II K 234/14

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 grudnia 2014 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu w Wydziale II Karnym, w składzie : Przewodniczący : SSR Antonina Surma Protokolant : Magdalena Górska po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2014 roku we Wrocławiu przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia – Śródmieścia Alicji Pietkiewicz sprawy karnej z oskarżenia publicznego : G. (...) (dawniej K. ) ur. (...) w K. , syna J. i G. z domu S. PESEL (...) oskarżonego o to, że : w dniu 3 stycznia 2013 roku we W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, z góry powziętym zamiarem nie wywiązania się z umowy, doprowadził A. O. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, w ten sposób, że na portalu internetowym T. umieścił ogłoszenie nr (...) oferując do sprzedaży wózek dziecięcy Maxi Cosi (...) do za kwotę 800 złotych, za który pokrzywdzona uiściła zapłatę w kwocie 800 złotych, a którego nie otrzymała, czym działał na jej szkodę, przy czym, zarzucanego czynu dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa będąc uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia z dnia 30 listopada 2005 roku za czyn z art. 280 § 1 kk i inne na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 4-05-2007 roku do 4-11-2009 roku; - tj. przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. I. uznaje oskarżonego G. C. (1) za winnego zarzuconego jemu czynu, opisanego w części wstępnej wyroku tj. przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to, na podstawie art. 286 § 1 k.k. wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 46 § 1 k.k. zasądza od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej A. O. (1) obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę kwoty 800 (osiemset) złotych; III. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ust.1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.U. Nr 27, poz. 152) zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, w tym od opłaty. Sygn. akt II K 234/14 UZASADNIENIE W toku postępowania w sprawie ustalono następujący stan faktyczny: Dnia 3 stycznia 2013r. A. O. (1) przeglądała portal T. .pl, na którym zauważyła ogłoszenie dotyczące sprzedaży wózka dziecięcego Maxi Cosi (...) do za kwotę 800 złotych. Użytkownik portalu wystawiający ogłoszenie podawał się za G. C. (1) zamieszkałego przy ul. (...) w K. . (Dowód: zeznania świadka A. O. – k. 2, 264, wyjaśnienia oskarżonego – k. 111, 264). Tego samego dnia A. O. (1) przelała pieniądze za przedmiotowy wózek – w kwocie 800 zł – na konto nr (...) , które w korespondencji elektronicznej podał jej G. C. . Dwa dni później, natomiast, kiedy usiłowała skontaktować się z nim telefonicznie, wskazany nr telefonu pozostawał wyłączony. Bez odpowiedzi pozostały też jej maile do wystawiającego. A. O. (1) nie otrzymała zamówionego towaru ani zwrotu wpłaconej kwoty. (Dowód: zeznania świadka A. O. – k. 2, 19, 89 – 90, 264, wyjaśnienia oskarżonego – k. 111, 264, potwierdzenie wykonania przelewu – k. 4, korespondencji – k. 5 – 8). Oskarżony G. C. (1) (uprzednio K. ) to trzydziestosiedmioletni żonaty mężczyzna, ojciec trojga małoletnich dzieci. G. C. (1) jest z zawodu ślusarzem, a ostatnio przed osadzeniem w zakładzie karnym pracował jako spawacz. Oskarżony był wcześniej wielokrotnie karany sądownie. Dopuszczał się głównie przestępstw przeciwko mieniu, choć także przeciwko życiu i zdrowiu. Wymierzono mu kary pozbawienia wolności o charakterze bezwzględnym, jak i w zawieszeniu, które następnie zarządzano do wykonania. – M. in. G. C. (1) skazany był wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia z dnia 30 listopada 2005 roku w sprawie o sygn. akt II K 1309/05/S, za czyn z art. 280 § 1 kk i inne, za co wymierzono mu na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 4 maja 2007 roku do 4 listopada 2009 roku. (Dowód: wyjaśnienia oskarżonego – k. 110 - 111, 263, dane o karalności – k. 92 – 93, odpisy wyroków – k. 114, 116 – 117, 118, 120 – 121, 123 – 125, 127). W toku postępowania oskarżony przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień. Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie szczerych, wewnętrznie spójnych i konsekwentnych zeznań pokrzywdzonej – A. O. (1) (k. 2, 19 – 20, 89 – 90, 264), która wskazała na okoliczności zawartej z oskarżonym transakcji. W szczególności zeznała, iż za zamówiony u oskarżonego wózek dziecięcy przesłała na podany w korespondencji mailowej prowadzonej z G. C. numer konta kwotę 800 zł. Podała też, że po dokonaniu przelewu wielokrotnie – telefonicznie i mailowo usiłowała się skontaktować ze sprzedającym, jednak bezskutecznie. Ostatecznie, zaś, nie otrzymała ani zamówionego towaru ani zwrotu pieniędzy. Wskazywane przez nią okoliczności potwierdzone zostały niekwestionowanym przez strony potwierdzeniem wykonania przelewu (k. 4), oraz wydrukami korespondencji A. O. i G. O. z oskarżonym (k. 5 – 9). Wykorzystano również oświadczenie oskarżonego (k. 111, 264), który w toku całego postępowania przyznawał się do popełnienia zarzuconego mu czynu, potwierdzając jednocześnie relację pokrzywdzonej. Dokonując ustaleń stanu faktycznego w sprawie, Sąd nie wykorzystał, natomiast, zeznań G. C. (2) (k. 37, 264), której – jako matce oskarżonego – przysługiwało prawo odmowy składania zeznań w sprawie. W toku postępowania posłużono się również sporządzonymi przez uprawnione podmioty danymi o karalności G. C. (1) (k. 92 – 93) i potwierdzającymi je odpisami wyroków (k. 114, 116 – 117, 118, 120 – 121, 123 – 125, 127), w oparciu o które ustalono uprzednią karalność oskarżonego, jak też okoliczność, że działał w warunkach powrotu do przestępstwa (k. 120 – 121). Mając powyższe na względzie, Sąd uznał G. C. (1) za winnego tego, że w dniu 3 stycznia 2013 roku we W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, z góry powziętym zamiarem nie wywiązania się z umowy, doprowadził A. O. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, w ten sposób, że na portalu internetowym Tablica umieścił ogłoszenie nr (...) oferując do sprzedaży wózek dziecięcy Maxi Cosi (...) do za kwotę 800 złotych, za który pokrzywdzona uiściła zapłatę w kwocie 800 złotych, a którego nie otrzymała, czym działał na jej szkodę, przy czym, zarzucanego czynu dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa będąc uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa Śródmieścia z dnia 30 listopada 2005 roku za czyn z art. 280 § 1 k.k. i inne na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 4-05-2007 roku do 4-11-2009 roku. W świetle, bowiem, zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności oświadczenia oskarżonego, który przyznał się do zarzucanego mu czynu, zeznań A. O. i przedstawionego przez nią potwierdzenia przelewu oraz korespondencji mailowej, nie ulega wątpliwości, że dnia 3 stycznia 2013r. zapewniając o dostępności wózka dziecięcego, na zakup którego zdecydowała się pokrzywdzona, i gotowości jego przesłania, oskarżony wprowadził A. O. w błąd co do realizacji transakcji i - podając nr konta do wpłaty ceny - doprowadził ją do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 800 zł, co uczynił w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Co więcej, powyższego czynu dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstw, gdyż – jak wynika z odpisu wyroku w sprawie II K 1309/05/S, zarzuconego w niniejszym postępowaniu czynu (przestępstwa w myśl art. 115 § 3 k.k. podobnego do tego z art.. 280 kk ) dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu 2 lat i 6 miesięcy kary, jaką wymierzono mu za czyn z art. 280 § 1 k.k. i inne. Uznano go, zatem, za winnego czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Mając powyższe na uwadze, Sąd wymierzył oskarżonemu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności. Stwierdził, bowiem, iż kara ta będzie współmierna do winy oskarżonego i społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu. Ta ostatnia, bowiem, determinowana jest przez rodzaj i charakter naruszonego dobra, jakim w omawianym przypadku jest mienie, jego wartość oraz motywację sprawcy, sprowadzającą się w niniejszym przypadku do działania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej - przy nadużyciu zaufania kontrahenta. Sąd wziął pod uwagę też uprzednią wielokrotną karalność oskarżonego – w tym za przestępstwa przeciwko mieniu oraz fakt, iż G. C. odpowiadał w warunkach powrotu do przestępstwa. Wymierzając przedmiotową sankcję, Sąd wziął pod uwagę też względy indywidualno - i ogólnoprwencyjne wymierzonej kary. Pierwsze z nich przejawiają się w tym, by oskarżony nie powrócił do przestępstwa, drugie, natomiast, wyrazić powinny brak społecznego przyzwolenia na wprowadzanie w błąd kontrahentów kontaktujących się ze sprzedawcami na portalach internetowych. Mając, natomiast, na uwadze sprawiedliwościowy aspekt kary, Sąd zobowiązał oskarzonego do zapłaty na rzecz pokrzywdzonej A. O. (1) kwoty 800 zł. W związku, natomiast, z faktem, iż oskarżony znajduje się w skomplikowanej sytuacji majątkowej, postanowiono o zwolnieniu jego od kosztów postępowania, w tym od opłaty.