II K 1893/19

Sąd Rejonowy w ToruniuToruń2021-02-08
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuNiskarejonowy
groźba karalnaart. 190 kknieudowodnienie winyocena dowodówwiarygodność zeznańkonflikt sąsiedzkinajemzaległości czynszoweuniewinnienie

Podsumowanie

Sąd uniewinnił oskarżonego od zarzutów kierowania gróźb karalnych, uznając jego wyjaśnienia za wiarygodne i brak potwierdzenia zarzutów przez obiektywne dowody.

Oskarżony P. S. został oskarżony o kierowanie gróźb karalnych pozbawienia życia wobec B. I. i jej dzieci, w tym z użyciem broni i groźbą podpalenia. Sąd Rejonowy w Toruniu, po analizie dowodów, uniewinnił oskarżonego od wszystkich zarzutów. Uznano, że wyjaśnienia oskarżonego były wiarygodne, a zeznania pokrzywdzonych stanowiły dowód osamotniony, niepotwierdzony przez innych świadków ani funkcjonariuszy policji.

Sprawa dotyczyła oskarżonego P. S., któremu zarzucono popełnienie trzech czynów polegających na kierowaniu gróźb karalnych pozbawienia życia wobec B. I. i jej dzieci, w okresie od września 2019 roku. Groźby miały być kierowane słownie, z użyciem broni, a także poprzez groźbę podpalenia. Sąd Rejonowy w Toruniu, po przeprowadzeniu postępowania, uniewinnił oskarżonego od wszystkich zarzucanych mu czynów. Uzasadnienie opiera się na ocenie dowodów. Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za generalnie wiarygodne, wskazując na jego motywację związaną z egzekwowaniem zaległości czynszowych od pokrzywdzonej. Zeznania pokrzywdzonych (B. I., K. P., P. P.) zostały uznane za niewiarygodne, ponieważ były osamotnione i nie znalazły potwierdzenia w zeznaniach innych świadków, w tym sąsiadów (A. S., W. K.), świadka M. W. (który słyszał o groźbach od B. I., ale nie był ich świadkiem), ani funkcjonariuszy policji interweniujących na miejscu. Sąd podkreślił, że policjanci nie potwierdzili w obecności, by oskarżony kierował groźby, a interwencje dotyczyły głównie konfliktu związanego z zaległościami czynszowymi i brakiem zgody na opuszczenie mieszkania. Płyta CD z nagraniem audio została uznana za niemającą znaczenia dla sprawy, gdyż nie zawierała istotnych informacji, a fragment dotyczący podpalenia był jedynie cytatem z wypowiedzi ojca oskarżonego, a nie groźbą wobec pokrzywdzonych. W konsekwencji, wobec braku wystarczających dowodów winy, sąd orzekł uniewinnienie, zwalniając oskarżonego od opłaty i obciążając kosztami postępowania Skarb Państwa.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, oskarżony nie kierował gróźb karalnych.

Uzasadnienie

Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za wiarygodne, a zeznania pokrzywdzonych za osamotnione i niewiarygodne. Brak było obiektywnych dowodów potwierdzających kierowanie gróźb, a interwencje policji dotyczyły głównie konfliktu o zaległości czynszowe.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uniewinnienie

Strona wygrywająca

oskarżony P. S.

Strony

NazwaTypRola
P. S.osoba_fizycznaoskarżony
B. I. (1)osoba_fizycznapokrzywdzona
P. P.osoba_fizycznapokrzywdzony
K. P.osoba_fizycznapokrzywdzona
B. I. (2)osoba_fizycznapokrzywdzona

Przepisy (2)

Główne

k.k. art. 190 § § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 632 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do zwolnienia oskarżonego od opłaty i obciążenia kosztami postępowania Skarb Państwa w przypadku uniewinnienia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wiarygodność wyjaśnień oskarżonego. Brak obiektywnych dowodów potwierdzających kierowanie gróźb. Zeznania pokrzywdzonych jako dowód osamotniony. Motywacja pokrzywdzonej związana z zaległościami czynszowymi i brakiem chęci opuszczenia lokalu.

Godne uwagi sformułowania

Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za generalnie wiarygodne. Zeznania pokrzywdzonych stanowią dowody osamotnione. Motywem 'wizyt' oskarżonego u B. I. (2) było odzyskanie zaległości w opłatach oraz brak zgody na opuszczenie przez nią mieszkania.

Skład orzekający

Marek Tyciński

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie standardowej oceny dowodów w sprawach o groźby karalne, gdzie kluczowe jest obiektywne potwierdzenie groźby i wzbudzenie uzasadnionej obawy."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i oceny konkretnych dowodów, nie ustanawia nowych zasad interpretacji prawa.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa ilustruje, jak ważna jest obiektywna ocena dowodów w sprawach karnych i że zeznania pokrzywdzonego, bez potwierdzenia, mogą nie wystarczyć do skazania.

Czy groźby słowne bez świadków i dowodów wystarczą do skazania? Sąd odpowiada.

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II K 1893/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 lutego 2021r. Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Marek Tyciński Protokolant: sekr.sądowy bez udziału prokuratora po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2021r. sprawy: oskarżonego P. S. urodz. (...) w T. syna M. i M. z domu W. oskarżonego o to, że: 1. W okresie od dnia 1 września do 20 września 2019 roku w mieszkaniu w T. przy ulicy (...) , używając słów uznanych za obelżywe, kierował groźby karalne pozbawienia życia pod adresem B. I. (1) w ten sposób, że przy użyciu broni, na którą ma pozwolenie pozbawi jej życia, czym wzbudził u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że groźba może zostać spełniona tj. o czyn z art. 190 § 1 kk 2. W dniu 15 września 2019 roku w tym samym miejscu, kierował groźby karalne pozbawienia życia pod adresem P. P. i jego małoletniej siostry K. P. , czym wzbudził u pokrzywdzonych uzasadnioną obawę, że groźba może zostać spełniona tj. o czyn z art. 190 § 1 kk 3. W dniu 17 września 2019 roku w tym samym miejscu, kierował groźby karalne pozbawienia życia, poprzez podpalenie B. I. (2) , jej małoletniej córki K. P. oraz syna P. P. , czym wzbudził w pokrzywdzonych uzasadnioną obawę, że groźba może zostać spełniona tj. o czyn z art. 190 § 1 kk orzeka I. Uniewinnia oskarżonego P. S. od popełnienia wszystkich zarzucanych czynów; II. Zwalnia oskarżonego od uiszczenia opłaty, a kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt (...) Je ż eli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niekt ó rych czyn ó w lub niekt ó rych oskar ż onych, s ą d mo ż e ograniczy ć uzasadnienie do cz ęś ci wyroku obj ę tych wnioskiem. Je ż eli wyrok zosta ł wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo je ż eli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygni ę cie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, s ą d mo ż e ograniczy ć uzasadnienie do informacji zawartych w cz ęś ciach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. P. S. P. S. został oskarżony o to, że: 1. W okresie od dnia 1 września do 20 września 2019 roku w mieszkaniu w T. przy ulicy (...) , używając słów uznanych za obelżywe, kierował groźby karalne pozbawienia życia pod adresem B. I. (1) w ten sposób, że przy użyciu broni, na którą ma pozwolenie pozbawi jej życia, czym wzbudził u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że groźba może zostać spełniona, tj. o czyn z art. 190 § 1 kk 2. W dniu 15 września 2019 roku w tym samym miejscu, kierował groźby karalne pozbawienia życia pod adresem P. P. i jego małoletniej siostry K. P. , czym wzbudził u pokrzywdzonych uzasadnioną obawę, że groźba może zostać spełniona, tj. o czyn z art. 190 § 1 kk 3. W dniu 17 września 2019 roku w tym samym miejscu, kierował groźby karalne pozbawienia życia, poprzez podpalenie B. I. (2) , jej małoletniej córki K. P. oraz syna P. P. , czym wzbudził w pokrzywdzonych uzasadnioną obawę, że groźba może zostać spełniona, tj. o czyn z art. 190 § 1 kk . Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty P. S. jest synem właściciela domku gospodarczego położonego przy ul. (...) w T. i zamieścił na (...) ogłoszenie, iż chce wynająć powyższy budynek. W marcu 2019 roku na powyższe ogłoszenie odpowiedziała B. I. (2) , która była zainteresowana zamieszkaniem w powyższym domku wraz ze swoimi dziećmi - K. P. i P. P. . Najemcy wprowadzili się do budynku na początku kwietnia 2019 roku. Wówczas B. I. (2) wpłaciła P. S. kwotę 150 zł tytułem zaliczki. Następnie wyjechała z Polski, nie uiszczając najemcy czynszu. Po powrocie do Polski P. S. wielokrotnie przychodził do należącego do siebie domku, by uzyskać od B. I. (2) czynsz. Wynajmująca każdorazowo informowała go o zwłoce w płatności. Ostatecznie P. S. umówił się z B. I. (2) , że w dniu 26 sierpnia 2019 roku przekaże mu kwotę 2.000 zł tytułem pokrycia części kosztów związanych z utrzymaniem mieszkania. Do przekazania pieniędzy nie doszło, ale wynajmująca zadeklarowała w rozmowie telefonicznej, że wyprowadzi się z zajmowanego mieszkania z końcem sierpnia 2019 roku. 28 sierpnia 2019 roku B. I. (2) wezwała na miejsce patrol Policji twierdząc, że do zajmowanego przez nią mieszkania wtargnął właściciel, lecz nie zastano go na miejscu. Do następnego spotkania doszło 1 września 2019 roku. Wówczas B. I. (2) poprosiła, by P. S. zgodził się na opuszczenie przez nią mieszkania 15-17 września 2019 roku. Do tego czasu doszło pomiędzy nimi do kilku spotkań na terenie posesji. 10 września 2019 roku P. S. przyszedł do mieszkania, by spisać wartości liczników wody i prądu. Wówczas zwrócił P. P. i K. P. uwagę, że zużywają duże ilości wody. 16 września 2019 roku B. I. (2) złożyła zawiadomienie o kierowaniu przez P. S. wobec niej i jej dzieci gróźb karalnych. 17 września 2019 roku P. S. udał się do należącego do niego budynku, by sprawdzić czy lokatorzy je opuścili. towarzyszyli mu sąsiedzi - A. S. i W. K. . B. I. (2) nie zgodziła się, by P. S. wszedł do wynajmowanego przez nią budynku wraz z towarzyszącymi mu osobami. Najemca powiedział B. I. (2) , że "jego ojciec woli spalić mieszkanie niż dać dziadom". Kobieta wezwała na miejsce patrol Policji. Przybyli na miejsce funkcjonariusze wylegitymowali strony i ustalili, że B. I. (2) nie chce opuścić mieszkania należącego do ojca P. S. . Wynajmująca sporządziła oświadczenie zgodnie z którym zobowiązała wyprowadzić się z mieszkania do 29 września 2019 roku. wyjaśnienia P. S. 39-42, 181-181v zeznania A. R. 71-72, 207v zeznania K. K. 118, 207v zeznania K. M. 122, 207v-208 zeznania M. W. (1) 16, 209 zeznania A. F. ( S. ) 57-59, 209-209v zeznania W. K. 62, 209v Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. P. S. P. S. został oskarżony o to, że: 1. W okresie od dnia 1 września do 20 września 2019 roku w mieszkaniu w T. przy ulicy (...) , używając słów uznanych za obelżywe, kierował groźby karalne pozbawienia życia pod adresem B. I. (1) w ten sposób, że przy użyciu broni, na którą ma pozwolenie pozbawi jej życia, czym wzbudził u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że groźba może zostać spełniona, tj. o czyn z art. 190 § 1 kk 2. W dniu 15 września 2019 roku w tym samym miejscu, kierował groźby karalne pozbawienia życia pod adresem P. P. i jego małoletniej siostry K. P. , czym wzbudził u pokrzywdzonych uzasadnioną obawę, że groźba może zostać spełniona, tj. o czyn z art. 190 § 1 kk 3. W dniu 17 września 2019 roku w tym samym miejscu, kierował groźby karalne pozbawienia życia, poprzez podpalenie B. I. (2) , jej małoletniej córki K. P. oraz syna P. P. , czym wzbudził w pokrzywdzonych uzasadnioną obawę, że groźba może zostać spełniona, tj. o czyn z art. 190 § 1 kk . Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty P. S. w okresie od dnia 1 września do 20 września 2019 roku w mieszkaniu w T. przy ulicy (...) , używając słów uznanych za obelżywe, kierował groźby karalne pozbawienia życia pod adresem B. I. (1) w ten sposób, że przy użyciu broni, na którą ma pozwolenie pozbawi jej życia, czym wzbudził u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że groźba może zostać spełniona. Następnie w dniu 15 września 2019 roku w tym samym miejscu, kierował groźby karalne pozbawienia życia pod adresem P. P. i jego małoletniej siostry K. P. , czym wzbudził u pokrzywdzonych uzasadnioną obawę, że groźba może zostać spełniona. Natomiast w dniu 17 września 2019 roku w tym samym miejscu, kierował groźby karalne pozbawienia życia, poprzez podpalenie B. I. (2) , jej małoletniej córki K. P. oraz syna P. P. , czym wzbudził w pokrzywdzonych uzasadnioną obawę, że groźba może zostać spełniona. Jak wyżej OCena DOWOdów Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 wyjaśnienia P. S. Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za generalnie wiarygodne. Analiza materiału dowodowego zgromadzonego zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak i jurysdykcyjnego nie potwierdziła, iż oskarżony miał kierować pod adresem pokrzywdzonych groźby karalne. Wskazać trzeba, że oskarżony przyznał, iż we wrześniu 2019 roku często przychodził do mieszkania, które wynajmowali pokrzywdzeni, niemniej jednak wskazał, że miało to na celu wyegzekwowanie od B. I. (2) zaległości w opłatach. Podkreślenia wymaga, że pokrzywdzona nie kwestionowała faktu, iż rzeczywiście nie uiszczała tychże opłat. Wyjaśnienia oskarżonego są więc zgodne z zeznaniami A. F. , W. K. , a także depozycjami funkcjonariuszy policji, którzy brali udział w interwencjach Policji. Nikt z powyższych świadków nie słyszał, by oskarżony wypowiadał groźby karalne, zaś zeznania pokrzywdzonych stanowią dowody osamotnione. Zaznaczyć trzeba, że nawet świadek M. W. (2) , który miał bezpośrednio uczestniczyć w sytuacji podczas której oskarżony groził pokrzywdzonym, nie potwierdził tej okoliczności. zeznania A. F. ( S. ) Sąd uznał zeznania powyższego świadka za wiarygodne. Są one wyważone i pokrywają się z polegającymi na prawdzie wyjaśnieniami oskarżonego. Wskazać trzeba, że świadek podała jedynie okoliczności, które zaobserwowała i przytoczyła słowa, które wypowiedział oskarżony. Sąd nie ma więc wątpliwości co do obiektywizmu ww. świadka. zeznania M. W. (1) Z depozycji powyższego świadka wynika jedynie, że słyszał od B. I. (2) , że oskarżony miał kierować wobec niej groźby karalne, lecz, wbrew twierdzeniom pokrzywdzonej, nie był świadkiem wypowiedzi P. S. zawierającym groźby. Sąd ocenił zeznania powyższego świadka jako wiarygodne i obiektywne. zeznania W. K. Sąd nie dostrzega podstaw, by uznać zeznania powyższego świadka za niewiarygodne. Podał on, iż nie słyszał, by oskarżony kierował do pokrzywdzonej jakiekolwiek groźby karalne. Sąd postrzega jako wiarygodne zeznania funkcjonariuszy Policji, którzy uczestniczyli w interwencjach z udziałem stron - A. R. , K. K. i K. M. . Ich depozycje są spójne i obiektywne. Nie wynika z nich, by w ich obecności oskarżony kierował pod adresem pokrzywdzonych groźby, ani że powodem interwencji były groźby. Wskazać trzeba, że podczas interwencji mającej miejsce w dniu 17 września 2019 roku funkcjonariusze ustalili, iż motywem "wizyt" oskarżonego u B. I. (2) było odzyskanie zaległości w opłatach oraz brak zgody na opuszczenie przez nią mieszkania. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu zeznania B. I. (2) Sąd nie dał wiary zeznaniom pokrzywdzonej, albowiem stanowią one dowód osamotniony. Biorąc pod uwagę okoliczności niniejszej sprawy, a więc istnienie długu pokrzywdzonej wobec oskarżonego i konflikt wobec braku zgody na opuszczenie mieszkania, nie ulega wątpliwości, że pokrzywdzona miała motyw, by obciążyć oskarżonego. Podkreślenia wymaga, że zarówno wskazany przez pokrzywdzoną świadek M. W. (2) , jak i funkcjonariusz Policji, który przeprowadził interwencję w dniu 17 września 2019 roku nie potwierdzili, iż oskarżony kierował groźby karalne pod adresem B. I. (2) . Wskazać trzeba, że podczas przesłuchania na rozprawie pokrzywdzona wyraźnie chciała uniknąć konfrontacji z oskarżonym i nie chciała w jego obecności składać zeznań podając jako powód, że "nie chce na niego patrzeć". Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd uznał zeznania pokrzywdzonej za niewiarygodne. zeznania K. P. , zeznania P. P. Analogicznie Sąd ocenił zeznania pozostałych pokrzywdzonych - dzieci B. I. (2) . Zdaniem Sądu ich depozycje jedynie miały uwiarygodnić wersję wydarzeń zaprezentowaną przez matkę, przy czym również nie znajdują potwierdzenia w żadnych obiektywnych dowodach. Tym samym Sąd uznał zeznania powyższych pokrzywdzonych za niewiarygodne. płyta CD z nagraniem audio Sąd uznał, iż powyższy dowód nie przyczynił się do dokonania ustaleń faktycznych na gruncie niniejszej sprawy, albowiem nagranie to nie zawiera żadnych informacji istotnych z punktu widzenia rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. W ocenie sądu fragment dotyczący spalenia mieszkania de facto oskarżonego stanowi jedynie cytat z wypowiedzi ojca oskarżonego i nie zawiera groźby w stosunku do pokrzywdzonych PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☒ 3.5. Uniewinnienie I P. S. Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia W ocenie Sądu analiza materiału dowodowego zgromadzonego w toku niniejszego postępowania nie dała podstaw do uznania oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów. Przede wszystkim Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za wiarygodne. Nie ulega wątpliwości, że B. I. (2) miała motyw, by obciążać ww. swoimi zeznaniami, albowiem ciążył na niej dług z tytułu zaległości w czynszu, a także nie chciała opuścić mieszkania należącego do ojca oskarżonego. Okolicznością bezsporną jest, że oskarżony przychodził do wynajmowanego przez nią lokum, bowiem chciał odzyskać pieniądze, które należały się jego ojcu. Jednocześnie zarówno jej zeznania, jak i zeznania K. P. i P. P. są dowodami osamotnionymi, które nie korespondują zarówno z zeznaniami M. W. (2) , jak i funkcjonariuszy Policji, którzy, zdaniem B. I. (2) , mieli owe groźby słyszeć. Okoliczności wskazanych w zarzutach nie potwierdzili także inni świadkowie przesłuchani w toku postępowania. Dlatego też Sąd uznał, iż nie ma podstaw, by przypisać oskarżonemu winę za zarzucane mu czyny. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosowa ł określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II Kierując się treścią art. 632 pkt 2 kpk Sąd zwolnił oskarżonego od opłaty, zaś kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa. Podpis

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę