II K 272/16

Sygn. akt IIK 272/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 grudnia 2017 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – SSR Bogdan Wałachowski Protokolant – st. sekr. sąd. Anna Żebrowska, Oksana Mądra, st. sekr,.sąd. Urszula Ekstowicz, st.sekr.sad. Aneta Dybikowska , p.o. sekr. Sylwia Laskowska w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G. – Urszula Bolik, Asesor Prokuratury Rejonowej w Giżycku - Sebastian Pilch po rozpoznaniu w dniach 07.10.2016r., 08.11.2016r., 13.01.2017r. 17.02.2017r., 07.04.2017r., 03.10.2017r., 13.10.2017r., 14.11.2017r.,15.12.2017r. roku sprawy Ł. Ł. (1) urodz. (...) w G. syna A. i J. z d. K. oskarżonego o to, że: w dniu 24 lipca 2013 roku około godz. 22:10 w G. na ul. (...) umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone w art. 3 ust. 1, art. 5 ust. 1 i art. 25 ust. 1 Ustawy z dnia 20.06.1997r. Prawo o ruchu drogowym w ten sposób, że kierując samochodem osobowym m-ki A. (...) o nr rej. (...) będąc w stanie nietrzeźwości ze stężeniem alkoholu etylowego we krwi przekraczającym 0,5 promila prowadzącego do 2,74 promila alkoholu etylowego we krwi o godz. 23:50 podczas zbliżania się do skrzyżowania ul. (...) z ul. (...) nie dostosował prędkości jazdy do istniejących warunków drogowych oraz nie zachował szczególnej ostrożności i co najmniej dwukrotnie uderzył przednią częścią nadwozia w/w pojazdu w tył nadwozia stojącego i oczekującego na zmianę sygnalizacji świetlnej pojazdu m-ki S. (...) o nr rej. (...) kierowanego przez A. Ł. (1) , w wyniku, czego kierująca samochodem m-ki S. (...) doznała obrażeń ciała w postaci urazu więzadłowo krążkowo-mięśniowego skutkującego wielopoziomowymi przepuklinami krążków międzykręgowych na poziomie C3/C4 powodujących naruszenie czynności narządów ciała na okres powyżej dni siedmiu, a następnie zbiegł z miejsca zdarzenia, tj. o czyn z art. 177§1kk w zw. z art. 178§1kk 1. Oskarżonego Ł. Ł. (1) uznaje za winnego tego że w dniu 24 lipca 2013 roku około godz. 22:00 w G. na ul. (...) umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone w art. 3 ust. 1, art. 5 ust. 1 i art. 25 ust. 1, art. 45 ust. 1 pkt. 1 Ustawy z dnia 20.06.1997r. Prawo o ruchu drogowym w ten sposób, że kierując samochodem osobowym m-ki A. (...) o nr rej. (...) będąc w stanie nietrzeźwości ze stężeniem alkoholu etylowego we krwi przekraczającym 0,5 promila prowadzącego do około 1 promila alkoholu etylowego we krwi, podczas zbliżania się do skrzyżowania ul. (...) z ul. (...) nie dostosował prędkości jazdy do istniejących warunków drogowych oraz nie zachował szczególnej ostrożności i co najmniej dwukrotnie uderzył przednią częścią nadwozia w/w pojazdu w tył nadwozia stojącego i oczekującego na zmianę sygnalizacji świetlnej pojazdu m-ki S. (...) o nr rej. (...) kierowanego przez A. Ł. (1) , w wyniku, czego kierująca samochodem m-ki S. (...) doznała obrażeń ciała w postaci urazu więzadłowo krążkowo-mięśniowego skutkującego wielopoziomowymi przepuklinami krążków międzykręgowych na poziomie C3/C4 powodujących naruszenie czynności narządów ciała na okres powyżej dni siedmiu, a następnie zbiegł z miejsca zdarzenia to jest czynu z art. 177§1kk w zw. z art. 178§1kk i za to na mocy tych przepisów skazuje go na karę 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności. 2. Na podstawie art. 42 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 (cztery) lat. 3. Na podstawie art. 46§2kk orzeka od oskarżonego Ł. Ł. (1) na rzecz pokrzywdzonej A. M. nawiązkę w kwocie 5000 (pięć tysięcy) złotych 4. Zasądza os oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem opłaty, oraz obciąża go pozostałymi kosztami sądowymi w kwocie 7 283,91 (siedem tysięcy dwieście osiemdziesiąt trzy 91/100) złotych. II K 272/16 UZASADNIENIE A. Ł. (1) (dawniej M. ) w dniu 24.07.2013r. około godz. 22: 00 jechała samochodem osobowym m-ki S. (...) o nr. rej (...) ul. (...) w kierunku skrzyżowania z ulica (...) w G. . Zatrzymała się na czerwonym świetle sygnalizacji drogowej z zamiarem jechania na wprost. Oprócz niej w samochodzie była jej koleżanka A. Ć. (1) z córką A. S. (1) ( zeznania A. Ł. , k.14V, k.457-458, A. Ć. k. 459). Po chwili oczekiwania na zmianę sygnalizacji świetlnej pokrzywdzona zauważyła we wstecznym lusterku szybko zbliżający się do niej samochód m-ki A. (...) , jak się później okazało o nr rej. (...) . Obawiała się czy pojazd ten zdąży w porę wyhamować, Ostatecznie tylko lekko uderzył w zderzak pojazdu pokrzywdzonej, następnie kierowca A. cofnął swój pojazd, ruszył do przodu i ponownie uderzył już mocniej w auto pokrzywdzonej. Potem ponownie cofnął i ponownie uderzył a jak pokrzywdzona próbowała zjechać w prawo w ulice (...) kierowca A. jeszcze raz uderzył w pojazd pokrzywdzonej tym razem w jego prawy bok. Wtedy A. Ł. (1) poczuła silny ból w rejonie odcinka szyjnego kręgosłupa. Zatrzymała swój samochód i wyszła na zewnątrz by ocenić sytuację, a wówczas kierowca A. szybko ,,z piskiem opon” odjechał pozostawiając jednak na miejscu oderwaną przednią tablicę rejestracyjną swojego pojazdu (zeznania A. Ł. k. 14v k. 457-458, A. Ć. k. 459, A. S. k. 460). Wcześniej pokrzywdzona zdążyła jeszcze dostrzec twarz kierowcy A. i rozpoznała w nim oskarżonego Ł. Ł. (1) , którego znała wcześniej stąd, że jest on bratem koleżanki pokrzywdzonej E. R. (zeznania A. Ł. k. 14v). Oskarżony Ł. Ł. tymczasem udał się swoim samochodem na parking w pobliżu miejsca swojego zamieszkania przy ul. (...) . Tam uderzył w parkujący samochód m-ki T. (...) kierowany przez sąsiada z bloku R. E. (1) , obok którego siedziała żona A. E. (1) . Po tej kolizji oskarżony próbował odjechać i z tego miejsca. Nie udało mu się to jednak, ponieważ wjechał na skarpę i samochód na niej zawisł. (zeznania A. E. k. 159v, R. E. 132-133, A. K. k. 136-137). Nie mogąc zjechać ze skarpy oskarżony wysiadł z samochodu, podbiegł do domofonu w bloku, w którym mieszkał, zawiadomił swoją zonę A. Ł. , która po chwili pojawiła się na parkingu, wsiadła do samochodu A. i próbowała nim zjechać ze skarpy co się ostatecznie jednak nie udało. Gdy wyszła z pojazdu podeszła do małżonków E. i prosiła ich by nie dzwonili na policję a potem by odwołali przyjazd policji na interwencję ( A. E. k. 159v,163). W tym czasie oskarżony stał się agresywny wobec małżonków E. , w szczególności chwycił kosz na śmieci i próbował w nich rzucić, potem szarpał się z R. E. . Gdy A. E. kategorycznie oświadczyła, że nie odwoła przyjazdu funkcjonariuszy policji, oskarżony z żoną udali się do swojego mieszkania ( A. E. k. 159v, 163, A. K. k. 160, R. E. k. 132v -133, 499, A. K. , k. 166, 461.). Wkrótce przyjechali na miejsce funkcjonariusze policji i straży miejskiej (około godz. 22:30) a oskarżony w swoim mieszkaniu na piętrze otworzył okno, wykrzykiwał i próbował z niego wyskoczyć. Funkcjonariusze udali się tam i zatrzymali oskarżonego ( zeznania A. K. k. 172v, M. K. k. 173, M S. k. 170). O godzinie 22:50 pobrano od oskarżonego krew celem przeprowadzenia badania na zawartość alkoholu we krwi, badanie to wykazało 2, 74 ‰ alkoholu etylowego (protokół i sprawozdanie z badan k. 94 – 95 i k. 12) W wyniku kolizji na ulicy (...) pokrzywdzona A. Ł. doznała obrażeń ciała w postaci urazu więzadłowo-krążkowo-mięsniowego skutkującego wielopoziomowymi przepuklinami krążków międzykręgowych na poziomie C3/ C4. Obrażenia te naruszyły czynności narządów ciała pokrzywdzonej na okres powyżej 7 dni ( dokumentacja medyczna k. 189 – 195, sprawozdanie sądowo lekarskie z opinią Zakładu (...) w B. k. 332 - 341, 349 - 357, 548 – 549, 600). Okoliczności popełnienia przez oskarżonego Ł. Ł. (1) zarzucanego mu czynu w świetle analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zdaniem sądu nie budzą wątpliwości, pomimo że sam oskarżony nie przyznał się do jego popełnienia. Odmówił jednak ustosunkowania się do zarzutu i nie brał w ogóle udziału w rozprawie zdając się na reprezentację swojego obrońcy ( wyjaśnienia oskarżonego k. 400, 146 – 147). Wyjaśnienia oskarżonego należy zdaniem sadu ocenić, jako gołosłowne, całkowicie odosobnione, przede wszystkim sprzeczne z resztą zgromadzonych w sprawie dowodów. W gruncie rzeczy za bezsporny należy uznać fakt, że oskarżony poruszając się A. (...) o nr. rej (...) co najmniej dwukrotnie (opinia biegłego z zakresu ruchy drogowego k. 335) na ul. (...) uderzył w stojący przed nim pojazd pokrzywdzonej. Wskazują na to również pewne, jasne, zgodne i konsekwentne zeznania pokrzywdzonej ( A. Ł. k. 14V, 46V, 47V 457-458, 460v, zeznania A. Ć. . 459, A. S. , k., 460) ale także sam fakt znalezienia na miejscu kolizji tablicy rejestracyjnej pojazdu oskarżonego. Nie ma też zdaniem sądu żadnych powodów, aby wątpić w wiarygodność relacji pokrzywdzonej, ze widziała kierowcę A. i rozpoznała w nim oskarżonego, co tym bardziej przekonuje, że wcześniej już go znała, jako brata swojej koleżanki, Co ważne pokrzywdzona niezwłocznie zawiadomiła telefonicznie o zdarzeniu policję oraz wezwała ambulans w związku z doznanymi obrażeniami. Nie ma zdaniem sądu również żadnych wątpliwości, że oskarżony Ł. Ł. oddalił się miejsca zdarzenia oraz że znajdował się wówczas w stanie nietrzeźwości. Wskazuje na to szereg przekonywujących dowód i okoliczności. Znamiennym jest, że około 20 minut po tej kolizji oskarżony spowodował kolejną na parkingu przed blokiem w którym mieszkał. Relacja wielu naocznych świadków tego zdarzenia jest w tym zakresie jednoznaczna i kategoryczna. Świadkowie A. E. (k.458-459, 159v-160), R. E. (k. 499, 132- 133, 159v, 160, 163, 234 – 235), E. K. (k. 459, 134- 135, 163v- 164), A K. (k. 461, 166), A. K. (k. 499, 136 – 137, 160- 161, 237 v) zgodnie i konsekwentnie podali ze oskarżony po wyjściu z samochodu zataczał się, a ci co byli bliżej czuli od niego woń alkoholu. Był agresywny. A. E. i R. E. wskazali też na niemal błagalne prośby żony oskarżonego by nie zawiadamiali policji ze względu na widomo pozbawienia oskarżonego w przyszłości prawa jazdy. Zdaniem sądu dowody te posiadają wszelkie walory wiarygodności i w gruncie rzeczy nie były kwestionowane. Relacje tych świadków są logiczne, pewne, konsekwentne, zgodne. Wskazani świadkowie ponadto są osobami obcymi dla oskarżonego i nie mieli żadnych powodów żeby bezpodstawnie go oskarżać. Ponieść również należy, że zeznania ich znalazły potwierdzenie w relacjach interweniujących funkcjonariuszy policji i staży miejskiej: M. S. (k. 170, 460v,) M. K. (k. 173, 461) A. K. (k. 458v, 172 v-173), E. K. (k. 512, 172). Oni również potwierdzili, że oskarżony był nietrzeźwy, agresywny, próbował wyskoczyć z okna. Badanie z godziny 23:50 wykazało stężenie 2,74 ‰ alkoholu we krwi (k. 94-95). Dodatkowo przebadano oskarżonego także alkomatem (k. 93,246) i uzyskano wyniki: 1,29 mg/l, (godz. 00:14), 1,41 mg/l, 1,31 mg/l (o godz. 00:47). Wskazywać to może – w tym zakresie sąd podzielił opinię biegłego z zakresu toksykologii B. G. k. 470 - że oskarżony pomiędzy godzina 22 a 23:50 spożywał alkohol (mógł zrobić to w domu) to jednak w niczym nie podważa to zeznań wskazanych wyżej świadków, a w konsekwencji nie zmienia to ustaleń sądu, że oskarżony istotnie około godz. 22:00 znajdował się w stanie nietrzeźwości w stopniu przekraczającym 0,5 ‰ alkoholu we krwi prowadzącym do stężenia o wartości około 1‰. W tym zakresie sąd podziela ustalenia opinii biegłych z wysokim stopniem specjalizacji z Zakładu Medycyny Sądowej (...) w B. (k. 474 - 489) w wersji najbardziej korzystnej dla oskarżonego, że około 22: 00 miał on stężenie alkoholu we krwi o wartości ok. 1 ‰. Sąd zarazem odrzucił, jako nieprzekonywującą w tej części opinie biegłego toksykologa B. G. (k., 470) że nie można stwierdzić czy oskarżony był w chwili prowadzenia pojazdu nietrzeźwy. Ta konkluzja, bowiem biegłego stoi w wyraźnej sprzeczności z dowodami w charakterze osobowym a więc z zeznaniami A. i R. E. , A. K. , A. K. . E. J. . Oskarżony, jak wskazano już wyżej, odmówił złożenia wyjaśnień ale jednocześnie do protokołu badania (k.94) podał że od trzech dni spożywał piwo w dużych ilościach a w innym protokole z badań (k. 129v) że o godzinie 22, spożył ok. 2,5 l piwa. Z całą pewnością, zatem oskarżony spożywał ten alkohol ale jakiś czas przed 22:00, bo około tej godziny, to oskarżony uczestniczył w kolizji na ulicy (...) . Zdaniem sądu oskarżony doskonale zdawał sobie sprawę, że jest nietrzeźwy w czasie tego zdarzenia i w czasie późniejszej kolizji na parkingu przy ul. (...) , bo w obu wypadkach oddalił się z miejsca bez żadnego usprawiedliwienia. Niewątpliwie chciał w ten sposób uniknąć grożącej mu odpowiedzialności. Oskarżony w momencie, kiedy nie mógł zjechać samochodem na parkingu ze skarpy był na tyle krytyczny wobec swojego stanu nietrzeźwości, że spowodował zejście na parking swojej żony i dalej to ona próbowała bezskutecznie zjechać tym samochodem ze skarpy. Doznane w wypadku przez pokrzywdzoną A. Ł. obrażenia w postaci urazu więzadłowo-krążkowo-mięsniowego skutkującego wielopoziomowymi przepuklinami krążków międzykręgowych na poziomie C3/ C4 są bezsporne. Początkowo istniały jedynie wątpliwości jak należy prawidłowo je zakwalifikować. Pierwsza opinia lekarska z dnia 07.10.2013r. (k. 149) wskazywała, że obrażenia te należy zakwalifikować z art. 157§2 kk (lekarz ocenił, że naruszały one prawidłowe funkcjonowanie jej organizmu na czas poniżej 7 dni). Jednakże późniejsza, kompleksowa opinia biegłych o wysokich kwalifikacjach medycznych z (...) w B. (k. 474-479, 548 – 549, 600) jednoznacznie wskazała i przekonywająco uzasadniła, że obrażenia te należy zakwalifikować z art. 157§1 kk . W ocenie sądu to tę opinię biegłych należało podzielić, jako miarodajną w sprawie i spełniająca zarazem kryteria wiarygodności. Biegli poddali analizie nie tylko uraz odniesiony przez pokrzywdzoną w wypadku ale także odnieśli się do dysfunkcji kręgosłupa pokrzywdzonej na odcinku lędźwiowym jaka istniała u niej wcześniej. Sąd podzielił pozostałe dowody zgromadzone w sprawie w postaci dokumentów. Ich treść i wiarygodność nie budzi wątpliwości, choć są mniej doniosłe. Dotyczy to również opinii biegłych z zakresu ruchu drogowego które są jasne, pełne i oczywiste i dlatego nie wymagają szczegółowej analizy także z uwagi na nieskomplikowany charakter wypadku. (k. 207-213, k.335) Reasumując zgromadzony w sprawie materiał dowodowy i przeprowadzona wyżej jego analiza pozwala zdaniem Sądu przyjąć w sposób pewny, że oskarżony Ł. Ł. (1) w dniu 24 lipca 2013 roku około godziny 22:00 w G. na ul. (...) prowadził samochód marki A. (...) o nr. rej (...) będąc w stanie nietrzeźwości (ze stężeniem alkoholu etylowego we krwi przekraczającym 0,5 ‰ prowadzącym do około 1‰) i nie dostosowując prędkości jazdy do istniejących warunków drogowych i nie zachowując szczególnej ostrożności co najmniej dwukrotnie uderzył w tył pojazdu pokrzywdzonej oczekującego na zmianę sygnalizacji świetlnej wskutek czego doznała ona obrażeń kręgosłupa odcinka szyjnego naruszających funkcje organizmu na okres powyżej 7 dni. Oskarżony naruszył w ten sposób umyslnie zasady bezpieczeństwa ruchu drogowego określone w art. 3 ust. 1, art. 5 ust. 1 i art. 25 ust. 1 oraz art. 45 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 20.06.1997r. Prawo o ruchu drogowym . Zachowaniem tym wyczerpał dyspozycję art. 177§1 kk w zw. z art. 178§1 kk , gdyż zbiegł z miejsca wypadku. Wina oraz społeczna szkodliwość przypisanego oskarżonemu czynu, którego wymieniony dopuścił się – są znaczne. Wskazuje na to analiza tak strony podmiotowej, jak i przedmiotowej tego czynu. Mowa zatem o takich okolicznościach jak czas, miejsce, sposób popełnienia czynu, pobudki, motywy, jakimi kierował się oskarżony, wagę naruszonych przez niego obowiązków i zasad obowiązujących w ruchu drogowym. W tym wypadku przyjąć należy, że oskarżony umyślnie naruszył te zasady, bo wiedział, że znajduje się w stanie nietrzeźwości. Zdaniem Sądu na znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego wpływa także stopień stężenia alkoholu u oskarżonego, który przekraczał 0,5‰ i prowadził do około 1 ‰. Analiza elementów podmiotowych pozwoliła zdaniem Sądu na przedstawienie osoby oskarżonego w niekorzystnym świetle. Wymieniony ma 31 lat. Jest żonaty, aczkolwiek jego życie rodzinne uległo rozkładowi. Utrzymywał się z prowadzenia działalności gospodarczej. Nie był w przeszłości karany za popełnienie przestępstwa, (k. 420, 421). Wprawdzie w 2007 roku skazany był z art. 178a §1 kk na grzywnę lecz skazanie to uległo zatarciu (k. 496) jednakże po tej dacie zapadło wobec niego kilka wyroków skazujących (k. 528, 588 - 589) na kary ograniczenia wolności i pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem. Był równie notowany za inne wykroczenia drogowe (k. 584) . Nie można, zatem zdaniem Sądu stwierdzić, iż jego czyn z dnia 24.07.2013 roku miał charakter incydentalny, wpadkowy. Jako wysoce naganne należy ocenić jego oddalenie się z miejsca zdarzenia, brak wykazania jakiejkolwiek empatii dla pokrzywdzonej. Oskarżony dotychczas nawet jej nie przeprosił. Nie podjął działań w kierunku zadośćuczynienia pokrzywdzonej za doznaną krzywdę i ból fizyczny. Z tych też powodów Sąd wymierzył mu karę pozbawienia wolności w wymiarze 10 miesięcy, oraz orzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat czterech oraz nawiązkę na rzecz pokrzywdzonej w kwocie 5 000 zł Wymiar kary oraz środka karnego – ich dolegliwość nie przekracza zdaniem sadu stopnia winy oskarżonego, uwzględnia stopień społecznej szkodliwości jego czynu a także uwzględnia cele zapobiegawcze i wychowawcze. Nadmienić należy, że nietrzeźwi kierowcy na naszych drogach w dalszym ciągu stanowią duży problem. Zasądzona kwota na rzecz pokrzywdzonej w dużym stopniu rekompensuje doznane przez nią obrażenia, doznany ból a także wydatki materialne poniesione przez nią w związku z leczeniem i rehabilitacją, utratą zatrudnienia i dochodów. O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 627kpk .