II K 308/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, doprecyzowując opis czynu oskarżonego o przestępstwo niealimentacji, dodając miejsce popełnienia i podstawę obowiązku alimentacyjnego.
Sąd Rejonowy skazał M.M. za niealimentację małoletnich dzieci na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem. Prokurator wniósł apelację, zarzucając obrazę przepisów postępowania poprzez pominięcie w opisie czynu miejsca popełnienia przestępstwa oraz znamienia, że obowiązek alimentacyjny wynikał z ustawy i orzeczenia sądowego. Sąd Okręgowy uznał apelację za zasadną i zmienił wyrok, doprecyzowując opis czynu.
Sąd Rejonowy w Raciborzu wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2014 r. (sygn. akt II K 308/14) uznał oskarżonego M. M. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 209 § 1 kk, polegającego na uporczywym uchylaniu się od obowiązku alimentacyjnego na rzecz małoletnich dzieci K. i W. M. w okresie od marca 2007 r. do czerwca 2011 r., przez co naraził je na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Sąd Rejonowy skazał go na karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, warunkowo zawiesił jej wykonanie na okres próby 3 lat, zaliczył na poczet kary okres rzeczywistego pozbawienia wolności, zobowiązał do łożenia na utrzymanie dzieci i wykonywania pracy zarobkowej, a także zwolnił od kosztów sądowych. Prokurator wniósł apelację, zarzucając wyrokowi obrazę przepisów postępowania (art. 413 § 2 pkt 1 kpk) poprzez pominięcie w opisie czynu miejsca popełnienia przestępstwa oraz znamienia, że obowiązek alimentacyjny wynikał z ustawy i orzeczenia sądowego. Sąd Okręgowy w Gliwicach, rozpoznając apelację, uznał ją za zasadną. Stwierdził, że opis czynu zawarty w akcie oskarżenia i przeniesiony do wyroku Sądu Rejonowego nie zawierał wszystkich niezbędnych elementów, takich jak miejsce popełnienia przestępstwa oraz pochodzenie obowiązku alimentacyjnego, co jest konieczne dla prawidłowej kwalifikacji prawnej. Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w punkcie 1, doprecyzowując opis czynu oskarżonego o te elementy, a w pozostałym zakresie utrzymał wyrok w mocy i zwolnił oskarżonego od kosztów postępowania odwoławczego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, opis czynu musi zawierać wszystkie elementy należące do jego istoty, w tym czas, miejsce popełnienia przestępstwa oraz rodzaj atakowanego dobra, a także znamiona określonego występku mające znaczenie dla prawidłowej kwalifikacji prawnej.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wskazał, że art. 413 § 2 pkt 1 kpk wymaga, aby opis czynu zawierał wszystkie elementy jego istoty, w tym miejsce popełnienia i pochodzenie obowiązku alimentacyjnego, które są niezbędne dla prawidłowej kwalifikacji prawnej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana wyroku
Strona wygrywająca
prokurator
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. M. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| K. M. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony/dziecko |
| W. M. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony/dziecko |
| Prokurator | organ_państwowy | oskarżyciel |
Przepisy (13)
Główne
k.k. art. 209 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 413 § 2
Kodeks postępowania karnego
Opis czynu przypisanego oskarżonemu winien zawierać wszystkie elementy należące do jego istoty – a więc te które dotyczą podmiotu czynu, czasu i miejsca popełnienia przestępstwa, rodzaju atakowanego dobra.
Pomocnicze
k.k. art. 69 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 69 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 70 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 72 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 72 § 4
Kodeks karny
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 425
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 444
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 437 § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 413 § 2 pkt 1 kpk) poprzez pominięcie w opisie czynu miejsca popełnienia przestępstwa oraz znamienia, że obowiązek alimentacyjny wynika z ustawy i orzeczenia sądowego.
Godne uwagi sformułowania
opis czynu przypisanego oskarżonemu winien zawierać wszystkie elementy należące do jego istoty opis czynu winien zawierać wszystkie znamiona określonego występku mające znaczenie dla prawidłowej kwalifikacji prawnej
Skład orzekający
Jacek Myśliwiec
przewodniczący-sprawozdawca
Olga Nocoń
sędzia
Janusz Chmiel
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wymogi dotyczące opisu czynu w wyroku skazującym, w szczególności w sprawach o przestępstwa, gdzie istotne są elementy takie jak miejsce popełnienia czy podstawa obowiązku."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego typu przestępstwa (niealimentacja) i specyfiki opisu czynu w kontekście art. 413 § 2 pkt 1 kpk.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego społecznie problemu niealimentacji, a rozstrzygnięcie skupia się na formalnych wymogach opisu czynu, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Sąd doprecyzował opis czynu w sprawie o niealimentację: co to oznacza dla oskarżonych?”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V .2 Ka 607/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach V Wydział Karny Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Jacek Myśliwiec (spr.) Sędziowie: SSO Olga Nocoń SSO Janusz Chmiel Protokolant : Monika Maj w obecności Wandy Ostrowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2014 r. sprawy: M. M. / M. / syna W. i B. ur. (...) w P. oskarżonego o przestępstwo z art. 209 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Raciborzu z dnia 21 sierpnia 2014 r. sygn. akt II K 308/14 I.zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 1 w ten sposób, iż ustala, że oskarżony dopuścił się zarzucanego czynu w okresie od marca 2007 do czerwca 2011 w R. uporczywie uchylając się od ciążącego na nim z mocy ustawy i orzeczenia sądowego obowiązku opieki przez niełożenie na utrzymanie swoich małoletnich dzieci K. i W. M. przez co naraził je na niemożność zaspokojenia ich podstawowych potrzeb życiowych; II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III.zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego. Sygn. akt V.2 Ka 607/14 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Raciborzu wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2014 roku, sygn. akt II K 308/14 uznał oskarżonego M. M. za winnego tego, że: w okresie od marca 2007 r. do czerwca 2011 r. uporczywie uchylał się od ciążącego na nim obowiązku na rzecz swoich dzieci K. i W. M. , przez co naraził je na niemożność zaspokojenia ich podstawowych potrzeb życiowych tj. czynu z art. 209§ 1 kk i za to na podstawie art. 209 § 1 kk skazał go na karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd na zasadzie art. 69 § 1 i § 2 kk w zw z art. 70 § 1 pkt 1 kk warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności ustalając okres próby na 3 lata. Sąd na podstawie art. 63 § 1 kk zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności, w przypadku zarządzenia jej do wykonania, okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 26.04.2014 r. do dnia 09.05.2014 r. przyjmując, ze 1 dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się 1 dniowi kary pozbawienia wolności. Na zasadzie art. 72 § 1 pkt 3 kk Sąd zobowiązał oskarżonego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie dzieci W. i K. M. . Sąd na podstawie art. 72 § 1 pkt 4 kk zobowiązał oskarżonego do wykonywania pracy zarobkowej. Na mocy art. 624 § 1 kpk Sąd zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych i od opłaty w sprawie. Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator i podstawie art. 425 kpk i art. 444 kpk zaskarżył powyższy wyrok w całości, na niekorzyść oskarżonego. Powołując się na przepis art. 438 pkt 2 kpk wyrokowi temu zarzucił obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, a to art. 413 § 2 pkt 1 kpk poprzez pominięcie w opisie czynu przypisanego oskarżonemu miejsca popełnienia przestępstwa oraz znamienia „poprzez niełożenie na utrzymanie swoich małoletnich dzieci, oraz że obowiązek ten wynika z ustawy i orzeczenia sądowego”. Podnosząc powyższy zarzut po myśli art. 437 § 1 kpk wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez doprecyzowanie i uzupełnienie opisu czynu poprzez dodanie, iż oskarżony przestępstwa dopuścił się w R. oraz, że uporczywie uchylał się od wykonywania ciążącego na nim obowiązku opieki poprzez niełożenie na utrzymanie swoich dzieci K. i W. M. , przez co naraził je na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz, że obowiązek ten wynika z ustawy i orzeczenia sądowego. Sąd Okręgowy zważył co następuje: apelacja prokuratora okazała się zasadna i skutkować musiała zmianą zaskarżonego wyroku w kierunku postulowanym przez skarżącego. Nie ulega wątpliwości, iż zaskarżone orzeczenie zapadło z naruszeniem prawa procesowego, a to art. 413 § 2 pkt 1 kpk zgodnie z którą to normą opis czynu przypisanego oskarżonemu winien zawierać wszystkie elementy należące do jego istoty – a więc te które dotyczą podmiotu czynu, czasu i miejsca popełnienia przestępstwa, rodzaju atakowanego dobra. Innymi słowy opis czynu winien zawierać wszystkie znamiona określonego występku mające znaczenie dla prawidłowej kwalifikacji prawnej opis czynu zawartego w rozstrzygnięciu nie może pomijać żadnego tych elementów działania sprawcy, które dla kwalifikacji ma istotne znaczenie. W przedmiotowej sprawie Sąd meriti przeniósł w treść wyroku błędny opis czynu zawarty w akcie oskarżenia. Opis ten bowiem nie zawierał określenia miejsca popełnienia przestępstwa oraz pochodzenia zobowiązania oskarżonego do alimentacji. Tymczasem są to niezbędne dla prawidłowego opisu czynu elementy – warunkujące odpowiedzialność karną sprawcy. W niniejszej sprawie sprawca dopuścił się przypisanego mu czynu w miejscowości „ R. ” zaś jego obowiązek alimentacyjny wynikał tak z ustawy jak i orzeczenia sądowego. W związku z powyższym należało opis zarzucanego oskarżonemu czynu uzupełnić o powyższe elementy. Z tych powodów Sad Okręgowy orzekł jak w części dyspozycyjnej wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI