Orzeczenie · 2019-12-19

II K 346/19

Sąd
Sąd Okręgowy w Poznaniu
Miejsce
Poznań
Data
2019-12-19
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuŚredniaokręgowy
uszkodzenie ciałagroźby karalnerecydywaocena dowodówprawo karnepostępowanie odwoławczekodeks karnykodeks postępowania karnego

Sąd Okręgowy w Poznaniu, rozpoznając apelacje oskarżonej J. P. oraz jej obrońcy, utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Pile z dnia 30 sierpnia 2019 r., sygn. akt II K 346/19. Oskarżona została skazana za przestępstwa z art. 157 § 2 kk (spowodowanie średniego lub lekkiego uszczerbku na zdrowiu) i art. 160 § 1 kk (narażenie na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu) w zbiegu z art. 11 § 2 kk (kwalifikacja zbiegu przepisów) i w warunkach recydywy z art. 64 § 2 kk. Sąd Okręgowy szczegółowo przeanalizował podniesione zarzuty, w tym dotyczące obrazy przepisów prawa procesowego (art. 7 kpk i art. 5 § 2 kpk), błędnej oceny wyjaśnień oskarżonej i zeznań pokrzywdzonego, a także błędnego zastosowania przepisów o recydywie (art. 64 § 1 i 2 kk) oraz kwalifikacji prawnej czynu z art. 224 § 2 kk. Sąd odwoławczy uznał, że Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy, a wyjaśnienia oskarżonej były niespójne i sprzeczne z innymi dowodami. Sąd odwoławczy potwierdził również prawidłowość zastosowania przepisów o recydywie, wskazując na wcześniejsze skazania oskarżonej i odbycie przez nią kar pozbawienia wolności. Podobnie, zarzuty dotyczące kwalifikacji prawnej czynu z art. 224 § 2 kk oraz rażącej niewspółmierności orzeczonych kar jednostkowych i kary łącznej zostały uznane za bezzasadne. W konsekwencji, sąd utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata kwotę 516,60 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu oraz zwolnił oskarżoną z obowiązku zwrotu kosztów procesu za postępowanie odwoławcze, biorąc pod uwagę jej trudną sytuację materialną i pozbawienie wolności.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w sprawach z zawiłymi wyjaśnieniami stron, stosowania przepisów o recydywie, kwalifikacji prawnej czynów z art. 224 § 2 kk oraz oceny współmierności kary w sprawach karnych.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki oceny dowodów w tej sprawie. Interpretacja przepisów o recydywie i kwalifikacji prawnej czynów może być pomocna w podobnych sprawach.

Zagadnienia prawne (5)

Czy ocena dowodów dokonana przez Sąd Rejonowy, w tym wyjaśnień oskarżonej i zeznań pokrzywdzonego, była prawidłowa i zgodna z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, ocena dowodów była rzetelna, szczegółowa i uwzględniała zasady prawidłowego rozumowania oraz wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego. Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił wartość relacji procesowych uczestników zdarzenia, odmawiając wiarygodności części wyjaśnień oskarżonej ze względu na ich niespójność i sprzeczność z innymi dowodami.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy szczegółowo analizował sprzeczności w wyjaśnieniach oskarżonej J. P. oraz zmiany w zeznaniach pokrzywdzonego A. A., wskazując na racjonalne powody tych zmian (np. chęć ochrony konkubiny). Potwierdzono, że Sąd Rejonowy prawidłowo zweryfikował dowody, w tym zeznania funkcjonariuszy Policji, pracownika pogotowia, zapis rozmowy alarmowej oraz opinię biegłej.

Czy przypisane oskarżonej czyny zostały popełnione w warunkach recydywy (art. 64 § 1 i 2 kk), a w szczególności czy zasadnie zastosowano art. 64 § 2 kk?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, oba przypisane czyny zostały popełnione w warunkach recydywy, a zastosowanie art. 64 § 2 kk było uzasadnione.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy wykazał, że oskarżona popełniła przestępstwo z art. 157 § 2 kk i art. 160 § 1 kk w ciągu 5 lat po odbyciu kary pozbawienia wolności orzeczonej za wcześniejsze przestępstwa, w tym z zastosowaniem art. 64 § 2 kk. Podobnie, przestępstwo z art. 224 § 2 kk zostało popełnione w warunkach recydywy z art. 64 § 1 kk, gdyż było podobne do wcześniejszych przestępstw (art. 280 § 2 kk, art. 156 § 3 kk) popełnionych z użyciem przemocy lub groźby jej użycia.

Czy zachowanie oskarżonej wobec funkcjonariuszy Policji wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 224 § 2 kk (groźba bezprawna pozbawienia życia w celu zmuszenia do odstąpienia od czynności zatrzymania), czy też powinno być zakwalifikowane jako przestępstwo z art. 226 § 1 kk (znieważenie funkcjonariusza)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Zachowanie oskarżonej wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 224 § 2 kk.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że zeznania funkcjonariuszy Policji jednoznacznie potwierdzają, iż oskarżona groziła im pozbawieniem życia w celu zmuszenia do zaprzestania czynności zatrzymania. Sąd odrzucił argumentację obrońcy, że było to jedynie znieważenie, podkreślając, że groźby te były skierowane konkretnie i miały na celu uniemożliwienie wykonania czynności służbowej.

Czy orzeczona kara jednostkowa za przestępstwo z art. 157 § 2 kk i art. 160 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk oraz kara łączna są rażąco niewspółmierne?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, orzeczone kary są współmierne i sprawiedliwe.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił stopień społecznej szkodliwości czynu, biorąc pod uwagę m.in. naruszone dobro (życie i zdrowie), sposób popełnienia czynu (cios w klatkę piersiową), a także okoliczności obciążające (recydywa) i łagodzące (wezwanie pomocy). Kara 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności za ten czyn, przy możliwości orzeczenia kary do 4 lat i 6 miesięcy z uwagi na recydywę, została uznana za współmierną. Kara łączna 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności również została uznana za prawidłową.

Czy orzeczona kara za czyn z art. 224 § 2 kk w zw. z art. 12 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk oraz kara łączna są rażąco niewspółmierne?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, orzeczone kary są współmierne i sprawiedliwe.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że stopień społecznej szkodliwości czynu z art. 224 § 2 kk został prawidłowo oceniony jako znaczny, biorąc pod uwagę agresywne zachowanie oskarżonej, groźby wobec policjantów i fakt popełnienia czynu w warunkach recydywy. Kara 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności za ten czyn, przy możliwości orzeczenia kary do 4 lat i 6 miesięcy z uwagi na recydywę, została uznana za trafne i sprawiedliwe. Kara łączna również została uznana za prawidłową.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w zakresie kosztów obrony z urzędu)

Strony

NazwaTypRola
J. P.osoba_fizycznaoskarżona
A. A.osoba_fizycznapokrzywdzony
Jacek Derdaosoba_fizycznaProkurator Prokuratury Okręgowej w Poznaniu
A. D.osoba_fizycznaobrońca z urzędu
Ł. W.osoba_fizycznafunkcjonariusz Policji
Ł. K.osoba_fizycznafunkcjonariusz Policji
P. K.osoba_fizycznapracownik pogotowia ratunkowego
S. P.osoba_fizycznabiegła

Przepisy (27)

Główne

k.k. art. 157 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 160 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 11 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 64 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 64 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 224 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 12 § § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.k. art. 226 § § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 5 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438 § pkt 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438 § pkt 3

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 438 § pkt 4

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 439

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 440

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 201

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 616 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 616 § § 2 pkt 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 618 § § 1 pkt 11

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 634

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 624 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 31 § § 3

Kodeks karny

k.k. art. 115 § § 3

Kodeks karny

k.k. art. 85a

Kodeks karny

k.k. art. 115 § § 2

Kodeks karny

Dz. U. z 2016 r. poz. 1714 art. § 2 pkt 1, § 4 ust. 1 i 3 oraz § 17 ust. 2 pkt 4

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawidłowa ocena dowodów przez Sąd Rejonowy. • Zastosowanie przepisów o recydywie (art. 64 § 1 i 2 kk) było uzasadnione. • Zachowanie oskarżonej wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 224 § 2 kk. • Orzeczone kary jednostkowe i łączna są współmierne.

Odrzucone argumenty

Obraza przepisów prawa procesowego (art. 7 kpk, art. 5 § 2 kpk). • Błędna ocena wyjaśnień oskarżonej i zeznań pokrzywdzonego. • Błędne ustalenie warunków recydywy. • Niewłaściwa kwalifikacja prawna czynu z art. 224 § 2 kk (powinna być art. 226 § 1 kk). • Rażąca niewspółmierność orzeczonych kar.

Godne uwagi sformułowania

Sąd Okręgowy nie zgodził się z apelującymi, tj. oskarżona i jej obrońcą aby przy wydawaniu zaskarżonego wyroku doszło do naruszenia reguł procesowych w zakresie oceny zgromadzonych w sprawie dowodów. • Przeprowadzona przez Sąd Rejonowy ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego była rzetelna, szczegółowa i uwzględniała w odpowiednim stopniu zasady prawidłowego rozumowania oraz wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego. • W ocenie Sądu odwoławczego Sąd I instancji zadośćuczynił nałożonemu na niego obowiązkowi i prawidłowo ocenił wartość relacji procesowych uczestników tegoż feralnego zdarzenia. • Powyższe opisy potwierdzają wysoką niekonsekwencję wyjaśnień J. P., która w sposób wewnętrznie sprzeczny opisuje kluczowe elementy zdarzenia z dnia 7 grudnia 2018 r., jednocześnie zaprzeczając okolicznościom, o których wcześniej zgłaszała i podawała obecnym na miejscu służbom. • Nie sposób było zatem zgodzić się z apelującym obrońcą, że należało umniejszyć wagę słów oskarżonej wypowiadanych w stanie nietrzeźwości. • Znamiennym jest, że sprawstwo J. P. w zakresie ugodzenia nożem konkubenta nie zostało ustalone wyłącznie na podstawie jej przyznania się w trakcie interwencji Policji i pogotowia. • Dla Sądu Okręgowego, tak jak dla Sądu I instancji, powód tak kardynalnej zmiany zeznań był racjonalny i zasługiwał na uwzględnienie w trakcie oceny dowodów. […]

Skład orzekający

Hanna Bartkowiak

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w sprawach z zawiłymi wyjaśnieniami stron, stosowania przepisów o recydywie, kwalifikacji prawnej czynów z art. 224 § 2 kk oraz oceny współmierności kary w sprawach karnych."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki oceny dowodów w tej sprawie. Interpretacja przepisów o recydywie i kwalifikacji prawnej czynów może być pomocna w podobnych sprawach.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy przemocy domowej, groźby karnej wobec policjantów oraz recydywy, co czyni ją interesującą z punktu widzenia analizy zachowań sprawców i stosowania prawa karnego. Szczegółowa analiza oceny dowodów i argumentacji stron jest wartościowa dla prawników.

Recydywa, przemoc i groźby wobec policji – sąd drugiej instancji podtrzymuje wyrok.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst