II K 325/17

Sąd Rejonowy w G.G.2017-08-29
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniarejonowy
recydywazniszczenie mieniakradzieżkara łącznanaprawienie szkodykara pozbawienia wolnościsąd rejonowy

Sąd Rejonowy w G. skazał S. P. za uszkodzenie szyby i kradzież biletów, wymierzając łączną karę jednego roku pozbawienia wolności.

Oskarżony S. P. został uznany winnym popełnienia dwóch przestępstw: umyślnego uszkodzenia szyby w witrynie sklepu oraz kradzieży biletów i karnetów pocztowych. Sąd uwzględnił recydywę (art. 64 § 1 k.k.) ze względu na wcześniejszą karalność oskarżonego. Wymierzono kary jednostkowe za oba czyny, a następnie karę łączną jednego roku pozbawienia wolności. Oskarżony został również zobowiązany do naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonych.

Sąd Rejonowy w G. rozpoznał sprawę przeciwko S. P., oskarżonemu o umyślne uszkodzenie szyby w witrynie sklepu oraz kradzież biletów i karnetów pocztowych. Oskarżony przyznał się w przeważającej części do popełnienia zarzucanych czynów. Sąd uznał go winnym obu przestępstw, podkreślając, że działał w warunkach recydywy (art. 64 § 1 k.k.) z uwagi na wcześniejszą karalność. Za uszkodzenie szyby wymierzono karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, a za kradzież 7 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonych w łącznej kwocie 1877,60 zł. Następnie, na podstawie przepisów o karze łącznej, orzeczono wobec S. P. karę łączną jednego roku pozbawienia wolności, uznając ją za adekwatną do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów, a także biorąc pod uwagę wcześniejszą karalność oskarżonego. Sąd nie zastosował warunkowego zawieszenia wykonania kary, wskazując na brak pozytywnej prognozy kryminologicznej. Oskarżony został zwolniony od kosztów sądowych ze względu na jego trudną sytuację materialną.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd uznał, że oskarżony działał w warunkach recydywy, ponieważ popełnił nowe przestępstwa w ciągu 5 lat od odbycia poprzednich kar pozbawienia wolności za podobne przestępstwa.

Uzasadnienie

Sąd analizował daty odbywania poprzednich kar pozbawienia wolności i porównał je z datami popełnienia nowych czynów, stwierdzając spełnienie przesłanek recydywy określonych w art. 64 § 1 k.k.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strona wygrywająca

Prokuratura Rejonowa w G.

Strony

NazwaTypRola
S. P.osoba_fizycznaoskarżony
Prokuratura Rejonowa w G.organ_państwowyoskarżyciel
P. B. S. filia w G.spółkapokrzywdzony
C. (...) Towarzystwo (...) z siedzibą w P.spółkapokrzywdzony
(...) S.A. Oddział w G.spółkapokrzywdzony

Przepisy (10)

Główne

k.k. art. 288 § 1

Kodeks karny

Umyślne uszkodzenie lub zniszczenie cudzej rzeczy.

k.k. art. 64 § 1

Kodeks karny

Recydywa - popełnienie umyślnego przestępstwa przeciwko mieniu w ciągu 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności.

k.k. art. 57a § 1

Kodeks karny

Kwalifikacja czynu jako popełnionego z oczywiście błahego powodu i z rażącym lekceważeniem porządku prawnego.

k.k. art. 278 § 1

Kodeks karny

Kradzież cudzej rzeczy ruchomej.

k.k. art. 85 § 1-3

Kodeks karny

Zasady wymiaru kary łącznej.

k.k. art. 86 § 1

Kodeks karny

Zasady wymiaru kary łącznej.

Pomocnicze

k.k. art. 46 § 1

Kodeks karny

Obowiązek naprawienia szkody.

k.k. art. 85a

Kodeks karny

Dyrektywy wymiaru kary łącznej.

k.p.k. art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

Zwolnienie od kosztów sądowych.

Dz.U. 1983 Nr 49, poz. 223 ze zm. art. 17

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Opłaty w sprawach karnych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Oskarżony działał w warunkach recydywy (art. 64 § 1 k.k.). Czyn z art. 288 § 1 k.k. popełniono z oczywiście błahego powodu i z rażącym lekceważeniem porządku prawnego (art. 57a § 1 k.k.). Konieczność wymierzenia kary łącznej pozbawienia wolności ze względu na wcześniejszą karalność i brak pozytywnej prognozy. Obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonych.

Godne uwagi sformułowania

działał publicznie, z oczywiście błahego powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego nie zasługiwał on na zastosowanie dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary poprzednia wielokrotna karalność oskarżonego za podobne przestępstwa przemawiała za tym, że czyn, który popełnił oskarżony nie miał charakteru wyjątkowego i stanowił wyraz lekceważenia i nieakceptowania zasad współżycia w społeczeństwie

Skład orzekający

Piotr Gensikowski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Zastosowanie art. 64 § 1 k.k. (recydywa) w przypadku przestępstw przeciwko mieniu, kwalifikacja czynu z art. 57a § 1 k.k., wymiar kary łącznej, zasady orzekania obowiązku naprawienia szkody."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i indywidualnej sytuacji oskarżonego. Kwestie recydywy i kary łącznej są standardowo rozstrzygane w sprawach karnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje konsekwencje recydywy i zasady wymiaru kary łącznej w polskim prawie karnym, co jest istotne dla prawników praktyków.

Recydywa i kara łączna: Sąd Rejonowy w G. skazał S. P. za uszkodzenie szyby i kradzież biletów.

Dane finansowe

WPS: 1877,6 PLN

naprawienie_szkody: 1180,8 PLN

naprawienie_szkody: 696,8 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II K 325/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 sierpnia 2017 roku Sąd Rejonowy w G. II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SR Piotr Gensikowski Protokolant: Wioletta Fabińska w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G. M. G. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2017 r. sprawy z oskarżenia Prokuratury Rejonowej w G. – S. P. syna K. i B. z domu R. , ur. (...) w G. , pesel (...) , zam. G. ul. (...) , obywatelstwa polskiego, karanego oskarżonego o to, że: 1. w dniu 10.10.2016r. o godz. 23:29 w G. na skrzyżowaniu ul. (...) dokonał umyślnego uszkodzenia szyby w witrynie P. B. S. poprzez kilkukrotne kopnięcie co spowodowało szkody w kwocie 1000 zł na szkodę P. B. S. filia w G. , przy czym tego czynu dopuścił się w okresie 5 lat od odbycia od 20.10.2010r. do 26.08.2013r. oraz od 13.09.2013r. do 07.01.2015r. łącznej kary 4 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 16 marca 2009r. sygn. akt. (...) za czyn z art. 280 § 1 kk i art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk oraz art. 158 § 1 kk oraz odbycia od 30.03.2016r. do 25.09.2016r. kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 1 marca 2016r. sygn.. (...) za czyn z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk oraz w okresach od 07.01.2015r. do 07.02.2015r. od 26.10.2015r. do 17.12.2015r. od 01.01.2016 do 30.03.2016r. oraz od 25.09.2016r. do 03.10.2016 łącznej kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w G. z dnia 30 marca 2016r. sygn. akt (...) dot. Sygn.. akt (...) za czyn z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 283 kk oraz art. 190 § 1 kk , sygn.. akt (...) za czyn z art. 280 § 1 kk oraz art. 158 § 1 kk , sygn. akt (...) za czyn z art.. 242 § 1 kk oraz sygn.. akt (...) za czyn z art. 275 § 1 kk , tj. o czyn z art. 288 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk 2. w dniu 1 grudnia 2016r. około godziny 19:14 w G. przy ul. (...) , w budynku (...) wykorzystał nieuwagę pracownicy poczty i dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 28 biletów (...) o wartości 72,80 zł, 13 karnetów 12-to przejazdowych o wartości 338 zł, 22 karnetów 6-cio przejazdowych o wartości 286 zł, tj. mienia o łącznej wartości 696,80 zł czym działał na szkodę (...) (...) oddział G. , przy czym zarzucanego czynu dopuścił się w okresie 5 lat od odbycia od 20.10.2010r. do 26.08.2013r. oraz od 13.09.2013r. do 07.01.2015r. łącznej kary 4 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 16 marca 2009r. sygn. akt. (...) za czyn z art. 280 § 1 kk i art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk oraz art. 158 § 1 kk oraz odbycia od 30.03.2016r. do 25.09.2016r. kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 1 marca 2016r. sygn.. (...) za czyn z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk oraz w okresach od 07.01.2015r. do 07.02.2015 r. od 26.10.2015r. do 17.12.2015r. od 01.01.2016 do 30.03.2016r. oraz od 25.09.2016r. do 03.10.2016 łącznej kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w G. z dnia 30 marca 2016r. sygn. akt (...) dot. Sygn.. akt (...) za czyn z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 283 kk oraz art. 190 § 1 kk , sygn.. akt (...) za czyn z art. 280 § 1 kk oraz art. 158 § 1 kk , sygn. akt (...) za czyn z art.. 242 § 1 kk oraz sygn.. akt (...) za czyn z art. 275 § 1 kk tj. o czyn z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk o r z e k a: I. Oskarżonego S. P. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie 1 aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, że oskarżony działał publicznie, z oczywiście błahego powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego, a także z tym ustaleniem, że szkoda wyrządzona czynem oskarżonego wyniosła kwotę 1180,80 zł (tysiąc sto osiemdziesiąt złotych 80/100), a także z tym ustaleniem, że odbył karę w sprawie o sygn. (...) z uwzględnieniem zatrzymania od 2 do 3 lipca 2015 r. oraz z tym ustaleniem, że eliminuje z opisu czynu popełnienie przez oskarżonego przypisanego mu czynu w ciągu 5 lat od odbycia kary orzeczonej w sprawie Sądu Rejonowego w G. o sygn. II K (...) , tj. przestępstwa określonego w art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 57a § 1 k.k. i za to na podstawie art. 288 § 1 kk w zw. z art. 57a § 1 k.k. oraz art. 57 § 1 k.k. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności. II. Na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody na rzecz ubezpieczyciela C. (...) Towarzystwo (...) z siedzibą w P. (61-129) przy ul. (...) kwotę 1180,80 zł (tysiąc sto osiemdziesiąt złotych 80/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 13.10.2016 r. do dnia zapłaty, III. Oskarżonego S. P. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie 2 aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, że odbył karę w sprawie o sygn. (...) z uwzględnieniem zatrzymania od 2 do 3 lipca 2015 r., a także z tym ustaleniem, że eliminuje z opisu czynu popełnienie przez oskarżonego przypisanego mu czynu w ciągu 5 lat od odbycia kary orzeczonej w sprawie Sądu Rejonowego w G. o sygn. II K (...) , tj. przestępstwa określonego w art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 278 § 1 kk wymierza mu karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności. IV. Na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz (...) S.A. Oddział w G. kwoty 696,80 zł (sześćset dziewięćdziesiąt sześć złotych 80/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 1.12.2016 r. do dnia zapłaty, V. Na podstawie art. 85 § 1 –3 kk oraz art. 86 § 1 k.k. w miejsce kar jednostkowych orzeczonych w punkcie I i III wyroku wymierza oskarżonemu karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności. VI. Zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty, zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia wydatków postępowania, którymi obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 16 marca 2009 r. w sprawie o sygn. (...) orzeczono wobec S. P. karę łączną 4 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z art. 280 § 1 k.k. oraz z art. 158 § 1 k.k. S. P. wymienioną karę łączną odbył w okresie od 20.10.2010r. do 26.08.2013 r. oraz od 13.09.2013r. do 07.01.2015 r. dowód: odpis wyroku (k. 44-46), dane z NOE-SAD (k. 133-134) Wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 1 marca 2016 r. w sprawie o sygn. (...) orzeczono wobec S. P. karę 6 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. S. P. wymienioną karę łączną odbył w okresie od 30.03.2016r. do 25.09.2016r., z zaliczeniem zatrzymania w dniach od 2.7.2015 r. do 3.7.2015 r. dowód: odpis wyroku (k. 40), dane z NOE-SAD (k. 129-130) W dniu 10 października 2016 r. o godz. 23:29 w G. na skrzyżowaniu ul. (...) dokonał umyślnego uszkodzenia szyby w witrynie P. B. S. poprzez kilkukrotne kopnięcie. S. P. postąpił w ten sposób, bo pokłócił się ze swoją konkubiną i był pijany. dowód: wyjaśnienia oskarżonego S. P. (k. 25v.) Zachowanie S. P. spowodowało szkodę w kwocie 1180,80 zł na szkodę P. B. S. filia w G. . Szkoda ta została naprawiona przez zakład ubezpieczeń. dowód: kopia faktury (k. 36), kopie decyzji (k. 151-152) W dniu 1 grudnia 2016 r. około godziny 19:14 w G. przy ul. (...) , w budynku (...) S. P. wykorzystał nieuwagę pracownicy poczty i dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 28 biletów (...) o wartości 72,80 zł, 13 karnetów 12-to przejazdowych o wartości 338 zł, 22 karnetów 6-cio przejazdowych o wartości 286 zł, tj. mienia o łącznej wartości 696,80 zł czym działał na szkodę (...) S.A. oddział G. . dowód: wyjaśnienia oskarżonego S. P. (k. 83), zeznania świadka H. R. (k. 67), zeznania świadka B. L. (k. 187) S. P. był do tej pory siedmiokrotnie karany sądownie za przestępstwa przeciwko mieniu, wiarygodności dokumentów, przeciwko życiu i zdrowiu człowieka. dowód: karta karna (k. 32) S. P. nie jest osobą chorą psychicznie, upośledzoną umysłowo, nie cierpi na innego rodzaju zakłócenia czynności psychicznych. dowód: opinia sądowo –psychiatryczna (k. 115-116) Oskarżony S. P. w toku postępowania przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów zabronionych (k. 25v., k. 49, k. 83, k. 113). Sąd dał wiarę wyjaśnieniom tego oskarżonego co do czynu zarzucanego mu w punkcie 1-szym aktu oskarżenia, gdyż były one zgodne z zeznaniami świadka W. P. (k. 1-2, k. 186v.). Wyjaśnienia oskarżonego oraz zeznania tego świadka w zakresie zdarzenia z dnia 10 października 2016 r. korespondowały z protokołem oględzin (k. 6-7). Sąd dał wiarę temu dokumentowi, a także innym dokumentom zgromadzonym w sprawie, których autentyczności ani prawdziwości żadna ze stron postępowania, ani też Sąd z urzędu nie zakwestionował. W zakresie czynu zarzucanego oskarżonemu w punkcie 2-gim aktu oskarżenia sąd jedynie częściowo dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego co do sprawstwa oskarżonego w zakresie kradzieży. Sąd nie dał natomiast wiary wyjaśnieniom oskarżonego w części dotyczącej ilości i wartości zabranych rzeczy ruchomych, gdyż w tej części były one sprzeczne z zeznaniami świadka B. L. (k. 187), a także zeznaniami świadka H. R. (k. 66-67, k. 186v.-187), które zgodnie podały, iż oskarżony dokonał zaboru nie tylko karnetów (...) , ale także biletów (...) na łączną sumę 696,80 zł. Świadek B. L. wyraźnie zeznała, że każdego dnia sprawdzała liczbę biletów na stanie, bo takie miała obowiązki, a raz na miesiąc raport ze stanu tych rzeczy. Wymienieni świadkowie nie mieli interesu faktycznego oraz prawnego w tym, aby zeznać fałszywie co do ilości zabranych przez oskarżonego rzeczy ruchomych. S. P. został oskarżony o to, że: 1. w dniu 10.10.2016r. o godz. 23:29 w G. na skrzyżowaniu ul. (...) dokonał umyślnego uszkodzenia szyby w witrynie P. B. S. poprzez kilkukrotne kopnięcie co spowodowało szkody w kwocie 1000 zł na szkodę P. B. S. filia w G. , przy czym tego czynu dopuścił się w okresie 5 lat od odbycia od 20.10.2010r. do 26.08.2013r. oraz od 13.09.2013r. do 07.01.2015r. łącznej kary 4 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 16 marca 2009r. sygn. akt. (...) za czyn z art. 280 § 1 kk i art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk oraz art. 158 § 1 kk oraz odbycia od 30.03.2016r. do 25.09.2016r. kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 1 marca 2016r. sygn.. (...) za czyn z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk oraz w okresach od 07.01.2015r. do 07.02.2015r. od 26.10.2015r. do 17.12.2015r. od 01.01.2016 do 30.03.2016r. oraz od 25.09.2016r. do 03.10.2016 łącznej kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w G. z dnia 30 marca 2016r. sygn. akt (...) dot. Sygn.. akt (...) za czyn z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 283 kk oraz art. 190 § 1 kk , sygn.. akt (...) za czyn z art. 280 § 1 kk oraz art. 158 § 1 kk , sygn. akt (...) za czyn z art.. 242 § 1 kk oraz sygn.. akt (...) za czyn z art. 275 § 1 kk , tj. o czyn z art. 288 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk 2. w dniu 1 grudnia 2016 r. około godziny 19:14 w G. przy ul. (...) , w budynku (...) wykorzystał nieuwagę pracownicy poczty i dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 28 biletów (...) o wartości 72,80 zł, 13 karnetów 12-to przejazdowych o wartości 338 zł, 22 karnetów 6-cio przejazdowych o wartości 286 zł, tj. mienia o łącznej wartości 696,80 zł czym działał na szkodę (...) S.A. oddział G. , przy czym zarzucanego czynu dopuścił się w okresie 5 lat od odbycia od 20.10.2010r. do 26.08.2013r. oraz od 13.09.2013r. do 07.01.2015r. łącznej kary 4 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 16 marca 2009r. sygn. akt. (...) za czyn z art. 280 § 1 kk i art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk oraz art. 158 § 1 kk oraz odbycia od 30.03.2016r. do 25.09.2016r. kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 1 marca 2016r. sygn.. (...) za czyn z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk oraz w okresach od 07.01.2015r. do 07.02.2015 r. od 26.10.2015r. do 17.12.2015r. od 01.01.2016 do 30.03.2016r. oraz od 25.09.2016r. do 03.10.2016 łącznej kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w G. z dnia 30 marca 2016r. sygn. akt (...) dot. Sygn.. akt (...) za czyn z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 283 kk oraz art. 190 § 1 kk , sygn.. akt (...) za czyn z art. 280 § 1 kk oraz art. 158 § 1 kk , sygn. akt (...) za czyn z art.. 242 § 1 kk oraz sygn.. akt (...) za czyn z art. 275 § 1 kk , tj. o czyn z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk Oskarżony S. P. w swych wyjaśnieniach przyznał się w przeważającej części do popełnienia zarzucanych mu czynów zabronionych. W ocenie Sądu w świetle materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie popełnienie przez oskarżonego czynu zarzucanego mu w punkcie 1-szym aktu oskarżenia nie ulegało wątpliwości. Wniosek ten wynikał z jego wyjaśnień, zeznań świadka W. P. , a także dowodów z dokumentów. Oskarżony popełnił ten czyn publicznie, gdyż jego zachowanie mogło zostać zaobserwowane przez nieokreśloną liczbę osób. Oskarżony działał z oczywiście błahego powodu, gdyż tak należało potraktować jego zachowanie polegające na uszkodzeniu szyby z powodu kłótni z jego konkubiną. Oskarżony swym zachowaniem wyraził rażące lekceważenie dla porządku prawnego, prawa własności. Oskarżony popełnił przypisany mu czyn w warunkach określonych w art. 64 § 1 k.k. , gdyż dokonał go w przeciągu 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokami wydanymi w sprawach o sygn. (...) oraz (...) za podobne przestępstwa umyślne. Zdaniem Sądu wymienione okoliczności nakazywały przypisanie oskarżonemu S. P. odpowiedzialności za występek z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 57a § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Występek przewidziany w art. 288 § 1 k.k. jest zagrożony karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Rozważając w tych ramach wymiar kary wobec oskarżonego Sąd uwzględnił następujące okoliczności. Uwzględniając dyrektywę proporcjonalności kary do stopnia społecznej szkodliwości czynu przestępnego, Sąd na korzyść oskarżonego potraktował wartość szkody poniesionej przez pokrzywdzonego w kwocie 1180,80 złotych. Na niekorzyść oskarżonego sąd uwzględnił brak uzasadnionych przyczyn, z powodu których oskarżony dokonał uszkodzenia szyby, a także okoliczność, że w czasie popełnienia tego czynu był pod wpływem alkoholu. W ramach dyrektywy prewencji indywidualnej na niekorzyść oskarżonego Sąd potraktował uprzednią karalność oskarżonego za podobne przestępstwa. Z analizy wyroków dołączonych do akt oraz karty karnej (k. 32) wynika, że był do tej pory siedmiokrotnie karany sądownie za przestępstwa przeciwko mieniu, wiarygodności dokumentów, przeciwko życiu i zdrowiu człowieka. W ramach tej dyrektywy na korzyść sąd potraktował przyznanie się oskarżonego do popełnienia przestępstwa, złożenie wyjaśnień umożliwiających dokonanie ustaleń faktycznych. Mając na względzie wszystkie powyżej opisane okoliczności Sąd uznał, że należało wymierzyć wobec oskarżonego na podstawie art. 288 § 1 k.k. karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Wymiar tej kary odpowiada zdaniem Sądu stopniowi społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonego, który należy ocenić jako dość znaczny. W ocenie Sądu kara co do jej rodzaju i wymiaru nie przekracza stopnia winy oskarżonego, który należy uznać podobnie za dość znaczny. Sąd wymierzając karę pozbawienia wolności w tym wymiarze wyszedł z przekonania, że jej rodzaj odpowiada dyrektywie prewencji indywidualnej. Zdaniem Sądu poprzednia wielokrotna karalność oskarżonego za podobne przestępstwa przemawiała za tym, że czyn, który popełnił oskarżony nie miał charakteru wyjątkowego i stanowił wyraz lekceważenia i nieakceptowania zasad współżycia w społeczeństwie. W świetle tych okoliczności nie ulega zatem wątpliwości, że dla powstrzymania oskarżonego przed popełnieniem innego lub podobnego przestępstwa za konieczne należy uznać wymierzenie mu kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu kara ta zdaje się wreszcie czynić zadość wskazaniom prewencji ogólnej, a mianowicie uzmysławia ona społeczeństwu, a także społeczności, w której znajduje się oskarżony, że uszkodzenie cudzego mienia spotyka się z natychmiastową reakcją organów wymiaru sprawiedliwości. Z tych wszystkich względów orzeczono jak w punkcie I-szym wyroku. Szkoda wyrządzona przestępstwem do dnia zamknięcia przewodu sądowego nie została naprawiona. Dlatego też Sąd w punkcie II-gim wyroku na podstawie art. 46 § 1 k.k. . orzekł wobec oskarżonego S. P. obowiązek naprawienia szkody w kwocie 1.180,80 złotych. Oskarżony S. P. w swych wyjaśnieniach przyznał się w przeważającej części do popełnienia zarzucanych mu czynów zabronionych. W ocenie Sądu w świetle materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie popełnienie przez oskarżonego czynu zarzucanego mu w punkcie 2-gim aktu oskarżenia nie ulegało wątpliwości. Wniosek ten wynikał z jego wyjaśnień, zeznań świadka H. R. oraz zeznań świadka B. L. , a także dowodów z dokumentów. Oskarżony popełnił przypisany mu czyn w warunkach określonych w art. 64 § 1 k.k. , gdyż dokonał go w przeciągu 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokami wydanymi w sprawach o sygn. (...) oraz (...) za podobne przestępstwa umyślne. Zdaniem Sądu wymienione okoliczności nakazywały przypisanie oskarżonemu S. P. odpowiedzialności za występek z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Występek przewidziany w art. 278 § 1 k.k. jest zagrożony karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Rozważając w tych ramach wymiar kary wobec oskarżonego Sąd uwzględnił następujące okoliczności. Uwzględniając dyrektywę proporcjonalności kary do stopnia społecznej szkodliwości czynu przestępnego, Sąd na korzyść oskarżonego potraktował wartość szkody poniesionej przez pokrzywdzonego w kwocie 696,80 złotych. Na niekorzyść oskarżonego sąd uwzględnił brak uzasadnionych przyczyn, z powodu których oskarżony dokonał kradzieży cudzego mienia. W ramach dyrektywy uwzględniającej stopień winy sąd na niekorzyść oskarżonego potraktował nagły zamiar popełnienia przestępstwa. Kradzież mienia nie była w tym przypadku przez oskarżonego zaplanowana, a zamiar popełnienia tego czynu oskarżony podjął w krótkim czasie, stwierdzając odpowiednią ku temu okazję, co zdaniem Sądu zwiększa jego stopień winy. W ramach dyrektywy prewencji indywidualnej na niekorzyść oskarżonego Sąd potraktował uprzednią karalność oskarżonego za podobne przestępstwa. Z analizy wyroków dołączonych do akt oraz karty karnej (k. 32) wynika, że był do tej pory siedmiokrotnie karany sądownie za przestępstwa przeciwko mieniu, wiarygodności dokumentów, przeciwko życiu i zdrowiu człowieka. Mając na względzie wszystkie powyżej opisane okoliczności Sąd uznał, że należało wymierzyć wobec oskarżonego na podstawie art. 278 § 1 k.k. karę 7 miesięcy pozbawienia wolności. Wymiar tej kary odpowiada zdaniem Sądu stopniowi społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonego, który należy ocenić jako dość znaczny. W ocenie Sądu kara co do jej rodzaju i wymiaru nie przekracza stopnia winy oskarżonego, który należy uznać podobnie za dość znaczny. Sąd wymierzając karę pozbawienia wolności w tym wymiarze wyszedł z przekonania, że jej rodzaj odpowiada dyrektywie prewencji indywidualnej. Zdaniem Sądu poprzednia wielokrotna karalność oskarżonego za podobne przestępstwa przemawiała za tym, że czyn, który popełnił oskarżony nie miał charakteru wyjątkowego i stanowił wyraz lekceważenia i nieakceptowania zasad współżycia w społeczeństwie. W świetle tych okoliczności nie ulega zatem wątpliwości, że dla powstrzymania oskarżonego przed popełnieniem innego lub podobnego przestępstwa za konieczne należy uznać wymierzenie mu kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu kara ta zdaje się wreszcie czynić zadość wskazaniom prewencji ogólnej, a mianowicie uzmysławia ona społeczeństwu, a także społeczności, w której znajduje się oskarżony, że kradzież cudzego mienia spotyka się z natychmiastową reakcją organów wymiaru sprawiedliwości. Z tych wszystkich względów orzeczono jak w punkcie III-cim wyroku. Szkoda wyrządzona przestępstwem do dnia zamknięcia przewodu sądowego nie została naprawiona. Dlatego też Sąd w punkcie IV-tym wyroku na podstawie art. 46 § 1 k.k. . orzekł wobec oskarżonego S. P. obowiązek naprawienia szkody w kwocie 696,80 złotych. W miejsce kar jednostkowych sąd mógł orzec wobec oskarżonego karę łączną od 8 miesięcy pozbawienia wolności do kary 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Rozpatrując kwestię wymiaru kary łącznej w tych granicach sąd wymierzył wobec oskarżonego karę łączną 1 roku pozbawienia wolności, a więc karę niższą o 3 miesiące od sumy kar możliwych do orzeczenia wobec oskarżonego. Sąd orzekając w tym wymiarze karę łączną wobec oskarżonego miał na uwadze dyrektywy określone w art. 85a k.k. Podobny charakter popełnionych przez oskarżonego przestępstw świadczą zdaniem Sądu o pewnej specjalizacji oskarżonego w atakowaniu cudzego mienia. W ten sam sposób sąd ocenił także krótki odstęp pomiędzy czynami popełnionymi przez oskarżonego (odpowiednio 10.10.2016 r. oraz 1.12.2016 r.). Z tych względów orzeczono jak w punkcie V-tym wyroku. Zdaniem Sądu wykonanie kary wobec oskarżonego jawiło się w momencie orzekania jako bezwzględnie konieczne, gdyż w świetle art. 69 § 1 k.k. nie zasługiwał on na zastosowanie dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary. Z analizy odpisów wyroków dołączonych do akt sprawy, a także karty karnej (k. 32) wynika, że oskarżony w przeszłości był łącznie siedmiokrotnie karany za podobne umyślne przestępstwa przeciwko mieniu, a także przeciwko zdrowiu i życiu człowieka. Oskarżony odbywał już kary pozbawienia wolności w ZK, z czego jednak nie wyciągnął on należnych wniosków. Z tych względów zdaniem Sądu nie ma pozytywnej prognozy co do oskarżonego, że w przyszłości nie popełni już przestępstw. Na podstawie art. 17 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (t.j. z 1983 r. Dz. U. Nr 49, poz. 223 ze zm.) w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. w punkcie VI-tym wyroku zwolniono oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty, a także od obowiązku uiszczenia wydatków postępowania, którymi obciążył Skarb Państwa. Podejmując takie rozstrzygnięcie Sąd miał na względzie okoliczność, że ma on na utrzymaniu dzieci konkubiny (k. 25).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI