II K 329/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Zwoleniu skazał oskarżonego za uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego w latach 2021-2022, orzekając karę ograniczenia wolności, a uniewinnił od zarzutu z lat 2017-2018.
Sąd Rejonowy w Zwoleniu rozpoznał sprawę przeciwko R. B. oskarżonemu o uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego wobec syna P. G. Oskarżony został uznany za winnego popełnienia czynu z lat 2021-2022, za co skazano go na karę roku ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej pracy na cele społeczne oraz zobowiązano do dalszego łożenia na utrzymanie syna. Jednocześnie, sąd uniewinnił oskarżonego od zarzutu uchylania się od alimentacji w okresie od września 2017 roku do kwietnia 2018 roku. Oskarżony został zwolniony od kosztów sądowych w zakresie czynu, za który został skazany.
Sąd Rejonowy w Zwoleniu, II Wydział Karny, wydał wyrok w sprawie sygn. akt II K 329/22 przeciwko R. B. Oskarżony był dwukrotnie o uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego na rzecz syna P. G., określonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Zwoleniu z dnia 29 sierpnia 2012 roku (sygn. akt III RC 74/12) w kwocie 300 złotych miesięcznie. Pierwszy zarzut dotyczył okresu od 25 września 2017 roku do 30 kwietnia 2018 roku, a drugi od 1 lutego 2021 roku do 30 czerwca 2022 roku. Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu zarzucanego w punkcie II (uchylanie się od alimentacji w latach 2021-2022) i na podstawie art. 209 § 1a k.k. w zw. z art. 34 § 1 k.k. i art. 34 § 1a pkt. 1 k.k. w zw. z art. 35 § 1 k.k. skazał go na karę roku ograniczenia wolności, zobowiązując do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie. Dodatkowo, na podstawie art. 72 § 1 pkt. 3 k.k. w zw. z art. 34 § 3 k.k., zobowiązano oskarżonego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie syna. Natomiast w odniesieniu do czynu zarzucanego w punkcie I (uchylanie się od alimentacji w latach 2017-2018), sąd oskarżonego uniewinnił. Oskarżony został zwolniony od kosztów sądowych w zakresie czynu z punktu II, a koszty postępowania dotyczące czynu z punktu I obciążają Skarb Państwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie.
Uzasadnienie
Sąd uniewinnił oskarżonego od tego zarzutu, co sugeruje, że nie zostały spełnione przesłanki do przypisania mu winy w tym zakresie, prawdopodobnie z powodu braku wystarczających dowodów lub przedawnienia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
częściowe skazanie i częściowe uniewinnienie
Strona wygrywająca
Oskarżony w zakresie czynu z pkt I, Prokurator w zakresie czynu z pkt II
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. B. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| P. G. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
Przepisy (7)
Główne
k.k. art. 209 § 1a
Kodeks karny
Przepis dotyczący uchylania się od obowiązku alimentacyjnego.
k.k. art. 34 § 1
Kodeks karny
Przepis dotyczący kary ograniczenia wolności.
k.k. art. 34 § 1a
Kodeks karny
Przepis dotyczący sposobu wykonywania kary ograniczenia wolności (praca na cele społeczne).
k.k. art. 35 § 1
Kodeks karny
Przepis dotyczący wymiaru kary ograniczenia wolności.
Wyrok Sądu Rejonowego w Zwoleniu
Orzeczenie ustalające obowiązek alimentacyjny w kwocie 300 zł miesięcznie.
Pomocnicze
k.k. art. 72 § 1
Kodeks karny
Przepis dotyczący środków karnych o charakterze wychowawczym lub terapeutycznym, w tym zobowiązania do łożenia na utrzymanie.
k.k. art. 34 § 3
Kodeks karny
Przepis dotyczący wykonywania obowiązków nałożonych na podstawie art. 72 k.k.
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego naraził go na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych kara roku ograniczenia wolności nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne uniewinnia oskarżonego
Skład orzekający
Paweł Gzik
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu uchylania się od alimentacji, ale rozstrzygnięcie jest standardowe dla tego typu przestępstw. Uniewinnienie od jednego z zarzutów może być interesujące dla analizy dowodowej.
“Rok ograniczenia wolności za niepłacenie alimentów – sąd wydał wyrok.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II K 329/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 czerwca 2023 roku Sąd Rejonowy w Zwoleniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Paweł Gzik Protokolant: starszy sekretarz sądowy Jolanta Dyl w obecności prokuratora ------------------------------------ po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 V 2023 r., 1 VI 2023 r. w Zwoleniu sprawy R. B. syna M. i Z. z domu W. ur. (...) w O. oskarżonego o to, że: I. w okresie od 25 września 2017 roku do 30 kwietnia 2018 roku w O. , gm. Z. , woj. (...) uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego na rzecz syna P. G. określonego co do wysokości wyrokiem Sądu Rejonowego w Zwoleniu III Wydział Rodzinny i Nieletnich z dnia 29 sierpnia 2012 roku w sprawie III RC 74/12 w kwocie po 300 złotych miesięcznie, wskutek czego powstały zaległości stanowiące równowartość co najmniej 3 świadczenia okresowych, przez co naraził go na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, tj. o przestępstwo z art. 209 § 1a k.k. II. w okresie od 01 lutego 2021 roku do 30 czerwca 2022 roku w O. , gm. Z. , woj. (...) uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego na rzecz syna P. G. określonego co do wysokości wyrokiem Sądu Rejonowego w Zwoleniu III Wydział Rodzinny i Nieletnich z dnia 29 sierpnia 2012 roku w sprawie III RC 74/12 w kwocie po 300 złotych miesięcznie, wskutek czego powstały zaległości stanowiące równowartość co najmniej 3 świadczenia okresowych, przez co naraził go na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, tj. o przestępstwo z art. 209 § 1a k.k. I. oskarżonego R. B. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. II wyczerpującego dyspozycję art. 209 § 1a k.k. i za ten czyn na podstawie art. 209 § 1a k.k. w zw. z art. 34 § 1 k.k. i art. 34 § 1a pkt. 1 k.k. w zw. z art. 35 § 1 k.k. skazuje oskarżonego na karę 1 (jednego) roku ograniczenia wolności zobowiązując go w tym okresie do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydzieści) godzin w stosunku miesięcznym ;----------------------------------------------------- II. na podstawie art. 72 § 1 pkt. 3 k.k. w zw. z art. 34 § 3 k.k. zobowiązuje oskarżonego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie P. G. ;---- III. oskarżonego R. B. od popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. I uniewinnia ;-------------------------------------------------------------------------------------------------- IV. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych w zakresie czynu z pkt. II ustalając, że poniesione w sprawie wydatki obciążają Skarb Państwa, zaś w zakresie kosztów sądowych dotyczących czynu z pkt. I orzeka, że ponosi je Skarb Państwa. sędzia Paweł Gzik
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI