II K 2237/23

UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 2237/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. M. S. art. 286 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. M. S. w lipcu 2018 roku daty bliżej nieustalonej, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej jako wspólnik (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. doprowadził Ł. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 13.046,40 zł w ten sposób, że nie mając zamiaru wywiązania się z umowy i wprowadzając go w tym zakresie w błąd zawarł ustną umowę o świadczenie usług hotelarskich dla osób wykonującą pracę zleconą przez firmę (...) sp. z o.o. , nie regulując następnie należności finansowych wynikających z tej umowy. 1.Potwierdzenie przelewu, 2.Wydruki rozmów SMS-ów, 3.Zeznania Ł. S. , 4.Zeznania D. S. . 1.k.6, 2.k.11-14, 3.k.26v-28, 269v, 4.k.48v-49, 139-141, 256v-257. 2. M. S. ma (...) lat, wykształcenie średnie, bez zawodu. Jest żonaty, ma na utrzymaniu dwoje dzieci. Prowadzi własną działalność gospodarczą, z czego osiąga wynagrodzenie w wysokości (...) zł. Nie był leczony psychiatrycznie ani neurologicznie. Był karany. 1.Oświadczenie, 2.Informacja z K. . 1.k.224-224v, 2.k.247-249. 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1.OCena DOWOdów 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1. Zeznania Ł. S. Sąd dał wiarę zeznaniom pokrzywdzonego Ł. S. . Jego zeznania są spójne, logiczne i potwierdzone w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, w tym w wydrukach korespondencji SMS. Z uwagi na powyższe okoliczności, Sąd nie miał podstaw, by podważyć wiarygodność twierdzeń pokrzywdzonego. 1. Zeznania D. S. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka D. S. . Wprawdzie zeznaje w sposób chaotyczny i nie do końca konsekwentny, jednakże należy zauważyć, że na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie sposób jednoznacznie wykazać, że miał wiedzę o przestępczym działaniu jego brata. Co więcej również z zeznań Ł. S. wynika, że kontaktował się wyłącznie z oskarżonym. Co więcej postępowanie toczące się przeciwko D. S. o ten sam czyn zostało umorzone z uwagi na stwierdzenie braku znamion czynu zabronionego. Z powyższych względów, Sąd uznał zeznania D. S. za prawdziwe. 1-2. Zebrana w sprawie dokumentacja Dowody z dokumentów zostały sporządzone w przepisanej prawem formie przez uprawnione do tego organy w ramach posiadanych kompetencji. Nie były kwestionowane przez żadną ze stron niniejszego postępowania i tym samym stały się podstawą ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie. 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1. Wyjaśnienia oskarżonego M. S. Sąd odmówił wiarygodności wyjaśnieniom M. S. , który zaprzeczył swojemu sprawstwu i odmówił składania wyjaśnień. Podkreślić należy, iż powyższe stoi w rażącej sprzeczności ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, zwłaszcza z zeznaniami pokrzywdzonego Ł. S. i wydrukami korespondencji SMS między nimi. 1. Zeznania Y. P. Świadek nie miał wiedzy dotyczącej okoliczności niniejszej sprawy, zatem jego zeznania nie miały znaczenia dla ustalenia faktów w sprawie. 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I. M. S. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Reasumując, w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zarówno wina oskarżonego, jak i okoliczności popełnienia przez niego zarzucanego mu czynu nie budzą wątpliwości. Zebrane w sprawie dowody jednoznacznie wskazują, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona umyślnego występku z art. 286 § 1 k.k. Przestępstwo oszustwa z art. 286 § 1 k.k. penalizuje doprowadzenie innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Celem tego działania jest osiągnięcie korzyści majątkowej. Wprowadzenie w błąd oznacza, że sprawca swoimi podstępnymi zabiegami doprowadza inną osobę do mylnego wyobrażenia o rzeczywistym stanie rzeczy. Środkiem użytym do wprowadzenia w błąd może być słowo, pismo, fałszywe narzędzia, urządzenia techniczne itp. Rozporządzenie stanowi każdy akt powodujący zmianę w majątku osoby pokrzywdzonej, a więc zarówno akt o skutkach rzeczowych, jak i obligacyjnych. Transakcja taka musi być jednocześnie niekorzystna, co może polegać na poniesieniu rzeczywistego uszczerbku na majątku lub na przyjęciu zobowiązań majątkowych, przy czym powstanie szkody w mieniu nie jest koniecznym warunkiem do przyjęcia, że doszło do tak pojmowanego niekorzystnego rozporządzenia. Z brzmienia art. 286 § 1 k.k. wynika, że oszustwo jest przestępstwem umyślnym, zaliczanym do tzw. celowościowej odmiany przestępstw kierunkowych (dolus directus coloratus). Ustawa wymaga, aby zachowanie sprawcy było ukierunkowane na określony cel, którym w przypadku oszustwa jest osiągnięcie korzyści majątkowej poprzez wprowadzenie w błąd innej osoby. Istotne dla bytu występku oszustwa jest to, że sprawca musi mieć zamiar doprowadzenia innej osoby do niekorzystnego rozporządzania mieniem w chwili podjęcia określonych działań. Aby przypisać sprawcy popełnienie przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. konieczne jest zatem ustalenie spełnienia znamion strony podmiotowej czynu polegającej na tym, iż sprawca już w momencie zawarcia konkretnej umowy miał zamiar niewywiązania się z niej, doprowadzając przy tym kontrahenta umowy do niekorzystnego rozporządzenia mieniem za pomocą wprowadzenia go w błąd. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, Sąd nie ma wątpliwości, że oskarżony M. S. swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. W świetle okoliczności niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, iż w momencie zawarcia ustnej umowy dot. noclegów dla pracowników, miał zamiar doprowadzić pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Świadczy o tym m.in. fakt, iż taką umowę zawarł bez wiedzy i zgody swojego brata, który był prezesem zarządu spółki (...) sp. z o.o. Ponadto oskarżony na przestrzeni długiego okresu czasu nie uiścił żadnej kwoty z tego tytułu, a co więcej wielokrotnie zapewniał pokrzywdzonego Ł. S. , że wykonał już przelew bankowy tytułem wynagrodzenia za noclegi, pomimo tego, że nie było to zgodne z prawdą. Oczywiste zatem, że oskarżony obejmował świadomością i zamiarem całość przestępczego działania. Błąd, w jaki oskarżony wprowadził pokrzywdzonego był istotny, a w jego wyniku doszło do rozporządzenia mieniem, które było oczywiście dla niego niekorzystne. Oskarżony działał z zamiarem umyślnym kierunkowym osiągnięcia korzyści majątkowej i taką korzyść osiągnął. Kwota szkody wyrządzonej czynem oskarżonego wynosi 13 046,40 zł. ☐ 1.4. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 1.5. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 1.6. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 1.7. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. S. I. I. Na wstępie należy wskazać, iż Sąd wyrokował w niniejszej sprawie na podstawie przepisów obowiązujących do dnia 24 czerwca 2020 roku, gdyż były one względniejsze dla sprawcy. Na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. , wymierzono oskarżonemu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, uznając, iż jest ona adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu. Należy zauważyć, iż oskarżony są osobą dorosłą, w pełni dojrzałą. Doskonale zna obowiązujące normy prawne i konsekwencje ich nieprzestrzegania. Z pewnością zdawał sobie sprawę, że jego czyn spotka się z odpowiednią reakcją prawnokarną, a mimo to zdecydował się podjąć przestępcze zachowanie. Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności pozwalających wyłączyć winę lub odpowiedzialność karną oskarżonego. Sąd, wymierzając oskarżonemu karę, kierował się dyrektywami sędziowskiego wymiaru kary wskazanymi w art. 53 k.k. i uwzględnił wysokość szkody wyrządzonej przestępstwem. Ponadto, uwzględniono uprzednią karalność oskarżonego. Zdaniem Sądu wymierzona oskarżonemu kara uświadomi mu naganność jego postępowania i wpłynie na niego w sposób wychowawczy. Zmieni też postawę oskarżonego na przyszłość i wykształci u niego choćby minimalny szacunek dla cudzego mienia. Charakter popełnionego przez oskarżonego przestępstwa wskazuje bowiem, że takich wartości jest on pozbawiony. Na pewno kara tego rodzaju i w takim wymiarze spełni swe cele w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej. Reasumując, po uwzględnieniu właściwości i warunków osobistych oskarżonego oraz okoliczności popełnienia przestępstwa Sąd ocenił, że orzeczona kara, biorąc pod uwagę górne zagrożenie ustawowe (do 8 lat pozbawienia wolności) nie jest niewspółmiernie surowa. W ocenie Sądu jest karą sprawiedliwą i adekwatnie dolegliwą. M. S. II. I. Jednocześnie uwzględniając, że oskarżony w dacie czynu nie figurował jako osoba skazana na karę pozbawienia wolności, uznano, że wystarczające dla osiągnięcia celów kary, będzie warunkowe zawieszenie jej wykonania na okres próby 3 lat. M. S. III. II. Celem wzmocnienia oddziaływania wychowawczego na sprawcę, Sąd, na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k. zobowiązał oskarżonego do informowania Sądu o przebiegu okresu próby raz na 6 miesięcy na piśmie. M. S. IV. I. Z uwagi na charakter popełnionego czynu oraz celem wzmocnienia oddziaływania wychowawczego na sprawcę, Sąd na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz Ł. S. kwoty 13 046,40 zł. 1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności V. Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. J. kwotę 1239,84 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu. VI. Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego Ł. S. kwotę 1176 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego. VII. Uwzględniając warunki osobiste i majątkowe oskarżonego, w tym fakt, iż odbywa on karę pozbawienia wolności, na podstawie art. 624 § 1 k.k. zwolniono go od ponoszenia kosztów sądowych, wydatkami obciążając Skarb Państwa. 1.1Podpis SSR Karolina Romaniuk