II K 21/18

Sąd Rejonowy w Nidzicy umorzył postępowanie karne z oskarżenia prywatnego przeciwko A. Z., oskarżonemu o przestępstwo zniesławienia (art. 212 § 1 kk). Oskarżycielka prywatna J. Z. zarzuciła A. Z., że w dniu 25 stycznia 2017 roku, składając zeznania jako świadek przed Sądem Okręgowym w O., pomówił ją o to, że „w życiu żadnej pracy zarobkowej nie prowadziła, posiadała mężczyzn, którzy ją utrzymywali”. Sąd uznał, że nie jest dopuszczalna merytoryczna ocena zarzutów, ponieważ w sprawie zachodzi negatywna przesłanka procesowa określona w art. 17 § 1 pkt 9 kpk, czyli brak skargi uprawnionego oskarżyciela. Sąd wskazał, że czyn przypisany oskarżonemu, popełniony w trakcie składania zeznań świadka przed organem powołanym do orzekania w sprawach o przestępstwo, należałoby rozważyć także przez pryzmat realizacji znamion przestępstwa z art. 233 kk (fałszywe zeznania). Zgodnie z teorią jedności czynu (art. 11 kk), ten sam czyn może stanowić tylko jedno przestępstwo. Ponieważ przestępstwo fałszywych zeznań jest ścigane z oskarżenia publicznego, a jedynym podmiotem uprawnionym do wystąpienia ze skargą procesową jest prokurator, postępowanie w tej sprawie nie mogło toczyć się z oskarżenia prywatnego. Sąd podkreślił, że wniesienie aktu oskarżenia przez pokrzywdzonego w sytuacji, gdy z opisu czynu wynika, że stanowi on przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego, powoduje brak skargi uprawnionego oskarżyciela. W związku z umorzeniem postępowania, na podstawie art. 632 pkt 1 kpk, Sąd obciążył kosztami procesu oskarżycielkę prywatną J. Z.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający