariusz Popławski Protokolant: st. sekr. sądowy Rafał Gryglik przy udziale Prokuratora Daniela Guzek z Prokuratury Rejonowej w Piszu po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 21 listopada 2018 r., 14 stycznia i 04 marca 2019 r. sprawy: R. M. s. E. i T. z domu G. ur. (...) w P. oskarżonego o to, że : w dniu 29 kwietnia 2018 r. w m. S. , gm. P. , okręgu (...) , prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy marki S. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości – 1,36 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, przy czym zarzuconego czynu dopuścił się po wcześniejszym skazaniu prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Szczytnie VII Zamiejscowy Wydział Karny z dnia 22 maja 2013 roku w sprawie o sygn. akt VII K 66/13, za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości oraz w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności będąc skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Szczytnie VII Zamiejscowy Wydział Karny z dnia 22 maja 2013 roku w sprawie o sygn. akt VII K 66/13 za umyślne przestępstwo podobne, objętego wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Piszu II Wydział Karny z dnia 15 września 2015 roku sygn. akt II K 477/15, czym nie zastosował się do Decyzji Starosty P. nr KIT.5430.2.145.2012.2013 z dnia 25 czerwca 2013 roku o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B tj. o czyn z art. 178a § 4 kk w zw. z art. 64 § 1 kk w zb. z art. 180a kk w zw. z art. 11 § 2 kk I. Oskarżonego R. M. uznaje za winnego popełnienia zarzuconego czynu , który kwalifikuje jako występek z art. 178a § 4 kk w zb. z art.180a kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i za to na podstawie art.178a § 4 kk w zw. z art.11 § 3 kk wymierza mu karę roku pozbawienia wolności. II. Na podstawie art. 42 § 3 kk orzeka wobec oskarżonego R. M. środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. III. Na podstawie art. 43a § 2 kk orzeka wobec oskarżonego R. M. środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 10 000 (dziesięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. IV. Na podstawie § 17 ust. 2 pkt 3 oraz § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 roku poz. 1714) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. K. kwotę 588 zł (pięćset osiemdziesiąt osiem) złotych powiększoną o należny podatek VAT, tytułem opłaty za wykonywaną z urzędu obronę oskarżonego R. M. . V. Na podstawie art. 624 § 1 kpk i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnych (Dz. Nr 49 poz. 223 z 1983 z późn. zm.) zwalnia oskarżonego R. M. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, przejmując je w całości na rachunek Skarbu Państwa.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI