II K 275/22

Sąd Rejonowy w BełchatowieBełchatów2023-09-20
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko czci i nietykalności cielesnejŚredniarejonowy
zniesławienieoskarżenie prywatneart. 212 kkart. 216 kkbrak społecznej szkodliwościuniewinnienieumorzenie postępowaniakoszty postępowania

Podsumowanie

Sąd umorzył postępowanie w sprawie o zniesławienie dotyczące zarzutów gwałtu i uniewinnił oskarżoną od zarzutu nazwania pokrzywdzonego złodziejem, zasądzając koszty postępowania od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa.

Sprawa dotyczyła oskarżenia prywatnego o zniesławienie, gdzie oskarżona miała informować rodzinę o rzekomych gwałtach ze strony pokrzywdzonego (czyn z art. 216 § 1 kk) oraz nazwać go złodziejem (czyn z art. 212 § 1 kk). Sąd, na podstawie art. 17 § 1 pkt 3 kpk, umorzył postępowanie w zakresie pierwszego czynu, uznając go za niebędący przestępstwem w rozumieniu prawa karnego. Oskarżoną uniewinniono od drugiego czynu, uznając, że jej zachowanie nie wyczerpało znamion przestępstwa zniesławienia. Zasądzono koszty postępowania od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa.

Sąd Rejonowy w Bełchatowie rozpoznał sprawę z oskarżenia prywatnego przeciwko I. G., oskarżonej o zniesławienie D. Z. Oskarżenie dotyczyło dwóch czynów: po pierwsze, informowania rodziny o rzekomych wielokrotnych gwałtach ze strony pokrzywdzonego, co miało stanowić przestępstwo zniesławienia z art. 216 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 kk. Po drugie, nazwania pokrzywdzonego złodziejem w dniu interwencji Policji, co miało wyczerpywać dyspozycję art. 212 § 1 kk. Sąd, stosując art. 1 § 2 kk w zw. z art. 17 § 1 pkt 3 kpk, umorzył postępowanie karne w zakresie czynu pierwszego, uznając, że opisane zachowanie nie stanowiło przestępstwa w rozumieniu prawa karnego, gdyż brak było społecznej szkodliwości czynu w stopniu większym niż znikomy. W odniesieniu do drugiego czynu, sąd uniewinnił oskarżoną od popełnienia zarzucanego jej przestępstwa zniesławienia z art. 212 § 1 kk, uznając, że jej wypowiedź nie miała charakteru zniesławienia. Na koniec, sąd zasądził od oskarżonej I. G. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1.808,49 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, czyn ten nie stanowi przestępstwa, gdyż brak jest społecznej szkodliwości czynu w stopniu większym niż znikomy.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że mimo negatywnego charakteru informacji, brak było podstaw do przypisania czynowi społecznej szkodliwości w stopniu większym niż znikomy, co wyłącza jego karalność na podstawie art. 1 § 2 kk w zw. z art. 17 § 1 pkt 3 kpk.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Umorzenie postępowania w zakresie czynu I, uniewinnienie w zakresie czynu II

Strona wygrywająca

Oskarżona I. G.

Strony

NazwaTypRola
D. Z.osoba_fizycznapokrzywdzony/oskarżyciel prywatny
I. G.osoba_fizycznaoskarżona
C. i M. z d. W.osoba_fizycznainne

Przepisy (6)

Główne

k.k. art. 216 § 1

Kodeks karny

Umorzenie postępowania z uwagi na brak społecznej szkodliwości czynu w stopniu większym niż znikomy.

k.k. art. 212 § 1

Kodeks karny

Uniewinnienie od zarzutu.

k.p.k. art. 1 § 2

Kodeks postępowania karnego

Stosowanie przepisów o braku społecznej szkodliwości.

k.p.k. art. 17 § 1

Kodeks postępowania karnego

Umorzenie postępowania z powodu braku znamion czynu zabronionego.

Pomocnicze

k.k. art. 12 § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 414 § 1

Kodeks postępowania karnego

Uniewinnienie od zarzutu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak społecznej szkodliwości czynu w stopniu większym niż znikomy w odniesieniu do zarzutu z art. 216 § 1 kk. Zachowanie oskarżonej nie wyczerpuje znamion przestępstwa zniesławienia z art. 212 § 1 kk.

Godne uwagi sformułowania

czynu wyczerpującego dyspozycję art. 216 § 1 kk czynu wyczerpującego dyspozycję art. 212 § 1 kk brak społecznej szkodliwości czynu w stopniu większym niż znikomy

Skład orzekający

Aneta Świtalska-Forenc

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja znamion przestępstwa zniesławienia (art. 212 kk) oraz przesłanek umorzenia postępowania z powodu braku społecznej szkodliwości (art. 17 § 1 pkt 3 kpk) w sprawach oskarżenia prywatnego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i kontekstu wypowiedzi.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa pokazuje, jak sąd interpretuje granice wolności słowa w kontekście przestępstw przeciwko czci, szczególnie w sprawach oskarżenia prywatnego, gdzie ciężar dowodu i ocena społecznej szkodliwości odgrywają kluczową rolę.

Czy można nazwać kogoś złodziejem? Sąd rozstrzyga granice wolności słowa w sprawach o zniesławienie.

Sektor

inne

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II K 275/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 września 2023 roku Sąd Rejonowy w Bełchatowie, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Aneta Świtalska-Forenc Protokolant: staż. Paulina Zroślak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 stycznia 2023 r., 15 lutego 2023 r., 24 maja 2023 r., 06 września 2023 r. sprawy z oskarżenia prywatnego D. Z. przeciwko I. G. c. C. i M. z d. W. , ur. (...) w P. ; oskarżonej o to, że: w miesiącu marcu 2022 roku zniesławiła D. Z. informując rodzinę, iż dokonywał czynów polegających na jej wielokrotnym gwałceniu, tj. czynu wyczerpującego dyspozycję art. 216 § 1 kk w zw. z art. 12 §1 kk ; w dniu 22 marca 2022 roku w dniu podjętej przez Policję interwencji nazwała D. Z. złodziejem, tj. czynu wyczerpującego dyspozycję art. 212 § 1 kk ; na podstawie art. 1 § 2 kk w zw. z art. 17 § 1 pkt 3 kpk i art. 414 § 1 kpk umarza postępowanie karne w sprawie wobec oskarżonej I. G. w zakresie czynu opisanego w punkcie I.; oskarżoną I. G. uniewinnia od popełnienia czynu opisanego w punkcie II. zasądza od oskarżonej I. G. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1.808,49 zł (jednego tysiąca ośmiuset ośmiu złotych czterdziestu dziewięciu groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę