Orzeczenie · 2016-12-15

II K 363 / 16

Sąd
Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim
Miejsce
Nowy Dwór Mazowiecki
Data
2016-12-15
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuNiskarejonowy
uszkodzenie mieniazniszczenie mieniawłasnośćkamienieograniczenie wolnościnaprawienie szkodykodeks karny

Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim rozpoznał sprawę przeciwko J. K. (1), oskarżonemu o umyślne uszkodzenie mienia. Oskarżony, rzucając kamieniami w stronę pokrzywdzonego A. K. (1), uszkodził elewację budynku, dwie płytki ceramiczne parapetu oraz szybę czołową samochodu. Sąd ustalił, że łączna szkoda wyniosła 950 zł, pomimo pierwotnych zarzutów o szkodę w wysokości 1200 zł. Oskarżony nie przyznał się do winy, jednak sąd oparł swoje ustalenia na zeznaniach pokrzywdzonego, protokole oględzin, opinii biegłego oraz nagraniu rozmowy z numerem alarmowym. Sąd odrzucił linię obrony oskarżonego, wskazując na brak dowodów potwierdzających inne okoliczności powstania szkody. W konsekwencji, sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia występku z art. 288 § 1 kk. Na podstawie art. 288 § 1 kk w zw. z art. 37a kk, wymierzono mu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie. Dodatkowo, na podstawie art. 46 § 1 kk, orzeczono obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę 950 zł na rzecz pokrzywdzonego. Oskarżonego zwolniono z kosztów postępowania na podstawie art. 624 § 1 kpk.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Niska
Do czego można powołać

Potwierdzenie standardowej interpretacji art. 288 § 1 kk w kontekście uszkodzenia mienia poprzez rzucanie przedmiotami oraz zastosowania art. 37a kk.

Ograniczenia stosowania

Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych zasad prawnych.

Zagadnienia prawne (3)

Czy rzucanie kamieniami w stronę pokrzywdzonego, które spowodowało uszkodzenie elewacji, parapetu i szyby samochodu, wyczerpuje znamiona przestępstwa uszkodzenia mienia z art. 288 § 1 kk?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, rzucanie kamieniami w stronę pokrzywdzonego, które spowodowało uszkodzenie elewacji, parapetu i szyby samochodu, wyczerpuje znamiona przestępstwa uszkodzenia mienia z art. 288 § 1 kk.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że oskarżony działał umyślnie, przewidując i godząc się na możliwość uszkodzenia mienia poprzez rzucanie kamieniami. Zeznania pokrzywdzonego, materiał dowodowy (oględziny, zdjęcia, opinia biegłego) oraz zasady doświadczenia życiowego potwierdziły, że punktowe uszkodzenia mogły powstać jedynie w wyniku rzucenia kamieniem.

Jaka kara jest adekwatna za popełnienie czynu z art. 288 § 1 kk, biorąc pod uwagę społeczną szkodliwość czynu, stopień winy oskarżonego oraz możliwość zastosowania łagodniejszego rodzaju kary?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Kara 6 miesięcy ograniczenia wolności, polegająca na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie, jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, a jej wymierzenie nastąpiło z uwzględnieniem art. 37a kk.

Uzasadnienie

Sąd ocenił stopień społecznej szkodliwości czynu jako wysoki ze względu na brak motywacji oskarżonego, a stopień winy jako znaczny. Zastosowanie kary ograniczenia wolności było możliwe dzięki art. 37a kk, który pozwala na wymierzenie łagodniejszego rodzaju kary, gdy podstawowy przepis przewiduje tylko karę pozbawienia wolności.

Czy oskarżony powinien naprawić szkodę wyrządzoną pokrzywdzonemu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, oskarżony powinien naprawić szkodę wyrządzoną pokrzywdzonemu w całości poprzez zapłatę kwoty 950 zł.

Uzasadnienie

Na podstawie art. 46 § 1 kk sąd orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia wyrządzonej szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego A. K. (1) kwoty 950 złotych.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Skazanie
Strona wygrywająca
pokrzywdzony A. K. (1)

Strony

NazwaTypRola
J. K. (1)osoba_fizycznaoskarżony
A. K. (1)osoba_fizycznapokrzywdzony
Anna Wróbel – Woźniakinneprokurator
K.osoba_fizycznaojciec oskarżonego
A. K. (2)osoba_fizycznamatka oskarżonego
W. K.osoba_fizycznasyn pokrzywdzonego
J. K. (2)osoba_fizycznafunkcjonariusz policji

Przepisy (4)

Główne

kk art. 288 § § 1

Kodeks karny

Umyślne uszkodzenie mienia.

Pomocnicze

kk art. 37a

Kodeks karny

Możliwość wymierzenia kary łagodniejszego rodzaju (ograniczenia wolności zamiast pozbawienia wolności) w przypadku przestępstw zagrożonych wyłącznie karą pozbawienia wolności.

kk art. 46 § § 1

Kodeks karny

Obowiązek naprawienia szkody.

kpk art. 624 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Zwolnienie oskarżonego od kosztów postępowania w uzasadnionych wypadkach.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zeznania pokrzywdzonego A. K. (1) jako wiarygodne źródło informacji o przebiegu zdarzenia i powstałych szkodach. • Potwierdzenie zeznań pokrzywdzonego przez materiał dowodowy (oględziny, zdjęcia, opinia biegłego). • Zasady doświadczenia życiowego i logiki wskazujące, że punktowe uszkodzenia mogły powstać jedynie w wyniku rzucenia kamieniem. • Zastosowanie art. 37a kk umożliwiające wymierzenie kary ograniczenia wolności.

Odrzucone argumenty

Odmowa przyznania się do winy przez oskarżonego J. K. (1). • Argumentacja oskarżonego o braku świadków zdarzenia. • Próby sugerowania innych przyczyn powstania szkód niż rzucanie kamieniami.

Godne uwagi sformułowania

Ponad wszelką wątpliwość w obliczu zgromadzonych dowodów zostało w ocenie sądu udowodnione, że J. K. (1) był w dniu zdarzenia w miejscu zamieszkania pokrzywdzonego. • Wyjaśnienia oskarżonego w których nie przyznał się do winy są elementem przyjętej linii obrony zmierzającej do uniknięcia odpowiedzialności karnej. • Jaskrawym tego przykładem są w ocenie sądu twierdzenia J. K. (1) zawarte już na etapie postępowania sądowego we wniosku o umorzenie postępowania gdzie wskazuje, że pokrzywdzony nie ma świadków tego zdarzenia... • Co ostatecznie istotne i stanowi fundament czynionych ustaleń faktycznych to to, że sąd w pełni polegał na zeznaniach pokrzywdzonego A. K. (1) nie widząc okoliczności w obliczu których mógłby on przedstawić okoliczności zdarzenia odmiennie niż zaistniały w rzeczywistości. • Absurdem również, z oczywistych względów, byłoby przyjęcie, że wynikiem wysypania kamieni było uszkodzenie szyby pojazdu. • Reasumując, w świetle poczynionych przez sąd ustaleń wina J. K. (1) nie budzi żadnych wątpliwości.

Skład orzekający

Justyna Żbikowska

przewodnicząca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie standardowej interpretacji art. 288 § 1 kk w kontekście uszkodzenia mienia poprzez rzucanie przedmiotami oraz zastosowania art. 37a kk."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych zasad prawnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa dotyczy typowego przestępstwa uszkodzenia mienia, z rutynowym rozstrzygnięciem i standardową argumentacją sądu. Brak w niej nietypowych faktów czy zaskakujących zwrotów akcji.

Dane finansowe

WPS: 950 PLN

naprawienie szkody: 950 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst