II K 23/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy uniewinnił oskarżonego od zarzutu spowodowania śmierci pokrzywdzonego poprzez zepchnięcie go z rampy, uznając, że czyn ten nie został mu udowodniony.
Sąd Okręgowy w Elblągu rozpoznał sprawę przeciwko M. G., oskarżonemu o spowodowanie śmierci Ł. B. poprzez zepchnięcie go z rampy, co skutkowało ciężkimi obrażeniami i śmiercią. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, sąd na mocy art. 414 § 1 k.p.k. uniewinnił oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu. Kosztami procesu obciążono Skarb Państwa.
Sąd Okręgowy w Elblągu, II Wydział Karny, rozpoznał sprawę przeciwko M. G., oskarżonemu o czyn z art. 156 § 1 pkt 2 i § 3 k.k. Oskarżony miał w dniu 2 października 2010 r. w Ostródzie zepchnąć Ł. B. z betonowej rampy o wysokości 310 cm, co spowodowało jego upadek, uderzenie głową o podłoże i w konsekwencji śmierć w dniu 14 października 2010 r. Po przeprowadzeniu rozpraw w dniach od czerwca 2014 r. do marca 2015 r., sąd na mocy art. 414 § 1 k.p.k. uniewinnił oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu. Na mocy art. 632 pkt 2 k.p.k. koszty procesu w powyższym zakresie obciążono Skarb Państwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, oskarżony został uniewinniony od popełnienia zarzucanego mu czynu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że dowody przedstawione w sprawie nie pozwoliły na jednoznaczne stwierdzenie winy oskarżonego i popełnienia przez niego zarzucanego mu czynu. Brak było wystarczających dowodów, aby przypisać mu odpowiedzialność za śmierć pokrzywdzonego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uniewinnienie
Strona wygrywająca
M. G.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. G. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Ł. B. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
Przepisy (5)
Główne
k.p.k. art. 414 § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do uniewinnienia oskarżonego, gdy sąd nie stwierdzi popełnienia przez niego przestępstwa.
k.p.k. art. 632 § 2
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do obciążenia Skarbu Państwa kosztami procesu w przypadku uniewinnienia oskarżonego.
Pomocnicze
k.k. art. 156 § 1
Kodeks karny
Opisuje kwalifikację czynu jako spowodowanie ciężkich obrażeń ciała, które stanowiły chorobę realnie zagrażającą życiu.
k.k. art. 156 § 2
Kodeks karny
Opisuje kwalifikację czynu jako spowodowanie ciężkich obrażeń ciała, które stanowiły chorobę realnie zagrażającą życiu.
k.k. art. 156 § 3
Kodeks karny
Określa kwalifikację czynu jako spowodowanie śmierci pokrzywdzonego.
Skład orzekający
Władysław Kizyk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Orzeczenie to stanowi przykład zastosowania zasady domniemania niewinności i konieczności udowodnienia winy oskarżonego w postępowaniu karnym. Pokazuje, że brak wystarczających dowodów prowadzi do uniewinnienia."
Ograniczenia: Orzeczenie ma charakter indywidualny i dotyczy konkretnego stanu faktycznego. Nie ustanawia nowych zasad interpretacji prawa, a jedynie stosuje istniejące przepisy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy poważnego zarzutu spowodowania śmierci, jednak rozstrzygnięcie opiera się na braku dowodów, co czyni ją mniej interesującą z perspektywy analizy prawnej czy faktycznej.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt. II K 23/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 marca 2015 r. Sąd Okręgowy w Elblągu – II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSO Władysław Kizyk Protokolant: sekr. sąd. Małgorzata Lewandowska w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Ostródzie Magdaleny Friedrich po rozpoznaniu w dniach: 10.06.2014r., 12.06.2014r., 20.11.2014 r., 09.12.2014 r., 27.01.2015 r., 24.02.2015 r., 06.03.2015 r. sprawy: M. G. – syna S. i H. z d. M. urodzonego (...) w O. oskarżonego o to, że: w dniu 2 października 2010 r. w O. , woj. (...)- (...) na parkingu przy Hotelu (...) zepchnął Ł. B. z betonowej rampy o wysokości 310 cm, powodując jego upadek i uderzenie głową w betonowe podłoże w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci m. In. Rozległego urazu czaszkowo-mózgowego z ostrym krwiakiem podtwardówkowym mózgu i obrzękiem mózgu, które stanowiły chorobę realnie zagrażającą życiu, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 kk , następstwem czego była śmierć Ł. B. w dniu 14 października 2010 r. w Wojewódzkim Szpitalu (...) w O. t.j. o czyn z art. 156§1 pkt. 2 i §3 k.k. orzeka: I. na mocy art. 414 § 1 k.p.k. oskarżonego M. G. uniewinnia od popełnienia czynu jemu zarzuconego; II. na mocy art. 632 pkt. 2 k.p.k. kosztami procesu w powyższym zakresie obciąża Skarb Państwa.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI