II K 362/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Kielcach skazał K.B. za próbę wyłudzenia kredytu na 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem kary, grzywnę oraz zasądził koszty postępowania.
Oskarżony K.B. próbował uzyskać kredyt w wysokości 100.000 zł, przedkładając bankowi fałszywe dokumenty dotyczące dochodów swojej działalności gospodarczej. Mimo że bank odmówił przyznania kredytu, sąd uznał czyn za wyczerpujący znamiona przestępstwa oszustwa i usiłowania wyłudzenia kredytu. Oskarżony przyznał się do winy, a sąd, biorąc pod uwagę jego dotychczasową niekaralność i przyznanie się, wymierzył karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 3 lata, grzywnę oraz zasądził koszty postępowania.
Sąd Rejonowy w Kielcach rozpoznał sprawę przeciwko K.B., oskarżonemu o próbę wyłudzenia kredytu bankowego w wysokości 100.000 zł. Oskarżony przedłożył w banku fałszywe dokumenty, w tym Księgi Przychodów i Rozchodów, zawyżając swoje dochody, aby uzyskać finansowanie na rozwój działalności gospodarczej. Mimo że bank ostatecznie odmówił przyznania kredytu, sąd uznał, że zachowanie K.B. wypełniło znamiona przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego czynu i złożył wniosek o dobrowolne poddanie się karze. Sąd, uwzględniając okoliczności łagodzące takie jak przyznanie się do winy i dotychczasowa niekaralność, wymierzył K.B. karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata. Dodatkowo orzeczono karę grzywny w wymiarze 40 stawek dziennych po 20 zł każda. Sąd uzasadnił wymierzoną karę pozbawienia wolności jej społeczną szkodliwością oraz winą oskarżonego, jednocześnie podkreślając pozytywną prognozę kryminologiczną. Rozstrzygnięto również o dowodach rzeczowych, orzekając przepadek skanu Księgi Przychodów i Rozchodów. Na koniec, zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania sądowego w łącznej kwocie 410 złotych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, takie zachowanie wypełnia znamiona przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 297 § 1 k.k.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że samo podjęcie działań zmierzających do wprowadzenia w błąd banku i uzyskania niekorzystnego rozporządzenia mieniem, nawet jeśli cel nie został osiągnięty, stanowi usiłowanie przestępstwa. Kluczowe jest wprowadzenie w błąd co do istotnych okoliczności mających wpływ na decyzję kredytową.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazujący
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. B. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| (...) BANK S.A. | spółka | pokrzywdzony |
Przepisy (14)
Główne
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 286 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 297 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 33 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 33 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 33 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 69 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 69 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 70 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 53
Kodeks karny
k.p.k. art. 423 § 1a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przyznanie się oskarżonego do winy. Uprzednia niekaralność oskarżonego. Pozytywna prognoza kryminologiczna. Możliwości zarobkowe oskarżonego uzasadniające wysokość stawki dziennej grzywny.
Godne uwagi sformułowania
przedstawił tam nieprawdziwe okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wsparcia finansowego oraz co do możliwości spłaty kredytu wprowadził w błąd pracowników banku decydujących o przyznaniu kredytu nie uzyskał jednak kredytu z uwagi na weryfikację wniosku przez pracowników banku zakończoną odmowną decyzją czyn niewątpliwie charakteryzował się znacznym stopniem społecznej szkodliwości nie miał takich dochodów, które umożliwiałyby mu regulowanie rat kredytowych a w tym celu posłużył się nierzetelnymi dokumentami istnieje w przypadku K. B. pozytywna prognoza kryminologiczna sama treść art. 69 k.k. w pełni uprawniała, a wręcz obligowała Sąd w sytuacji jak tu do orzeczenia jak w sentencji wyroku
Skład orzekający
Kamil Czyżewski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących usiłowania oszustwa i wyłudzenia kredytu, a także zasad wymiaru kary i warunkowego zawieszenia jej wykonania w sprawach o podobnym charakterze."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i indywidualnej oceny okoliczności, w tym prognozy kryminologicznej. Nie stanowi przełomowej wykładni prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje konsekwencje prób wyłudzenia kredytu i pokazuje, jak sąd ocenia takie zachowania, uwzględniając przy tym okoliczności łagodzące. Jest to przykład typowej sprawy karnej, ale z praktycznym przesłaniem.
“Próbował wyłudzić 100 tys. zł kredytu fałszywymi dokumentami. Oto, jaką karę otrzymał.”
Dane finansowe
WPS: 100 000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II K 362/17 UZASADNIENIE do wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 15 września 2017 roku /na podstawie art. 423 § 1a k.p.k. , wobec treści wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, uzasadnienie niniejsze zostanie ograniczone do orzeczenia o karze/ Sąd ustalił co następuje: K. B. w dniu 24 lutego 2016 roku w K. , działając w celu uzyskania kredytu w wysokości 100.000 zł. od (...) BANK S.A. z siedzibą we W. na rozwój swojej działalności gospodarczej, przedłożył w tymże banku dokumenty w postaci kserokopii Ksiąg Przychodów i Rozchodów za 2015 rok i styczeń 2016 roku sklepu (...) z siedzibą we W. oraz swoje oświadczenie co do wysokości osiąganych dochodów zawarte w samym wniosku kredytowym. Przedstawił tam nieprawdziwe okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wsparcia finansowego oraz co do możliwości spłaty kredytu poprzez własnoręczne wytworzenie księgi przychodów i rozchodów prowadzonego przez niego sklepu, zawyżając kwoty przychodów. Tym zachowaniem wprowadził w błąd pracowników banku decydujących o przyznaniu kredytu. K. B. nie uzyskał jednak kredytu z uwagi na weryfikację wniosku przez pracowników banku zakończoną odmowną decyzją w tym przedmiocie. Swoim zachowaniem K. B. wypełnił znamiona przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. , przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, złożył wyjaśnienia oraz wniosek w przedmiocie dobrowolnego poddania się karze za to przestępstwo. [ dowody : wyjaśnienia K. B. (k. 48-49, 126-127), zeznania P. K. (k. 3-4), zeznania M. S. (k. 137-138), wniosek kredytowy wraz z załącznikami (k. 38-45), deklaracje podatkowe (k. 19-25, 97-103), księga przychodów i rozchodów (k. 50-96) ] Oskarżony K. B. ma 39 lat. Posiada wykształcenie średnie techniczne. Jest żonaty ma dwie małoletnie córki. Prowadzi własną działalność gospodarczą, z której uzyskuje dochód w kwocie około 1.000 zł. Posiada mieszkanie, samochód. Nie leczył się odwykowo ani psychiatrycznie. Nie był uprzednio karany. [ dowody : oświadczenie oskarżonego (k. 48, 126), informacja o osobie z Krajowego Rejestru Karnego (k. 109, 131)] Sąd zważył, co następuje: Za przypisany oskarżonemu czyn, Sąd mając na uwadze przesłanki przewidziane w art. 53 k.k. , wymierzył K. B. karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny. Czyn oskarżonego niewątpliwie charakteryzował się znacznym stopniem społecznej szkodliwości – oskarżony umyślnie, dla zaspokojenia swoich potrzeb materialnych, będąc przecież zdolnym do normalnej pracy i zarobkowania, prowadząc własną działalność gospodarczą wprowadził w błąd inny podmiot, usiłował doprowadzić go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, nie mając możliwości wywiązania się z umowy. Jest to oczywiste skoro nie miał takich dochodów, które umożliwiałyby mu regulowanie rat kredytowych a w tym celu posłużył się nierzetelnymi dokumentami. Stopień winy oskarżonego nie mógł też zostać w żadnym zakresie obniżony – w czasie popełnienia przypisanego mu przestępstwa oskarżony był bowiem w pełni poczytalny, brak przesłanek które wskazywałyby na niemożność rozpoznania znaczenia podejmowanych przez niego zachowań. Jako okoliczność łagodzącą przy wymiarze kary Sąd potraktował fakt przyznania się przez oskarżonego do zarzucanego mu czynu oraz jego uprzednią niekaralność. Z kolei okoliczności obciążających w sprawie nie sposób się doszukać. To zaś skutkowało orzeczeniem kary pozbawienia wolności w dolnych granicach ustawowego zagrożenia karą przewidzianą w art. 286 § 1 k.k. , czyli kary 10 miesięcy, tak jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. oraz na podstawie art. 33 § 1 § 2 i § 3 k.k. kary grzywny w wymiarze 40 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 20 złotych. Wysokość jednej stawki dziennej kary grzywny jest tu uzasadniona możliwościami zarobkowymi jakie posiada oskarżony prowadzący własną działalność gospodarczą. Na podstawie art. 69 § 1 i § 2 k.k. i art. 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności Sąd warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 3 lata. Oskarżony nie był uprzednio karany, w związku z czym w ocenie Sądu istnieje w przypadku K. B. pozytywna prognoza kryminologiczna. Trzyletni okres próby pozwoli bowiem na sprawdzenie, czy oskarżony przestrzega porządku prawnego i nie popełni ponownie przestępstwa. Reasumując, okoliczności niniejszej sprawy wymagały orzeczenia o karze jak w sentencji wyroku skoro sama treść art. 69 k.k. w pełni uprawniała, a wręcz obligowała Sąd w sytuacji jak tu do orzeczenia jak w sentencji wyroku. Rozstrzygając o dowodach rzeczowych Sąd orzekł wobec oskarżonego K. B. przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego w postaci skanu Księgi Przychodów i Rozchodów za rok 2015 i 2016 Sklepu (...) z siedzibą we W. , jako przedmiotu służącego oskarżonemu do popełnienia przedmiotowego przestępstwa. Z kolei orzekając o kosztach postępowania, Sąd na podstawie art. 627 k.p.k. zasądził od oskarżonego K. B. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 410 złotych tytułem całości kosztów sądowych skoro jest on przedsiębiorcą, ma zatem stosowne dochody i jest w stanie ponieść te niewielkie przecież koszty w całości. Na kwotę tą składa się 180 złotych tytułem opłaty od kary pozbawienia wolności, 160 złotych tytułem opłaty od kary grzywny, 40 złotych /2 x 20 zł./ tytułem ryczałtu za doręczenie wezwań i pism w sprawie, 30 złotych tytułem opłaty za uzyskanie informacji o osobie z Krajowego Rejestru Karnego. Mając na uwadze wszystkie wskazane wyżej okoliczności, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. SSR Kamil Czyżewski ZARZĄDZENIE Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć Prok. Rej. K. -Wschód w K. . SSR Kamil Czyżewski
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI