II K 293/23

Uzasadnienie wyroku z dnia 29.07.2025 r. Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 293/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. M. M. 1. 
        W dniu 01 stycznia 2023 roku w pokoju hotelowym Hotel (...) w S. woj. (...) dokonał uszkodzenia ciała A. B. w ten sposób, że uderzał ja po całym ciele, głowie i twarzy, rzucał na łóżko dusił ramieniem za szyję w wyniku czego wymieniona doznała obrażeń ciała w postaci urazu twarzoczaszki, szyi i kończyn górnych pod postacią licznych zasinień i otarć naskórka oraz złamania rogu górnego chrząstki tarczowej po stronie prawej ze spłyceniem prawego zachyłka gruszkowego które to obrażenia spowodowały naruszenie czynności narządów ciała na okres powyżej 7 dni tj. o czyn z art. 157§1k.k. 2. 
        W dniu 1 stycznia 2023 roku w pokoju hotelowym Hotel (...) w S. woj. (...) dokonał zniszczenia mienia poprzez rzucenie torebką o podłogę oraz zniszczenia okularów w wyniku czego powstały straty w łącznej kwocie 2500 złotych na szkodę A. B. tj. o czyn z art. 288§1k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Pokrzywdzona A. B. i oskarżony M. M. byli znajomymi. Poznali się w czasie studiów. Następnie ich drogi się rozeszły, by po 25 latach spotkać się ponownie na zjeździe ze studiów. Od tego czasu zaczęli się spotykać, gdyż oboje byli wolni. Czasami spotykali się, zaś w listopadzie i grudniu 2022 r. wspólnie bawili się w hotelu (...) w S. . W dniu 31.12.2022 r. ok. godz. 14:00 oboje przyjechali do hotelu (...) w S. na zabawę sylwestrową. Po zameldowaniu się w pokoju (...) na pierwszym piętrze spędzali czas razem. Około godz. 20:00 oboje zeszli z na parter na salę, gdzie organizowany był sylwester dla gości. Oboje siedzieli przy stoliku w pierwszym rzędzie przy parkiecie. Następnie ok. godz. 23:00 pokrzywdzona i oskarżony wrócili do pokoju przebrać się, po czym udali się ponownie na zabawę. Oboje tańczyli, bawili się, jedli i spożywali alkohol. Będąc na zabawie poznali parę z którą się bawili. Po północy oboje zamówili w barze whisky i jedzenie. Około godz. 3.00 - 4.00 oskarżony zaproponował, by powrócić do pokoju, gdyż poczuł się zmęczony. W związku z tym oboje udali się do pokoju, po drodze mijając dwie pary. Oskarżony wziął od pokrzywdzonej torebkę w której znajdowała się karta wejściowa do pokoju i nie mogąc znaleźć karty wejściowej rzucił nią o ścianę w wyniku czego uszkodzeniu uległy torebka i okulary o łącznej wartości 2500 zł. Pokrzywdzona zaczęła zbierać swoje rzeczy z torebki, a oskarżony wszedł do pokoju i czekał na nią. Po wejściu pokrzywdzona zdjęła buty i zaczęła się rozbierać, wówczas oskarżony zaczął ją wyzywać stając się agresywny. Pokrzywdzona zareagowała na agresję oskarżonego wychodząc z pokoju na korytarz i siedząc na kanapie ok. 20-30 minut. Spodziewała się, że oskarżony uspokoi się i wyciszy, a ona wróci do pokoju i położy się spać. Tak się jednak nie stało i gdy wróciła oskarżony zwyzywał ją słowami wulgarnymi, krzyczał na nią, że dosypano mu narkotyków i byli to ludzie poznani na zabawie sylwestrowej. Oskarżony bił pokrzywdzoną po całym ciele, głowie i twarzy, rzucał na łóżko i dusił ramieniem za szyję, szarpał za ubranie. Cała sytuacja była bardzo dynamiczna. Pokrzywdzona była zdenerwowana, trzęsła się i płakała, krzyczała do oskarżonego by ją zostawił, bała się o swoje życie i zdrowie. Oskarżony nie zwracał uwagi na krzyk pokrzywdzonej, nadal ją bił, zaś ona zbierała swoje rzeczy do walizki. Gdy oskarżony wyszedł na balkon zapalić pokrzywdzona wykorzystując moment nieuwagi wybiegła z pokoju z walizką. Pośpiesznie uciekła z hotelu biegnąc w stronę ronda w S. próbując zatrzymać jadące samochody. Wówczas ujrzała jadące autem dwie dziewczyny, stanęła na środku drogi zatrzymując je i prosząc o podwiezienie do L. . Pokrzywdzona została podwieziona do przystanku skąd do L. podwiózł ją nieznany mężczyzna. Następnie wsiadła do pociągu w kierunku W. , po czym z uwagi na ból kręgosłupa, klatki piersiowej, szyji udała się udała się do szpitala na ul. (...) w W. . Tam udzielono jej pierwszej pomocy i przetransportowano do szpitala na ul. (...) w W. . Pokrzywdzona swój telefon zostawiła u oskarżonego, gdyż wcześniej go pilnował, bo nie mieścił się w torebce. Ze szpitala pokrzywdzona zadzwoniła do córki, która dała jej swój telefon. Wtedy pokrzywdzona zadzwoniła na swój numer który odebrał oskarżony. Powiedziała mu, że jest w Szpitalu na ul. (...) i żeby oddał jej telefon. Oskarżony w ciągu 30 minut zjawił się z telefonem pokrzywdzonej oddając go jej i mówiąc, że nic jej nie zrobił. Pokrzywdzona się go bała, a ponadto nie chciała go oglądać prosząc go by wyszedł. Wówczas oskarżony opuścił szpital. Pokrzywdzona przebywała w szpitalu od 1.01.2023 r. do 05.01.2023 r. W wyniku zaistniałego zdarzenia oskarżony uszkodził rzeczy należące do pokrzywdzonej tj. torebkę i okulary powodując straty w wysokości 2500 zł. Ponadto pokrzywdzona na skutek zaistniałego zdarzenia doznała urazu twarzoczaszki, szyi i kończyn górnych pod postacią licznych zasinień i otarć naskórka i złamania rogu górnego chrząstki tarczowatej po stronie P ze spłyceniem P zachyłka gruszkowatego. Powyższe obrażenia skutkowały naruszeniem czynności narządów ciała lub rozstrojem zdrowia trwającym ponad 7 dni zgodnie z art. 157 § 1 k.k. Oskarżony słuchany w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do zarzucanych czynów i odmówił składania wyjaśnień. Przesłuchiwany po raz kolejny w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do zarzucanych mu czynów i złożył wyjaśnienia. Oskarżony na rozprawie prawidłowo powiadomiony nie stawił się wobec czego sąd ujawnił wyjaśnienia oskarżonego. Oskarżony ma 50 lat, posiada wyższe wykształcenie, prowadzi własną działalność gospodarczą, osiąga miesięczny dochód ok. 3000 zł jest rozwiedziony, ma trójkę dzieci, posiada mieszkanie w W. o wartości 1000 000 zł, nie był dotychczas karany. W czasie opisanym w zarzucie aktu oskarżenia miał w pełni zachowaną zdolność do rozpoznania znaczenia podejmowanych czynów i pokierowani swoim postępowaniem. Dowody osobowe: Zeznania pokrzywdzonej k. 4-6v, 170v-172 Częściowo wyjaśnienia oskarżonego k. 55, 61-63 Zeznania świadka M. B. k. 195 Zeznania świadka K. J. 228v Dowody rzeczowe: Notatka urzędowa k. 1A, 2, 3, 25 Protokół przyjęcia ustnego zawiadomienia o przestępstwie k. 4-6 Dokumentacja medyczna k. 12-19, 169 Materiał poglądowy- zdjęcia k. 21-24 Opinia sądowo-lekarska k. 33-34 Protokół oględzin rzeczy k. 38-41, 65-71 Karta karna k. 47, 188 Dane osobowo-poznawcze k. 72 Płyta k. 37, 64 Sprawozdanie z mediacji k. 139-140 Kopia notatników służbowych k. 180-186 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1.OCena DOWOdów 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Dowody osobowe: Zeznania pokrzywdzonej k. 4-6v, 170v-172 Częściowo wyjaśnienia oskarżonego k. 55, 61-63 Dowody rzeczowe: Notatka urzędowa k. 1A, 2, 3, 25 Protokół przyjęcia ustnego zawiadomienia o przestępstwie k. 4-6 Dokumentacja medyczna k. 12-19, 169 Materiał poglądowy- zdjęcia k. 21-24 Opinia sądowo-lekarska k. 33-34 Protokół oględzin rzeczy k. 38-41, 65-71 Karta karna k. 47, 188 Dane osobowo-poznawcze k. 72 Płyta k. 37, 64 Sprawozdanie z mediacji k. 139-140 Kopia notatników służbowych k. 180-186 Wyjaśnieniom oskarżonego Sąd dał wiarę w niewielkim zakresie jako zgodne z ustalonym przez sąd stanem faktycznym. Wyjaśnienia te są zgodne w zakresie w jakim świadek wyjaśnił, iż w dniu zdarzenia 31.12.2022 r. przyjechał do Hotelu (...) w S. wraz z pokrzywdzoną na zabawę sylwestrową. Wyjaśnienia te są wiarygodne w zakresie w jakim wyjaśnił, że razem z pokrzywdzoną bawili się podczas sylwestra, wspólnie tańczyli, spożywali alkohol. W pozostałym zakresie wyjaśnieniom oskarżonego sąd nie dał wiary, gdyż były one sprzeczne z ustalonym przez sąd stanem faktycznym, w tym z zeznaniami pokrzywdzonej A. B. oraz nie znalazły potwierdzenia w zgromadzonych dowodach rzeczowych w tym w szczególności w notatce urzędowej k. 1A, 2, 3, 25, protokole przyjęcia ustnego zawiadomienia o przestępstwie k. 4-6, dokumentacji medycznej k. 12-19, 169, materiale poglądowym- zdjęcia k. 21-24, opinii sądowo-lekarskiej k. 33-34, protokole oględzin rzeczy k. 38-41, 65-71, sprawozdanie z mediacji k. 139-140, kopii notatników służbowych k. 180-186. W tym zakresie sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za niewiarygodne i stanowiące przyjętą przez nią linię obrony na potrzeby prowadzonego postępowania. Ponadto wyjaśnienia te były przy tym nielogiczne i niezgodne z dowodami uznanymi za wiarygodne. Zeznaniom pokrzywdzonej sąd dał wiarę w całości, albowiem były one spójne i logiczne. Nadto znalazły potwierdzenie w zgromadzonych dowodach rzeczowych w tym w szczególności w notatce urzędowej k. 1A, 2, 3, 25, protokole przyjęcia ustnego zawiadomienia o przestępstwie k. 4-6, dokumentacji medycznej k. 12-19, 169, materiale poglądowym- zdjęcia k. 21-24, opinii sądowo-lekarskiej k. 33-34, protokole oględzin rzeczy k. 38-41, 65-71, sprawozdanie z mediacji k. 139-140, kopii notatników służbowych k. 180-186. Z zeznaniami pokrzywdzonej nie są też sprzeczne wnioski opinii sądowo – lekarskiej. Dowody rzeczowe zgromadzone w niniejszym postępowaniu nie wzbudziły wątpliwości Sądu, jak również nie był przedmiotem zarzutów stron. Zostały sporządzone poprawnie, kompleksowo i w sposób zgodny z standardami rzetelnego postępowania - dlatego Sąd nie odmówił im wiarygodności i mocy dowodowej. W ocenie Sądu Rejonowego w pełni przydatna dla poczynienia ustaleń faktycznych w przedmiotowej sprawie była opinia sądowo-lekarska. Biegła w sposób kompletny odpowiedziała na zadane im przez organ procesowy pytania dotyczące rodzaju obrażeń ciała jakich doznała pokrzywdzona podczas zdarzenia w dniu 01.01.2023 r., stopnia ciężkości tych obrażeń, mechanizmu ich powstania, jak też czy stanowią naruszenie nietykalności cielesnej w myśl art. 217 § 1 k.k. czy też uszkodzenia ciała w myśl art. 157 § 1 k.k. lub art. 157 § 2 k.k. Jednocześnie w toku tego procesu nie ujawniła się żadna okoliczność podważająca kompetencje biegłej do sporządzania tego rodzaju dokumentów procesowych jak również brak było podstaw do powzięcia wątpliwości, co do jej bezstronności w tej sprawie. Sąd nie ma także zastrzeżeń odnośnie obranej przez biegłej metodologii badań oraz zgodności opracowanych przez nią wniosków końcowych. Opinia ta odpowiada jednocześnie wymogom określonym w sposób negatywny w art. 201 k.p.k. Biegła odpowiedziała w sposób pełny na wszystkie pytania organu procesowego. W opinii tej brak jest także jakichkolwiek dyskwalifikujących ją sprzeczności. Stąd też Sąd Rejonowy ustalając okoliczności wymagające wiedzy specjalistycznej oparł się w pełni na opinii sądowo – lekarskiej sporządzonej przez biegłą. 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu Zeznania świadka M. B. k. 195 Zeznania świadka K. J. 228v Zeznania świadków M. B. i K. J. sąd uznał jako niemające znaczenia dla ustalenia faktów w niniejszej sprawie. Przesłuchiwani świadkowie są funkcjonariuszami publicznymi, lecz nie pamiętali zdarzenia ani osoby pokrzywdzonej i oskarżonego z uwagi na upływ czasu. W oparciu o ich depozycje sąd nie poczynił żadnych ustaleń faktycznych. 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 1.3. 
        Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I, II M. M. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej W konsekwencji powyższych rozważań Sąd przypisał oskarżonemu M. M. sprawstwo zarzuconych mu przestępstw. Czynem zarzucanym w punkcie I wyroku oskarżony zrealizował znamiona występku kwalifikowanego z art. 157 § 1 k.k. Stopień społecznej szkodliwości tego czynu jest więcej niż znaczny. Oskarżony działał umyślnie, z zamiarem bezpośrednim. Godził w najcenniejsze chronione prawem dobra, jakimi są życie i zdrowie człowieka. Spowodował swoim zachowaniem bardzo poważne obrażenia ciała u pokrzywdzonej. Dostrzec trzeba, że pokrzywdzona w żaden sposób nie sprowokowała napaści na swoją osobę. Oskarżony nie wykazał żadnej skruchy, konsekwentnie zaprzeczając swojemu sprawstwu. Jego postawa w toku postępowania przekonuje, że w istocie nie zrozumiał on naganności swego postępowania. Sąd jako okoliczność łagodzącą dla oskarżonego uwzględnił jego dotychczasową niekaralność. Zebrany materiał dowodowy dał również podstawę do przyjęcia, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu w pkt II aktu oskarżenia czynu stanowiącego przestępstwo z art. 288 § 1 k.k , gdyż w dniu 1 stycznia 2023 roku w pokoju hotelowym Hotel (...) w S. woj. (...) dokonał zniszczenia mienia poprzez rzucenie torebką o podłogę oraz zniszczenia okularów w wyniku czego powstały straty w łącznej kwocie 2500 złotych na szkodę A. B. . ☐ 1.4. 
        Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 1.5. 
        Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 1.6. 
        Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 1.7. 
        Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. M. I, II III IV. Orzeczona wobec oskarżonego za czyn I kara grzywny w wysokości 200 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych w ocenie sądu nie przekracza stopnia zawinienia przypisanego czynu, nie jest też niższa od stopnia jego społecznej szkodliwości; odpowiada przy tym kryteriom prewencji indywidualnej jako dostateczna i właściwa dla osiągnięcia wobec oskarżonego pożądanego skutku resocjalizacyjnego w postaci zapobieżenia naruszania przez niego porządku prawnego w przyszłości. Czyni również zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości będąc sprawiedliwą i słuszną odpłatą za popełnione przestępstwo. Za czyn II sąd wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych. Zdaniem sądu wymierzona kara nie przekracza stopnia zawinienia przypisanego czynu, nie jest też niższa od stopnia jego społecznej szkodliwości a jednocześnie odpowiada przy tym kryteriom prewencji indywidualnej jako dostateczna i właściwa dla osiągnięcia wobec oskarżonego pożądanego skutku resocjalizacyjnego w postaci zapobieżenia naruszania przez niego porządku prawnego w przyszłości. Czyni również zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości będąc sprawiedliwą i słuszną odpłatą za popełnione przestępstwo. Jednocześnie Sąd zastosował w oparciu o przepis art. 4 § 1 k.k. przepisy względniejsze dla oskarżonego mając na uwadze datę popełnienia czynu. Biorąc pod uwagę, iż występki zarzucane w punktach I i II wyroku zostały popełnione w warunkach realnego zbiegu przestępstw, treść art. 85 § 1 k.k. obligowała Sąd Rejonowy do orzeczenia kary łącznej. Natomiast w zakresie podstaw jej wymiaru należy zastosować art. 86 § 1 i 2 k.k. Mając na uwadze, iż sąd orzekając karę łączną, bierze pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Jak wskazuje się w judykaturze oraz doktrynie prawa karnego przy określeniu wymiaru kary łącznej należy rozważyć następujące okoliczności: rodzaj dobra prawnego zagrożonego bądź naruszonego przez każde z przestępstw, tożsamość czasową danych zachowań, tożsamość pokrzywdzonych, łączną wartość szkody wymierzonej owym bezprawnym zachowaniem, a także warunki i właściwości sprawcy, jego postawę po wydaniu wyroków oraz potrzebę społecznego oddziaływania sposobem reakcji karnej. W tym miejscu trzeba w sposób stanowczy zaznaczyć, iż w świetle powyższych kryteriów zasadą przyświecającą wydaniu kary łącznej winna być tzw. zasada asperacji, a oddziaływania zasady absorpcji oraz kumulacji winno być ograniczone do sytuacji wyjątkowych, kiedy to ogół powyższych przesłanek wskazuje na konieczność odpowiednio maksymalnego absorbowania wymiaru kary czy też jej kumulacji. Mając powyższe rozważania na uwadze sąd uznał, że karą sprawiedliwą, słuszną i właściwą dla osiągnięcia wobec oskarżonego pożądanego skutku resocjalizacyjnego w postaci zapobieżenia naruszania przez niego porządku prawnego w przyszłości będzie kara łączna 270 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 20 złotych. Na skutek czynu z art. 288 § 1 k.k. doszło do powstania szkody w mieniu pokrzywdzonej A. B. . Szkoda ta jest równowartością uszkodzonej torebki i okularów, które to oskarżony zniszczył w trakcie przedmiotowego zdarzenia z dnia 01.01.2023 r. Toteż w realiach tej sprawy, koniecznym było orzeczenie stosownego środka kompensacyjnego w postaci obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem. 1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności V. Na podstawie art. 627 k.p.k. Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w łącznej kwocie 530 złotych. Oskarżony jest silnym, zdolnym do pracy mężczyzną, toteż obowiązek poniesienia wskazanych kosztów, spowodowanych przy tym jego własnym działaniem nie będzie stanowił dla niego nadmiernej uciążliwości. 1.1Podpis