II K 15/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd uniewinnił oskarżonego od zarzutu usiłowania włamania, uznając brak wystarczających dowodów winy.
Oskarżony został oskarżony o usiłowanie włamania do domu jednorodzinnego w celu kradzieży. Sąd analizując wyjaśnienia oskarżonego, zeznania świadków oraz dowody z dokumentów (bilingi telefoniczne, logowania stacji bazowych, informacje o transakcjach) uznał, że nie ma wystarczających dowodów winy. Kluczowe okazały się dowody wskazujące na obecność oskarżonego w innym miejscu w czasie popełnienia czynu oraz rozbieżności w rysopisie sprawcy. W konsekwencji oskarżony został uniewinniony.
Sąd Rejonowy w Legionowie rozpoznał sprawę przeciwko A. K., oskarżonemu o usiłowanie włamania do domu w celu kradzieży, zgodnie z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. Oskarżony nie przyznał się do winy, przedstawiając linię obrony opartą na alibi – twierdząc, że w czasie popełnienia czynu przebywał w Warszawie, co potwierdzał m.in. poprzez logowania telefonu komórkowego i transakcje kartą płatniczą za kurs taksówką. Sąd analizował zeznania świadków, w tym kluczowe zeznania pokrzywdzonego Ł. P., który rozpoznał oskarżonego, jednakże jego zeznania były sprzeczne z dowodami nieosobowymi, takimi jak bilingi telefoniczne i logowania stacji bazowych, które wskazywały na obecność oskarżonego w Warszawie w czasie popełnienia czynu. Dodatkowo, sąd zwrócił uwagę na rozbieżność we wzroście sprawcy opisywanym przez świadka Ł. P. (ok. 185 cm) i rzeczywistym wzroście oskarżonego (178 cm). Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za wiarygodne, znajdujące potwierdzenie w zeznaniach świadków K. K. i M. K. oraz w dowodach z dokumentów, w tym w informacjach od operatorów telekomunikacyjnych i spółek. Z uwagi na brak wystarczających dowodów winy, sąd uniewinnił oskarżonego A. K. od popełnienia zarzucanego mu czynu, obciążając jednocześnie Skarb Państwa kosztami postępowania i zasądzając wynagrodzenie dla obrońcy z urzędu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zebrane dowody nie są wystarczające do skazania.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że dowody nieosobowe (logowania telefonu, transakcje) wskazujące na obecność oskarżonego w innym miejscu w czasie popełnienia czynu, a także rozbieżności we wzroście sprawcy, podważają wiarygodność zeznań świadka obciążającego oskarżonego. Brak było wystarczających dowodów winy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uniewinnienie
Strona wygrywająca
A. K.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| A. P. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Prokurator Agata Kowalska | organ_państwowy | oskarżyciel |
| K. K. | osoba_fizyczna | świadek |
| M. K. | osoba_fizyczna | świadek |
| W. K. | osoba_fizyczna | świadek |
| Ł. P. | osoba_fizyczna | świadek |
| E. G. | osoba_fizyczna | świadek |
| kancelaria adwokacka (...) | inne | obrońca z urzędu |
Przepisy (7)
Główne
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 279 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
Zasada in dubio pro reo - wątpliwości rozstrzygane na korzyść oskarżonego.
k.p.k. art. 632 § 2
Kodeks postępowania karnego
Obciążenie Skarbu Państwa kosztami postępowania w przypadku uniewinnienia.
k.p.k. art. 618 § 1
Kodeks postępowania karnego
Prawo o adwokaturze art. 29 § 1
Ustawa Prawo o adwokaturze
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie art. 14 § 2 pkt.1
Argumenty
Skuteczne argumenty
Alibi oskarżonego potwierdzone logowaniami telefonu i transakcjami. Sprzeczność zeznań świadka obciążającego z dowodami nieosobowymi. Rozbieżność we wzroście sprawcy opisywanym przez świadka i rzeczywistym wzroście oskarżonego. Brak jednoznacznej identyfikacji sprawcy przez innych świadków.
Odrzucone argumenty
Rozpoznanie oskarżonego przez świadka Ł. P. Zeznania świadka Ł. P. o usłyszeniu otwieranych drzwi piwnicy i zobaczeniu mężczyzny w domu.
Godne uwagi sformułowania
Oskarżony w czasie włamania logował się do stacji bazowej w Warszawie. Zeznaniom świadka przeczą dowody nieosobowe. Oskarżony jest znacznie niższy od opisywanego sprawcy. Brak jest jakiegokolwiek dowodu potwierdzającego zarzut zawarty w akcie oskarżenia.
Skład orzekający
Monika Zmysłowska-Sołowiej
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wiarygodność dowodów nieosobowych w kontekście zeznań świadków, zasada in dubio pro reo, ocena zeznań świadka rozpoznającego sprawcę."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych zasad prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak kluczowe mogą być dowody techniczne (logowania, bilingi) w obronie przed fałszywym oskarżeniem, nawet w obliczu rozpoznania przez świadka.
“Dowody techniczne obroniły przed fałszywym oskarżeniem o włamanie.”
Dane finansowe
WPS: 200 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II K 15/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 września 2016r. Sąd Rejonowy w Legionowie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Monika Zmysłowska-Sołowiej Protokolant: Karolina Szewczak w obecności oskarżyciela Prokurator Agaty Kowalskiej po rozpoznaniu dnia 21.05.2015r, 06.07.2015r, 19.10.2015r, 07.12.2015r, 15.01.2016r, 19.02.2016r, 21.03.2016r, 20.06.2016r, 02.09.2016r, 12.09.2016 roku na rozprawie w Legionowie sprawy : A. K. s. W. i E. zd. K. urodzonego (...) w W. oskarżonego o to, że : w dniu 9 października 2014 roku w msc. S. gm. N. woj. (...) po uprzednim dostaniu się do wnętrza domu przy ul. (...) poprzez wyważenie okna w piwnicy usiłował dokonać zaboru w celu przywłaszczenia cudzych rzeczy ruchomych , przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na interwencje domownika zaś wartość strat wyniosła 200 złotych na szkodę A. P. tj. o czyn z art. 13§1k.k. w zw. z art. 279§1k.k orzeka: 1. Oskarżonego A. K. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu; 2. Na podstawie art. 632 pkt 2 kpk kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa, 3. Na podstawie art. 618§1 p.11 kpk w zw. z art. 29§1 ustawy z dnia 26.05.1982r. Prawo o adwokaturze i §14 ust.2 pkt.1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz kancelarii adwokackiej (...) wynagrodzenie w kwocie 546 (pięćset czterdzieści sześć ) złotych powiększonych o należną stawkę podatku VAT za pełnienie obowiązków obrońcy oskarżonego z urzędu i kwotę tę wypłacić z sum Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Wyroku SR w Legionowie z dnia 12.09.2016 r. Sygn. akt II K 15/15 Na podstawie całokształtu ujawnionych okoliczności, Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Oskarżony A. K. pracuje dorywczo jako taksówkarz w (...) Sp. z o.o. w W. . W dniu 09.10.2014 roku około godziny 8.30-8.45 A. K. przebywał swoim domu w W. przy ulicy (...) . Wychodząc z domu spotkał się z K. K. , który w zakładzie wulkanizacyjnym O. należącym do jego ojca położonym na jego posesji przy ulicy (...) naprawiał samochód. Oskarżony telefonicznie z nr (...) ustalił ze swoją byłą żoną M. K. posługującą się numerem (...) , że spotkają się pod (...) Szpitalem (...) na ulicy (...) w W. . A. K. pomiędzy godziną 08.00 a 09.30 kilkakrotnie rozmawiał i smsował przez telefon komórkowy nr (...) należący do operatora sieci O. , którym się posługiwał. Jego telefon w czasie rozmów i wysyłania wiadomości sms logował się do stacji (...) na terenie W. m.in. na ulicy (...) . M. K. jako przedstawiciel spółki (...) Sp. z o.o. w W. od godziny 9.00 brała udział w otwarciu ofert w trakcie przetargu na dzierżawę analizatorów i dostawę współczynników chemicznych do (...) Szpitala (...) na ulicy (...) w W. . Oskarżony A. K. około godziny 9.50-10.00 przyjechał pod szpital gdzie wspólnie z M. K. oczekiwali na zakończenie procedury przetargowej. Następnie oskarżony swoją taksówką zawiózł M. K. do siedziby spółki (...) Sp. z o.o. w W. na ulicy (...) (okolice L. O. w W. ). O godzinie 11.35 w dniu 09.10.2014 roku na zainstalowanym w taksówce użytkowanej przez oskarżonego urządzeniu S. G. (...) wyposażonym w nadajnik (...) została zarejestrowana transakcja zapłaty za kurs taksówką elektroniczną kartą klienta nr (...) kwoty 76 złotych przez M. K. . W dniu 9 października 2014 roku około godziny 09.45-9.50 w msc. S. woj. (...) na ulicy (...) nieznany mężczyzna po uprzednim rozcięciu siatki ogrodzeniowej i wyważeniu okna w piwnicy włamał się do domu skąd usiłował dokonać zaboru w celu przywłaszczenia cudzych rzeczy ruchomych, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na interwencję domownika Ł. P. , zaś wartość strat wyniosła 200 złotych na szkodę A. P. . Oskarżony A. K. ma 32 lata posiada wykształcenie średnie, z zawodu jest mechanikiem samochodowym, aktualnie jest bezrobotny, pracujące dorywczo jako taksówkarz i osiąga dochód miesięczny 4000 złotych miesięczne, jest rozwiedziony, posiada na utrzymaniu dziecko w wieku 2 lat, ma o majątek w postaci domu o powierzchni 200m 2 oraz 3 samochody, nie był wcześniej karany, nie był leczony psychiatrycznie ani odwykowo. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie : -Wyjaśnień oskarżonego A. K. (k. 42-43, 87-88), -Zeznań świadków W. K. (k. 128), M. K. (k.110-111) K. K. (k. 109-110) A. P. (k. 28, 89) E. G. (k. 20-21, 33, 49-50,90) częściowych zeznań Ł. P. (k. 3, 9-10, 17-18, 47-48, 89) k. 1, 15, 19, 32 notatek urzędowych, k. 7 notatki służbowej, k. 8, 16 tablic poglądowych, k. 9, 17-18, 20-21 protokołu okazania wizerunku, k. 11-14 protokołu oględzin miejsca, k. 34 dokumentacji fotograficznej, k. 39, 44, 81 KRK, k. 47-48, 49-50 protokołu okazania osoby, k. 62-67 pism, k. 75-77 opinii, k. 98-102 informacji operatora komórkowego sieci O. , k. 115 informacji ze spółki (...) , k. 122-123 informacje od operatora sieci O. , k. 163 informacja ze spółki (...) , k. 183-196 opinia kryminalistyczna. A. K. został oskarżony o to, że w dniu 9 października 2014 roku w msc. S. woj. (...) po uprzednim dostaniu się do wnętrza domu przy ul. (...) poprzez wyważenie okna w piwnicy usiłował dokonać zaboru w celu przywłaszczenia cudzych rzeczy ruchomych, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na interwencję domownika, zaś wartość strat wyniosła 200 złotych na szkodę A. P. tj. o czyn z art. 13§1k.k. w zw. z art. 279§1k.k. Oskarżony w postępowaniu przygotowawczym oraz przed Sądem nie przyznał się do zarzucanego mu czynu. A. K. zaprzeczył jakoby w dniu 09.10.2014 roku około godziny 9.45-09.50 usiłował dokonać włamania do domu przy ulicy (...) w S. . Podał, że w dniu zdarzenia rano przebywał w W. na ulicy (...) , gdzie rano widział się z K. K. . Podał, że K. K. w zakładzie wulkanizacyjnym O. należącym do jego ojca położonym na jego posesji przy ulicy (...) naprawiał samochód. Podał, że rano pomiędzy godziną 08.00 a 09.30 kilkakrotnie rozmawiał i smsował przez telefon komórkowy nr (...) należący do operatora sieci O. , którym się posługiwał m.in. ze swoją byłą żoną. Podał, że ustalił z M. K. , że spotkają się pod (...) Szpitalem (...) . M. K. jako przedstawiciel spółki (...) Sp. z o.o. w W. od godziny 9.00 brała udział w otwarciu ofert przetargu na dzierżawę analizatorów i dostawę współczynników chemicznych do w/w szpitala. Oskarżony podał, że w czasie gdy dokonywano włamania w S. P. (1) w dniu 09.10.2014 roku około godziny 09.45-10.00 znajdował się w W. . Udokumentował prezentowaną przez siebie linię obrony przedstawiając do akt sprawy wykaz połączeń telefonicznych nadesłanych przez operatora sieci O. , z którego wynika, że o godzinie 09.38 oraz o godzinie 09.57 rozmawiał telefonicznie ze swoją byłą żoną M. K. na numer (...) , a jego telefon logował się do nadajnika stacji (...) na osiedlu (...) w W. na ulicy (...) , a następnie pojechał na ulicę (...) pod Szpital (...) , skąd odwiózł M. K. na ulicę (...) w W. (okolice lotniska O. w W. ) gdzie mieści się siedziba spółki (...) . Na ulicy (...) o godzinie 11.35 jego była żona płacąc elektroniczną kartą klienta zalogowała się do urządzenia S. G. , którym posługiwał się w taksówce płacąc za kurs taksówką. Urządzenie S. G. wyposażone jest w nadajnik (...) . Oskarżony zaprzeczył aby w dniu zdarzenia przebywał w S. P. (1) podał, że od rana przebywał w W. i realizował zlecenia jeżdżąc swoją taksówką. Przeprowadzone dowody nie obaliły wersji oskarżonego, dlatego Sąd uznał je za wiarygodne i odpowiadające rzeczywistemu przebiegowi zdarzenia . Wyjaśnienia oskarżonego są logiczne i spójne oraz korespondują z dowodami w postaci zeznań świadków tj. K. K. i M. K. , W. K. , jak również z wydrukami połączeń oraz logowań telefonu oskarżonego do nadajników stacji (...) (k.99-102) oraz informacjami ze spółki (...) Sp. z o.o. w W. (k. 115) oraz (...) Sp. z o.o. w W. (k.163,209) Informacjami z (...) Szpitala (...) (k.173), którym Sąd dał wiarę. Świadek K. K. zeznał, że w dniu zdarzenia od godziny 09.00 naprawiał samochód w zakładzie należącym do ojca oskarżonego przy ulicy (...) w W. . Przyznał, że rozmawiał wówczas z oskarżonym, który wyszedł z domu i powiedział mu miedzy innymi, że jedzie spotkać się ze swoją żoną M. K. . Świadek potwierdził, że w dniu zdarzenia oskarżony posługiwał się telefonem nr (...) . Świadek M. K. zeznała, że w dniu 09.10.2014 roku około godziny 08.30-08.45 dwukrotnie zadzwoniła do oskarżonego na numer (...) , aby przyjechał na ulicę (...) w W. pod szpital. Podała, że sama około godziny 09.30 przyjechała na otwarcie ofert do Szpitala (...) w W. . Podczas przetargu reprezentowała firmę (...) Sp. z o.o. w W. . Podała, że dwukrotnie rozmawiała wówczas z oskarżonym przez telefon, który zgodził się swoją taksówką zawieść ją spod szpitala na ulicę (...) w okolice lotniska O. w W. . Wskazała, że A. K. przyjechał pod szpital około godziny 09.50-10.00, a w trakcie oczekiwania na niego od rana kilkakrotnie ze sobą rozmawiali i smsowali. Świadek W. K. zeznał, że jego syn A. K. w dniu 09.10.2014 roku posługiwał się numerem (...) , którego jest właścicielem bo telefon jest zarejestrowany na firmę (...) zakład wulkanizacyjny, w którym oskarżony mu pomaga. Sąd dał wiarę zeznaniom powyższych świadków jako spójnym, logicznym i konsekwentnym oraz znajdującym potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym sprawy. Należy zauważyć, że przedmiotowe zeznania znajdują potwierdzenie w nieosobowych źródłach dowodowych tj. wydrukach połączeń oraz logowań telefonu oskarżonego do nadajników stacji (...) oraz informacjami ze spółki (...) Sp. z o.o. w W. i informacjami z (...) Sp. z o.o. w W. , którym Sąd dał wiarę. W przedmiotowej sprawie jedyną osobą, która złożyła zeznania obciążające bezpośrednio oskarżonego był świadek Ł. P. . W toku pierwszego przesłuchania zeznał, że kiedy w dniu 09.10.2014 roku około godziny 09.50 przebywał sam w pokoju na piętrze w domu przy ulicy (...) w S. P. (1) usłyszał, że ktoś otwiera drzwi od piwnicy na parterze domu. Zaniepokoił się ponieważ w domu został sam, a jego matka i brat wyszli rano z domu. Podał, że kiedy wyszedł na schody na korytarzu domu, zobaczył mężczyznę dobrze zbudowanego, wzrostu około 185 cm, włosy krótkie ciemne, w czarnej kurtce i dżinsowych spodniach. Ł. P. zeznał, że powiedział do sprawcy, iż dzwoni na policję a mężczyzna powiedział do niego, aby nie wzywał policji tylko otworzył mu drzwi wejściowe. Podał, że kiedy wyciągnął telefon, mężczyzna uciekł z domu po otwarciu drzwi wejściowych kluczami znajdującymi się w zamku . W ocenie Sądu choć świadek podczas okazania podał, że rozpoznał oskarżonego, jego zeznaniom przeczą dowody nieosobowe tj. wydruki z bilingów rozmów, wysyłanych sms oskarżonego wykonywanych przez niego w czasie jak i przed zdarzeniem, jak również opis podanego przez świadka rysopisu sprawcy. Zauważyć należy, że oskarżony A. K. jest znacznie niższy od opisywanego przez Ł. P. sprawcy, który miał być wyższy od niego i mieć ponad 185 cm wzrostu. A. K. zgodnie z danymi podanymi w protokole przesłuchania jako podejrzany oraz zgodnie z danymi z dowodu osobistego sprawdzonymi podczas rozprawy ma 178 cm wzrostu. W ocenie Sądu świadek rozpoznając osobę oskarżonego najpierw z tablicy poglądowej z wizerunkami mężczyzn, następne identyfikował jego osobę zgodnie z zapamiętanym i widzianym wizerunkiem. Trudno bowiem wytłumaczyć, sprzeczność pomiędzy wydrukami z danych operatora komórkowego sieci O. , które wskazują, że przed włamaniem o godzinie 08.51, 09.29 w dniu 09.10.2014 roku oskarżony znajdował się na osiedlu (...) w W. , wymieniał smsy o spotykaniu z M. K. na ulicy (...) , a w trakcie włamania tj. około godziny 09.37, 09.38, 09.45, 09.50 wykonywał połączenia telefoniczne podczas gdy rzeczywisty sprawca przecinał wówczas siatkę ogrodzenia posesji na ulicy (...) w S. oraz wyłamywał okno piwnicy. W ocenie Sądu nie jest wiarygodne aby oskarżony jednocześnie miał włamywać się, ciąć siatkę i rozmawiać przez telefon, wysyłać wiadomości sms, a w dodatku jego telefon logował się do stacji (...) na ulicy (...) w W. zatem około 300 metrów od jego domu przy ulicy (...) w W. na osiedlu (...) . Nadto zauważyć należy, że zeznaniom świadka Ł. P. przeczą również zeznania świadka K. K. i M. K. jak również informacje z (...) Sp. z o.o. w W. , z których wynika że w dniu 09.10.2014 roku o godzinie 11.35 na użytkowanym przez oskarżonego urządzeniu S. G. (...) została przeprowadzona transakcja elektroniczną kartą klienta nr (...) na kwotę 76 złotych z pasażerem M. K. pracownikiem spółki (...) w W. za kurs w okolicach ulicy (...) w W. . W ocenie Sądu oskarżony nie byłby w stanie tak szybko przemieszczać się ze S. w okolice L. O. w W. . Reasumując w ocenie Sądu te okoliczności łącznie nie pozwalają na danie wiary zeznaniom świadka Ł. P. albowiem nie wspominał on aby sprawca włamania w jego trakcie rozmawiał przez telefon, wysyłał sms, co również w ocenie Sądu dodatkowo utrudniałoby przeprowadzenie tego rodzaju czynności jak również stwarzało dodatkowe niebezpieczeństwo wykrycia sprawcy. Należy podkreślić, że pozostali świadkowie nie byli w stanie rozpoznać twarzy sprawcy. Świadek A. P. zeznała, że nie była bezpośrednim świadkiem zdarzenia w jej domu. Podała, że przebieg zdarzeń zna jedynie z relacji syna Ł. P. , który około godziny 09.58 zadzwonił do niej i poinformował o włamaniu. Wskazała, że po przyjeździe na miejsce zauważyła rozcięta siatkę ogrodzenia oraz uszkodzone okienko piwnicy. Sąd dał wiarę jej zeznaniom albowiem nie była ona bezpośrednim świadkiem zdarzenia a swoją relację opiera jedynie o informacje uzyskane od syna Ł. P. . Świadek E. G. zeznała, że w dniu zdarzenia z okna swojej łazienki widziała mężczyznę przechodzącego przez ogrodzenie z posesji A. P. . Podała, że sylwetkę mężczyzny widziała z odległości około 30 metrów i nie była w stanie rozpoznać twarzy mężczyzny. Wskazała, że napastnik nie był wysoki, korpulentny. E. G. wskazała, że sylwetka oskarżonego jest zasadniczo podobna do sprawcy, który w dniu zdarzenia był ubrany w kurtkę z kapturem i spodnie jeansowe. Sąd zasadniczo dał wiarę zeznaniom świadka, która wskazała, że budowa ciała oskarżonego jest zasadniczo podobna do sylwetki napastnika, choć zauważyć należy, że w dniu zdarzenia mężczyzna ten był ubrany w ciepłą kurtkę z założonym na głowę kapturem, a świadek nie zaobserwowała żadnych cech szczególnych mężczyzny. W ocenie Sądu zeznania świadka nie pozwalają również na przypisanie sprawstwa czynu oskarżonemu, albowiem zeznania te nie identyfikują konkretnie osoby oskarżonego jako sprawcy włamania. Świadek podał, że jego sylwetka jest podobna, ponadto również ten świadek nie wskazywał aby w czasie zdarzenia sprawca włamania rozmawiał przez telefon, wysyłał smsy jak również poruszał się samochodem. E. G. zeznała, że mężczyzna z posesji na ulicy (...) uciekał pieszo. Sąd obdarzył wiarą dowody z dokumentów gdyż zostały sporządzone przez powołane do tego organy, a żadna ze stron nie zaprzeczyła ich prawdziwości i autentyczności. Sąd zważył, co następuje: A. K. został oskarżony o przestępstwo z art. 13§1kk . w zw. z art. 279§1k .k. Mając na uwadze wszystkie omówione wyżej okoliczności po ich wnikliwym rozważeniu Sąd uznał iż brak jest jakiegokolwiek dowodu potwierdzającego zarzut zawarty w akcie oskarżenia. W świetle zeznań M. K. , K. K. , W. K. , jak również na podstawie wydruków połączeń oraz logowań telefonu oskarżonego do nadajników stacji (...) (k.99-102) oraz informacjami ze spółki (...) Sp. z o.o. w W. (k. 115) oraz (...) Sp. z o.o. w W. (k.163,209) informacji z (...) Szpitala (...) (k.173), którym Sąd dał wiarę, nie sposób przyjąć aby A. K. dopuścił się zarzucanego mu czynu. Związków z włamaniem z dnia 09.10.2014 roku nie potwierdziła również opinia Laboratorium Kryminalistycznego Komendy Wojewódzkiej Policji w Ł. , o której przeprowadzenie kategorycznie i wielokrotnie wnosił oskarżony. W świetle powyższych dowodów Sąd uniewinnił A. K. przy zastosowaniu art. 5§2 k.p.k. od popełnienia zarzucanego mu czynu. Kosztami postępowania na podstawie art. 632 pkt 2 kpk Sąd obciążył Skarb Państwa. Sąd na podstawie art. 618§1 p.11 kpk w zw. z art. 29§1 ustawy z dnia 26.05.1982r. Prawo o adwokaturze i §14 ust.2 pkt.1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz kancelarii adwokackiej (...) wynagrodzenie w kwocie 546 złotych powiększonych o należną stawkę podatku VAT za pełnienie obowiązków obrońcy oskarżonego z urzędu i kwotę tę nakazał wypłacić z sum Skarbu Państwa.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI