II K 1930/23
Podsumowanie
Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach skazał M. M. za przestępstwo skarbowe polegające na zaniżeniu podstawy opodatkowania podatku dochodowego od osób fizycznych za 2016 rok, wymierzając karę grzywny.
Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach rozpoznał sprawę z oskarżenia Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego przeciwko M. M., oskarżonemu o podanie nieprawdy w zeznaniu PIT-36L za 2016 rok poprzez zaniżenie podstawy opodatkowania o 964.412,00 zł, co skutkowało uszczupleniem podatku o 181.007,00 zł. Oskarżony został uznany za winnego popełnienia przestępstwa skarbowego z art. 56 § 2 kks i skazany na karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 80 zł każda.
Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach, Wydział II Karny, wydał wyrok w sprawie sygn. akt II K 1930/23, w której oskarżony M. M. został uznany za winnego popełnienia przestępstwa skarbowego z art. 56 § 2 kks. Oskarżonemu zarzucono, że działając jako podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych, podał nieprawdę w złożonym zeznaniu PIT-36L za 2016 rok, zaniżając podstawę opodatkowania o 964.412,00 zł, czym uszczuplił podatek o kwotę 181.007,00 zł. Sąd ustalił, że oskarżony prowadził działalność gospodarczą, a w wyniku pożaru w jego siedzibie w dniu 28.10.2016 r. spłonęła dokumentacja księgowa. Oskarżony złożył zeznanie podatkowe za rok 2016, zawierające dane tylko za okres od października do grudnia 2016 r., nie informując o tym organu podatkowego. W toku kontroli podatkowej ustalono zobowiązanie podatkowe w wysokości 181.007,00 zł. Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za częściowo prawdziwe, wskazując, że nie podjął on wystarczających działań w celu odtworzenia dokumentacji, a jego zeznania były sprzeczne z zeznaniami księgowej. Sąd wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na 80 zł, biorąc pod uwagę społeczną szkodliwość czynu, stopień zawinienia oraz uprzednią niekaralność oskarżonego. Zasądzono również od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę i wydatki.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, zaniżenie podstawy opodatkowania stanowi przestępstwo skarbowe z art. 56 § 2 kks, nawet jeśli było spowodowane utratą dokumentacji w wyniku pożaru, jeśli oskarżony nie podjął wystarczających działań w celu odtworzenia dokumentacji lub poinformowania organu podatkowego o sytuacji.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim, zaniżając podstawę opodatkowania i nie informując o tym organu podatkowego. Mimo utraty dokumentacji, oskarżony nie podjął wystarczających kroków do jej odtworzenia ani nie poinformował urzędu o niekompletności zeznania, co wskazuje na celowe działanie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazanie
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. L. | organ_państwowy | przedstawiciel oskarżyciela |
| M. M. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (14)
Główne
kks art. 56 § 2
Kodeks karny skarbowy
kks art. 23 § 1
Kodeks karny skarbowy
kks art. 56 § 1
Kodeks karny skarbowy
kks art. 53 § 14
Kodeks karny skarbowy
Pomocnicze
u.p.d.o.f. art. 11
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
u.p.d.o.f. art. 14
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
u.p.d.o.f. art. 22
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
kks art. 3 § 1
Kodeks karny skarbowy
Ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 3 § 1
kpk art. 627
Kodeks postępowania karnego
kks art. 113 § 1
Kodeks karny skarbowy
kpk art. 343
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 343a
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 387
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Oskarżony złożył zeznanie podatkowe zawierające dane tylko za część roku podatkowego, nie informując o tym organu podatkowego. Oskarżony nie podjął wystarczających działań w celu odtworzenia utraconej dokumentacji księgowej. Zaniżenie podstawy opodatkowania o kwotę 964.412,00 zł skutkowało uszczupleniem podatku o 181.007,00 zł.
Odrzucone argumenty
Oskarżony twierdził, że starał się pozyskać dokumenty, ale mu się nie udało. Oskarżony był w szoku po pożarze i dlatego nie złożył informacji o nim do urzędu.
Godne uwagi sformułowania
podanie nieprawdy w złożonym zeznaniu PIT-36L za 2016r., w taki sposób, że zaniżył podstawę opodatkowania o 964.412,00 zł, czym uszczuplił podatek w kwocie: 181.007,00 zł. Decyzją oskarżonego zeznanie podatkowe zostało sporządzone tylko na podstawie tych dokumentów, które na chwilę sporządzania tego zeznania znajdowały się w posiadaniu oskarżonego.
Skład orzekający
Barbara Ottlik
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przestępstw skarbowych w kontekście utraty dokumentacji księgowej i odpowiedzialności podatnika."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego (pożar, zaniżenie podatku) i może być mniej przydatna w sprawach o innym charakterze.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest prawidłowe rozliczanie podatków i jakie mogą być konsekwencje zaniedbań, nawet w przypadku zdarzeń losowych. Pokazuje również rolę urzędu skarbowego w kontroli i dochodzeniu należności.
“Pożar dokumentów nie usprawiedliwia zaniżenia podatku – sąd wymierzył karę grzywny.”
Dane finansowe
WPS: 964 412 PLN
uszczuplenie podatku: 181 007 PLN
Sektor
finanse
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II K 1930/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 lipca 2024r. Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górach, Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący - sędzia Barbara Ottlik Protokolant - Alina Surmicka przy udziale oskarżyciela - przedstawiciela Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K. - M. L. po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 16.04.2024r., 3.06.2024r. i 16.07.2024r. sprawy z oskarżenia Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K. przeciwko M. M. synowi J. i I. z domu B. , ur. (...) w P. oskarżonemu o to, że: działając w P. , gdzie będąc podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, podał nieprawdę w złożonym w dniu 29.04.2017r. zeznaniu PIT-36L za 2016r., w taki sposób, że zaniżył podstawę opodatkowania o 964.412,00 zł, czym uszczuplił podatek w kwocie: 181.007,00 zł. Czyn ten stanowi naruszenie art. 11, art. 14, art. 22 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (jedn. tekst Dz. U. z 2012r. poz. 361, Dz. U. z 2016r. poz. 2032), tj. o przestępstwo skarbowe z art. 56 § 2 kks 1. oskarżonego M. M. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej, wyczerpującego znamiona przestępstwa skarbowego z art. 56 § 2 kks i za to na mocy art. 56 § 2 kks w zw. z art. 23 § 1 i 3 kks wymierza mu karę grzywny w wysokości 100 (sto) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 80 (osiemdziesiąt) złotych; 2. na mocy art. 627 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 800 zł (osiemset złotych) tytułem opłaty i kwotę 1.146,01 zł (tysiąc sto czterdzieści sześć złotych, 01/100) tytułem wydatków. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 1930/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1 M. M. Art. 56 § 2 kks Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Nr M. M. od dnia 1.04.2005. prowadził jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo (...) z siedzibą w P. . Przedmiotem działania firmy w przeważającym zakresie jest sprzedaż hurtowa paliw i produktów pochodnych. W dniu 28.10.2016 roku miał miejsce pożar w siedzibie jego firmy, podczas którego spłonęła dokumentacja związana z prowadzoną przez niego działalnością. W dniu 29.04.2017r. oskarżony złożył zeznanie podatkowe PIT 36L za rok 2016, w którym zawarł dane wyłącznie za okres od października (nie całego) do grudnia 2016r., zaniżając podstawę opodatkowania o 964.412,00 zł, czym uszczuplił podatek na kwotę 181.007,00 zł. W dniu 8.07.2019r. rozpoczęła się kontrola firmy oskarżonego w zakresie prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2015r. (upoważnienie do kontroli k. 168) Dopiero w toku tej kontroli w dniu 16.07.2019r. M. M. wystosował oświadczenie (k. 169) adresowane do Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. , w którym poinformował o pożarze w siedzibie jego firmy w dniu 28.10.2016r. i całkowitym zniszczeniu dokumentacji księgowej za okres od stycznia 2010 do września 2016r. oraz częściowo za październik 2016r. W ww. oświadczeniu podał także, że nie ma możliwości odczytu danych z systemu komputerowego. Pismem z 16.07.2019r. oskarżony został wezwany przez Naczelnika Urzędu Skarbowego do odtworzenia i okazania w terminie 30 dni dokumentacji księgowej, wymienionej w piśmie (k. 170-171). Oskarżony pismem z 14.08.2019r. (k. 172) poprosił o przedłużenie terminu do złożenia pozostałej dokumentacji o dwa miesiące, podając, że po otrzymaniu pierwszego pisma podjął działania zmierzające do odtworzenia dokumentacji, w tym celu skierował pisma do swoich kontrahentów o nadesłanie duplikatów dokumentów. Termin ten na prośbę oskarżonego wydłużono (k. 173), po czym oskarżony pismem z 15.10.2019r. (k. 174) ponownie poprosił o jego wydłużenie, jednak tym razem Naczelnik US w P. postanowił odmówić przedłużenia terminu (k. 175). W wyniku kontroli podatkowej w zakresie prawidłowości rozliczeń z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych PIT 36L za 2016 rok, rozpoczętej w lutym 2021r., w dniu 11.03.2022r. (k. 116 – 149) zapadła decyzja określająca wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2016 - podatek do zapłaty określono na 181.007,00 zł (k. 144 odwr.). Pełnomocnik oskarżonego złożył odwołanie od ww. decyzji (k. 189). Do chwili wydania wyroku w niniejszej sprawie nie uzyskano informacji, czy decyzja stała się ostateczna. wyjaśnienia oskarżonego k. 196-197 zeznania B. C. (1) k.113, 206-207, 341 Zeznania M. T. k. 266, 331 Zeznania świadka J. S. k. 324-326 Deklaracja podatkowa dot. podatku dochodowego za 2016r. z 29.04.2017r. k. 89 Decyzja określająca wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym os osób fizycznych za 2016 k. 116-149 Umowa o prowadzenie księgi rachunkowej zawarta przez oskarżonego z B. C. k. 210-214 Decyzja Izby Skarbowej k. 237-264 Protokół kontroli rozpoczętej 24.02.2021r. k. 4 – 48 wraz z analizą - k.49-88 Dokumentacja dotycząca pożaru 150-167 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1 M. M. j. w. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty OCENA DOWODÓW Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu wyjaśnienia oskarżonego W toku postępowania przygotowawczego oskarżony odmówił składania wyjaśnień (k. 105). Na rozprawie w dniu 7.06.2022r. (k. 196-197) przyznał, że za rok 2016r. rozliczył się tylko za 3 miesiące, ponieważ nie udało mu się pozyskać żadnych dokumentów za pozostałe miesiące. Natomiast ustalony przez Urząd Skarbowy podatek oskarżony uznał za zawyżony. Podał także, że umknęło mu, aby złożyć do Urzędu Skarbowego informację o pożarze. W tamtym czasie był jeszcze w szoku - na skutek pożaru stracił praktycznie cały swój majątek. Te wyjaśnienia oceniono jako jedynie częściowo prawdziwe. Oskarżony przyznał, że zadeklarował dochody i wydatki tylko za 3 miesiące roku 2016r., nie informując jednocześnie organu podatkowego, że jego zeznanie podatkowe dotyczy jedynie części roku podatkowego, co znajduje oparcie w pozostałym zgromadzonym materiale dowodowym i co w związku z tym należało uznać za prawdę. Natomiast nie sposób uznać za prawdziwych tych jego wyjaśnień, gdzie twierdzi, że starał się pozyskać dokumenty świadczące o uzyskanych dochodach i poniesionych kosztach za pozostałe miesiące, ale mu się to nie udało. Jego wyjaśnieniom w tym zakresie przeczą konsekwentne zeznania księgowej B. C. (1) , która nie tylko stwierdziła, że oskarżony nie zlecał jej poszukiwania dokumentów dotyczących miesięcy od stycznia do września, ale wręcz zeznała, że wolą oskarżonego było zadeklarowanie dochodów i wydatków jedynie za 3 miesiące od października do grudnia. Nadto o tym, że ta część wyjaśnień oskarżonego jest nieprawdziwa i stanowi jedynie przyjętą przez niego linię obrony, świadczy podstawowe doświadczenie życiowe. Oskarżony mógł w łatwy sposób uzyskać choćby dokumenty z ZUS czy historię rachunków bankowych, na których widać wpływy i wydatki. Listą kontrahentów dysponowała księgowa, która udostępniła ją niezwłocznie na żądanie organu podatkowego w toku kontroli. M. M. mógł też, w razie trudności z odzyskaniem części dokumentów do dnia upływu terminu złożenia deklaracji, poinformować Urząd, że deklaracja, z uwagi na wypadek losowy w postaci pożaru w siedzibie firmy, nie jest oparta na całości dokumentacji i wymaga uzupełnienia, korekty, jednak tego nie zrobił. Całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wskazuje na to, że zachowanie oskarżonego było ukierunkowane na zaniżenie podstawy opodatkowania. Uznano zatem bez żadnych wątpliwości, że dopuścił się zarzuconego mu przestępstwa z zamiarem bezpośrednim. zeznania świadka B. C. (3) Świadek prowadzi biuro (...) i prowadziła dokumentację rachunkową na zlecenie oskarżonego. Świadek zeznała, że kwoty wykazane przez oskarżonego w (...) nie obejmują całego roku 2016, tylko jego część od października do grudnia, na podstawie dokumentacji, którą udało się odzyskać oraz na podstawie dokumentacji bieżącej. Wg wiedzy świadka oskarżony nie poczynił żadnych kroków w celu uzyskania utraconej w pożarze dokumentacji. Deklaracja PIT-36L została sporządzona na podstawie dokumentów przedstawionych księgowej przez oskarżonego. B. C. (1) zeznała, że jest świadoma tego, że dokumentację można odzyskać, np. historię rachunku z banku, inne dokumenty z urzędów, jednak, jak zeznała: „Decyzją oskarżonego zeznanie podatkowe zostało sporządzone tylko na podstawie tych dokumentów, które na chwilę sporządzania tego zeznania znajdowały się w posiadaniu oskarżonego.” (k. 324). Świadek dodała, że pamięta, że M. M. kontaktował się z kimś, kto mu podpowiadał w tej sprawie i następnie oskarżony poprosił świadka, żeby to zeznanie sporządzić tylko na podstawie tych miesięcy po pożarze. Zeznania tego świadka w zakresie przedstawianych przez nią okoliczności faktycznych uznano za prawdziwe, są spójne, logiczne i konsekwente, znajdują oparcie w pozostałym zgromadzonym materiale dowodowym. zeznania świadka M. T. Świadek, pracownik Urzędu Skarbowego w P. , opisała przebieg czynność kontrolnych w firmie oskarżonego. Zeznała, że oskarżony dopiero w toku kontroli podatkowej w lipcu 2019r. zgłosił urzędnikom fakt pożaru, jaki miał miejsce w 2016r. W toku prowadzonej kontroli urzędnicy uzyskali dokumentację za cały rok podatkowy, dane kontrahentów oskarżonego uzyskali od jego księgowej. Nadto Urząd Skarbowy występował o niezbędną dokumentację dotyczącą wpływów i wydatków oskarżonego do banków, ZUS-u, Urzędu Miasta. Świadek informacje w sprawie powzięła jedynie na podstawie prowadzonych czynności urzędowych, nie ustalono żadnych powodów, aby mogła zeznawać nieprawdę. zeznania świadka J. S. Świadek również jest pracownikiem Urzędu Skarbowego w P. i prowadził kontrolę podatkową w firmie oskarżonego w zakresie podatku dochodowego. J. S. opisał przebieg kontroli (który nota bene jest bardzo szczegółowo opisany w znajdującym się w aktach sprawy protokole kontroli). Podobnie jak świadek L. - T. , J. S. , jako że informacje w sprawie powziął wyłącznie z racji wykonywanych czynności służbowych, a jego zeznania korespondują z pozostałym materiałem dowodowym, w szczególności w postaci protokołu kontroli, uznano za prawdziwe, dlatego też stały się podstawą ustaleń faktycznych w sprawie. Dokumenty dołączone do akt sprawy Zostały sporządzone przez uprawnione organy, w ramach ich kompetencji. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu 1 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony x 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 j. w. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Art. 56 § 1 kks stanowi: Podatnik, który składając organowi podatkowemu, innemu uprawnionemu organowi lub płatnikowi deklarację lub oświadczenie, podaje nieprawdę lub zataja prawdę albo nie dopełnia obowiązku zawiadomienia o zmianie objętych nimi danych, przez co naraża podatek na uszczuplenie, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności, albo obu tym karom łącznie. Zgodnie z § 2 tego artykułu jeżeli kwota podatku narażonego na uszczuplenie jest małej wartości, sprawca czynu zabronionego określonego w § 1 podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych. Przestępstwo to może być popełnione jedynie umyślnie. M. M. z pełną świadomością, że jego deklaracja podatkowa z 29.04.2017r. dotycząca podatku dochodowego od osób fizycznych zawiera dane o przychodach i wydatkach jedynie za trzy ostatnie miesiące roku 2016r., nie poinformował o tym Urzędu Skarbowego, i dane te przedstawił jako dotyczące całego roku podatkowego 2016. Dane te stanowiły podstawę ustalenia wysokości podatku. Doprowadziło to do zaniżenia podstawy opodatkowania o 964.412,00 zł oraz uszczuplenia podatku o kwotę 181.007,00 zł. Zgodnie z art. 53 § 14 kks mała wartość jest to wartość, która w czasie popełnienia czynu zabronionego nie przekracza dwustukrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia. Minimalne wynagrodzenie w 2017r. wynosiło 2.000 zł, a jego dwustukrotność to 400.000 zł. Zatem czyn oskarżonego wyczerpuje znamiona przestępstwa skarbowego z art. 56 § 2 kks . ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☒ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności j. w. 1 1 Uznano, że kara 100 stawek dziennych po 80 zł każda stawka będzie odpowiednia do społecznej szkodliwości popełnionego czynu oraz do stopnia zawinienia. Okolicznością łagodzącą jest uprzednia niekaralność oskarżonego (k. 306). Kara ta powinna spełnić swe wymogi wychowawcze i zapobiegawcze, będzie dla oskarżonego odpowiednią odpłatą za popełnione przestępstwo skarbowe. Zgodnie z art. 23 § 1 kks wymierzając karę grzywny, sąd określa liczbę stawek oraz wysokość jednej stawki dziennej; jeżeli kodeks nie stanowi inaczej, najniższa liczba stawek wynosi 10, najwyższa – 720 (k. jak w art. 56 § 2 kks ). § 3 stanowi, że ustalając stawkę dzienną, sąd bierze pod uwagę dochody sprawcy, jego warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe; stawka dzienna nie może być niższa od jednej trzydziestej części minimalnego wynagrodzenia ani też przekraczać jej czterystukrotności. Dla określenia wysokości stawki dziennej orzekanej na podstawie art. 23 § 3 KKS miarodajna jest wysokość minimalnego wynagrodzenia z chwili popełnienia inkryminowanego czynu (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 lipca 2015 r., II KK 118/15, L. ). Minimalne wynagrodzenie w 2017r. wynosiło 2000 zł, z czego 1/30 to 66,66 zł. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę KOSZTY PROCESU Pkt rozst. Przytoczyć okoliczności 2 O kosztach procesu orzeczono na podstawie przepisów powołanych w pkt 2 sentencji. PODPIS
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę