Orzeczenie · 2017-10-27

II K 276/16

Sąd
Sąd Okręgowy w Poznaniu
Miejsce
Poznań
Data
2017-10-27
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
oszustwoart. 286 kkwprowadzenie w błądniekorzystne rozporządzenie mieniemzamiardowodypostępowanie karneapelacjauniewinnienie

Sąd Okręgowy w Poznaniu utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Trzciance, który uniewinnił W. G. od zarzutu popełnienia przestępstwa oszustwa na szkodę firmy C. L. Oskarżony miał wprowadzić w błąd co do zamiaru zapłaty za materiały meblarskie o wartości 78 345,17 zł, co doprowadziło do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez dostawcę. Sąd Okręgowy, rozpatrując apelację prokuratora i pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, stwierdził, że materiał dowodowy zebrany w sprawie nie pozwala na przypisanie oskarżonemu zamiaru oszustwa. Kluczowe dla tej oceny było ustalenie, że zamówienia miały miejsce po sprzedaży przez oskarżonego spółki, która zaciągnęła zobowiązania, a także brak dowodów na to, że oskarżony osobiście podejmował działania mające na celu wyłudzenie towaru. Sąd podkreślił, że przestępstwo oszustwa wymaga umyślności i bezpośredniego zamiaru wprowadzenia w błąd oraz doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, czego w tej sprawie nie wykazano. Dodatkowo, sąd wskazał, że współpraca między spółkami a pokrzywdzonym układała się pomyślnie przez dłuższy czas, a częściowa zapłata za faktury świadczyła o braku jednoznacznych dowodów na złą kondycję finansową spółek w momencie zaciągania zobowiązań. Sąd odrzucił zarzuty apelacji, uznając ustalenia Sądu Rejonowego za prawidłowe i oparte na całokształcie materiału dowodowego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja znamion przestępstwa oszustwa (art. 286 § 1 kk), w szczególności wymogu wykazania zamiaru wprowadzenia w błąd i niekorzystnego rozporządzenia mieniem w momencie dokonywania czynności prawnych.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z rolą oskarżonego w spółce po jej sprzedaży oraz charakterem współpracy handlowej.

Zagadnienia prawne (3)

Czy oskarżony W. G. wprowadził w błąd dostawcę towaru co do zamiaru zapłaty za zamówione materiały meblarskie, działając w celu niekorzystnego rozporządzenia mieniem?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zebrany materiał dowodowy nie wykazał, aby oskarżony W. G. działał z zamiarem wprowadzenia w błąd firmy (...) należącej do C. L. co do zamiaru zapłaty za zakupione materiały meblarskie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że zamówienia miały miejsce po sprzedaży spółki przez oskarżonego, a dowody nie potwierdziły, aby oskarżony osobiście podejmował działania mające na celu wyłudzenie towaru. Podkreślono, że przestępstwo oszustwa wymaga umyślności i bezpośredniego zamiaru, czego w tej sprawie nie wykazano.

Czy późniejsze zachowania oskarżonego lub fakt nieuregulowania należności za faktury mogą być oceniane przez pryzmat znamion przestępstwa z art. 286 § 1 k.k.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, późniejsze zachowania oskarżonego lub fakt nieuregulowania należności za faktury nie mogą być oceniane przez pryzmat znamion przestępstwa z art. 286 § 1 k.k., jeśli nie wykazano zamiaru wprowadzenia w błąd w momencie dokonywania zamówień.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że znamiona przestępstwa oszustwa muszą być spełnione w momencie dokonywania zamówień, a późniejsze problemy finansowe lub brak płatności niekoniecznie świadczą o wcześniejszym zamiarze oszustwa.

Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe i dokonał oceny materiału dowodowego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo i dokładnie przeprowadził postępowanie dowodowe, wszechstronnie rozważył dowody i okoliczności, dokonując właściwych ustaleń faktycznych.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy stwierdził, że ustalenia Sądu Rejonowego znajdują pełne odzwierciedlenie we wnioskach uzasadnienia, a ocena materiału dowodowego była wszechstronna, bezstronna i zgodna z zasadami wiedzy życiowej, nie naruszając granic swobodnej oceny dowodów.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku
Strona wygrywająca
Oskarżony W. G.

Strony

NazwaTypRola
W. G.osoba_fizycznaoskarżony
A. K. (1)osoba_fizycznaProkurator Prokuratury Okręgowej w Poznaniu
C. L.osoba_fizycznaoskarżyciel posiłkowy
Przedsiębiorstwo Produkcyjno Handlowe (...) Sp. z o.o.spółkapodmiot pokrzywdzony
Sp. z o.o. (...)spółkapodmiot pokrzywdzony

Przepisy (11)

Główne

k.k. art. 286 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 12

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 424 § § 1 i 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 5 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 626 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 632 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 636 § § 1 i 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 633

Kodeks postępowania karnego

u.o.w.s.k. art. 13 § ust. 2

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak dowodów na zamiar wprowadzenia w błąd co do zapłaty w momencie składania zamówień. • Zamówienia składane po sprzedaży spółki przez oskarżonego. • Brak dowodów na osobiste działania oskarżonego w celu wyłudzenia towaru. • Długoletnia i początkowo pomyślna współpraca handlowa. • Częściowa zapłata za faktury. • Oskarżony nie pełnił funkcji decyzyjnych w spółkach w okresie zaciągania zobowiązań.

Odrzucone argumenty

Zarzuty apelacji prokuratora i pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego dotyczące błędu w ustaleniach faktycznych i obrazy przepisów postępowania.

Godne uwagi sformułowania

Przestępstwo oszustwa jest przestępstwem umyślnym, zaliczanym do tzw. celowościowej odmiany przestępstw kierunkowych. • Zamiar sprawcy w płaszczyźnie intelektualnej musi więc obejmować z jednej strony sposób zachowania sprawcy, tzw. środek intelektualny, jakim jest w przypadku oszustwa wprowadzenie w błąd, wyzyskanie błędu lub niezdolności osoby rozporządzającej mieniem do należytego pojmowania przedsiębranego działania. • Nie można uznać za wypełnienie znamion strony podmiotowej oszustwa sytuacji, w której chociażby jeden z wymienionych wyżej elementów nie jest objęty świadomością sprawcy. • Nie zawsze bezprawie cywilne niesie za sobą odpowiedzialność karną osób fizycznych związanych z podmiotem ponoszącym odpowiedzialność cywilnoprawną.

Skład orzekający

Ewa Taberska

przewodniczący-sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja znamion przestępstwa oszustwa (art. 286 § 1 kk), w szczególności wymogu wykazania zamiaru wprowadzenia w błąd i niekorzystnego rozporządzenia mieniem w momencie dokonywania czynności prawnych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z rolą oskarżonego w spółce po jej sprzedaży oraz charakterem współpracy handlowej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa ilustruje kluczowe rozróżnienie między odpowiedzialnością cywilną a karną w kontekście niewywiązania się z zobowiązań handlowych, co jest częstym problemem w biznesie.

Czy problemy z płatnościami to od razu oszustwo? Sąd wyjaśnia, kiedy brak zapłaty za towar nie jest przestępstwem.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst