II K 340/08

Sąd Rejonowy w OpoluOpole2015-12-03
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuNiskarejonowy
oszustwousługi prawneradca prawnyadwokatwprowadzenie w błądniekorzystne rozporządzenie mieniemnaprawienie szkodyciąg przestępstw

Sąd Rejonowy skazał C.D. za oszustwa polegające na przyjmowaniu pieniędzy za usługi prawne, których nie świadczył, orzekając karę roku pozbawienia wolności i obowiązek naprawienia szkody.

Oskarżony C.D. został uznany winnym popełnienia trzech czynów polegających na oszustwie (art. 286 § 1 kk), polegających na przyjmowaniu pieniędzy od różnych osób za obiecane usługi prawne, których następnie nie świadczył. Działania te miały miejsce w latach 2006-2007. Sąd Rejonowy w Opolu, orzekając w składzie jednoosobowym, skazał oskarżonego na karę jednego roku pozbawienia wolności w warunkach ciągu przestępstw oraz orzekł obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonych.

Sąd Rejonowy w Opolu wydał wyrok w sprawie C.D., oskarżonego o popełnienie trzech przestępstw oszustwa (art. 286 § 1 kk) w warunkach ciągu przestępstw. Oskarżony wprowadzał w błąd pokrzywdzonych co do zamiaru i możliwości świadczenia usług prawnych, przyjmując od nich pieniądze, których następnie nie zwracał ani nie podejmował zobowiązanych czynności. W pierwszym zarzucie przyjął 500 zł od A.M. (2) za obiecane zatrudnienie adwokata dla osadzonego A.M. (1). W drugim zarzucie przyjął 1000 zł od K.W. (1) J. za pomoc prawną dla K.W. (2) przebywającego w areszcie. W trzecim zarzucie, podając się za radcę prawnego (choć skreślonego z listy), przyjął od I.S. 2200 zł za prowadzenie sprawy rozwodowej, zwracając ostatecznie 2000 zł. Sąd uznał oskarżonego za winnego, wymierzył mu karę jednego roku pozbawienia wolności oraz orzekł obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę pokrzywdzonym kwot 500 zł, 1000 zł i 200 zł. Oskarżony został zwolniony od kosztów procesu, które obciążają Skarb Państwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, stanowi przestępstwo oszustwa.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że oskarżony działał ze z góry powziętym zamiarem oszustwa, wprowadzając pokrzywdzonych w błąd co do możliwości i zamiaru świadczenia usług prawnych, co doprowadziło do niekorzystnego rozporządzenia ich mieniem. Brak podjęcia działań i nie zwrócenie pieniędzy potwierdza zamiar przestępczy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazujący

Strona wygrywająca

oskarżyciel publiczny

Strony

NazwaTypRola
C. D.osoba_fizycznaoskarżony
A. M. (1)osoba_fizycznapokrzywdzony
A. M. (2)osoba_fizycznapokrzywdzony
K. W. (1) J.osoba_fizycznapokrzywdzony
K. W. (2)osoba_fizycznapokrzywdzony
I. S.osoba_fizycznapokrzywdzony
Prokuratura Rejonowa w Brzeguorgan_państwowyoskarżyciel publiczny

Przepisy (6)

Główne

k.k. art. 286 § 1

Kodeks karny

Przepis dotyczący oszustwa, polegającego na wprowadzeniu w błąd w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez niekorzystne rozporządzenie mieniem.

k.k. art. 91 § 1

Kodeks karny

Przepis dotyczący ciągu przestępstw, stosowany gdy sprawca popełnia dwa lub więcej podobnych przestępstw w krótkich odstępach czasu.

k.p.k. art. 46 § 1

Kodeks postępowania karnego

Przepis dotyczący obowiązku naprawienia szkody jako środka karnego.

k.p.k. art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

Przepis dotyczący zwolnienia od kosztów procesu.

u.o.w.s.k. art. 17 § 1

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Przepis dotyczący obciążenia Skarbu Państwa kosztami procesu w określonych sytuacjach.

Pomocnicze

k.k. art. 4 § 1

Kodeks karny

Zasada intertemporalna, stosowana w celu określenia właściwego prawa karnego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Oskarżony działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Oskarżony wprowadził pokrzywdzonych w błąd co do zamiaru i możliwości świadczenia usług prawnych. Oskarżony doprowadził pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Oskarżony nie podjął zobowiązanych czynności i nie zwrócił pieniędzy. Czyn oskarżonego stanowi przestępstwo z art. 286 § 1 kk. Czyn oskarżonego popełniono w warunkach ciągu przestępstw (art. 91 § 1 kk).

Godne uwagi sformułowania

wprowadził w błąd ojca A. A. M. co do zamiaru oraz możliwości wywiązania się z obietnicy doprowadzając go do niekorzystnego rozporządzenia swoim mieniem wiedząc, że jest skreślony z listy radców prawnych twierdząc, że kwota 200 zł stanowiła honorarium za napisanie pozwu o rozwód

Skład orzekający

Marcelina Mietelska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie kwalifikacji prawnej czynów jako oszustwa w kontekście usług prawnych oraz stosowania instytucji ciągu przestępstw."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników ze względu na zastosowanie przepisów o oszustwie i ciągu przestępstw w kontekście usług prawnych, a także kwestię wprowadzania w błąd co do posiadanych uprawnień zawodowych.

Oszustwo na usługach prawnych: rok więzienia za obietnice bez pokrycia.

Dane finansowe

naprawienie szkody: 500 PLN

naprawienie szkody: 1000 PLN

naprawienie szkody: 200 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II K 340/08 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 03 grudnia 2015 r. Sąd Rejonowy w Opolu - II Wydział Karny, w składzie: Przewodniczący: SSR Marcelina Mietelska Protokolant: Stażysta Magdalena Nowicka w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Brzegu – W. F. po rozpoznaniu na rozprawie głównej w dniu 24 listopada i 03 grudnia 2015 r. sprawy C. D. , s. J. i N. z domu K. , ur. (...) w K. oskarżonego o to, że: 1. w O. w nieustalonym bliżej okresie wiosny 2006 r. działając ze z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nie mając zamiaru ani możliwości wywiązania się z obietnicy ustnej zatrudnienia adwokata, wprowadził w błąd ojca A. A. M. co do zamiaru oraz możliwości wywiązania się z obietnicy zapewnienia przebywającemu w Zakładzie Karnym w B. A. M. (1) obrońcy w ten sposób, że na poczet uiszczenia honorarium adwokata przyjął od A. M. (1) pieniądze w kwocie 500 złotych, lecz nie podjął żadnych czynności, do których się zobowiązał, doprowadzając go do niekorzystnego rozporządzenia swoim mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 500 zł, których wbrew wyraźnym żądaniom nie zwrócił, tj. o przestępstwo z art. 286 §1 kk 2. w O. w nieustalonym bliżej okresie lata 2006r., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadził teścia K. W. (1) J. w błąd co do zamiaru oraz możliwości wywiązania się z obietnicy zapewnienia K. W. (2) , przebywającemu w Areszcie Śledczym w O. , pomocy adwokata, doprowadzając W. J. do niekorzystnego rozporządzenia swoim mieniem w ten sposób, że udał się do miejscowości M. woj. (...) , gdzie na poczet uiszczenia honorarium adwokata przyjął od W. J. pieniądze w kwocie 1000 złotych, których to pieniędzy wbrew żądaniu pokrzywdzonego nie zwrócił, nie podejmując żadnych czynności, do których się zobowiązał, tj. o przestępstwo z art. 286 §1 kk 3.w O. w okresie od miesiąca września do grudnia 2006r. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadził w błąd I. S. co do swojego zamiaru i możliwości udzielenia pomocy prawnej, związanej z prowadzeniem sprawy rozwodowej przed Sądem Okręgowym w Opolu w ten sposób, że w trakcie rozmowy z pokrzywdzoną okazał legitymację radcy prawnego, wiedząc, że jest skreślony z listy radców prawnych i zapewnił, że w przeszłości prowadził sprawy rozwodowe i jest kompetentny do poprowadzenia takiej sprawy, po czym świadczenie rzekomych usług i na poczet opłat sądowych pobrał od I. S. pieniądze w kwocie 2.200 złotych, które otrzymał w ratach, doprowadzając ją do niekorzystnego rozporządzenia swoim mieniem, a następnie po oświadczeniu pokrzywdzonej, że zgłosi sprawę Policji i prokuraturze zwrócił pieniądze w kwocie 2.000 zł, twierdząc, że kwota 200 zł stanowiła honorarium za napisanie pozwu o rozwód tj. o przestępstwo z art. 286 §1 k 1. Uznaje oskarżonego C. D. za winnego popełnienia czynów opisanych w pkt 1-3 części wstępnej wyroku, które zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw, z tą zmianą, iż ustala w zakresie zarzutu 1, iż oskarżony przyjął kwotę 500 zł od A. M. (2) , tj. występków z art. 286 § 1 kk i za to na podstawie art. 286 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk i art. 4 § 1 kk wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, 2. na podstawie art. 46 §1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz: a) A. M. (2) kwoty 500 (pięćset) zł, b) W. J. kwoty 1000 (jeden tysiąc) zł, c) I. S. kwoty 200 (dwieście) zł 3. na podstawie art. 624 §1 kpk i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych zwalnia oskarżonego w całości od zapłaty kosztów procesu, obciążając nimi Skarb Państwa.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI