II K 25/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Poznaniu, rozpoznając sprawę z apelacji obrońcy oskarżonego M. S., utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Złotowie z dnia 22 października 2019 r., sygn. akt II K 25/19, skazujący oskarżonego z art. 178a § 1 i 4 Kodeksu karnego. Apelacja podnosiła zarzuty obrazy przepisów postępowania (art. 4 kpk, art. 7 kpk, art. 5 § 2 kpk, art. 92 kpk w zw. z art. 4 kpk) oraz błędu w ustaleniach faktycznych. Sąd odwoławczy szczegółowo analizował zarzuty, uznając je za niezasadne. Kluczową kwestią było ustalenie, czy to oskarżony M. S. kierował pojazdem marki B. w stanie nietrzeźwości i pod wpływem środków odurzających, czy też S. M., który został wcześniej prawomocnie skazany za podobne przestępstwo popełnione tego samego dnia. Sąd Okręgowy, opierając się na analizie zeznań świadków (zwłaszcza A. I. i B. K.) oraz chronologii zdarzeń, ustalił, że po tym, jak S. M. wymusił pierwszeństwo przejazdu, nastąpiła zamiana miejsc kierowcy i pasażera, a następnie to M. S. kierował pojazdem, doprowadzając do zdarzenia drogowego. Sąd odrzucił argumenty obrony dotyczące rzekomej obrazy przepisów postępowania i błędnej oceny dowodów, wskazując na wiarygodność zeznań świadka B. K. i sprzeczność wyjaśnień oskarżonego z innymi dowodami. Sąd nie znalazł podstaw do uchylenia lub zmiany zaskarżonego wyroku, a także do zastosowania zasady in dubio pro reo. Kara orzeczona przez sąd pierwszej instancji nie została uznana za rażąco surową, a z uwagi na jej wysokość, oskarżony może ubiegać się o dozór elektroniczny. Na koniec zasądzono od oskarżonego zwrot kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUstalanie sprawstwa w sprawach o jazdę pod wpływem alkoholu i środków odurzających, gdy istnieje możliwość popełnienia odrębnych czynów przez różne osoby w podobnym czasie i miejscu. Interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów i stosowania zasady res iudicata w kontekście przestępstw drogowych.
Konkretny stan faktyczny sprawy, który wymagał szczegółowej analizy chronologii zdarzeń i zeznań świadków. Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, gdzie istniało ryzyko zastosowania zasady res iudicata.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sąd odwoławczy prawidłowo ocenił dowody i zastosował przepisy prawa procesowego, oddalając zarzuty apelacji dotyczące obrazy przepisów postępowania i błędu w ustaleniach faktycznych w sprawie o jazdę pod wpływem alkoholu i środków odurzających?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd odwoławczy prawidłowo ocenił dowody i zastosował przepisy prawa procesowego, uznając zarzuty apelacji za niezasadne.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy szczegółowo przeanalizował zarzuty apelacji, w tym dotyczące obrazy przepisów postępowania (art. 4, 7, 5 § 2, 92 kpk) i błędu w ustaleniach faktycznych. Uznano, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił materiał dowodowy, w szczególności zeznania świadków A. I. i B. K., co pozwoliło na ustalenie, że oskarżony M. S. kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości i pod wpływem środków odurzających. Sąd odrzucił argumenty obrony dotyczące rzekomej sprzeczności dowodów i niewłaściwej oceny materiału dowodowego.
Czy w sytuacji, gdy inna osoba została już prawomocnie skazana za przestępstwo popełnione tego samego dnia, w tej samej miejscowości, ale w innych okolicznościach, zachodzi negatywna przesłanka procesowa res iudicata w stosunku do oskarżonego M. S.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, nie zachodzi negatywna przesłanka procesowa res iudicata, ponieważ czyny popełnione przez S. M. i M. S. stanowiły odrębne przestępstwa.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy ustalił, że jazda S. M. pod wpływem alkoholu i środków odurzających była odrębnym zdarzeniem historycznym od tego, w którym kierował M. S. Mimo popełnienia przestępstw tego samego dnia i w tej samej miejscowości, okoliczności, czas i sposób popełnienia czynów były różne, co wykluczało zastosowanie zasady res iudicata.
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił sprawstwo oskarżonego M. S. na podstawie całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił sprawstwo oskarżonego.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że zgromadzony materiał dowodowy, w tym zeznania świadków A. I. i B. K. oraz analiza chronologii zdarzeń, dawał wystarczające podstawy do ustalenia, że to M. S. kierował pojazdem w chwili zdarzenia drogowego. Wersja obrony, oparta na wyjaśnieniach oskarżonego i zeznaniach świadka M. S. (1), została uznana za niewiarygodną.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | strona postępowania |
Przepisy (15)
Główne
k.k. art. 178a § § 1 i 4
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 335 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Tryb wydania wyroku skazującego i orzeczenia uzgodnionej kary bez przeprowadzenia rozprawy.
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia.
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia.
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
Zasada bezstronności organów prowadzących postępowanie.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasady prawidłowego rozumowania oraz wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego przy ocenie materiału dowodowego.
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Rozstrzyganie wątpliwości na korzyść oskarżonego (in dubio pro reo).
k.p.k. art. 92
Kodeks postępowania karnego
Ocena dowodów przez sąd.
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek ponoszenia kosztów procesu przez oskarżonego w razie nieuwzględnienia środka odwoławczego.
k.p.k. art. 616 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Składniki kosztów sądowych w postępowaniu karnym.
u.o.p.k. art. 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
u.o.p.k. art. 2 § ust. 1 pkt 3
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
u.o.p.k. art. 8
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym art. § 1
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2014 r. w sprawie opłat za wydanie informacji z krajowego rejestru karnego art. § 3 § ust. 1
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ustalenie, że M. S. kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości i pod wpływem środków odurzających na podstawie analizy zeznań świadków i chronologii zdarzeń. • Odrzucenie zarzutów apelacji dotyczących obrazy przepisów postępowania i błędu w ustaleniach faktycznych. • Uznanie, że czyny S. M. i M. S. były odrębnymi przestępstwami, co wykluczało zastosowanie zasady res iudicata.
Odrzucone argumenty
Zarzuty obrońcy dotyczące obrazy przepisów postępowania (art. 4, 7, 5 § 2, 92 kpk). • Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych. • Twierdzenie, że S. M. był faktycznym sprawcą kolizji. • Wniosek o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania lub o uniewinnienie oskarżonego.
Godne uwagi sformułowania
Znamiennym jest, że działania policjantów na miejscu zdarzenia oraz następcze decyzje procesowe nie oznaczały, że funkcjonariusze Policji nie mogąc się zdecydować który z obecnych na miejscu zdarzenia mężczyzn prowadził w chwili zaistnienia zdarzenia drogowego pojazd marki B. tylko związane były z tym, że zgromadzone dowody dawały podstawy do postawienia zarzutów obu mężczyznom. • Wobec tego, że okoliczność ta nie wynikała w żaden sposób z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy prowadzonej przeciwko M. S. , a miała istotne znaczenie dla zweryfikowania linii obrony wskazującej na zaistnienie negatywnej przesłanki procesowej w postaci res iudicata , Sąd Okręgowy uznał za konieczne włączenie w poczet materiału dowodowego przedmiotowej sprawy zeznań świadka A. I. złożonych zaledwie dzień po zdarzeniu... • Wszelkie zabiegi obrony mające na celu wykazanie, że to S. M. a nie oskarżony stracił panowanie nad samochodem i wjechał w płot, nie przyniosły oczekiwanych rezultatów. • Zasada in dubio pro reo ma zastosowanie dopiero wówczas gdy zostały wyczerpane wszystkie możliwości poznawcze w postępowaniu.
Skład orzekający
Hanna Bartkowiak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie sprawstwa w sprawach o jazdę pod wpływem alkoholu i środków odurzających, gdy istnieje możliwość popełnienia odrębnych czynów przez różne osoby w podobnym czasie i miejscu. Interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów i stosowania zasady res iudicata w kontekście przestępstw drogowych."
Ograniczenia: Konkretny stan faktyczny sprawy, który wymagał szczegółowej analizy chronologii zdarzeń i zeznań świadków. Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, gdzie istniało ryzyko zastosowania zasady res iudicata.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy złożonej sytuacji ustalenia sprawcy przestępstwa drogowego, gdzie kluczowe było rozróżnienie odrębnych czynów i prawidłowa ocena dowodów, co jest interesujące dla prawników procesowych.
“Kto naprawdę siedział za kierownicą? Sąd rozstrzyga spór o sprawstwo w sprawie o jazdę pod wpływem.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.