II K 237/15

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 kwietnia 2016 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu w Wydziale II Karnym, w składzie : Przewodniczący : SSR Antonina Surma Protokolant : Magdalena Górska po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2016 roku we Wrocławiu przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia Śródmieścia Doroty Zalipskiej sprawy karnej z oskarżenia publicznego : L. K. (1) ur. (...) we W. syna A. i Z. zd. G. PESEL (...) oskarżonego o to, że : I. w dniu 17 marca 2015 roku we W. , włamał się do pralki i suszarki mieszczących się w pralni budynku przy ul. (...) , poprzez otwarcie ich w nieustalony sposób, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 234 złotych na szkodę S. O. tj. przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. II. w dniu 6 marca 2015 roku we W. , włamał się do pralki i suszarki mieszczących się w pralni budynku przy ul. (...) , poprzez otwarcie ich w nieustalony sposób, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 250 złotych na szkodę S. O. tj. przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. III. w dniu 7 marca 2015 roku we W. , włamał się do pralki i suszarki mieszczących się w pralni budynku przy ul. (...) , poprzez otwarcie ich w nieustalony sposób, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 250 złotych na szkodę S. O. tj. przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. IV. w dniu 7 marca 2015 roku we W. , włamał się do pralki i suszarki mieszczących się w pralni budynku przy ul. (...) , poprzez otwarcie ich w nieustalony sposób, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 250 złotych na szkodę S. O. tj. przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. V. w dniu 16 marca 2015 roku we W. , włamał się do pralki i suszarki mieszczących się w pralni budynku przy ul. (...) , poprzez otwarcie ich w nieustalony sposób, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 250 złotych na szkodę S. O. tj. przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. VI. w dniu 16 marca 2015 roku we W. , włamał się do pralki i suszarki mieszczących się w pralni budynku przy ul. (...) , poprzez otwarcie ich w nieustalony sposób, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 250 złotych na szkodę S. O. tj. przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. I. uznaje oskarżonego L. K. (1) za winnego zarzuconych jemu czynów, opisanych od pkt I do VI części wstępnej wyroku z tym, że przyjmuje, iż stanowią one wypadki mniejszej wagi, kwota szkody każdorazowo nie została ustalona, a oskarżony dopuścił się ich działając w krótkich odstępach czasu z wykorzystaniem takiej samej sposobności tj. ciągu przestępstw z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 283 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i za to, na podstawie art. 283 k.k. przy zastosowaniu art. 58 § 3 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. , wymierza mu karę 12 (dwunastu) miesięcy ograniczenia wolności w postaci nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym; II. na podstawie art. 63 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności zalicza oskarżonemu okres jego zatrzymania w sprawie w dniach od 17 do 18 marca 2015 roku; III. na podstawie art. 627 k.p.k. i art. 2 ust.2 w zw. z art. 2 ust 1 pkt 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.U. Nr 27, poz. 152) zasądza od oskarżonego koszty sądowe w sprawie w kwocie 535,82 złotych oraz wymierza mu 180 zł opłaty. Sygn. akt II K 237/15 UZASADNIENIE W toku postępowania ustalono następujący stan faktyczny: L. K. (1) w okresie 2015r. wynajmował apartament we W. przy ul. (...) . W budynku tym znajdowała się pralnia . Nie było, natomiast, możliwości posiadania pralki w mieszkaniu. Cykl prania kosztował 9 zł, zaś suszenie – 10 zł. Sprzęt w pralni w postaci pralki i suszarki należał do S. O. . (Dowód: wyjaśnienia oskarżonego – k. 81, zeznania świadka M. M. – k. 22, 111). W dniach: 6 marca 2015r., dwukrotnie 7 marca 2015r., dwukrotnie 16 marca 2015r. oraz 17 marca 2015 roku, L. K. (1) zabierał od pracownika ochrony klucz do pralni, twierdząc, że zamierza robić pranie i korzystać z suszarki. Następnie, przełamując zabezpieczenia, włamywał się do pralki i suszarki mieszczących się w pralni budynku przy ul. (...) , a następnie zabierał z nich znajdujące się tam pieniądze. (Dowód: wyjaśnienia oskarżonego – k. 32, 81, zeznania świadka M. M. – k. 2, 22 – 23, 111, zeznania świadka A. S. – k. 35- 36, 112, zapis monitoringu – k. 26, 113). W toku zarzucanych mu czynów oskarżony nie miał z przyczyn chorobowych zniesionej ani w stopniu znacznym ograniczonej zdolności do rozpoznania znaczenia czynów i pokierowania własnym postępowaniem. (Dowód: opinia sądowo – psychiatryczna – k. 87 – 89). Oskarżony L. K. (1) to trzydziestojednoletni bezdzietny, żonaty mężczyzna. L. K. (1) uzyskał wykształcenie wyższe i jest psychologiem. Osiąga dochód w kwocie 1200 – 1400 zł. Oskarżony – zgodnie z jego oświadczeniem- nie był leczony psychiatrycznie, neurologicznie ani odwykowo. Nie był też wcześniej karany sądownie. (Dowód: wyjaśnienia oskarżonego – k. 31, 80 – 81, K. – k. 37, dane osobopoznawcze – k. 38). W toku postępowania przygotowawczego oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i składał wyjaśnienia. Przed Sądem, natomiast, przyznał się częściowo. Powyższy stan faktyczny Sąd oparł na podstawie szczerych i bezstronnych zeznań pracownika ochrony - A. S. (2) (k. 35 – 36, 112 - 113), który dnia 17 marca 2015r. wydawał klucz do pralni L. K. . Jak zeznał świadek, jego zainteresowanie wzbudził fakt, że na monitoringu widoczne było, że L. K. manipulował przy wrzutniku pieniędzy do pralki, a przyniesione do prania rzeczy leżały na desce do prasowania. jak zeznał, kiedy poszedł zobaczyć, co się dzieje, L. K. odpowiedział, że czeka na zakończenie prania. Jednak po dokładnym przejrzeniu zapisu monitoringu wstecz, okazało się, że L. K. wyciągnął pieniądze z kasetki i chował je do spodni. Jak wskazał świadek, po zapoznaniu się z wcześniejszymi zapisami okazało się, że podobne sytuacje miały miejsce także we wcześniejszych dniach: 6, 7 i 16 marca. Jego relacje potwierdził administrator budynku – M. M. (2) (k. 2, 22 – 23, 111), który wskazał, że o zdarzeniu powiadomił go pracownik ochrony – A. S. (2) . Wskazał on jednocześnie, że kwota kradzieży z dnia 17 marca to 234 zł, w którym to zakresie jego zeznania uznano za niewiarygodne, gdyż, jak wynika z uznanych w tym zakresie za wiarygodne wyjaśnień oskarżonego, jego oświadczenie co do pochodzenia tej kwoty z kradzieży odnosiło się do posiadanego przez L. K. bilonu, którego ilość okazała się rozbieżna z przyjętą przez świadka metodą wyliczenia. Jak, bowiem, wskazał świadek, wyliczona przez niego kwota zabranego każdorazowo mienia wynika z liczby wejść do pralni, które są odnotowywane i uruchomień sprzętu. Jedno pranie – jak wskazywał M. M. - niezależnie od długości cyklu kosztuje 9 zł, a suszenie 10 zł. – Jeśli, zaś przyjąć, zgodnie z relacją świadka, że oskarżony dnia 16 marca wszedł do pralni o godz. 15.26 oraz o 16.37, zabierając za każdym razem kwotę 250 zł, to kwotę tę nie sposób uzyskać, jeśli pomiędzy wejściami oskarżonego do pralni upłynęła jedynie nieco ponad godzina. Nadto, świadek przyznał przed Sądem, że nie do końca pamiętał szczegóły sposobu obliczenia zabranych kwot. Ostatnia, zaś, zgodnie z jego twierdzeniem, została ustalona w oparciu o to, co L. K. zwrócił na Policji w dniu zatrzymania. Sąd nie czynił ustaleń w sprawie na podstawie zeznań pokrzywdzonego S. O. (k. 110), który nie potrafił wskazać rzeczywistej i bezpośredniej szkody odniesionej w wyniku działania oskarżonego. Dokonując rekonstrukcji stanu faktycznego w sprawie, jedynie częściowo posłużono się wyjaśnieniami oskarżonego. Dano im, bowiem, wiarę w przeważającej mierze tylko w zakresie pierwotnych wyjaśnień, jakie składał w toku postępowania przygotowawczego (k. 32), kiedy to przyznał się do dokonania zarzucanych mu kradzieży z włamaniem. Oskarżony zakwestionował jednak kwotę wymienioną w zarzutach, wskazując, iż dla niepoznaki nie wyciągał nigdy całej znajdującej się w pralce czy suszarce kwoty, a łącznie zabrał około 380 zł. Relacje te uznano za spontaniczne i szczere, odmiennie od tych składanych przed Sądem (k. 81), kiedy to zakwestionował popełnienie czynów w dniach 6 i 7 marca 2015r., zaś podpisanie jako zgodnych z prawdą wcześniejszych relacji tłumaczył zmęczeniem. Takie – nowe – wyjaśnienia są zdaniem sądu wyrazem przyjętej linii obrony oskarżonego i służyć mają poprawie jego sytuacji procesowej. – Są także sprzeczne z niekwestionowanym przez strony zapisem monitoringu (k. 26, 113). Nie wykorzystano jednak jego pierwotnych wyjaśnień co do kwoty , jaka – zdaniem oskarżonego – pochodziła z ostatniego włamania. W toku postępowania w sprawie Sąd wykorzystał sporządzoną w oparciu o dane pozyskane od oskarżonego oraz wskazania wiedzy fachowej opinię sądowo – psychiatryczną (k. 87 – 89), z której wynika, że w czasie zarzucanych mu czynów, L. K. (1) nie miał z przyczyn chorobowych zniesionej ani w stopniu znacznym ograniczonej zdolności do rozpoznania znaczenia czynów i pokierowania własnym postępowaniem. Posłużono się również niekwestionowanymi przez strony danymi o karalności oskarżonego (k. 37), jak też danymi osobopoznawczymi (k. 38). W toku postępowania w sprawie, Sąd wykorzystał też zapis monitoringu (k. 26, 113), którego nagranie potwierdziło relacje M. M. oraz A. S. . Wobec braku możliwości ustalenia dokładnych kwot zabranego mienia, nie wykorzystano protokołu przeszukania (k. 10 - 13), z którego wynika kwota bilonu posiadana w dniu 17 marca 2015r. Mając powyższe na względzie, Sąd uznał L. K. (1) za winnego tego, że działając w warunkach ciągu przestępstw, w dniu 17 marca 2015 roku we W. , włamał się do pralki i suszarki mieszczących się w pralni budynku przy ul. (...) , poprzez otwarcie ich w nieustalony sposób, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w nieustalonej kwocie na szkodę S. O. , jak tez tego, że w dniu 6 marca 2015 roku we W. , włamał się do pralki i suszarki mieszczących się w pralni budynku przy ul. (...) , poprzez otwarcie ich w nieustalony sposób, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w nieustalonej kwocie na szkodę S. O. ; w dniu 7 marca 2015 roku we W. , włamał się do pralki i suszarki mieszczących się w pralni budynku przy ul. (...) , poprzez otwarcie ich w nieustalony sposób, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w nieustalonej kwocie na szkodę S. O. , w dniu 7 marca 2015 roku we W. , włamał się do pralki i suszarki mieszczących się w pralni budynku przy ul. (...) , poprzez otwarcie ich w nieustalony sposób, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w nieustalonej kwocie na szkodę S. O. i tego, że w dniu 16 marca 2015 roku we W. , włamał się do pralki i suszarki mieszczących się w pralni budynku przy ul. (...) , poprzez otwarcie ich w nieustalony sposób, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w nieustalonej kwocie na szkodę S. O. , ponownie, w dniu 16 marca 2015 roku we W. , włamał się do pralki i suszarki mieszczących się w pralni budynku przy ul. (...) , poprzez otwarcie ich w nieustalony sposób, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w nieustalonej kwocie na szkodę S. O. . W świetle zgromadzonego, bowiem, materiału dowodowego, w szczególności uznanych za wiarygodne pierwotnych wyjaśnień oskarżonego składanych w sprawie, jak też zeznań świadków: M. M. i A. S. , jak też zapisu monitoringu, nie ulega wątpliwości, że L. K. (1) mocując się ze znajdującą się w pralni budynku przy ul. (...) we W. z pralką i suszarką w części gdzie znajdowały się w nich mechanizmy wrzutowe, sześciokrotnie – po otwarciu nich w nieustalony, niemniej jednak widoczny sposób, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia znajdujących się tam środków pieniężnych. Wartości jednak, zabranego mienia nie udało się ustalić, gdyż poza kwotą wykrytą przy oskarżonym podczas zatrzymania, a co do której również, zdaniem Sądu, nie ma pewności co do pochodzenia w całości z włamania, nie dokonano żadnej inwentaryzacji środków pozyskanych i wynikających z użytkowania pralki i suszarki w okresie działania L. K. (1) . Co więcej, uznano, że oskarżony zarzucanych mu czynów dopuścił się w krótkich, bo zaledwie kilkudniowych, odstępach czasu z wykorzystaniem takiej samej sposobności, w związku z czym, dopuścił się ich działając w warunkach ciągu przestępstw. Nadto, zwrócono również uwagę na fakt, iż okoliczności opisywanych powyżej czynów, w szczególności przedmiot zaboru, rodzaj pokonanych zabezpieczeń (zabezpieczenia pralki i suszarki) wskazują na to, iż oskarżony dopuścił się czynów, z których każdy powinien być zakwalifikowany jako przypadek mniejszej wagi. W związku z tym, oskarżonego uznano za winnego ciągu przestępstw z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 283 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. Mając to na względzie, L. K. (1) wymierzono karę 12 miesięcy ograniczenia wolności w postaci nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym, którą uznano za współmierną do stopnia winy oskarżonego, jak i do społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu. Na tą ostatnią składają się, bowiem, rodzaj i charakter naruszonego dobra, którym w niniejszym przypadku jest mienie, jak i sposób i okoliczności popełnienia czynu, a zatem fakt, iż oskarżony, który uzyskał wykształcenie wyższe, jest psychologiem, a zatem, osobą od której można oczekiwać spełnienia najwyższych kryteriów moralności i przestrzegania prawa, który swoim zachowaniem winien dawać przykład innym osobom. Wzięto też pod uwagę, że działał z zamiarem bezpośrednim: chciał się włamać, a następnie zabrać znajdujące się w pralce i suszarce mienie w postaci pieniędzy. Co więcej, Sąd zauważył, ze tak wymierzona kara spełni też cele prewencji indywidualnej, a zatem, przyczyni się do tego, że oskarżony nie popełni przestępstwa w przyszłości, jak i cele prewencji ogólnej, a zatem, da wyraz braku społecznego przyzwolenia na dokonywanie włamań i pozyskiwanie w ten sposób środków na własne cele, w oderwaniu od własnej sytuacji materialnej. W związku z faktem, że oskarżony był w sprawie pozbawiony wolności, Sad okres ten zaliczył na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności. Kosztami sądowymi, natomiast, jak i opłatą - obciążono oskarżonego, uznając, iż Pracując zarobkowo będzie w stanie on je pokryć bez uszczerbku dla niezbędnego swojego utrzymania.