II K 329/18

Sąd Rejonowy w GrajewieGrajewo2019-02-22
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko rodzinie i opieceŚredniarejonowy
alimentyobowiązek alimentacyjnyuchylanie siędziecikara pozbawienia wolnościwarunkowe zawieszenie karyrolnikzaległości alimentacyjnekodeks karny

Sąd Rejonowy w Grajewie skazał mężczyznę za uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego wobec swoich dwóch córek, warunkowo zawieszając karę pozbawienia wolności.

Oskarżony R. P. został uznany winnym uchylania się od obowiązku alimentacyjnego wobec swoich małoletnich córek, N. i A. P., przez okres od września 2016 r. do sierpnia 2018 r. Sąd Rejonowy w Grajewie skazał go na 6 miesięcy pozbawienia wolności, warunkowo zawieszając wykonanie kary na 2 lata próby i zobowiązując do dalszego łożenia na utrzymanie dzieci. Ustalono, że zaległości alimentacyjne przekroczyły równowartość trzech świadczeń okresowych, pomimo posiadania przez oskarżonego znacznego majątku rolnego i dochodów z dopłat.

Sąd Rejonowy w Grajewie rozpoznał sprawę przeciwko R. P. (1), oskarżonemu o uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego wobec swoich małoletnich córek, N. P. i A. P. (1). Obowiązek ten wynikał z wyroku Sądu Okręgowego w Suwałkach z dnia 9 sierpnia 2016 r. Oskarżony uchylał się od płacenia alimentów w okresie od września 2016 r. do sierpnia 2018 r., a łączna wysokość powstałych zaległości przekroczyła równowartość trzech świadczeń okresowych. Sąd ustalił, że oskarżony, mimo posiadania gospodarstwa rolnego o powierzchni ponad 47 ha i otrzymywania znaczących dopłat unijnych, nieregularnie i nie w pełnej wysokości partycypował w kosztach utrzymania dzieci. Egzekucja komornicza prowadzona od stycznia 2017 r. do marca 2018 r. była częściowo skuteczna, a po tym okresie alimenty były wypłacane zastępczo przez Fundusz Alimentacyjny. Oskarżony przyznał się do winy, ale twierdził, że jego sytuacja finansowa pogorszyła się z powodu kredytów i problemów z płodami rolnymi, a także że matka dzieci utrudniała mu kontakty. Sąd uznał te wyjaśnienia za częściowo wiarygodne, podkreślając, że zaległości alimentacyjne istniały już od stycznia 2017 r. i były znaczące. Sąd nie uznał argumentów oskarżonego za usprawiedliwiające jego zachowanie, wskazując, że dochody z rolnictwa i dopłat były wystarczające do pokrycia alimentów. Wymierzono karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, warunkowo zawieszając jej wykonanie na 2 lata próby i zobowiązując oskarżonego do dalszego łożenia na utrzymanie córek. Zasądzono również opłatę sądową i koszty sądowe.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego przez rolnika, który posiada znaczny majątek i dochody, stanowi przestępstwo z art. 209 § 1 kk, nawet jeśli twierdzi, że ma inne zobowiązania finansowe.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że oskarżony R. P. uporczywie uchylał się od obowiązku alimentacyjnego, mimo posiadania obiektywnych możliwości jego realizacji (gospodarstwo rolne, dopłaty unijne). Zaległości alimentacyjne przekroczyły równowartość trzech świadczeń okresowych, a jego twierdzenia o innych zobowiązaniach nie zwalniały go z odpowiedzialności karnej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie z warunkowym zawieszeniem kary

Strona wygrywająca

N. P. i A. P. (1) (pokrzywdzone)

Strony

NazwaTypRola
R. P. (1)osoba_fizycznaoskarżony
N. P.osoba_fizycznapokrzywdzona (małoletnia córka)
A. P. (1)osoba_fizycznapokrzywdzona (małoletnia córka)
A. P. (2)osoba_fizycznamatka małoletnich, świadek
Skarb Państwaorgan_państwowystrona kosztów postępowania

Przepisy (7)

Główne

k.k. art. 209 § § 1

Kodeks karny

Uchylanie się od wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed sądem albo innym organem albo inną umową, jeżeli łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące.

Pomocnicze

k.k. art. 69 § § 1 i 2

Kodeks karny

Warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności.

k.k. art. 70 § § 1

Kodeks karny

Okres próby przy warunkowo zawieszonej karze pozbawienia wolności.

k.k. art. 72 § § 1 pkt 3

Kodeks karny

Zobowiązanie do wykonywania w okresie próby ciążącego obowiązku.

k.p.k. art. 389 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Ujawnienie wyjaśnień oskarżonego z postępowania przygotowawczego w przypadku jego nieobecności na rozprawie.

k.p.k. art. 627

Kodeks postępowania karnego

Zasądzenie kosztów sądowych od skazanego.

u.o.p.k. art. 2 § ust. 1 pkt 2

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Określenie wysokości opłaty sądowej.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Uporczywe uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego przez oskarżonego. Wysokość zaległości alimentacyjnych przekraczająca równowartość 3 świadczeń okresowych. Posiadanie przez oskarżonego majątku i dochodów pozwalających na realizację obowiązku. Nieregularność i niepełność wpłat alimentacyjnych przez oskarżonego.

Odrzucone argumenty

Twierdzenia oskarżonego o pogorszeniu sytuacji finansowej z powodu kredytów i problemów z płodami rolnymi. Twierdzenia oskarżonego o utrudnianiu kontaktów z dziećmi przez matkę.

Godne uwagi sformułowania

uchylał się od wykonywania ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego łączna wysokości powstałych w skutek tego zaległości, stanowi równowartość przekraczającą 3 świadczenia okresowe oskarżony swoim działaniem wyczerpał znamiona czynu z art. 209 § 1 kk oskarżony woli regulować inne zobowiązania niż należności na rzecz córek okoliczność, że oskarżony uważał, że matka dzieci utrudniała mu widzenia z dziećmi nie miała żadnego znaczenia dla sprawy

Skład orzekający

Aneta Frączek

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 209 § 1 kk w kontekście uchylania się od obowiązku alimentacyjnego przez rolnika, znaczenie posiadanych dochodów i majątku dla oceny winy, brak wpływu innych zobowiązań na odpowiedzialność karną."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i indywidualnej sytuacji oskarżonego. Nie stanowi przełomu w orzecznictwie, ale potwierdza utrwaloną linię orzeczniczą w zakresie przestępstwa niealimentacji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, że nawet osoby prowadzące działalność rolniczą i otrzymujące dopłaty unijne mogą zostać skazane za niepłacenie alimentów, co jest ważnym sygnałem dla dłużników alimentacyjnych.

Rolnik z dużym gospodarstwem skazany za niepłacenie alimentów – czy dopłaty unijne nie chronią przed karą?

Dane finansowe

opłata sądowa: 120 PLN

koszty sądowe: 70 PLN

Sektor

rolnictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II K 329/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 lutego 2019 roku Sąd Rejonowy w Grajewie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Aneta Frączek Protokolant: Piotr Gosiewski w obecności Prokuratora Justyny Łukaszewicz po rozpoznaniu dnia 22.02.2019 roku na rozprawie sprawy R. P. (1) urodz. (...) w E. syna A. i Z. z d. B. oskarżonego o to, że: W okresie od sierpnia 2016 roku do sierpnia 2018 r. w G. woj. (...) uchylał się od wykonywania ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego z mocy prawomocnego wyroku sygn. akt I C (...) z dnia 9 sierpnia 2016 r. przez Sąd Okręgowy w Suwałkach I Wydział Cywilny na rzecz małoletnich córek N. P. oraz A. P. (1) , a łączna wysokości powstałych w skutek tego zaległości, stanowi równowartość przekraczającą 3 świadczenia okresowe, tj. o czyn z art. 209 § 1 kk 1. Oskarżonego R. P. (1) uznaje za winnego tego, że: w okresie od września 2016 roku do sierpnia 2018 roku w G. woj. (...) uchylał się od wykonywania ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego z mocy prawomocnego wyroku sygn. akt I C (...) z dnia 9 sierpnia 2016 r. wydanego przez Sąd Okręgowy w Suwałkach I Wydział Cywilny na rzecz małoletnich córek N. P. oraz A. P. (1) , a łączna wysokości powstałych w skutek tego zaległości, stanowi równowartość przekraczającą 3 świadczenia okresowe tj. za winnego popełnienia czynu z art. 209 § 1 kk i za to na podstawie art. 209 § 1 kk skazuje go na karę 6 /sześciu/ miesięcy pozbawienia wolności. 2. Na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk , art. 70 § 1 kk wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 2 /dwóch/ lat próby. 3. Na podstawie art. 72 § 1 pkt 3 kk zobowiązuje oskarżonego do wykonywania w okresie próby ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie małoletnich córek N. P. i A. P. (1) . 4. Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłaty sądowej kwotę 120,- /stu dwudziestu/ złotych i obciąża go pozostałymi kosztami sądowymi w sprawie w wysokości 70,- /siedemdziesięciu/ złotych. Sygn. akt II K 329/18 UZASADNIENIE Na podstawie całokształtu materiału dowodowego w sprawie ustalono następujący stan faktyczny: Wyrokiem Sądu Okręgowego w Suwałkach z dnia 09.08.2016 roku wydanym w sprawie I C (...) rozwiązano przez rozwód małżeństwo A. P. (2) i R. P. (1) . Wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnimi N. P. i A. P. (1) powierzono obojgu rodzicom, a miejsce pobytu małoletnich ustalono przy matce, jak również rozstrzygnięto o sposobie kontaktowania się R. P. (1) z dziećmi. Kosztami utrzymania i wychowania małoletnich dzieci obciążono oboje rodziców i zasądzono od R. P. (1) na rzecz każdej z córek kwoty po 400,- złotych miesięcznie, płatne z góry do dnia 15-go każdego kolejnego miesiąca, z ustawowymi odsetkami za opóźnienie, na wypadek uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat do rąk matki małoletnich, która została zobowiązana do ponoszenia pozostałych kosztów utrzymania i wychowania dzieci. Po orzeczeniu rozwodu w dniu 09.08.2016 roku, R. P. (1) nie dokonał wpłaty alimentów we wrześniu 2016 roku i w grudniu 2016 roku, uiścił alimenty w wys. po 800 zł w październiku i listopadzie 2016 roku. W styczniu 2017 roku uiścił tylko 500 zł. W dniu 27.01.2017 roku A. P. (2) złożyła u komornika sądowego działającego przy Sądzie Rejonowym w (...) wniosek o egzekucję alimentów. Na dzień 27.01.2017 roku zaległość alimentacyjna R. (...) P. wynosiła 1241,05 zł. W trakcie egzekucji komorniczej zostały wyegzekwowane następujące kwoty: w lutym 2017 roku łącznie 800 zł, w marcu 2017 roku - łącznie 543,71 zł, w kwietniu 2017 roku - łącznie 2853,73 złotych, w maju 2017 roku – 949,10 złotych, w czerwcu 2017 roku – 829,02 złotych, w lipcu 2017 roku - 1069,60 złotych, w sierpniu 2017 roku – łącznie 1843 złote, we wrześniu 2017 roku – 921,50 złotych, w październiku 2017 roku – 923 złote, w grudniu 2017 roku – 920 złotych, w styczniu 2018 roku – 922,77 złotych, w marcu 2018 roku – 724 złote. Po marcu 2018 roku komornikowi sądowemu nie udało się dokonać kolejnych zajęć na rzecz alimentów należnych małoletnim N. i A. P. (1) . W dniu 16.04.2018 roku A. P. (2) zwróciła się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. o ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych i świadczeń z funduszu alimentacyjnego na małoletnie N. i A. P. (1) . Do wniosku załączyła zaświadczenie od komornika działającego przy Sądzie Rejonowym w (...) wskazujące na to, że egzekucja komornicza prowadzona w sprawie R. P. (1) okazała się bezskuteczna, zaś należności wierzyciela alimentacyjnego na dzień 26.03.2018 roku kształtowały się na poziomie 1605,92 zł. Decyzją z dnia 26.04.2018 roku wydaną w sprawie MOPS. (...) przyznano N. i A. P. (1) na rzecz każdej z nich świadczenia z Funduszu Alimentacyjnego w wysokości po 400 zł za okres od dnia 01.04.2018 roku do dnia 30.09.2018 roku. Tego samego dnia przyznano obydwu dziewczynkom zasiłki rodzinne i dodatki do zasiłków rodzinnych. R. P. (1) zamieszkuje we wsi G. . Jest właścicielem gospodarstwa rolnego o pow. 47,2762 ha (przeliczeniowych 29,7926 ha). R. P. (1) w okresie od 2014 roku do 2017 roku otrzymał dopłaty w następującej wysokości: w roku 2014 – łącznie 41.144,28 złotych, w roku 2015 – łącznie 54.401,07 złotych, w roku 2016 – łącznie 55.504,98 złotych, w roku 2017 – łącznie 45.157,04 złotych. Złożył także wniosek o przyznanie dopłat za 2018 rok. R. P. (1) podlega ubezpieczeniu społecznemu rolników oraz ubezpieczeniu zdrowotnemu i jest obwiązany do opłacania składek, jednakże konto R. P. (1) wykazuje zadłużenie. R. P. (1) nie korzystał nigdy z pomocy Gminnego Ośrodka Pomocy (...) w K. . Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie następujących dowodów: częściowo na podstawie wyjaśnień oskarżonego k. 48, zeznań świadka A. P. (2) k. 82 odw, zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa oraz dokumentów załączonych k. 2-6, informacji o tym, że oskarżony nie korzystał z pomocy (...) w K. k. 9, informacji od komornika działającego przy Sądzie Rejonowym w Ełku k. 17-20, wniosku o ściganie z załącznikami k. 23-32, informacji z (...) k. 33, informacji z KRUS k. 34, poświadczenia zameldowania k. 53, informacji o stanie majątkowym k. 54, zestawienia wpłat k. 80. R. P. (1) będąc prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy nie stawił się w tut. Sądzie. Wobec tego, na podstawie art. 389 § 1 kpk Sąd ujawnił wyjaśnienia oskarżonego z postępowania przygotowawczego k. 48. Słuchany jako podejrzany R. P. (1) przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Twierdził, że po rozwodzie z żoną, ta uniemożliwia mu kontakty z córkami. Wyjaśnił, że regularnie łożył na dzieci do marca 2018 roku, w maju 2018 roku jego sytuacja uległa pogorszeniu. Stracił część dochodów, a pieniądze, które miał musiał przeznaczyć na kredyty. Jest zadłużony w bankach na 1,3 miliona złotych. Jest rolnikiem i jego sytuacja finansowa zależy od pogody i plonów. Obecnie również zaczął spłacać zadłużenie. Jak twierdził, zadłużenie opiewa na kwotę ok. 3000 zł. Do protokołu załączył dowód uiszczenia kwoty 1100 złotych (por. także treść kopii dowodu wpłaty k. 51). Sąd zważył, co następuje: Wyjaśnienia oskarżonego przyznającego się do winy zasługują częściowo na obdarzenie ich wiarą. W ocenie Sądu oczywiste jest, że oskarżony uchylał się od realizacji obowiązku alimentacyjnego oraz, że łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, zaś okres niealimentacji jest znacznie dłuższy niż przyznaje to oskarżony. Jak wynika z materiału dowodowego w sprawie, w dniu 08.06.2018 roku Prokuratura Rejonowa w (...) została zawiadomiona o tym, że R. P. (1) uchyla się od realizowania obowiązku alimentacyjnego. Z zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa wynika, że w dniu 16.04.2018 roku do MOPS w G. wpłynął wniosek A. P. (2) o ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych i świadczeń z funduszu alimentacyjnego na małoletnie N. i A. P. (1) . Do zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa załączono kopię wyroku rozwodowego wydanego w sprawie Sądu Okręgowego w Suwałkach IC (...) , z którego wynika wysokość zobowiązania alimentacyjnego obciążającego oskarżonego. Załączono także zaświadczenie od komornika działającego przy Sądzie Rejonowym w (...) wskazujące na to, że egzekucja komornicza prowadzona w sprawie R. P. (1) okazała się bezskuteczna, zaś należności wierzyciela alimentacyjnego na dzień 26.03.2018 roku kształtowały się na poziomie 1605,92 zł. Decyzją z dnia 26.04.2018 roku wydaną w sprawie MOPS. (...) przyznano N. i A. P. (1) na rzecz każdej z nich świadczenia z Funduszu Alimentacyjnego w wysokości po 400 zł miesięcznie za okres od dnia 01.04.2018 roku do dnia 30.09.2018 roku (k. 5). Tego samego dnia przyznano obydwu dziewczynkom zasiłki rodzinne i dodatki do zasiłków rodzinnych (k. 6). W trakcie postępowania przygotowawczego zebrano informacje o oskarżonym i okazało się, że wobec R. P. (1) prowadzona była egzekucja komornicza na podstawie wniosku A. P. (2) złożonego w dniu 27.01.2017 roku. Na dzień 27.01.2017 roku zaległość alimentacyjna oskarżonego wynosiła 1241,05 zł. W trakcie egzekucji komorniczej zostały wyegzekwowane następujące kwoty: w lutym 2017 roku- łącznie 800 zł, w marcu 2017 roku - łącznie 543,71 zł, w kwietniu 2017 roku - łącznie 2853,73 złotych, w maju 2017 roku – 949,10 złotych, w czerwcu 2017 roku – 829,02 złotych, w lipcu 2017 roku - 1069,60 złotych, w sierpniu 2017 roku – łącznie 1843 złote, we wrześniu 2017 roku – 921,50 złotych, w październiku 2017 roku – 923 złote, w grudniu 2017 roku – 920 złotych, w styczniu 2018 roku – 922,77 złotych, w marcu 2018 roku – 724 złote. Po marcu 2018 roku komornikowi sądowemu nie udało się dokonać kolejnych zajęć na rzecz alimentów dla małoletnich N. i A. P. (1) . Jak informował organy procesowe komornik sądowy, na dzień sporządzenia informacji (czyli dzień 25.06.2018 roku) zaległość R. P. (1) z tytułu niezapłaconych alimentów wynosiła 982,22 zł oraz kwotę 2400 zł alimentów wypłaconych przez Fundusz Alimentacyjny (por. treść informacji od komornika działającego przy Sądzie Rejonowym w (...) k. 17-20). Gminny Ośrodek Pomocy (...) w K. uznał R. P. (1) za osobę uchylającą się od zobowiązań alimentacyjnych na rzecz dzieci (por. treść wniosku o ściganie z załącznikami k. 23-32). Okazało się, że R. P. (1) zamieszkuje we wsi G. i jest właścicielem gospodarstwa rolnego o pow. 47,2762 ha (przeliczeniowych 29,7926 ha, por. treść poświadczenia zameldowania k. 53, informacji o stanie majątkowym k. 54). Jak wynika z informacji z (...) (k. 33), R. P. (1) otrzymał dopłaty w następującej wysokości: w roku 2014 – łącznie 41.144,28 złotych, w roku 2015 – łącznie 54.401,07 złotych, w roku 2016 – łącznie 55.504,98 złotych, w roku 2017 – łącznie 45.157,04 złotych. Złożył także wniosek o przyznanie dopłat za 2018 rok. W związku z zaległościami alimentacyjnymi nie zatrzymano oskarżonemu prawa jazdy (por. treść informacji ze Starostwa Powiatowego w E. k. 16). Z informacji z KRUS Oddziału w O. wynika, że R. P. (1) podlega ubezpieczeniu społecznemu rolników oraz ubezpieczeniu zdrowotnemu i jest obwiązany do opłacania składek, jednakże konto R. P. (1) wykazuje zadłużenie (por. k. 34). R. P. (1) nie korzystał nigdy z pomocy (...) w K. (por. treść informacji z (...) w K. k. 9). Sąd w pełni dał wiarę dowodom w postaci dokumentów, które zostały w przedmiotowej sprawie zgromadzone i ujawnione w toku postępowania sądowego. Dokumenty te zostały sporządzone przez osoby uprawnione, zgodnie z przepisami, a prawdziwość zawartych w nich informacji nie budziła wątpliwości, nie była też kwestionowana przez strony w toku postępowania. Powyższe dowody – zdaniem Sądu – przeczą twierdzeniom oskarżonego o tym, że zaległość alimentacyjna jest skutkiem niekorzystnej sytuacji rynkowej oraz, ze powstała w okresie po maju 2018 roku. Z w/wym dokumentów wynika, że już w styczniu 2017 roku A. P. (2) złożyła wniosek o egzekucję alimentów od byłego męża, po czym alimenty były egzekwowane przez komornika sądowego i działo się tak do marca 2018 roku, kiedy mała miejsce ostatnie skuteczne zajecie należności. Po marcu 2018 roku alimenty na rzecz małoletnich N. i A. P. (1) były już wypłacane zastępczo przez Fundusz Alimentacyjny. Podstawą do przyznania świadczenia z Funduszu było zaświadczenie od komornika potwierdzającego, że zaległość alimentacyjna przekracza 3-miesieczne świadczenie. Jak wynika z zeznań A. P. (2) , od momentu orzeczenia rozwodu były mąż łożył na utrzymanie dzieci nieregularnie oraz zdarzało się, że nie płacił alimentów w pełnej wysokości. W styczniu 2017 roku świadek zadecydowała o złożeniu wniosku do komornika sądowego o wszczęcie egzekucji komorniczej. Od lutego 2017 roku trwała egzekucja komornicza z tym, że wpłaty nie były regularne. Następnie, na przełomie marca i kwietnia 2018 roku A. P. (2) złożyła wniosek o wypłacanie alimentów zastępczo przez Fundusz Alimentacyjny. Od kwietnia 2018 roku alimenty wypłacane są w ten sposób. Jak wskazała A. P. (2) , nigdy nie utrudniała byłemu mężowi w kontaktowaniu się z córkami. W jej ocenie, sytuacja byłego męża nie jest zła skoro R. P. (2) wyremontował dom, kupował auta, a także, jak wynika z informacji z jego profilu na F. , bierze udział w imprezach, bywał z dziećmi siostry w Mc’ D. . A. P. (2) złożyła wykaz wpłat, jakie dokonał na rzecz dzieci jej były mąż oraz o wpłatach uzyskiwanych na skutek działania komornika i wypłat z Funduszu Alimentacyjnego. Z tego zestawienia wynika, że w dniu 21.05.2016 roku A. P. (2) odeszła od męża, w dniu 09.08.2016 roku odbyła się rozprawa w sprawie o rozwód. Po orzeczeniu rozwodu w dniu 09.08.2016 roku oskarżony nie dokonał wpłaty alimentów we wrześniu 2016 roku i w grudniu 2016 roku, wpłacił alimenty w wys. po 800 zł w październiku i listopadzie 2016 roku. W styczniu 2017 roku uiścił tylko 500 zł, po czym alimenty były egzekwowane poprzez komornika. Egzekucja komornicza była częściowo skuteczna i wpłaty były dokonywane do marca 2018 roku, zaś po kwietniu 2018 roku alimenty są wypłacane zastępczo przez Fundusz Alimentacyjny. W ocenie Sądu zeznania świadka A. P. (2) należało obdarzyć wiarą. Świadek bardzo skrupulatnie przygotowała się do złożenia zeznań. Przygotowała zestawienie wskazujące, w jakiej wysokości oraz w jakich terminach uzyskiwała alimenty należne córkom, ze wskazaniem czy uiszczał je sam oskarżony czy też były wynikiem egzekucji komorniczej, czy też są wypłacane zastępczo przez Fundusz Alimentacyjny (por. treść zestawienia z k. 80). W ocenie Sądu nie ma podstawy, aby podejrzewać, że świadek swoimi zeznaniami chce zaszkodzić oskarżonemu. Znamienne jest, że to nie ona złożyła zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa a zrobił to organ zastępczo wypłacający alimenty. Sąd stoi na stanowisku, że sytuacja majątkowa oskarżonego nie jest zła na tyle, że nie mógł i może on regulować alimentów w pełnej wysokości. Należności alimentacyjne na obydwie córki kształtują się na poziomie 9600 zł rocznie (800 złotych x 12 miesięcy). Oznacza to, że należności alimentacyjne są znacznie mniejsze niż na przykład kwoty uzyskiwane przez oskarżonego z tytułu dopłat dla rolników. Oskarżony jest osobą majętną, jest właścicielem gospodarstwa rolnego o pow. 47,2762 ha (przeliczeniowych 29,7926 ha). Fakt, że oskarżony nie reguluje alimentów, podobnie jak to że nie uiszcza świadczeń wynikających z ubezpieczenia społecznego rolników wynika – jak wynika z jego wyjaśnień – z innych zobowiązań, które reguluje. Jak wskazywał oskarżony, jest on zadłużony na kwotę 1.300.000 zł z tytułu pobranych kredytów. Sąd nie kwestionuje, że tak jest, jednakże okoliczność powyższa nie wpływa na odmienną ocenę zachowania oskarżonego. Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności Sąd uznał, że oskarżony dopuścił się czynu polegającego na tym, że w okresie od września 2016 roku do sierpnia 2018 roku w G. woj. (...) uchylał się od wykonywania ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego na rzecz małoletnich córek N. P. oraz A. P. (1) , wynikającego z prawomocnego wyroku z dnia 9 sierpnia 2016 r. wydanego przez Sąd Okręgowy w (...) I Wydział Cywilny w sprawie sygn. akt I C (...) , a łączna wysokości powstałych w skutek tego zaległości, stanowi równowartość przekraczającą 3 świadczenia okresowe. Od dnia 31.05.2017 r. art. 209 § 1 kk stanowi, że podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku ten, kto uchyla się od wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed sądem albo innym organem albo inną umową, jeżeli łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące. Do ustalenia popełnienia czynu wystarczające jest ustalenie, że sprawca uchyla się od ciążącego obowiązku, a wysokość zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące. Zdaniem Sądu, oskarżony swoim działaniem wyczerpał znamiona czynu z art. 209 § 1 kk . Uporczywie uchylał się od obowiązku łożenia na utrzymanie dzieci, albowiem pomimo posiadanych obiektywnych możliwości (posiadany majątek w postaci gospodarstwa rolnego, uzyskiwanie dochodów z produkcji rolnej oraz z tytułu dopłat dla rolników) R. P. (1) w przypisanym mu okresie nie partycypował systematycznie oraz w pełnej wysokości w kosztach utrzymania córek, w zakresie pozwalającym na zaspokojenie ich usprawiedliwionych potrzeb życiowych określonych co do wysokości w wyroku sądu orzekającego o rozwodzie. O jego negatywnym nastawieniu do tego obowiązku świadczy i to, że po złożeniu przez A. P. (2) wniosku o egzekucję komorniczą, komornik działający przy sądzie Rejonowym w (...) był w stanie egzekwować należności alimentacyjne, czasami w kwocie znacznie wyższej niż po 800 zł co miesiąc. Nie zmienia stanowiska Sądu to, że na oskarżonym ciążą inne zobowiązania. Nie zwalnia go z odpowiedzialności karnej, gdyż oznacza tylko tyle, że R. P. (2) woli regulować inne zobowiązania niż należności na rzecz córek. Okoliczność, że oskarżony uważał, że matka dzieci utrudniała mu widzenia z dziećmi nie miała żadnego znaczenia dla sprawy. Wobec powyższego, uznając, iż oskarżony dopuścił się popełnienia przypisanego mu czynu, Sąd wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. W ocenie Sądu wymierzona oskarżonemu kara jest odpowiednia i stosownie do treści art. 53 § 1 kk jej rozmiar nie przekracza stopnia winy oskarżonego i uwzględnia stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu oraz pozwoli na osiągnięcie celów zapobiegawczych i wychowawczych w odniesieniu do oskarżonego, jak również spełnieni potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Zauważyć należy, że przestępstwo, którego dopuścił się oskarżony zostało popełnione na szkodę osób najbliższych, wymagających jego pomocy w zaspokojeniu podstawowych potrzeb życiowych. Okolicznością obciążającą jest długotrwałość przestępczego działania która obejmuje okres prawie dwóch lat. Okolicznością łagodzącą jest tylko przyznanie się do winy oraz dotychczasowa niekaralność sądowa oskarżonego (por. treść karty karnej k. 56) oraz brak o nim złej opinii w miejscu zamieszkania (por. treść informacji o podejrzanym k. 55). Mając na uwadze powyższe okoliczności, a przede wszystkim cel sankcji karnej, jakim jest doprowadzenie do sytuacji, w której oskarżony będzie regularnie i terminowo uiszczał zobowiązania alimentacyjne, zasadne jest zastosowanie wobec R. P. (2) dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności, ustalając okres próby na 2 lata. Zarazem na podstawie art. 72 § 1 pkt 3 kk Sąd zobowiązał oskarżonego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie małoletnich córek. O kosztach sądowych i o opłacie sądowej orzeczono na podstawie art. 627 kpk oraz na podstawie art. 2 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnych i z tego tytułu zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 złotych tytułem opłaty sądowej i obciążono go pozostałymi kosztami sądowymi w sprawie w kwocie 70,- złotych. Nie będą omawiane jako niemające znaczenia dla ustalenia stanu faktycznego, kwalifikacji prawnej czynu oraz wymiaru kary dla oskarżonego dowody w postaci: informacji z PUP w E. k. 8, informacji Naczelnika US w E. k. 10, zaświadczenia z centralnej bazy danych systemu informatycznego prokuratury k. 57-58, postanowienia zmieniającego wyrok Sądu w zakresie opieki nad dziećmi k. 81.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI