II K 339/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Goleniowie skazał K.M. na łączną karę 5 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności za rozbój połączony z pobiciem i groźbami karalnymi, orzekając obowiązek naprawienia szkody i zadośćuczynienia.
Oskarżony K.M. został uznany winnym popełnienia rozboju na S.L., polegającego na użyciu przemocy fizycznej, pozbawieniu go wolności poprzez związanie, kradzieży pieniędzy i telefonu, a także grożenia pozbawieniem życia w celu zmuszenia do zaniechania zawiadomienia policji. Sąd Rejonowy w Goleniowie skazał go na łączną karę 5 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności, orzekając jednocześnie obowiązek naprawienia szkody w kwocie 4150 zł i zadośćuczynienia w kwocie 2000 zł.
Sąd Rejonowy w Goleniowie wydał wyrok w sprawie K.M., oskarżonego o popełnienie przestępstw z art. 280 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. oraz z art. 245 k.k. Oskarżony w dniu 11 lutego 2019 r. w mieszkaniu S.L. dokonał rozboju, używając przemocy fizycznej (uderzenia w twarz), pozbawiając pokrzywdzonego możliwości obrony poprzez związanie go, a następnie dokonał zaboru pieniędzy (3500 zł), telefonu komórkowego (100 zł) i kluczy do mieszkania. Czynu tego dopuścił się w warunkach recydywy, będąc wcześniej karanym za podobne przestępstwo. Następnie, po dokonaniu rozboju, groził S.L. i jego matce pozbawieniem życia, aby zmusić pokrzywdzonego do zaniechania zawiadomienia policji. Sąd uznał oskarżonego za winnego obu czynów, kwalifikując je odpowiednio z art. 280 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. oraz z art. 245 k.k. Za pierwszy czyn skazał go na 5 lat pozbawienia wolności, a za drugi na 10 miesięcy pozbawienia wolności. Łącząc kary, orzeczono karę łączną 5 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Dodatkowo, sąd zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody poprzez zapłatę 4150 zł oraz zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w kwocie 2000 zł. Okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania został zaliczony na poczet orzeczonej kary. Oskarżony został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych ze względu na trudną sytuację materialną.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd połączył orzeczone kary za oba czyny i orzekł karę łączną pozbawienia wolności.
Uzasadnienie
Sąd połączył kary za rozbój i groźby karalne, uwzględniając bliski związek czasowy popełnienia czynów, ale także fakt, że godzą one w różne dobra chronione prawem. Wzięto pod uwagę również wcześniejszą karalność oskarżonego i popełnienie pierwszego czynu w warunkach recydywy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazujący
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w zakresie kosztów obrony z urzędu)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. M. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| S. L. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Emilia Smolińska – Zając | osoba_fizyczna | prokurator |
| A. S. | osoba_fizyczna | obrońca z urzędu |
Przepisy (14)
Główne
k.k. art. 280 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 157 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 64 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 245
Kodeks karny
k.k. art. 85 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 86 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 46 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 230 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 618 § 1
Kodeks postępowania karnego
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu art. 17 § 2 pkt 3
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu art. 20
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wiarygodność zeznań pokrzywdzonego S.L. potwierdzona dowodami rzeczowymi i dokumentacją medyczną. Popełnienie czynów w warunkach recydywy zwykłej. Konieczność orzeczenia kary łącznej uwzględniającej oba przestępstwa. Potrzeba naprawienia szkody i zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Uzasadnienie zwolnienia oskarżonego od kosztów sądowych ze względu na jego sytuację materialną.
Odrzucone argumenty
Wyjaśnienia oskarżonego K.M. zaprzeczające popełnieniu zarzucanych czynów, które zostały uznane za niewiarygodne w świetle zgromadzonego materiału dowodowego. Częściowe zeznania świadków P.K. i M.L. niepotwierdzające alibi oskarżonego, ale nie dające pełnej wiedzy o przebiegu zdarzenia w mieszkaniu pokrzywdzonego.
Godne uwagi sformułowania
czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, za umyślne przestępstwo podobne w celu wywarcia wpływu na pokrzywdzonego S. L. i zmuszenia go do zaniechania zawiadomienia Policji o dokonanym na jego szkodę przestępstwie rozboju Sąd uznał, że pierwszy z przypisanych oskarżonemu czynów wyczerpywał znamiona dwóch przestępstw pozostających ze sobą w kumulatywnej kwalifikacji prawnej Oskarżony widział, że S. L. ma pieniądze, bo mu wcześniej pożyczał. Wątpliwą jest też rzekoma motywacja, która jak podał S. L. , jaka miała nim kierować, to jest chęć zdobycia środków na leczenie ciężko chorej konkubiny, skoro konkubina oskarżonego była leczona ze środków publicznych, a oskarżony praktycznie cały czas spędzał spożywając alkohol z synem swojej konkubiny. nie dość, że oskarżony dopuścił się ciężkiego przestępstwa rozboju na szkodę S. L. to jeszcze później, aby uniknąć odpowiedzialności karnej, groził mu popełniając kolejne przestępstwo. zasądził od niego na rzecz S. L. zadośćuczynienie za doznaną krzywdę w kwocie 2.000 złotych. Ustalając wysokość kwoty zadośćuczynienia Sąd miał na uwadze ból i cierpienia psychiczne, jakich doznał S. L. w związku z popełnionym na jego szkodę przestępstwem. zwolnienia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w całości. Sąd uznał, że poniesienie tych kosztów przez oskarżonego byłoby dla niego zbyt uciążliwe wobec jego obecnej sytuacji materialnej związanej z wymierzeniem mu długoterminowej bezwzględnej kary pozbawienia wolności i z wcześniejszym pobytem w zakładzie karnym.
Skład orzekający
Aleksandra Krukar – Leśniak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Kwalifikacja prawna rozboju połączonego z pobiciem i groźbami karalnymi, stosowanie art. 64 § 1 k.k. (recydywa zwykła), orzekanie kary łącznej, zasądzanie obowiązku naprawienia szkody i zadośćuczynienia, zwalnianie od kosztów sądowych w przypadku skazania na długoterminową karę pozbawienia wolności."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i indywidualnej sytuacji oskarżonego; stosowanie art. 64 § 1 k.k. wymaga spełnienia ściśle określonych przesłanek.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy brutalnego rozboju i groźby karalnej, co zawsze budzi zainteresowanie. Dodatkowo, aspekt recydywy i orzeczenia kary łącznej stanowi ciekawy przykład stosowania prawa karnego.
“Brutalny rozbój i groźby karalne – sąd skazał sprawcę na ponad 5 lat więzienia.”
Dane finansowe
WPS: 3600 PLN
naprawienie szkody: 4150 PLN
zadośćuczynienie: 2000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II K 339/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 lutego 2020 r. Sąd Rejonowy w Goleniowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Aleksandra Krukar – Leśniak Protokolant: Monika Dzioba przy udziale Prokuratora: Emilii Smolińskiej – Zając po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 30.05.2019 r., 25.06.2019 r., 12.07.2019 r., 3.09.2019r., 29.10.2019 r., 10.12.2019 r., 4.02.2020 r. sprawy K. M. syna H. i J. z d. K. , ur. (...) w P. , karanego oskarżonego o to, że: I. w dniu 11 lutego 2019 r. w mieszkaniu w miejscowości (...) (...) zażądał od S. L. wydania pieniędzy, po czym kilkakrotnie uderzył go pięścią w twarz oraz doprowadził go do stanu bezbronności poprzez związanie mu taśmą oraz podartymi kawałkami prześcieradła rąk i nóg, powodując przy tym u pokrzywdzonego obrażenia głowy pod postacią 15-milimetrowej długości i o szerokości 1-2 mm, linijnego, ułożonego pionowo zadrapania skóry prawej strony czoła, sińca dolnej części oczodołu lewego, okalającego sińca prawego oczodołu oraz powierzchniowego i nieregularnego zadrapania skóry, górno bocznej części lewego policzka, co spowodowało naruszenie czynności narządu ciała, jakim jest głowa, na okres czasu do dni siedmiu, w stopniu lekkim, a następnie po przeszukaniu mieszkania, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w kwocie 3500 złotych, telefonu komórkowego nieustalonej marki o wartości 100 złotych oraz kluczy do mieszkania, powodując łącznie straty w kwocie 3600 złotych, czym działał na szkodę S. L. , przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, za umyślne przestępstwo podobne orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z dnia 08.05.2018 r. sygn. akt (...) za czyn z art. 158 § 1 kk w wymiarze 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 23.10l2017 r. do 08.05.2018 r., tj. o czyn z art. 280 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. II. w dniu 11 lutego 2019 r. w mieszkaniu w miejscowości (...) (...) po dokonaniu rozboju, w celu wywarcia wpływu na pokrzywdzonego S. L. i zmuszenia go do zaniechania zawiadomienia Policji o dokonanym na jego szkodę przestępstwie rozboju, przy użyciu noża groził S. L. popełnieniem na jego szkodę oraz osoby mu najbliższej – jego matki, pozbawieniem życia, która to groźba wzbudziła w zagrożonym obawę jej spełnienia, tj. o czyn z art. 245 k.k. I. uznaje oskarżonego K. M. za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie: a. I części wstępnej wyroku czynu, tj. przestępstwa kwalifikowanego z art. 280 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za ten czyn na podstawie art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. skazuje go na karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności; b. II części wstępnej wyroku czynu, tj. przestępstwa kwalifikowanego z art. 245 k.k. i za ten czyn na podstawie art. 245 k.k. skazuje go na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 85 § 1 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k. łączy orzeczone oskarżonemu kary pozbawienia wolności i orzeka wobec niego karę łączną 5 (pięciu) lat i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; III. na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego K. M. obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz oskarżyciela posiłkowego S. L. kwoty 4.150 (czterech tysięcy stu pięćdziesięciu) złotych oraz obowiązek zapłaty kwoty 2 (dwóch tysięcy) złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; IV. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej oskarżonemu kary łącznej pozbawienia wolności zalicza okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 12.02.2019 r. godz. 6:30 do dnia 12.07.2019 r., godz. 15:40 przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności; V. na podstawie art. 230 § 2 k.p.k. zwraca dowody rzeczowe w postaci kawałków prześcieradła zarejestrowanych w wykazie dowodów rzeczowych numer (...) oskarżycielowi posiłkowemu S. L. ; VI. na podstawie art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. , § 17 ust. 2 pkt 3 w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu przyznaje od Skarbu Państwa adwokatowi A. S. kwotę 1.033 (jednego tysiąca trzydziestu trzech) złotych i 20 (dwudziestu) groszy, która obejmuje kwotę 193 (stu dziewięćdziesięciu trzech) złotych i 20 (dwudziestu) groszy z tytułu podatku VAT – tytułem pomocy prawnej udzielonej oskarżonej z urzędu; VII. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w całości. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 339/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. K. M. przypisany czyn: przestępstwo kwalifikowane z art. 280 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z aty. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. w dniu 11 lutego 2019 r. w mieszkaniu w miejscowości (...) (...) oskarżony użył wobec S. L. przemocy fizycznej uderzając go kilkukrotnie pięścią w twarz wskutek czego spowodował powstanie u niego obrażeń powodujących naruszenie czynności narządu ciała w postaci głowy na okres czasu poniżej 7 dni oraz doprowadził S. L. do stanu bezbronności poprzez związanie mu taśmą i podartymi kawałkami prześcieradła rąk i nóg 1. zeznania S. L. k. 26-27, 63-64, 153-154 2. zeznania A. L. k. 65-66, 154-155 3. protokół oględzin miejsca zdarzenia k. 3-4a 4. protokół badania stanu trzeźwości S. L. k. 2 5. dokumentacja medyczna S. L. , protokół oględzin S. L. , opinia sądowo - lekarska k. 30, 270, k. 36-43, 78-82 8. faktura za wykonanie usługi ślusarskiej k. 269 9. częściowo zeznania M. K. k. 20-24 10. częściowo zeznania P. K. k. 69-70, 301-302 2. w dniu 11 lutego 2019 r. w mieszkaniu w miejscowości (...) (...) oskarżony ukradł S. L. pieniądze w kwocie 3.500 złotych, telefon komórkowy o wartości 100 złotych oraz klucze do mieszkania 1. zeznania S. L. k. 26-27, 63-64, 153-154 2. zeznania A. L. k. 65-66, 154-155 3. protokół oględzin miejsca zdarzenia k. 3-4a 4. protokół przeszukania oskarżonego k.15-19 5. potwierdzenie wybrania gotówki z bankomatu k. 268 6. częściowo zeznania P. K. 69-70, 301-302 3. przypisanego przestępstwa oskarżony dopuścił się w ramach recydywy zwykłej 1. odpis wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt (...) k. 100 2. dane o karalności oskarżonego k. 261-262 1.1.2. K. M. przypisany czyn: przestępstwo kwalifikowane z art. 245 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. w dniu 11 lutego 2019 r. w mieszkaniu w miejscowości (...) (...) oskarżony groził S. L. i jego matce pozbawieniem życia w celu wywarcia wpływu na S. L. i zmuszenia go do zaniechania zawiadomienia Policji o dokonanym na jego szkodę przestępstwie rozboju 1. zeznania S. L. k. 26-27, 63-64, 153-154 2. zeznania A. L. k. 65-66, 154-155 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty OCena DOWOdów 1.3. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 1. zeznania S. L. Zeznania S. L. Sąd uznał za wiarygodne. Znajdowały one w pełni oparcie w pozostałym zgromadzonym w sprawie materiale dowodowy, tak o charakterze osobowym, jak i dokumentarnym. S. L. szczegółowo opisał przebieg wydarzeń do jakich doszło w dniu 11 lutego 2019 r. w jego mieszkaniu. Wskazał on, że oskarżony najpierw stosował wobec niego przemoc uderzając go pięścią w twarz, a potem doprowadził go do stanu bezbronności krępując mu ręce i nogi. Korespondowało to z treścią dokumentacji medycznej S. L. i wydanej w sprawie opinii sądowo - lekarskiej, w której wskazano, że S. L. mógł doznać stwierdzonych u niego obrażeń ciała w podanych przez siebie okolicznościach. Ponadto jak wynika z protokołu przeszukania w mieszkania S. L. ujawniono kawałki prześcieradła, którymi oskarżony skrępował mu ręce i nogi. Z uwagi na to, że oskarżony zamknął S. L. w mieszkaniu zabierając jedocześnie klucze, S. L. musiał zamówić usługę ślusarską polegającą na awaryjnym otwarciu zamka i dokonanie jego wymiany. S. L. podał też jakie rzeczy ukradł mu oskarżony i o jakiej wartości. W tym zakresie z jego zeznaniami korespondował zaś wydruk dokonanej przez niego operacji bankowej, który potwierdzał, że S. L. dysponował w tym czasie większą ilością gotówki. Dodatkowo, jak wynikało z zeznań A. L. , analogiczny przebieg wydarzeń jak ten, który S. L. opisał w swoich zeznaniach, przedstawił on też swojej siostrze krótko po zdarzeniu. Brak było zatem podstaw by podważać wiarygodność jego zeznań. 2. zeznania A. L. Zeznania A. L. Sąd uznał za wiarygodne. Podała ona jaki przebieg wydarzeń opisał jej brat krótko po całym zajściu, a opis ten w pełni korespondował ze złożonymi później przez S. L. zeznaniami oraz stwierdzonymi u niego obrażeniami ciała. 3. protokół oględzin miejsca zdarzenia Ujawnione w toku oględzin ślady oraz dowody m.in. w postaci zakrwawionych kawałków prześcieradła korespondowały z tym co na temat przebiegu zdarzenia podawał S. L. . 4. protokół badania stanu trzeźwości S. L. Również protokół badania stanu trzeźwości S. L. potwierdzał przebieg zdarzenia zgodny z opisem S. L. , w tym mi. in. to, że przed zdarzeniem wspólnie z oskarżonym spożywali alkohol. 5. dokumentacja medyczna S. L. , protokół oględzin S. L. , opinia sądowo - lekarska Z opisem zdarzenia przytoczonym przez S. L. korespondowała także treść jego dokumentacji medycznej, protokół oględzin oraz wydana w sprawie opinia sądowo - lekarskiej, w której wskazano, że S. L. mógł doznać stwierdzonych u niego obrażeń ciała w podanych przez siebie okolicznościach. Opinia ta została sporządzona w sposób fachowy i rzetelny oraz zgodny z obowiązującymi procedurami. Została ona wydana po przeprowadzeniu badania S. L. , zaś sformułowane w niej wnioski były jasne i nie zawierały sprzeczności. Ponadto, podobnie jak i pozostałe dowody z dokumentów, nie była ona kwestionowana przez żadną ze stron, a Sąd nie znalazł żadnych okoliczności, które by uzasadniały wątpliwości, co do jej wiarygodności. 1.1.2 1. zeznania S. L. Zeznania S. L. Sąd uznał za wiarygodne również w zakresie w jakim podał jakie groźby kierował wobec niego i jego matki oskarżony oraz opisał okoliczności temu towarzyszące. Korespondowało to z treścią zeznań siostry, która potwierdziła, że S. L. był bardzo przestraszony i obawiał się spełnienia gróźb. 2. zeznania A. L. Za wiarygodne Sąd uznał także zeznania A. L. , która potwierdziła, że jej brat obawiał się kierowanych przez oskarżonego gróźb. 1.4. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.1.1 1. wyjaśnienia oskarżonego Oskarżony zaprzeczył, aby dopuścił się pierwszego z zarzucanych mu czynów, jego wyjaśnieniom przeczyły jednak logiczne i konsekwentne zeznania S. L. , z którymi korespondowały pozostałe zgromadzone w sprawie dowody zarówno o charakterze osobowym, jak i dokumentarnym. Oskarżony przyznał wprawdzie, że po raz drugi był u S. L. i że wówczas spożywali razem alkohol, oświadczył jednak, że nie pamięta, aby mu wtedy cokolwiek zabrał, ani też aby go uderzył. W ocenie Sądu mogło to wynikać z ilości spożytego przez niego alkoholu w tym czasie, która to ilość spowodowała, że nie pamięta przebiegu zdarzenia. 2. częściowo zeznania P. K. i M. L. Zarówno P. K. jak i M. L. podali, że w okresie wskazanym w przypisanych oskarżonemu czynach nie było go z nimi. Oskarżony mógł zatem w tym czasie przebywać u S. L. . Zresztą on sam ostatecznie przyznał ten fakt. Dodatkowo P. K. podał, że oskarżony miał wówczas przy siebie pieniądze, ale nie wie skąd one pochodziły. W pozostałym zakresie zeznania świadków nie były wzięte pod uwagę, jako że jak sami podali nie mieli oni wiedzy odnośnie przebiegu wydarzeń do jakich doszło w mieszkaniu S. L. . 1.1.2 1. wyjaśnienia oskarżonego Oskarżony zaprzeczył, aby dopuścił się także drugiego z zarzucanych mu czynów, jego wyjaśnieniom przeczyły jednak logiczne i konsekwentne zeznania S. L. , z którymi korespondowały pozostałe zgromadzone w sprawie dowody zarówno o charakterze osobowym, jak i dokumentarnym. Choć oskarżony potwierdził, że po raz drugi był u S. L. , to jednak zaprzeczył, aby mu wtedy groził. Również to, zdaniem Sądu mogło wynikać z ilości spożytego przez niego w tym czasie alkoholu. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I a. K. M. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Jak wynika z poczynionych przez Sąd ustaleń oskarżony najpierw zażądał od S. L. pieniędzy, a gdy ich nie otrzymał zaczął uderzać S. L. pięścią w twarz, a po czym związał go taśmą i kawałkami podartego prześcieradła, a następnie zaczął przeszukiwać jego mieszkanie, z którego zabrał pieniądze, telefon komórkowy i klucze. Bezspornie więc swoim oskarżony zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa kwalifikowanego z art. 280 § 1 k.k. Nadto, zdaniem Sądu czyn oskarżonego wypełnił też znamiona przestępstwa kwalifikowanego z art. 157 § 2 k.k. Jak wynika z wydanej w sprawie opinii sądowo - lekarskiej S. L. wskutek zadanych mu uderzeń doznał obrażeń głowy naruszających czynność tego narządu ciała na okres czasu poniżej dni siedmiu w rozumieniu art. 157 § 2 k.k. Oczywistym jest zatem, że zachowanie oskarżonego wyczerpało także znamiona tego przepisu. W tej sytuacji Sąd uznał, że pierwszy z przypisanych oskarżonemu czynów wyczerpywał znamiona dwóch przestępstw pozostających ze sobą w kumulatywnej kwalifikacji prawnej ( art. 11 § 2 k.k. ) tj. czynów kwalifikowanych z art. 280 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. Sąd przyjął ponadto, że oskarżony popełnił pierwszy z zarzucanych mu czynów w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych w art. 64 § 1 k.k. , a więc w warunkach recydywy zwykłej. Zgodnie z treścią przepisu art. 64 § 1 k.k. , jeżeli sprawca skazany za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności popełnia w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa, za które był już skazany, Sąd może wymierzyć karę przewidzianą za przypisane sprawcy przestępstwo w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę. Oskarżony był uprzednio karany wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z dnia 8 maja 2018 r. (sygn. akt (...) ) za czyn kwalifikowany z art. 158 § 1 k.k. , a więc za umyślne przestępstwo podobne do obecnie mu przypisanego, na karę 8 miesięcy, którą odbywał w okresie od 23 października 2017 r. do 8 maja 2018 r. W konsekwencji powyższego Sąd zakwalifikował pierwszy z zarzucanych mu czynów z art. 280 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z aty. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. ☒ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem I b. K. M. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej S. L. zeznał, że oskarżony groził jemu i jego matce pozbawieniem życia w razie zawiadomienia Policji o popełnionym na jego szkodę przestępstwie rozboju. Dodał, że obawiał się spełnienia tych gróźb. W tym stanie rzeczy oczywistym było więc, że oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa kwalifikowanego z art. 245 k.k. ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. M. I a. I. Za pierwszy z przypisanych oskarżonemu czynów Sąd wymierzył mu karę 5 lat pozbawienia wolności. Czynu tego oskarżony dopuścił się działając z zamiarem bezpośrednim. Na uwzględnienie nie zasługiwały przy tym ani okoliczności jego popełnienia, ani sposób działania oskarżonego. Oskarżony w chwili popełnienia zarzucanego mu czynu znajdował się wpływem alkoholu, w który to stan wprowadził się dobrowolnie. W dodatku dopuścił się on przestępstwa wobec osoby, której był gościem i w miejscu, w którym miała ona prawo czuć się bezpiecznie, bo w domu S. L. . Zachowanie oskarżonego nie było przy tym wynikiem jakiegoś impulsu, lecz było zaplanowane. Oskarżony widział, że S. L. ma pieniądze, bo mu wcześniej pożyczał. Wątpliwą jest też rzekoma motywacja, która jak podał S. L. , jaka miała nim kierować, to jest chęć zdobycia środków na leczenie ciężko chorej konkubiny, skoro konkubina oskarżonego była leczona ze środków publicznych, a oskarżony praktycznie cały czas spędzał spożywając alkohol z synem swojej konkubiny. Na niekorzyść oskarżonego należało także przyjąć jego wcześniejszą wielokrotną karalność oraz popełnienie przypisanego mu czynu w warunkach powrotu do przestępstwa. K. M. I b. II. Za drugi z przypisanych oskarżonemu czynów Sąd wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności. Również tego czynu oskarżony dopuścił się działając z zamiarem bezpośrednim i znajdując się wpływem alkoholu, w który to stan wprowadził się dobrowolnie. W dodatku nie dość, że oskarżony dopuścił się ciężkiego przestępstwa rozboju na szkodę S. L. to jeszcze później, aby uniknąć odpowiedzialności karnej, groził mu popełniając kolejne przestępstwo. Także w przypadku tego czynu na uwzględnienie nie zasługiwał ani sposób działania oskarżonego, ani motywacja, która nim kierowała. K. M. II I-II Sąd połączył orzeczone oskarżonemu kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 5 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Ustalając wysokość wymierzonej kary łącznej Sąd miał na uwadze, że choć przypisane oskarżonemu czyny zostały popełnione w bliskim związku czasowym, to jednak godzą one w różne dobra chronione prawem. W dodatku nie można było pomiąć uprzedniej wielokrotnej karalności oskarżonego i tego, że pierwszego z przypisanych mu czynów dopuścił się w warunkach recydywy. Mając na uwadze powyższe, Sąd określił wysokość kary łącznej na 5 lat i 4 miesiące pozbawienia wolności, uznając, że orzeczona w tej wysokości kara powinna spełnić swe cele wychowawcze oraz oświadomić oskarżonemu naganność jego zachowania. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. M. III. I a. Na podstawie przepisu art. 46 § 1 k.k. Sąd orzekł natomiast wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem rozboju poprzez zapłatę na rzecz S. L. kwoty 4.150 złotych, na którą składała się łączna wartość ukradzionych rzeczy oraz związanych z awaryjnym otwarciem i wymianą zamka w mieszkaniu S. L. . Ponadto, mając na uwadze rozmiar ujemnych następstw popełnionego przez oskarżonego przestępstwa, Sąd na podstawie art. 46 § 1 k.k. zasądził od niego na rzecz S. L. zadośćuczynienie za doznaną krzywdę w kwocie 2.000 złotych. Ustalając wysokość kwoty zadośćuczynienia Sąd miał na uwadze ból i cierpienia psychiczne, jakich doznał S. L. w związku z popełnionym na jego szkodę przestępstwem. W ocenie Sądu zasądzona kwota jest adekwatna do rozmiarów doznanej przez S. L. krzywdy. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Dodatkowo na podstawie na podstawie art. 63 § 1 k.k. Sąd zaliczył oskarżonemu na poczet wymierzonej jemu kary łącznej pozbawienia wolności okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w sprawie. Z kolei na podstawie art. 618 §1 pkt 11 k.p.k. oraz § 17 ust. 2 pkt 3 w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sąd przyznał od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. S. kwotę 1.033,20 złotych tytułem kosztów obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności VII. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 624 §1 k.p.k. zwalniając oskarżonego od ich ponoszenia w całości. Sąd uznał, że poniesienie tych kosztów przez oskarżonego byłoby dla niego zbyt uciążliwe wobec jego obecnej sytuacji materialnej związanej z wymierzeniem mu długoterminowej bezwzględnej kary pozbawienia wolności i z wcześniejszym pobytem w zakładzie karnym. Podpis
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI