II K 228/16

Sygn. akt: II K 228/16 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 listopada 2016 roku Sąd Rejonowy w Chełmnie Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący – SSR Jakub Wąwoźny Protokolant – sekr. sąd. B. M. przy udziale Prokuratora W. Preisa po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2016 roku sprawy A. S. urodzonego w dniu (...) w C. syna L. i W. z domu Z. skazanego prawomocnymi wyrokami: 1. Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 21 kwietnia 2015 roku w sprawie o sygn. akt II K (...) za czyn popełniony w okresie od grudnia 2013 r do lutego 2014 r. na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat tytułem próby; 2. Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 29 czerwca 2015 roku w sprawie o sygn. akt II K (...) za czyn popełniony w okresie od 10.2014 r do 14.01.2015r na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat tytułem próby w przedmiocie wydania wyroku łącznego orzeka: I. na podstawie art. 569 § 1 kpk , art. 85 kk , art. 86 § 1 kk i po zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone wobec A. S. następującymi wyrokami: - Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 21 kwietnia 2015 roku w sprawie o sygn. akt II K (...) ; - Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 29 czerwca 2015 roku w sprawie o sygn. akt II K (...) i w ich miejsce wymierza A. S. karę łączną 1 (jednego) roku i 2(dwóch) miesięcy pozbawienia wolności II. w pozostałym zakresie wyżej wymienione wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu; III. zasądza ze Skarbu Państwa /Sądu Rejonowego w Chełmnie/ kwotę 147,60 zł brutto na rzecz adwokata W. K. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu; IV. wydatkami poniesionymi w sprawie obciąża Skarb Państwa. II K 228/16 UZASADNIENIE Skazany A. S. został skazany prawomocnymi wyrokami: - Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 21 kwietnia 2015 roku w sprawie o sygn. akt II K (...) za czyny popełnione w okresie od grudnia 2013 roku do lutego 2014 roku, od kwietnia do 11 czerwca 2014 roku oraz w dniu 11 czerwca 2014 roku wypełniające znamiona przestępstwa z art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. , art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii oraz art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii na karę łączną 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania nad okres 3 (trzech) lat tytułem próby; - Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 29 czerwca 2015 roku w sprawie o sygn. akt II K (...) za czyn popełniony w okresie od października 2014 roku do 14 stycznia 2015 roku wypełniające znamiona przestępstwa z art. 278 § i § 5 k.k. na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 (dwóch) lat tytułem próby. Według treści art. 569 § 1 k.p.k. wydanie wyroku łącznego możliwe jest jedynie w tych przypadkach, gdy zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby prawomocnie skazanej różnymi wyrokami. Przesłanki, których równoczesne spełnienie pozwala na orzeczenie kary łącznej określa z kolei art. 85 k.k. Są nimi: - popełnienie przez oskarżonego co najmniej dwóch przestępstw, - popełnienie ich zanim zapadł pierwszy, choćby nieprawomocny, wyrok co do któregokolwiek z nich oraz - wymierzenie za nie kar tego samego rodzaju lub podlegających łączeniu. Orzekając karę łączną sąd bierze pod uwagę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa. Sąd wymierzając karę łączną kieruje się wskazówkami i granicami określonymi w art. 86 § 1 i 2 k.k. to jest w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak w przypadku kary łącznej grzywny 540 stawek dziennych grzywny i w przypadku kary łącznej pozbawienia wolności 15 lat pozbawienia wolności. W stosunku do skazanego oba wyroki zapadły przed dniem 1 lipca 2015 roku. Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 396), przepisów rozdziału IX ustawy Kodeks karny , w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Sąd wydając wyrok łączny w stosunku do skazanego zastosował – stosownie do treści art. 4 § 1 k.k. - przepisy Kodeksu karnego obowiązujące do dnia 30.06.2015 r. (tj. przed dniem wejścia w życie ustawy z 20 lutego 2015 r.), albowiem są one względniejsze dla sprawcy. Żaden z obecnie obowiązujących przepisów kodeksu karnego nie jest korzystniejszy dla skazanego. Skazany A. S. popełniał kolejne przestępstwa w następujących datach: 1. w sprawie o sygn. akt II K (...) w okresie od grudnia 2013 roku do lutego 2014 roku, od kwietnia do 11 czerwca 2014 roku oraz w dniu 11 czerwca 2014 roku wypełniające znamiona przestępstwa z art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. , art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii oraz art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii 2. w sprawie o sygn. akt II K (...) w okresie od października 2014 roku do 14 stycznia 2015 roku W przedmiotowej sprawie analiza akt poszczególnych postępowań zakończonych prawomocnie wobec skazanego oraz treści wydanych w ich toku wyroków skazujących doprowadziła Sąd do przekonania, iż warunki formalne ku temu, by zostać objęte wyrokiem łącznym spełniają przestępstwa, za które A. S. został skazany wyrokami Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 21 kwietnia 2015 roku w sprawie o sygn. akt II K (...) oraz Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 29 czerwca 2015 roku w sprawie o sygn. akt II K (...) Wydając wyrok łączny i rozważając wysokość kar łącznych Sąd oceniał przede wszystkim czy pomiędzy poszczególnymi czynami, za które wymierzono te kary istnieje ścisły związek podmiotowy, przedmiotowy lub czasowy, czy też związek ten jest dość odległy lub w ogóle go brak, a ponadto czy okoliczności, które zaistniały już po wydaniu poprzednich wyroków przemawiają za korzystnym lub niekorzystnym ukształtowaniem kary łącznej /wyrok SN z dn. 25.10.1983r. OSNKW 5-6/84 poz.65/. Analizując zbiegające się przestępstwa objęte w/w wyrokami zauważyć można, że były one skierowane przeciwko różnym dobrom chronionym tj. w pierwszym wypadku były to przestępstwa z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, zaś w drugim przeciwko mieniu. Między czynami popełnionymi przez skazanego zachodzi związek czasowy. Sposób działania skazanego był w każdym przypadku inny. Dodatkowo każdorazowo inne osoby zostały pokrzywdzone czynami skazanego. Zważywszy na okoliczności, tj. omówioną powyżej rozbieżność przedmiotową i zbieżność czasową, jak i na negatywne zachowanie skazanego po zapadnięciu pierwszego wyroku, nie było dostatecznych podstaw uzasadniających zastosowanie zasady pełnej kumulacji kar. W tej sytuacji Sąd zastosował zasadę pełnej absorpcji kar i orzekł karę łączną w rozmiarze 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności. Mając na uwadze pełną wiedzę o okolicznościach popełnienia poszczególnych przestępstw i postawie skazanego, a w szczególności o licznie wydanych wobec niego wyroków skazujących Sąd jest przekonany, że skazany nie zasługuje na warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności. Okoliczność ta pozwala ocenić postawę skazanego wielokrotnie popadającego w konflikty z prawem i nie potrafiącego wyciągnąć wniosków z poprzednich doświadczeń jako zdecydowanie negatywną. Jego resocjalizacja w warunkach wolnościowych nie przyniosła oczekiwanego rezultatu, a skoro okres przebywania na wolności skazany wykorzystał w celu popełniania kolejnych przestępstw konieczna stała się w stosunku do niego izolacja penitencjarna. Sąd orzekając w ten sposób miał na względzie nowe brzmienie art. 89 §1a k.k. , gdzie istnieje możliwość połączenia kar z warunkowym zawieszeniem ich wykonania i wymierzenie kary łącznej w formie bezwzględnej. W pozostałym zakresie połączone wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu. O kosztach obrony udzielonej skazanemu z urzędu przez adwokata W. K. orzeczono na podstawie § 17 pkt 5 z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z dnia 18 października 2016 r.). Mając na uwadze sytuację materialną skazanego wydatkami poniesionymi w sprawie obciążono Skarb Państwa. SSR – Jakub Wąwoźny C. , dnia 09.12.2016 roku