II K 428/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Opolu skazał Ł. K. za oszustwo, fałszerstwo dokumentu i posłużenie się podrobionym dokumentem na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.
Oskarżony Ł. K. został uznany za winnego popełnienia przestępstw z art. 286 § 1 kk (oszustwo), art. 270 § 1 kk (fałszerstwo dokumentu) i art. 275 § 1 kk (posłużenie się podrobionym dokumentem). Działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadzając w błąd pracownika banku, posługując się cudzym dowodem osobistym, podrobił podpisy i zawarł umowę pożyczki bez zamiaru jej spłaty, działając na szkodę banku. Sąd wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.
Sąd Rejonowy w Opolu, II Wydział Karny, wyrokiem z dnia 6 października 2015 r. uznał oskarżonego Ł. K. za winnego popełnienia czynu polegającego na oszustwie (art. 286 § 1 kk), fałszerstwie dokumentu (art. 270 § 1 kk) oraz posłużeniu się podrobionym dokumentem (art. 275 § 1 kk), przy zastosowaniu kwalifikowanej podstawy wymiaru kary z art. 11 § 2 kk. Oskarżony, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadził w błąd pracownika banku co do swojej tożsamości, posługując się dowodem osobistym na nazwisko innej osoby. Następnie zawarł umowę pożyczki, na której podrobił podpis klienta banku oraz podpis właściciela dowodu osobistego, nie mając zamiaru spłaty zobowiązania i działając na szkodę banku. Sąd wymierzył oskarżonemu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Ponadto, zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adwokata kwotę 619,92 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, a oskarżonego zwolniono od kosztów sądowych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, oskarżony został uznany za winnego popełnienia tych czynów.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że działania oskarżonego wypełniły znamiona przestępstw z art. 286 § 1 kk, art. 270 § 1 kk i art. 275 § 1 kk, ponieważ doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wprowadzenie w błąd, posłużenie się podrobionym dokumentem i zawarcie umowy pożyczki bez zamiaru jej spłaty.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazanie
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w zakresie kosztów obrony z urzędu)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Ł. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| T. A. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony pracownik |
| (...) SA | spółka | pokrzywdzony podmiot |
| Prokuratura Rejonowa w Opolu | organ_państwowy | prokurator |
| P. M. | osoba_fizyczna | obrońca z urzędu |
Przepisy (8)
Główne
k.k. art. 286 § 1
Kodeks karny
Sąd uznał, że oskarżony doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.
k.k. art. 270 § 1
Kodeks karny
Sąd uznał, że oskarżony podrobił podpis klienta i podpis na wniosku o pożyczkę.
k.k. art. 275 § 1
Kodeks karny
Sąd uznał, że oskarżony posłużył się dowodem osobistym wystawionym na inne nazwisko.
Pomocnicze
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
Zastosowano jako podstawę wymiaru kary, łącząc kwalifikacje z różnych przepisów.
k.k. art. 11 § 3
Kodeks karny
Zastosowano jako podstawę wymiaru kary, łącząc kwalifikacje z różnych przepisów.
Prawo o adwokaturze art. 29 § 1
Ustawa Prawo o adwokaturze
Podstawa do zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do zwolnienia oskarżonego od kosztów sądowych.
u.o.s.k. art. 17
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Podstawa do zwolnienia oskarżonego od kosztów sądowych.
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez wprowadzenie w błąd nie mając zamiaru spłacenia działając na szkodę
Skład orzekający
Krzysztof Turczyński
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Standardowe zastosowanie przepisów dotyczących oszustwa, fałszerstwa dokumentów i posłużenia się nimi w kontekście umów pożyczkowych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy typowych przestępstw przeciwko mieniu, ale pokazuje, jak łatwo można paść ofiarą oszustwa przy zawieraniu umów pożyczkowych, zwłaszcza gdy sprawca posługuje się skradzioną lub podrobioną tożsamością.
“Oszustwo na pożyczce: jak fałszerstwo dokumentu i kradzież tożsamości prowadzą do wyroku.”
Dane finansowe
WPS: 1000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II K 428/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 06 października 2015 r. Sąd Rejonowy w Opolu, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący – SSR Krzysztof Turczyński Protokolant – stażysta M. N. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Opolu – A. C. po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 10 września i 06 października 2015 r. sprawy Ł. K. ( K. ), s. J. i I. z domu M. , ur. (...) w J. oskarżonego o to, że: w dniu 07 listopada 2013 r. w O. , w celu osiągniecia korzyści majątkowej, poprzez wprowadzenie w błąd T. A. – pracownika (...) SA co do swojej tożsamości, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, że posługując się dowodem osobistym nr (...) wystawionym na nazwisko M. K. , zawarł umowę pożyczki pieniężnej nr (...) w kwocie 1 000 zł, na której podrobił podpis klienta (...) oraz podrobił podpis M. K. na wniosku o pożyczkę, nie mając zamiaru spłacenia w/w umowy i działając na szkodę (...) SA tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 275 § 1kk przy zast. art. 11 § 2 kk 1. uznaje oskarżonego Ł. K. za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku z art. 286 § 1 kk , art. 270§1 kk i art. 275 § 1 kk przy zast. art. 11 § 2 kk , i za to na podstawie art. 286 §1 kk przy zast. art. 11 §3 kk wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, 2. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze w zw. z §2 ust. 3 i §14 ust. 2 pkt 3 i § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata P. M. kwotę 619,92 zł brutto tytułem kosztów udzielonej oskarżonemu przed sądem nieopłaconej obrony z urzędu, 3. na podstawie art. 624§1 kpk oraz art. 17 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych, obciążając wydatkami Skarb Państwa.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI