II K 309/23

Sygnatura akt II K 309/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 marca 2023 roku Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Anna Krzaczyńska-Sobczak Protokolant: Natalia Bąbol przy udziale Prokuratora: xxx po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2023 roku, 8 marca 2023 roku sprawy K. M. syna T. i Z. z domu D. , urodzonego (...) w P. oskarżonego o to, że: w dniu 27 sierpnia 2022 r. około godziny 21:00, w miejscowości S. , pow. (...) , woj. (...) przy ul. (...) , dokonał uszkodzenia mienia w postaci pojazdu osobowego marki A. (...) o nr rej. (...) , poprzez kopnięcie, powodując stratę o wartości 1200 zł na szkodę T. A. tj. o czyn z art. 288 § 1 kk orzeka: 1. na podstawie art. 17 § 1 pkt 10 kpk postępowanie karne wobec oskarżonego K. M. umarza i wydatki w tym zakresie przejmuje na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt VII K 309/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. ,USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. K. M. w dniu 27 sierpnia 2022 roku, około godziny 21:00, w miejscowości S. , pow. (...) , woj. (...) przy ulicy (...) , dokonał uszkodzenia mienia w postaci pojazdu osobowego marki A. (...) o nr rej. (...) , poprzez kopnięcie, powodując stratę o wartości 1200 złotych na szkodę T. A. , przez co zrealizował dyspozycję art. 288 § 1 kk . Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. W dniu 27 sierpnia 2022 roku, przed godziną 21:00, K. M. razem ze swoim znajomymi: S. M. , N. O. , D. K. szedł ulicą (...) w S. . Od strony miejscowości P. w kierunku centrum miasta, ulicą (...) poruszał się M. A. . W/w kierował pojazdem marki A. (...) numer rejestracyjny (...) należącym do jego ojca T. A. . W pojeździe, poza M. A. , znajdowały się M. W. i W. K. . Na wysokości przystani kajakowej, ulicą (...) poruszała się po jezdni ulicy. Przejeżdżający samochodem marki A. (...) M. A. użył klaksonu, N. O. weszła na chodnik. K. M. kopnął w nadkole wolno przejeżdżającego pojazdu kierowanego przez M. A. . M. A. zatrzymał samochód, wezwał na miejsce patrol policji. Wskutek zachowania K. M. wgnieceniu uległo prawe tylne nadkole oraz lekko wgniecione i zarysowane zostały prawe tylne drzwi. Wskutek powyższego właściciel pojazdu T. A. poniósł szkodę w kwocie 1200 złotych. 2. K. M. nie był dotychczas karany. zeznania świadka M. A. zeznania pokrzywdzonego T. A. zeznania świadka W. K. zeznania świadka (...) pismo z warsztatu samochodowego (...) protokół oględzin rzeczy dane o karalności częściowo wyjaśnienia oskarżonego K. M. k.4, 88 odwr.- 89 k. 14 odwr., 88 k.26 odwr.-27, 89 odwr. k.22 odwr.- 23, 89 k.7 k.8-12 k. 44 k. 49 odwr., 87 odwr.- 88 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) …. ……. ……………. ……………… ……………… Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Zeznania świadków M. A. , W. K. , (...) Zeznania świadka M. A. Wyjaśnienia oskarżonego K. M. Zeznania świadków N. O. , D. K. , S. M. Protokoły oględzin Dane z KRK Zeznania M. A. , W. K. , (...) w zakresie przebiegu zdarzenia z dnia 27 sierpnia 2022 roku, udziału i roli w nim K. M. stanowią pełnowartościowy materiał dowodowy i jako takie stanowią podstawę ustaleń faktycznych. W/w konsekwentnie i rzeczowo przedstawili zachowanie oskarżonego w trakcie zdarzenia będącego przedmiotem osądu, okoliczności kopnięcia w pojazd marki A. (...) . Relacja wymienionych świadków w kwestii zachowania K. M. w trakcie przedmiotowego zdarzenia, podjętego przez niego działania, którego konsekwencją było uszkodzenie pojazdu należącego do T. A. , pozostaje w zgodzie z wyjaśnieniami oskarżonego złożonymi na rozprawie w dniu 6 lutego 2023 roku. K. M. na rozprawie w dniu 6 lutego 2023 roku przyznał się do zarzucanego mu czynu, kopnięcia samochodu, spowodowania tym jego uszkodzeń, zgodził się również z wartością szkody. W tym kontekście zeznania wskazanych wyżej świadków, wyjaśnienia oskarżonego przyznającego się do zarzucanego mu czynu tworzą czytelny obraz zdarzenia z udziałem K. M. . Jako wiarygodne, zgodne z rzeczywistym stanem rzeczy ocenić należy zeznania T. A. . W obraz zdarzenia wyłaniający się z relacji M. A. , świadków (...) , W. K. , oskarżonego z 6 lutego 2023 roku wpisują się zeznania T. A. , który o przebiegu zdarzenia dowiedział się od swojego syna. Wyjaśnienia oskarżonego z dnia 6 lutego 2023 roku w zakresie jego relacji odnośnie przebiegu zdarzenia z dnia 27 sierpnia 2022 roku, jego zachowania, którego kulminacyjnym punktem było kopnięcie w pojazd T. A. i jego uszkodzenie, zasługują na przymiot wiarygodności. Wyjaśnienia oskarżonego są zbieżne z relacjami wskazanych wyżej świadków w sprawie. W świetle zgromadzonych dowodów wcześniejsze stanowisko oskarżonego nieprzyznającego się do stawianego zarzutu nie może się ostać, przeczą temu zgromadzone w sprawie a uznane za wiarygodne dowody, w szczególności w postaci zeznań M. A. , W. K. , (...) . Zeznania świadków D. K. , S. M. , N. O. traktować należy z dużą ostrożnością. W/w jako dobrzy znajomi oskarżonego w swych depozycjach dystansują się od zdarzenia z dnia 27 sierpnia 2022 roku, udziału i roli w nim K. M. . Starając się zachować „lojalność” wobec kolegi zasłaniają się niepamięcią, upływem czasu, lub wręcz próbują forsować przebieg zdarzenia wbrew ustalonym faktom wynikającym z wiarygodnych dowodów. Brak podstaw do zakwestionowania źródeł dowodowych będących udokumentowaniem czynności procesowych, takich jak protokół oględzin rzeczy, powstał on bowiem zgodnie z normami przepisanymi w kodeksie postępowania karnego i dają rękojmię wiarygodności. Dokument urzędowy sporządzony we właściwej formie i przez uprawniony podmiot. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☒ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☒ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania Analiza zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności w postaci: spójnych i rzeczowych zeznań pokrzywdzonego, świadków M. A. , W. K. , (...) , wyjaśnień oskarżonego złożonych na rozprawie w dniu 6 lutego 2023 roku, co do przebiegu samego zdarzenia, udziału i roli jaką w nim odegrał, korespondujących z nimi: protokołu oględzin, pozwoliła na przypisanie oskarżonemu czynu wyczerpującego dyspozycję art. 288 § 1 kk . Uznany za wiarygodny materiał dowodowy, potwierdził, iż w dniu 27 sierpnia 2022 roku, w godzinach wieczornych, K. M. kopnął samochód należący do T. A. , którym w momencie zdarzenia kierował syn pokrzywdzonego, co skutkowało uszkodzeniem przedmiotowego pojazdu. Zachowanie się sprawcy przestępstwa określonego w art. 288 § 1 kk przybierać może różne formy, wyliczone w tym przepisie i polegać na niszczeniu, uszkadzaniu lub czynieniu niezdatną do użytku cudzej rzeczy. Przy czym zniszczenie i uszkodzenie rzeczy nie różnią się jakościowo, lecz tylko ilościowo i polegają na powodowaniu fizycznych zmian w strukturze rzeczy. W wypadku zniszczenia rzeczy zachodzi jej całkowite unicestwienie bądź uszkodzenie idące tak daleko, że rzecz przestaje przynależeć do tego rodzaju, do jakiego należała przed czynem. Uszkodzenie stanowi naruszenie substancji rzeczy bez jej unicestwienia (por. Komentarz do art. 288 kodeksu karnego (w:) M. Mozgawa (red.), M. Budyń-Kulik, P. Kozłowska- Kalisz, M. Kulik, Kodeks karny. Komentarz praktyczny, Oficyna 2010, wyd. III). Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że czyn określony w omawianym przepisie ma charakter umyślny. Umyślność może wystąpić zarówno w formie zamiaru bezpośredniego jak i ewentualnego. Ograniczenie strony podmiotowej wyłącznie do umyślności oznacza- co należy podkreślić- że nieumyślne zniszczenie, uszkodzenie lub uczynienie rzeczy niezdatną do użytku stanowić może podstawę odpowiedzialności odszkodowawczej na gruncie prawa cywilnego. Sprawca musi obejmować umyślnością desygnaty wszystkich znamion typu czynu zabronionego, w tym także skutek w postaci zniszczenia, uszkodzenia lub uczynienia niezdatną do użytku rzeczy, w stosunku do której podejmuje swoje zachowanie. Przy czym kryterium rozdzielającym odpowiedzialność za przestępstwo i za wykroczenie zniszczenia mienia jest wartość wyrządzonej szkody. Szkoda to w tym wypadku nic innego, jak różnica między wartością rzeczy przed i po zniszczeniu, uszkodzeniu lub uczynieniu jej niezdatną do użytku. Inaczej to samo ujmując, jest to koszt przywrócenia stanu sprzed popełnienia czynu zabronionego. Nie można zatem zgodzić się z konkluzją jakoby o wysokości szkody miała świadczyć wartość uszkodzonej rzeczy. Jest oczywiste, że wartość rzeczy nie zawsze jest tożsama z wysokością szkody, którą wyrządza się na skutek jej uszkodzenia (por. wyrok SN z 06. 02. 2018 roku, sygn. II KK 317/17, Legalis). Odnosząc powyższe rozważania do realiów przedmiotowej sprawy, stwierdzić należy, iż K. M. swoim zachowaniem zrealizował dyspozycję art. 288 § 1 kk . Czyn z art. 288 § 1 kk należy do przestępstw wnioskowych. Wniosek o ściganie może być cofnięty w postępowaniu sądowym za zgodą sądu – aż do zamknięcia przewodu sądowego na pierwszej rozprawie głównej ( art. 12 § 3 kpk ). Przy czym, w sprawach, w których akt oskarżenia wniósł oskarżyciel publiczny występuje warunek dodatkowy w postaci braku sprzeciwu oskarżyciela publicznego obecnego na rozprawie lub posiedzeniu. sprzeciw może zostać wyrażony tylko przez oskarżyciela publicznego obecnego na rozprawie lub posiedzeniu. Przy czym nieobecność oskarżyciela publicznego na pierwszej rozprawie głównej nie tamuje skutecznego cofnięcia wniosku o ścigania, o ile zgodzi się na to sąd. Jeżeli rozprawa zostanie odroczona przed otwarciem przewodu sądowego, uprawnienie do cofnięcia wniosku jest w dalszym ciągu aktualne. Podobnie przedstawia się sytuacja, gdy nastąpi przerwa w rozprawie. W takiej sytuacji – zgodnie z art. 402 § 2 kpk – pierwszą przerwaną rozprawą główną prowadzi się w dalszym ciągu. Każde posiedzenie sądu na kolejnych terminach rozprawy stanowi część tej samej rozprawy. Na każdym z nich istnieje możliwość cofnięcia wniosku o ścigania. Będzie ona wykluczona jedynie wówczas, gdy skład sądu ulegnie zmianie lub sąd postanowił prowadzić rozprawę od początku. Gdy po rozpoczęciu przewody sądowego nastąpi odroczenie pierwszej rozprawy głównej, wykluczona jest możliwość cofnięcia wniosku o ściganie, gdyż rozprawę odroczoną prowadzi się w nowym terminie od początku ( art. 404 § 2 zd. 1 kpk ). Tylko w sytuacji gdy sąd zdecyduje się na prowadzenie rozprawy odroczonej, w dalszym ciągu będzie to oznaczało kontynuowanie tej samej rozprawy, czyli pierwszej rozprawie głównej. (por. komentarz do art. 12 KPK red. Sakowicz 2023 wyd.10/Sakowicz, Legalis). Już na pierwszej rozprawie pokrzywdzony T. A. podnosił możliwość cofnięcia wniosku o ściganie. Decyzję swoją podtrzymał na rozprawie w dniu 8 marca 2023 roku, składając czytelne i jasne w swej wymowie oświadczenie o cofnięciu wniosku o ściganie. Jak wynika z oświadczenia T. A. , pokrzywdzony i oskarżony ustalili sposób i termin naprawienia szkody. Okoliczność powyższa była głównym powodem dla którego pokrzywdzony cofnął wniosek o ściganie. Mając na uwadze stanowisko pokrzywdzonego, który nie jest zainteresowany ściganiem oskarżonego, a którego interesy zostały zabezpieczone poprzez pisemne zobowiązanie oskarżonego do naprawienia szkody we wskazanym terminie, sąd wyraził zgodę na cofnięcie przez T. A. wniosku o ściganie. Nie można tracić z pola widzenia postawy oskarżonego, który na rozprawie w dniu 6 lutego 2023 roku przyznał się do zarzucanego i zobowiązał się do naprawienia poniesionej przez pokrzywdzonego szkody. Suma powyższych okoliczności legła u podstaw zgody sądu na cofniecie wniosku o ściganie czego konsekwencją procesową było umorzenie postępowania karnego w oparciu o dyspozycję art. 17 § 1 pkt. 10 kpk . ☒ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności W przedmiocie kosztów postępowania sąd orzekł w oparciu o treść art. 632 pkt 2 kpk . 6. 1Podpis