II K 315/23

Sąd Rejonowy w Piotrkowie TrybunalskimPiotrków Trybunalski2023-03-21
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko rodzinie i obowiązkom rodzicielskimNiskarejonowy
alimentyobowiązek alimentacyjnyniealimentacjaart. 209 kkkara pozbawienia wolnościdzieckorodzina

Podsumowanie

Sąd Rejonowy skazał mężczyznę za uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego na rzecz syna, wymierzając mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności.

Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim uznał oskarżonego R. D. winnym popełnienia przestępstwa z art. 209 § 1a kk, polegającego na uchylaniu się od obowiązku alimentacyjnego na rzecz syna. Sąd ustalił, że oskarżony nie płacił alimentów w pełnej wysokości od grudnia 2019 roku do stycznia 2022 roku, czym naraził syna na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Wymierzono mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet okres zatrzymania.

Wyrok Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim w sprawie II K 315/23 dotyczy oskarżonego R. D., który uchylał się od obowiązku alimentacyjnego na rzecz swojego syna A. D. Obowiązek ten został orzeczony wyrokiem z 2013 roku, a następnie podwyższony w 2020 roku do kwoty 800 złotych miesięcznie. Oskarżony w okresie od grudnia 2019 roku do stycznia 2022 roku nie płacił alimentów w pełnej wysokości, ograniczając się do niesystematycznych wpłat. Sąd uznał, że taka postawa, zwłaszcza wobec syna wymagającego specjalnej opieki i rehabilitacji, naraziła pokrzywdzonego na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Sąd Rejonowy uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 209 § 1a kk i wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności. Na poczet kary zaliczono okres zatrzymania oskarżonego. Sąd zasądził również od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zwrot wydatków postępowania oraz opłatę.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego orzeczonego prawomocnym orzeczeniem sądu, jeśli łączna wysokość zaległości stanowi równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych i naraża osobę uprawnioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, jest przestępstwem.

Uzasadnienie

Sąd ustalił, że oskarżony nie płacił alimentów w pełnej wysokości przez okres przekraczający trzy świadczenia okresowe, a jego syn, wymagający specjalnej opieki, został narażony na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Sąd podkreślił uporczywość zachowania oskarżonego i brak empatii wobec chorego dziecka.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
R. D.osoba_fizycznaoskarżony
A. D.osoba_fizycznapokrzywdzony

Przepisy (5)

Główne

k.k. art. 209 § § 1a

Kodeks karny

Przestępstwo niealimentacji popełnia sprawca, który uchyla się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed sądem albo innym organem, jeżeli łączna wysokość powstałych w ten sposób zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, przy czym sprawca naraża osobę uprawnioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.

Pomocnicze

k.k. art. 63 § § 1

Kodeks karny

Na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza się okres zatrzymania.

k.p.k. art. 423 § § 1a

Kodeks postępowania karnego

Uzasadnienie wyroku może być ograniczone do części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i innych konsekwencjach prawnych czynu.

k.p.k. art. 627

Kodeks postępowania karnego

W sprawach z oskarżenia publicznego o przestępstwa oskarżyciel posiłkowy, który wniósł i utrzymał akt oskarżenia, dochodzi zwrotu uzasadnionych kosztów postępowania od oskarżonego.

u.o.p.k. art. 2 § ust. 1 pkt 4

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Określa wysokość opłat w sprawach karnych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Uporczywe uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego przez oskarżonego. Narażenie pokrzywdzonego na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Wysokość zaległości alimentacyjnych przekraczająca równowartość trzech świadczeń okresowych. Specjalne potrzeby pokrzywdzonego (niepełnosprawność, rehabilitacja).

Godne uwagi sformułowania

uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego narażony został na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych brak empatii wobec chorego dziecka duża odporność na stosowane uprzednio instrumenty wychowawcze

Skład orzekający

Małgorzata Krupska-Świstak

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie stosowania art. 209 § 1a kk w przypadku uporczywego uchylania się od obowiązku alimentacyjnego, zwłaszcza wobec dziecka z niepełnosprawnością."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i indywidualnej oceny dowodów; nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu uchylania się od alimentów, z dodatkowym aspektem troski o dobro dziecka z niepełnosprawnością, co nadaje jej wymiar społeczny i emocjonalny.

Ojciec skazany na 10 miesięcy więzienia za niepłacenie alimentów na chorego syna.

Sektor

praca

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II K 315/23 8.WYROK 2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 marca 2023 r. 10.Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Małgorzata Krupska-Świstak Protokolant: Justyna Galbierczyk 11.po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2023 r. na rozprawie 12.sprawy 13. R. D. 14.syna J. i D. z domu D. 15. urodzonego (...) w Ł. 16.oskarżonego o to, że: 17.w okresie od grudnia 2019 roku do marca 2021 roku w miejscowości Ł. pow. (...) , woj. (...) uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego orzeczonego wyrokiem Sądu (...) w P. (...) III Wydział Rodzinny i Nieletnich w dniu 13 listopada 2013 roku, Sygn. akt (...) na rzecz syna A. D. w wysokości po 400 złotych miesięcznie, a podwyższonych wyrokiem Sądu (...) w P. (...) III Wydział Rodzinny i Nieletnich Sygn. Akt (...) z dnia 21 października 2020 roku do kwoty 800 złotych miesięcznie w ten sposób, że łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych, czym narażony został na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. 18.tj. o czyn z art. 209 § 1a kk 21.orzeka: 1. oskarżonego R. D. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tym uzupełnieniem, że po słowie „czym” dodaje słowo „pokrzywdzony” oraz z tą zmianą, iż ustala, że okres niealimentacji trwał do 31 stycznia 2022 r. i za to na podstawie art. 209 § 1a kk wymierza mu karę 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności; 2. na podstawie art. 63 § 1 kk zalicza oskarżonemu na poczet wymierzonej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania w dniu 14 czerwca 2022 r. od godz. 07:20 do godz. 09:20, przy czym jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności; 3. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu wydatków postępowania oraz wymierza mu 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem opłaty. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 315/23 (na podstawie art. 423 §1a kpk - w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze: pkt 3-8 formularza) Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. R. D. z art. 209 § 1a kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1. R. D. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Przestępstwo z art. 209 § 1a kk popełnia sprawca, który uchyla się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed sądem albo innym organem, jeżeli łączna wysokość powstałych w ten sposób zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, przy czym sprawca naraża osobę uprawnioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Zobowiązanie alimentacyjne R. D. zostało ostatnio potwierdzone i określone co do wysokości wyrokiem Sądu (...) w P. (...) z dnia 21 października 2020 r. w sprawie (...) , na podstawie którego oskarżony winien płacić alimenty na syna w kwocie po 800 zł miesięcznie – poczynając od lipca 2019 r. W okresie objętym zarzutem oskarżony nie czynił tego ograniczając się do niesystematycznych wpłat połowy zasądzonej kwoty. W okresie tym pracował dorywczo i nie chorował obłożnie skoro odbywał karę w formie prac społecznie użytecznych. Alimentów nie płacił zatem na skutek własnego wyboru przedkładając własną wygodę ponad poczucie obowiązku rodzicielskiego. Taka postawa świadczy o negatywnym stosunku psychicznym oskarżonego do obowiązków nałożonych wyrokiem sądowym, co odpowiada pojęciu uchylania się od obowiązku alimentacyjnego. Wysokość powstałej wskutek zachowania oskarżonego zaległości przekracza równowartość trzykrotności miesięcznych alimentów, a niepełnosprawny pokrzywdzony - wychowywany przez niepracującą matkę mającą jeszcze troje innych dzieci (w tym autystyczne) pozostającą na utrzymaniu męża - został narażony na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Wniosek ten narzuca już tylko podstawowa znajomość realiów życia i specyficznych potrzeb dzieci niepełnosprawnych, które tak jak A. D. potrzebują terapii zajęciowej, rehabilitacji, wizyt lekarskich – przeważnie nierefundowanych przez NFZ. Chłopiec żyje w bardzo trudnych warunkach – w jednej izbie musi pomieścić się z rodzeństwem i dwojgiem dorosłych, co tym bardziej uzmysławia do jakiego stopnia zaniechanie obowiązku alimentacyjnego narażało go na niemożność zaspokojenia elementarnych potrzeb życiowych. Tym samym zachowanie R. D. wyczerpuje komplet ustawowych znamion występku z art. 209 § 1 a kk . ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności R. D. 1. 1. Przestępstwo niealimentacji jest zagrożone alternatywnie, jednak w okolicznościach sprawy żadna z kar wolnościowych nie byłaby karą adekwatną. Oskarżony po raz czwarty dopuścił się w/w występku, co wskazuje, że żadna z orzekanych w przeszłości kar lżejszego rodzaju nie powtrzymała go przed ponownym atakiem na ważne dobro prawne jakim jest ochrona podstaw materialnego bytu rodziny. Analiza uprzednich skazań dowodzi, że R. D. niemal permamentnie od 2013 r. uchyla się od podstawowego obowiązku rodzicielskiego w dodatku wobec syna wymagającego opieki specjalnej i podwyższonych kosztów utrzymania. W tym stanie rzeczy widoczna uporczywość oskarżonego, brak empatii wobec chorego dziecka i jakiejkolwiek troski o jego los, a także duża odporność na stosowane uprzednio instrumenty wychowawcze skutkowały wymierzeniem kary bezwzględnej pozbawienia wolności w wymiarze 10 miesięcy. Na korzyść oskarżonego zaliczono umiejętność przyznania się do winy i zadeklarowaną wolę nawiązania relacji z dzieckiem. R. D. 2. 2. stosowanie do treści art. 63 § 1 kk na poczet wymierzonej kary zaliczono okres zatrzymania. 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 7.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Rezultaty postepowania dowodowego, w szczególności wgląd w wykaz wpłat i zaktualizowaną informację o zadłużeniu alimentacyjnym, treść zeznań pokrzywdzonej i wyjaśnień oskarżonego zobowiązywały do rozszerzenia ram czasowych przestępstwa, bowiem w/w dowody jednoznacznie i spójnie wskazywały, iż oskarżony zaczął realizować obowiązek alimentacyjny w sposób prawidłowy dopiero od lutego 2022 r. Fakt ten trudno było zignorować akceptując opis czynu, który nie odpowiadał ustaleniom faktycznym popartym jednoznacznymi w swojej wymowie dowodami. 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3. O kosztach postępowania orzeczono w myśl art. 627 kpk , a złożyły się na nie wydatki związane z uzyskaniem danych z KRK, opinii psychiatrycznej oraz doręczeniem korespondencji. Opłatę wymierzono stosowanie do art. 2 ust. 1 pkt 4 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tekst jednolity: Dz. U. 1983 r. Nr 49 poz. 223). 6. 1Podpis

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę