II K 281/21

Sąd Rejonowy w ZabrzuZabrze2021-04-07
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko rodzinie i obowiązkom rodzinnymNiskarejonowy
niealimentacjaalimentyobowiązek alimentacyjnykara pozbawienia wolnościzawieszenie karykuratorpraca zarobkowadzieci

Podsumowanie

Sąd skazał oskarżonego za przestępstwo niealimentacji na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby.

Oskarżony T.K. został uznany za winnego uchylania się od obowiązku alimentacyjnego wobec swoich małoletnich dzieci J. i M. K. w okresie od lutego 2019 roku do grudnia 2020 roku, czym naraził je na niedostatek. Sąd Rejonowy w Zabrzu skazał go na karę jednego roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na dwa lata próby, zobowiązując go do dalszego łożenia na utrzymanie dzieci, wykonywania pracy zarobkowej oraz poddając go dozorowi kuratora.

Sąd Rejonowy w Zabrzu rozpoznał sprawę przeciwko T.K., oskarżonemu o przestępstwo z art. 209 § 1a k.k., polegające na uchylaniu się od obowiązku alimentacyjnego wobec małoletnich dzieci J. i M. K. w okresie od 19 lutego 2019 roku do 2 grudnia 2020 roku. Oskarżony, mimo orzeczenia sądu okręgowego o obowiązku alimentacyjnym w kwotach po 600 zł miesięcznie na rzecz J. K. i 400 zł miesięcznie na rzecz M. K., nie wywiązywał się z niego, co naraziło dzieci na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Sąd uznał oskarżonego za winnego i na mocy art. 209 § 1a k.k. skazał go na karę jednego roku pozbawienia wolności. Jednocześnie, na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz art. 70 § 1 k.k., sąd warunkowo zawiesił wykonanie tej kary na okres próby wynoszący dwa lata. W ramach środka probacyjnego, na mocy art. 72 § 1 pkt 3 i 4 k.k., zobowiązano oskarżonego do dalszego łożenia na utrzymanie dzieci, wykonywania pracy zarobkowej oraz poddano go pod dozór kuratora sądowego na okres próby. Ponadto, zasądzono od oskarżonego na rzecz matki dzieci, A. K., zwrot kosztów zastępstwa adwokackiego w kwocie 1200 zł oraz zasądzono od niego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w łącznej kwocie 280 zł.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego, które naraziło małoletnich pokrzywdzonych na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, przy łącznej wysokości zaległości stanowiącej równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych, stanowi przestępstwo z art. 209 § 1a k.k.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że oskarżony spełnił wszystkie znamiona przestępstwa określonego w art. 209 § 1a k.k., w tym uchylał się od obowiązku alimentacyjnego przez określony czas, co naraziło dzieci na niedostatek.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
T. K.osoba_fizycznaoskarżony
J. K.osoba_fizycznapokrzywdzony
M. K.osoba_fizycznapokrzywdzony
A. K.osoba_fizycznaoskarżycielka posiłkowa

Przepisy (7)

Główne

k.k. art. 209 § § 1a

Kodeks karny

Przestępstwo uchylania się od obowiązku alimentacyjnego.

Pomocnicze

k.k. art. 69 § § 1 i 2

Kodeks karny

Warunkowe zawieszenie wykonania kary.

k.k. art. 70 § § 1

Kodeks karny

Okres próby przy warunkowym zawieszeniu kary.

k.k. art. 72 § § 1 pkt 3 i 4

Kodeks karny

Obowiązki nałożone na sprawcę w okresie próby (łożenie na utrzymanie, praca zarobkowa).

k.k. art. 73 § § 1

Kodeks karny

Dozór kuratora sądowego w okresie próby.

k.p.k. art. 627

Kodeks postępowania karnego

Zasądzenie kosztów sądowych.

u.o.p.k. art. 2 § ust. 1 pkt 3

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Określenie wysokości opłat sądowych.

Argumenty

Godne uwagi sformułowania

uchylał się od wykonywania ciążącego na nim z mocy ustawy oraz wyroku zaocznego Sądu Okręgowego w Gliwicach [...] obowiązku łożenia na utrzymanie małoletnich dzieci naraził małoletnich pokrzywdzonych na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych warunkowo zawiesza oskarżonemu wykonanie kary pozbawienia wolności zobowiązuje oskarżonego w okresie próby do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie małoletnich dzieci [...] oraz wykonywania pracy zarobkowej oddaje oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego

Skład orzekający

Małgorzata Ciecierska-Hendryk

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Standardowe zastosowanie przepisów dotyczących przestępstwa niealimentacji oraz środków probacyjnych."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu niealimentacji i pokazuje konsekwencje prawne uchylania się od obowiązku rodzicielskiego, co jest istotne dla wielu osób.

Rok więzienia za niepłacenie alimentów – sąd zawiesił karę, ale nałożył surowe obowiązki.

Dane finansowe

koszty zastępstwa adwokackiego: 1200 PLN

wydatki sądowe: 100 PLN

opłata sądowa: 180 PLN

Sektor

praca

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II K 281/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 07 kwietnia 2021 roku Sąd Rejonowy w Zabrzu - Wydział II Karny, w składzie: Przewodniczący: SSR Małgorzata Ciecierska-Hendryk Protokolant: Natalia Milewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 kwietnia 2021 roku sprawy przeciwko T. K. ( K. ) synowi E. i A. , urodzonemu (...) w Z. , oskarżonemu o to, że: W czasie od 19 lutego 2019 roku do 2 grudnia 2020 roku w Z. , uchylał się od wykonywania ciążącego na nim z mocy ustawy oraz Postanowieniem Sądu Okręgowego w Gliwicach sygn. akt XII C 1453/18 z dnia 17 października 2018 roku, obowiązku łożenia na utrzymanie J. i M. K. reprezentowanych przez A. K. , czym naraził małoletnich pokrzywdzonych na życie w niedostatku i niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, przy czym łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych, to jest o przestępstwo określone w art. 209 § 1a kk orzeka 1. uznaje oskarżonego T. K. za winnego tego, że w okresie od dnia 19 lutego 2019 roku do dnia 02 grudnia 2020 roku w Z. , uchylał się od wykonywania ciążącego na nim z mocy ustawy oraz wyroku zaocznego Sądu Okręgowego w Gliwicach sygn. akt XII C 1453/18 z dnia 18 listopada 2019 roku, obowiązku łożenia na utrzymanie małoletnich dzieci J. i M. rodzeństwa K. reprezentowanych przez matkę A. K. w kwotach po 600 złotych miesięcznie na rzecz małoletniej J. K. oraz po 400 złotych miesięcznie na rzecz małoletniego M. K. , czym naraził małoletnich pokrzywdzonych na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, przy czym łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych, tj. przestępstwa z art. 209 § 1a k.k. i za to na mocy art. 209 § 1a k.k. skazuje go na karę 1 (jeden) roku pozbawienia wolności; 2. na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawiesza oskarżonemu wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w punkcie 1 wyroku na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata; 3. na mocy art. 72 § 1 pkt 3 i 4 k.k. zobowiązuje oskarżonego w okresie próby do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie małoletnich dzieci J. i M. rodzeństwa K. reprezentowanych przez matkę A. K. oraz wykonywania pracy zarobkowej; 4. na mocy art. 73 § 1 k.k. oddaje oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego; 5. zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowej A. K. poniesione przez nią koszty zastępstwa adwokackiego w sprawie związane z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru w kwocie 1 200,00 (jeden tysiąc dwieście) złotych; 6. na mocy art. 627 k.p.k. i art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983r. Nr 49 poz. 223 z późn. zm.) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, a to wydatki w kwocie 100,00 (sto) złotych oraz opłatę w kwocie 180,00 (sto osiemdziesiąt) złotych.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę