II K 260/18

Sąd Rejonowy w B. P.B. P.2018-10-15
SAOSKarneprawo karne materialneŚredniarejonowy
wyjawienie majątkuwykaz majątkunieprawdziwe zeznaniaodpowiedzialność karnak.k.k.p.c.dział spadkubrak pouczenia

Sąd uniewinnił oskarżonego od zarzutu podania nieprawdy w wykazie majątku, ponieważ przepis k.k. penalizujący takie zachowanie nie miał zastosowania w sytuacji braku pouczenia o odpowiedzialności karnej i braku statusu świadka.

Sąd Rejonowy w B. P. rozpoznał sprawę przeciwko L. Z., oskarżonemu o podanie nieprawdy w wykazie majątku złożonym w postępowaniu o wyjawienie majątku dłużnika. Oskarżony twierdził, że nie posiada żadnego majątku, podczas gdy w rzeczywistości odziedziczył nieruchomości. Sąd uniewinnił oskarżonego, argumentując, że przepis art. 233 § 1 k.k. nie miał zastosowania, ponieważ oświadczenie o majątku nie było składane w charakterze zeznań świadka, a przepis art. 913 § 1 k.p.c. nie przewidywał wówczas odpowiedzialności karnej za fałszywy wykaz majątku bez odpowiedniego pouczenia.

Sąd Rejonowy w B. P. rozpoznał sprawę z oskarżenia L. Z. o popełnienie czynu z art. 233 § 1 k.k., polegającego na podaniu nieprawdy w wykazie majątku złożonym w postępowaniu o wyjawienie majątku dłużnika. Oskarżony, przesłuchany w trybie art. 913 § 1 k.p.c. w dniu 14 maja 2018 roku, złożył przyrzeczenie i przedłożył wykaz majątku, w którym oświadczył, że nie posiada żadnego majątku. W rzeczywistości, prawomocnym postanowieniem z 21 września 2015 roku, L. Z. nabył szereg nieruchomości w ramach działu spadku po matce. Sąd Rejonowy w B. P. uniewinnił oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu. Uzasadnienie opiera się na stwierdzeniu, że przepis art. 233 § 1 k.k. penalizuje zeznanie nieprawdy lub zatajenie prawdy przez osobę składającą zeznanie mające służyć za dowód w postępowaniu sądowym. W niniejszej sprawie L. Z. nie występował w charakterze świadka, a złożony przez niego wykaz majątku i przyrzeczenie stanowiły oświadczenia wynikające z art. 913 § 1 k.p.c. Sąd podkreślił, że w ówczesnym stanie prawnym oświadczenia dłużników składane w trybie art. 913 § 1 k.p.c. nie były odbierane pod rygorem odpowiedzialności karnej, a oskarżony nie został o takiej odpowiedzialności pouczony. Sąd wskazał na lukę prawną, która została dostrzeżona przez ustawodawcę i miała zostać wypełniona przez nowelizację k.p.c. wprowadzającą art. 913 § 1¹ k.p.c. od 1 stycznia 2019 roku. W związku z brakiem podstawy prawnej do przypisania odpowiedzialności karnej, sąd orzekł uniewinnienie. Koszty obrony z urzędu zasądzono od Skarbu Państwa, a kosztami procesu obciążono Skarb Państwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, złożenie fałszywego wykazu majątku w postępowaniu o wyjawienie majątku dłużnika, bez pouczenia o odpowiedzialności karnej i bez statusu świadka, nie podlega karze z art. 233 § 1 k.k.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że art. 233 § 1 k.k. dotyczy zeznań świadków. W przypadku wykazu majątku składanego w trybie art. 913 § 1 k.p.c., nie jest to zeznanie świadka, a oświadczenie dłużnika. Ponadto, w ówczesnym stanie prawnym, takie oświadczenie nie było składane pod rygorem odpowiedzialności karnej, chyba że dłużnik został o tym pouczony, czego w tej sprawie zabrakło.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uniewinnienie

Strona wygrywająca

L. Z.

Strony

NazwaTypRola
L. Z.osoba_fizycznaoskarżony
Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W.instytucjawnioskodawca
Adam Naumczukosoba_fizycznaprokurator
Czesław Młodzianowskiosoba_fizycznaradca prawny (obrońca z urzędu)

Przepisy (4)

Główne

k.k. art. 233 § 1

Kodeks karny

Przepis penalizuje zeznanie nieprawdy lub zatajenie prawdy przez osobę, która składa zeznanie mające służyć za dowód w postępowaniu sądowym. W niniejszej sprawie nie miał zastosowania, gdyż oświadczenie o majątku nie było zeznaniem świadka i nie było składane pod rygorem odpowiedzialności karnej bez pouczenia.

Pomocnicze

k.p.c. art. 913 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Przepis reguluje tryb składania wykazu majątku przez dłużnika w postępowaniu o wyjawienie majątku. W momencie wydania orzeczenia nie przewidywał odpowiedzialności karnej za fałszywe oświadczenie bez pouczenia.

k.p.c. art. 913 § 1¹

Kodeks postępowania cywilnego

Wprowadzony od 1 stycznia 2019 roku, przewiduje odpowiedzialność karną za złożenie fałszywego wykazu majątku pod rygorem odpowiedzialności karnej, o czym sąd poucza dłużnika.

k.p.k. art. 632 § 2

Kodeks postępowania karnego

Przepis dotyczący kosztów procesu w przypadku uniewinnienia, obciążający Skarb Państwa.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Złożony wykaz majątku nie stanowił zeznania świadka w rozumieniu art. 233 § 1 k.k. Brak pouczenia o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego wykazu majątku w trybie art. 913 § 1 k.p.c. w ówczesnym stanie prawnym. Przepis art. 233 § 6 k.k. nie miał zastosowania, gdyż nie przewidywał możliwości odebrania oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej.

Godne uwagi sformułowania

„Świadomy znaczenia mych słów oraz odpowiedzialności przed prawem zapewniam, że złożony przeze mnie wykaz majątku jest prawdziwy i zupełny” „Stanowi to pewną lukę prawną, którą ustawodawca dostrzegł, wprowadzając do Kodeksu postępowania cywilnego przepis art. 913 § 1 1”

Skład orzekający

Dariusz Wiśniewski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności karnej za fałszywe oświadczenia w postępowaniu cywilnym, zwłaszcza w kontekście wykazu majątku i braku pouczenia."

Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego sprzed nowelizacji k.p.c. wprowadzającej art. 913 § 1¹ k.p.c. od 1 stycznia 2019 roku.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak istotne jest formalne pouczenie o odpowiedzialności karnej, nawet w pozornie rutynowych postępowaniach cywilnych. Pokazuje też, jak zmiany w prawie mogą wpływać na ocenę przeszłych zdarzeń.

Fałszywy wykaz majątku bez kary? Sąd wyjaśnia, dlaczego brak pouczenia ratuje przed zarzutem.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II K 260/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 października 2018 roku Sąd Rejonowy w B. P. w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSR Dariusz Wiśniewski Protokolant Joanna Radziszewska przy udziale Prokuratora Adama Naumczuka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2018 roku sprawy: L. Z. , syna A. i N. z domu L. , urodzonego w dniu (...) w B. , oskarżonego o to, że : w dniu 14 maja 2018 roku w B. , będąc przesłuchany w trybie art. 913 § 1 k.p.c. i po złożeniu przed Sądem Rejonowym w B. P. (...) Wydział Cywilny przyrzeczenia o treści „świadomy znaczenia swoich słów i odpowiedzialności przed prawem, że złożony przeze mnie wykaz majątku jest prawdziwy i zupełny” i składając wykaz majątku dla potrzeb postępowania sądowego z wniosku Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. o wyjawienie majątku dłużnika w sprawie sygnatura (...) podał nieprawdę co do składu i stanu swojego majątku twierdząc, iż nie ma żadnego majątku, jak też potwierdził ten fakt w sporządzonym własnoręcznie wykazie majątku przedłożonym sądowi, to jest o czyn z art. 233 § 1 k.k. , I. Oskarżonego uniewinnia od popełnienia zarzuconego mu czynu. II. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego Czesława Młodzianowskiego kwotę 420 (czterysta dwadzieścia) złotych, wraz z podatkiem VAT w wysokości 23%, czyli w kwocie 96,60 zł (dziewięćdziesiąt sześć złotych sześćdziesiąt groszy), to jest łączną kwotę 516,60 zł (pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem kosztów obrony z urzędu. III. Kosztami procesu obciąża Skarb Państwa. Sędzia : II K 260/18 UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Sąd Rejonowy w B. P. prowadził – pod sygnaturą akt (...) – postępowanie z wniosku Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. o wyjawienie majątku dłużnika L. Z. . W dniu 14 maja 2018 roku wyżej wymieniony stawił się na posiedzeniu i w trybie art. 913 § 1 k.p.c. przedłożył Sądowi własnoręcznie sporządzony wykaz majątku, jak też złożył przyrzeczenie o treści: „Świadomy znaczenia mych słów oraz odpowiedzialności przed prawem zapewniam, że złożony przeze mnie wykaz majątku jest prawdziwy i zupełny”. Z treści sporządzonego przez L. Z. i popartego przyrzeczeniem wykazu wynikało, że nie posiada on żadnego majątku. Było to nieprawdą, albowiem prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w B. P. , wydanym w dniu 21 września 2015 roku w sprawie o sygnaturze akt (...) , w ramach działu spadku po matce N. Z. przyznano mu szereg nieruchomości. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o : kopie materiałów ze spraw o sygnaturach akt (...) oraz (...) Sądu Rejonowego w B. P. (k. 5 – 30, 32 – 61) . L. Z. został oskarżony o to, że w dniu 14 maja 2018 roku w B. , będąc przesłuchanym w trybie art. 913 § 1 k.p.c. i po złożeniu przed Sądem Rejonowym w B. P. (...) Wydział Cywilny przyrzeczenia o treści: „Świadomy znaczenia mych słów oraz odpowiedzialności przed prawem zapewniam, że złożony przeze mnie wykaz majątku jest prawdziwy i zupełny”, składając wykaz majątku dla potrzeb postępowania sądowego z wniosku Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. o wyjawienie majątku dłużnika w sprawie o sygnaturze akt (...) , podał nieprawdę co do składu i stanu swojego majątku, twierdząc, iż nie ma żadnego majątku, jak też potwierdził ten fakt w sporządzonym własnoręcznie wykazie majątku przedłożonym sądowi, to jest o czyn z art. 233 § 1 k.k. L. Z. nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu. W trakcie postępowania przygotowawczego wyjaśnił (k. 69 – 69o) , iż w dniu 14 maja 2018 roku był obecny na posiedzeniu Sądu Rejonowego w B. P. i został przesłuchany. Czynność ta trwała bardzo krótko. Sprawa była związana z ziemią i Agencją Rolną. Treści zadawanych mu pytań nie pamiętał. Zaprzeczył, aby składał przed Sądem przyrzeczenie lub przedkładał wykaz majątku. Wskazał, iż w postępowaniu o dział spadku przyznano mu „na papierze” jakieś działki, ale w rzeczywistości niczego nie otrzymał. Podczas rozprawy oskarżony podtrzymał swoje stanowisko w kwestii winy i wcześniejsze wyjaśnienia, chociaż zasłonił się niepamięcią co do tego, czy składał na piśmie wykaz majątku oraz przyrzeczenie przed Sądem (k. 115o) . Sąd zważył, co następuje : Analiza materiałów zebranych w aktach sprawy o sygnaturze (...) Sądu Rejonowego w B. P. nie pozostawia żadnych wątpliwości co do tego, że w dniu 14 maja 2018 roku L. Z. był obecny na posiedzeniu sądowym, przedłożył własnoręcznie sporządzony wykaz majątku – z treści którego wynikało, że niczego nie posiada – oraz złożył przyrzeczenie w trybie art. 913 § 1 k.p.c. Materiały zgromadzone w aktach sprawy o sygnaturze (...) Sądu Rejonowego w B. P. jednoznacznie świadczą zaś o tym, że w wyniku działu spadku po matce L. Z. stał się właścicielem szeregu nieruchomości, zaś faktu tego musiał być świadomy w trakcie czynności z dnia 14 maja 2018 roku. Zauważyć jednak wypada, że w powołanym przez oskarżyciela publicznego w akcie oskarżenia przepisie art. 233 § 1 k.k. penalizowane jest zeznanie nieprawdy lub zatajenie prawdy przez osobę, która składa zeznanie mające służyć za dowód w postępowaniu sądowym (bądź innym, ale prowadzonym na podstawie ustawy). W realiach niniejszej sprawy, w odniesieniu do L. Z. , powyższy przepis nie może znaleźć zastosowania, gdyż w postępowaniu prowadzonym przed tutejszym Sądem w sprawie o sygnaturze akt (...) nie występował on w charakterze świadka, a w dniu 14 maja 2018 roku nie składał żadnego zeznania – ani ustnie, ani pisemnie. W rzeczywistości, zarówno przedłożony wówczas przez niego wykaz majątku, jak i złożone przez niego przyrzeczenie, stanowiły oświadczenia wynikające z treści art. 913 § 1 k.p.c. – i niewątpliwie były fałszywe. Penalizacja działania polegającego na złożeniu fałszywego oświadczenia przewidziana została w art. 233 § 6 k.k. , ale dotyczy tylko takich sytuacji, gdzie przepis ustawy przewiduje możliwość odebrania oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej. Z taką sytuacją nie mamy zatem do czynienia w sprawie niniejszej, albowiem w obecnym stanie prawnym oświadczenia dłużników określone w art. 913 § 1 k.p.c. nie są odbierane pod rygorem odpowiedzialności karnej ( L. Z. nie został też o takiej odpowiedzialności pouczony przed złożeniem oświadczeń w dniu 14 maja 2018 roku). Stanowi to pewną lukę prawną, którą ustawodawca dostrzegł, wprowadzając do Kodeksu postępowania cywilnego przepis art. 913 § 1 1 – o treści: „Dłużnik składa wykaz, o którym mowa w § 1, pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, o czym sąd poucza go przed odebraniem wykazu”. Zacznie on jednak obowiązywać dopiero w dniu 1 stycznia 2019 roku. W świetle powyższych okoliczności, Sąd uniewinnił oskarżonego od popełnienia zarzuconego mu czynu. O kosztach pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu orzeczono z uwzględnieniem § 4 ust. 1 i 3 oraz § 17 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 roku, poz. 1715, z późn. zm.). O kosztach procesu rozstrzygnięto zgodnie z treścią art. 632 pkt 2 k.p.k. Sędzia :

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI