II K 221/24

Sygn. akt II K 221/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 października 2024 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Protokolant: Oskarżyciel sędzia Tomasz Hausman stażysta Agata Troczyńska --- po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2024 r. sprawy K. S. s. K. i M. z d. J. , ur. (...) PESEL: (...) oskarżonego o to, że: 1. W okresie od dnia 04 grudnia 2023 r. do dnia 05 lutego 2024 r. w miejscowości B. na ulicy (...) w celu dokuczenia złośliwie niepokoił M. Ś. (1) , W. Ś. (1) oraz S. Ś. (1) poprzez pozostawienie otwartej bramy posesji, demontaż i zastawienie bramy posesji, parkowanie własnego pojazdu mechanicznego przed drzwiami posesji pokrzywdzonych, przestawianie pojemników na odpady komunalne przy posesji pokrzywdzonych raz poprzez przemieszczanie się w podanym czasie w miejscowości B. i w G. własnym pojazdem mechanicznym za pojazdem, którym przemieszczają się pokrzywdzeni tj. o czyn z art. 107 kw 2. W okresie od dnia 04 grudnia 2023 r. do dnia 05 lutego 2024 r. w miejscowości B. na ulicy (...) na terenie posesji (...) zakłócał porządek oraz spokój M. Ś. (1) , W. Ś. (1) i S. Ś. (1) , poprzez krzyki, awanturowanie się używanie słów nieprzyzwoitych tj. o czyn z art. 51 §1 kw 3. W dniach 07 grudnia 2023 r. około godz. 08:04 i 23 grudnia 2023 r. około godz. 12:29 w miejscowości B. na ulicy (...) na terenie posesji nr (...) dokonał uszkodzenia lampek ogrodowych poprzez rzucenie w nie przedmiotami co spowodowało stratę w łącznej kwocie 99,98 zł na szkodę M. Ś. (1) i W. Ś. (1) , tj. o czyn z art. 124 §1 kw orzekł: 1. Obwinionego K. S. uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów zabronionych, tj. wykroczenia z art. 107 kw, art. 51 § 1 kw, art. 124 § 1 kw i za to, na podstawie art. 124 § 1 kw w zw. z art. 9 § 1 kw wymierza mu karę 1 (jednego) miesiąca ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin. 2. Na podstawie art. 124 § 4 kw orzeka wobec obwinionego obowiązek zapłaty na rzecz pokrzywdzonych uprawnionych solidarnie kwoty 99,98 zł (dziewięćdziesiąt dziewięć złotych dziewięćdziesiąt osiem groszy) tytułem zwrotu równowartości wyrządzonej szkody; 3. Zasądza od obwinionego na rzecz każdego z oskarżycieli posiłkowych kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt ) tytułem poniesionych kosztów zastępstwa procesowego. 4. Zwalnia obwinionego od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, a powstałymi wydatkami obciąża Skarb Państwa. II W 221/24 UZASADNIENIE Obwiniony K. S. mieszka przy ul. (...) w B. pod G. . Jego sąsiadami są W. Ś. (1) , M. Ś. (1) i S. Ś. (1) mieszkający pod adresem O. 99a. Między sąsiadami istnieje konflikt dotyczący drogi dojazdowej do obu posesji. W sądzie toczy się sprawa o zniesienie współwłasności drogi. Obwiniony kwestionuje zasadność postawienia przez rodzinę Ś. bramy na tejże drodze. W związku z tym K. S. w okresie od 4 grudnia 2023r. do 5 lutego 2024r. wielokrotnie pozostawiał bramę otwartą lub ją celowo otwierał nie mając ku temu powodu np. aby wyjechać lub wjechać na swoją posesję. Obwiniony również demontował bramę wystawiając ją z prowadnic. Obwiniony pomimo, że nie miał takiej potrzeby parkował samochód pod drzwiami domu pokrzywdzonych. K. S. przestawiał pojemniki na odpady w dniach, gdy nie było wyznaczonej dnia na odbiór przez służby komunalne. Przestawianie pojemników łączyło się z dużym hałasem. Obwiniony ze swojego domu obserwował pokrzywdzonych i gdy widział, że ci jadą gdzieś samochodem jechał za nimi. Potrafił też zawrócić za pokrzywdzonymi, gdy widział, że jadą z naprzeciwka. W powyższym okresie obwiniony wielokrotnie wszczynał awantury w miejscu zamieszkania tj. przy ul. (...) w B. , w trakcie, których krzyczał i używał słów nieprzyzwoitych. W dniach 7 grudnia 2023r. i 23 grudnia 2023r. obwiniony K. S. rzucał różnymi przedmiotami w lampki ogrodowe należące do W. i M. Ś. (1) w wyniku czego zostały one uszkodzone. Po zachowaniu obwinionego nie nadawały się już do użytku. Wartość lampek to 99.98 zł. (dowód: zeznania - J. Ś. - k.185v-186, 59-61; W. Ś. – k.186, 48-49, 64-65; M. Ś. – k.42-43 i S. Ś. – k.55-56; Kopie dokumentów i fotografie – k.21-27, 66, 73-75, 100-101, 112-120; notatka służbowa – k.33; kopie notatników – k.46; akta sprawy Prok. Rej. w G. – (...) -4.Ds.91.2024). Obwiniony K. S. nie przyznał się do zarzucanych mu czynów i wyjaśnił, że w kwestii drogi toczy się spór, a na postawienie bramy się nie zgodził. Zaprzeczył, aby jego zachowania wynikały ze złośliwości. Dodał, że nie zakłócał porządku państwu Ś. i nie przypomina sobie uszkodzenia lampek. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego uznając je za wykrętne i skierowane wyłącznie na obronę. Są one nielogiczne i sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego. Pozostają one w sprzeczności z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, a przede wszystkim zeznaniami pokrzywdzonych i świadka J. Ś. (2) . Sąd dał wiarę tym zeznaniom, albowiem są spójne, logiczne i potwierdzone dowodami nieosobowymi. Sąd wziął pod uwagę okoliczność, że świadkowie pozostają w konflikcie z obwinionym to jednak uznał, że nie miało to wpływu na wiarygodność świadków. Również pozostałe dowody wskazane w stanie faktycznym nie budzą wątpliwości Sądu co do wiarygodności i autentyczności. W świetle powyższego wina obwinionego nie budzi wątpliwości, a czyny mu zarzucane wyczerpują znamiona wykroczeń z art.: - 107 kw – zdaniem Sądu wszystkie zachowania obwinionego, wbrew jego twierdzeniom wynikały z czystej złośliwości i chęci dokuczenia pokrzywdzonym. Co więcej obwiniony doprowadził swoim zachowanie do konieczności podjęcia leczenia psychiatrycznego przez W. Ś. (1) , a przy jednym ze zdarzeń musiała tenże korzystać z pomocy pogotowia ratunkowego. Niewątpliwie zachowania obwinionego opisane w stanie faktycznym wyczerpują pojęcie dokuczenia i złośliwego niepokojenia. - 51§1 kw – awanturując się w miejscu zamieszkania, krzycząc i wypowiadając słowa wulgarne obwiniony zakłócał pokrzywdzonym spokój i wyczerpał znamiona tegoż czynu. - 124§1 kw – obwiniony dokonał zniszczenia przedmiotów materialnych o wartości nie wyższej niż 800 zł. Zdaniem Sądu kara ograniczenia wolności wymierzona obwinionemu jest adekwatna do stopnia winy, społecznej szkodliwości czynów oraz bierze pod uwagę cele wychowawcze i zapobiegawcze, które ma osiągnąć w stosunku do obwinionego. Ponieważ szkoda wyrządzona przez obwinionego czynem z art. 124§1 kk nie została naprawiona Sąd nałożył na obwinionego taki obowiązek. O kosztach orzeczono na podstawie art. 121§1 kpw w zw. z art. 624§1 kpk .