II K 234/14

Sygn. akt II K 234/14 1 Ds. 200/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ dnia 11 czerwca 2014 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie w II Wydziale Karnym w składzie : Przewodniczący: SSR Krzysztof Bieńkowski Protokolant : sekr.sąd.Izabela Bartoszewicz Prokurator: - po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 09.05.2014r. i 06.06.2014r. sprawy 1) A. K. , syna L. i J. , ur. (...) w O. oskarżonego o to, że: I. w okresie od maja 2012 r. do 22 czerwca 2012 r. w O. przy ul. (...) w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem zabrał w celu przywłaszczenia, 17 sztuk grzejników o wartości 8160 zł, 8 sztuk nagrzewnic o wartości 12240 zł, lampy, przewody o wartości 8000 zł, pompy do pieca CO oraz automatykę do pieca CO o wartości 6000 zł, kadłub łodzi motorowej marki M. (...) wraz z wyposażeniem o wartości 40000 zł tj. mienia o łącznej wartości 74400 zł czym działał na szkodę B. W. tj. o czyn z art. 278 §1 kk w zw. z art. 12 kk II. w okresie od maja 2012 r. do 22 czerwca 2012 r. w O. przy ul. (...) w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem dokonał przywłaszczenia 1 kompletu kolumn głośnikowych (...) black o wartości 2171,34 zł, 5 kompletów kolumn głośnikowych K3 o wartości 9452,90 zł, dwóch kompletów kolumn głośnikowych (...) o wartości 1449,38 zł, 2 kompletów kolumn głośnikowych S 616 o wartości 749,72 zł, 2 kompletów kolumn głośnikowych V 9 s/c o wartości 344,26 zł, 10 sztuk stojaków AV o wartości 912,70 zł, 2 sztuk kolumn głośnikowych K6 o wartości 3772,48 zł, 3 sztuk wzmacniaczy (...) o wartości 1417,95 zł, 2 sztuk S. S. o wartości 880,10 zł, 8 sztuk wyciskarek do soków o wartości 10661,36 zł, 1 sztuki S. 608 MK o wartości 946,73 zł, 2 sztuk wzmacniaczy (...) 70 o wartości 3955,04 zł, 2 sztuk (...) o wartości 2509,92 zł, 3 sztuk regałów o wartości 1539,13 zł, 15 sztuk akwariów (...) o wartości 2945,40 zł, 1 sztuki akwarium (...) o wartości 469,79 zł, 13 sztuk termometrów o wartości 18,72 zł, 20 sztuk grzałek o wartości 222 zł, 38 sztuk drabin o wartości 10715,62 zł, 13 sztuk drabin o wartości 4076,28 zł tj. mienia o łącznej wartości 59210,82 zł, czym działał na szkodę spółki (...) . z. o. o z siedzibą w O. oraz belek materiałów o wartości 5000 zł, czym działał na szkodę spółki (...) .J. z siedzibą w O. tj. o czyn z art. 284 §1 kk w zw. z art. 12 kk ORZEKA: I. oskarżonego A. K. uniewinnia od popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów ; II. na podstawie art.632 ust.2 k.p.k. koszty procesu ponosi Skarb Państwa; Sygn. akt II K 234/14 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy ustalił, co następuje : O. A. K. oraz oskarżycielka posiłkowa B. W. do roku 2012 r. pozostawali w związku konkubenckim. Przez cały okres konkubinatu prowadzili wspólne gospodarstwo domowe oraz wspólnie prowadzili działalność gospodarczą. Wymienieni w ramach tej działalności zajmowali się prowadzeniem spółek (...) .J oraz B. Polska Sp. z o. o z siedzibą w O. . Przedmiotem działalności firmy (...) Sp. z o.o. było importowanie towarów z C. i sprzedaż tych towarów na terenie Polski. Natomiast spółka (...) .J zajmowała się produkcją mebli tapicerowanych i tapicerką jachtową. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w O. na ul. (...) były wynajmowane magazyny, w których znajdowały się rzeczy należące do w/w spółek oraz należące do wspólników. W jednym z magazynów był sprzęt elektroniczny, a w drugim magazynie to były pozostałe rzeczy, które należały do spółki (...) .J. oraz do stron postępowania. Po rozpadzie związku konkubenckiego oskarżony i pokrzywdzona wyprzedali majątek spółki różnym podmiotom , zaś oskarżony zabrał wyremontowaną i odnowioną łódź motorową marki M. (...) wraz z wyposażeniem. (dow : wyjaśni.osk.151-153, k.210v, zezn.śwd. P. F. (1) k.97v, zezn.śwd. W. F. (1) k.100v, k.213, zezn.śwd. R. R. k.186-187 , k.213v-214, faktury i inne dokumenty złożone przy zawiadomieniu o przestępstwie i przedłożone przez stronę k.8-25, k.42, k.47-60 , k.155-184) Przesłuchany w charakterze podejrzanego A. K. nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i wyjaśnił, że jacht M. F. zabrał z magazynu, gdyż należał do niego, a następnie go sprzedał. Wskazał także, iż, B. W. widziała ten jacht przed jego domem. Podał również, że innych rzeczy z magazynu nie zabierał. Opisał pokrótce działalność prowadzoną przez spółkę i podział obowiązków pomiędzy nim a pokrzywdzoną. Jak stwierdził podczas wymiany kłódek w drzwiach magazynu pokrzywdzona przekazała mu klucz od magazynu. Podkreślił , że sprzęt pozostały po działalności gospodarczej był sprzedawany bez faktur i dlatego brakuje go na stanie magazynowym i opisał przykłady takich transakcji. (dow : wyjaśni.osk.151-153) Na rozprawie oskarżony odmówił składania wyjaśnień i potwierdził odczytane wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego. (dow : wyjaśni.osk. k.210v) Sąd zważył , co następuje : W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego generalnie zasługują na wiarę. Ocena taka nie wynika jednak z przekonania o jakiejś wyjątkowej szczerości oskarżonego, ale raczej jest skutkiem braku wystarczających dowodów podważających jego twierdzenia i stanowi wyraz poszanowania zasady in dubio pro reo wyrażonej w art.5§2 k.p.k. Przypomnieć w tym miejscu należy wielokrotnie podnoszone w orzecznictwie poglądy , że : Sprawstwo czynu winno być dla sądu meriti bezsporne, a nie prawdopodobne, nawet gdy stopień tego prawdopodobieństwa jest duży. (Wyrok z dnia 2 kwietnia 2009 r. Sąd Najwyższy II KK 303/08) , Oraz Brak możliwości jednoznacznego ustalenia, w oparciu o dostępne i ujawnione dowody, stanu faktycznego to nic innego jak stan "niedających się usunąć wątpliwości", do których nie tylko może, ale musi mieć zastosowanie reguła określona w art. 5 § 2 k.p.k. Wydanie wyroku uniewinniającego jest konieczne nie tylko wówczas, gdy wykazano niewinność oskarżonego, lecz również wtedy, gdy nie udowodniono mu, że jest winny popełnienia zarzuconego mu przestępstwa. W tym ostatnim wypadku wystarczy zatem, że twierdzenia oskarżonego, negującego tezy aktu oskarżenia zostaną uprawdopodobnione. Co więcej, wyrok uniewinniający musi zapaść jednak również i w takiej sytuacji, gdy wykazywana przez oskarżonego teza jest wprawdzie nieuprawdopodobniona, ale też nie zdołano udowodnić mu sprawstwa i winy. (LEX nr 485030 – Postanowienie z dnia 18 grudnia 2008 r. Sąd Najwyższy V KK 267/08 LEX485030) Na wstępie rozważań o charakterze szczegółowym podnieść należy, że przy ocenie dowodów nie sposób abstrahować od niewątpliwie istniejącego konfliktu pomiędzy stronami. W sytuacji rozstania długoletnich partnerów naturalną reakcją jest żal i obwinianie drugiej strony, niestety co raz częściej w praktyce przybierających postać zawiadomień o popełnieniu przestępstwa i prób rozliczania za nieudany związek przy instrumentalnym wykorzystaniu organów ścigania. Sądowi jest z urzędu wiadome bowiem , że analogiczne zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa przywłaszczenia mienia złożył również oskarżony , wskazując jako sprawcę młodszą od niego o 34 lata ex konkubinę. Jak się wydaje prokurator miał świadomość tych okoliczności (k.76) , jednak do wystąpienia z aktem oskarżenia został niejako przymuszony decyzją o uchyleniu postanowienia o umorzeniu śledztwa (k.83). W realiach sprawy, zdaniem Sądu nie sposób opierać się na twierdzeniach pokrzywdzonej. W sytuacji konfliktu pomiędzy bezpośrednio zainteresowanymi szczególnie istotne jest bowiem potwierdzenie tez oskarżenia w dowodach o możliwie obiektywnym charakterze, a w sprawie niniejsze trudno uznać , że relacje pokrzywdzonej znajdują potwierdzenie w innych dowodach. Wymieniona stanowczo i konsekwentnie twierdziła, że po wymianie zamków oskarżony nie mógł mieć dostępu do magazynów , gdy tymczasem z relacji W. F. (2) (k.100v, k.213) i P. F. (1) (k.97v) wynika niezbicie , że oskarżony kluczami dysponował i co najmniej kilkukrotnie wywoził i przywoził różne rzeczy.(k.97v) Potwierdza legalny dostęp do magazynów, również przyznawana przez pokrzywdzoną okoliczność, że ani kłódki ani drzwi nie nosiły żadnych śladów włamania. Jest przy tym charakterystyczne , że świadkowie traktowali oboje wspólników jako uprawnionych do dysponowania mieniem zgromadzonym w magazynach , nie mieli informacji na temat jakichś stanowczych i wiążących ustaleń pomiędzy stronami w tym zakresie. Z całą pewnością z ich zeznań nie wynika , aby oskarżony był traktowany jako osoba nieuprawniona , bezprawnie ingerująca w zawartość magazynów i przywłaszczająca cudze mienie. ( zezn.śwd. W. F. (1) k.100v, k.213, zezn.śwd. R. R. k.186-187 , k.213v-214, zezn.śwd. P. F. (1) k.97v) Zdaniem Sądu relacje wymienionych świadków są szczególnie istotne , albowiem pochodzą od osób dla stron obcych , niezaangażowanych w konflikt, a oceniane przez pryzmat dyrektyw z art.7 k.p.k. jawią się jako spójne i logiczne, a tym samym wiarygodne. Stawia to , zdaniem Sądu pod istotnym znakiem zapytania rzeczywisty zakres porozumienia pomiędzy stronami odnośnie majątku spółek (...) i braku uprawnień po stronie oskarżonego co do dysponowania tym majątkiem, a już z pewnością nie stanowi dowodu na działania bezprawne oskarżonego. W świetle zasad doświadczenia życiowego i praktyki gospodarczej opisywane przez oskarżonego sprzedawanie poszczególnych , zbędnych już towarów okazyjnym kontrahentom bez dokumentowania tych transakcji w formie faktur jawi się jako prawdopodobne. W pewnym stopniu uprawdopodabniają taki sposób rozporządzenia tym majątkiem okoliczności opisywane przez świadka R. R. , który na podstawie wspólnego uzgodnienia „wziął sprzęt zamiast wynagrodzenia”. (k.213v) W ocenie Sądu nie można również traktować zabrania przez oskarżonego jachtu opisanego w pkt I zarzutów jako przywłaszczenia cudzego mienia. Z relacji świadków wynika bowiem jednoznacznie , że zakupiony kadłub łodzi a zabrany później jacht to w istocie dwie różne rzeczy. Oskarżony wszak wyremontował wspomniany kadłub , zamontował wyposażenie i diametralnie zwiększył swoim nakładem pracy wartość pierwotnego kadłuba, a bardzo symptomatyczna w kontekście zarzutu przywłaszczenia jest reakcja P. F. na stwierdzenie pokrzywdzonej „że ktoś ukradł łódkę” , że „przecież to p. K. wziął łódkę”. W ocenie Sądu zarówno to zdarzenie jak i pozostałe opisane w zarzutach aktu oskarżenia zachowania winny być rozważane wyłącznie przez pryzmat procedury cywilnej jako rozliczenia pomiędzy współwłaścicielami , roszczenia o zwrot nakładów a nie na drodze postępowania karnego. Zdaniem Sądu zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na przypisanie oskarżonemu popełnienia zarzucanych mu czynów i w związku z powyższym Sąd uniewinnił oskarżonego od zarzutów popełnienia przestępstwa.