II K 189/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Poznaniu, rozpoznając apelację prokuratora, zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Rawiczu dotyczący sprawy P. G., oskarżonego z art. 211 kk. Sąd pierwszej instancji wymierzył oskarżonemu karę grzywny, stosując art. 37a § 1 kk. Sąd odwoławczy uznał tę karę za rażąco łagodną i nieadekwatną do wagi popełnionego przestępstwa, jakim było uprowadzenie dziecka. Podkreślono, że czyn ten charakteryzował się dużą społeczną szkodliwością, egoizmem sprawcy i spowodował traumę u dziecka oraz cierpienie psychiczne matki. Sąd Okręgowy, analizując okoliczności obciążające, w tym wcześniejszą karalność oskarżonego, uznał, że jedynie kara pozbawienia wolności w wymiarze 5 miesięcy jest w stanie spełnić cele kary w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej. Zmieniono zaskarżony wyrok w punkcie dotyczącym kary, wymierzając oskarżonemu 5 miesięcy pozbawienia wolności, a w pozostałym zakresie wyrok utrzymano w mocy. Zasądzono również od oskarżonego koszty sądowe za postępowanie odwoławcze.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja art. 37a kk w kontekście wymiaru kary za czyny o znacznej społecznej szkodliwości, zwłaszcza w sprawach dotyczących przestępstw przeciwko rodzinie i opiece.
Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki czynu z art. 211 kk. Interpretacja art. 37a kk może być różna w zależności od okoliczności sprawy.
Zagadnienia prawne (1)
Czy kara grzywny, orzeczona na podstawie art. 37a § 1 kk za czyn z art. 211 kk, jest rażąco łagodna i nieadekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz okoliczności obciążających?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, kara grzywny była rażąco łagodna i nie spełniała ustawowych zadań kary.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że sąd pierwszej instancji błędnie ocenił, iż kara grzywny będzie wystarczająca. Zastosowanie art. 37a § 1 kk wymaga uwzględnienia dyrektyw wymiaru kary z art. 53 kk, a kara grzywny nie odzwierciedlała właściwie stopnia społecznej szkodliwości czynu, który polegał na uprowadzeniu dziecka w sposób egoistyczny i traumatyczny. Okoliczności obciążające, w tym wcześniejsza karalność, przemawiały za surowszą reakcją.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. G. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (8)
Główne
k.k. art. 211
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 37a § § 1
Kodeks karny
Przepis ten może być stosowany jedynie przy niezbyt wysokim stopniu szkodliwości społecznej popełnionego przestępstwa, stanowiąc zaporę przed nadużywaniem możliwości łagodzenia odpowiedzialności karnej.
k.k. art. 53 § § 1
Kodeks karny
Sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych w ustawie, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu, okoliczności obciążające i łagodzące, cele kary oraz cele zapobiegawcze.
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
Zarzut rażącej niewspółmierności kary.
k.p.k. art. 635
Kodeks postępowania karnego
Koszty sądowe za postępowanie odwoławcze.
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
Koszty sądowe za postępowanie odwoławcze.
u.o.p.k. art. 10 § ust. 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Opłata za obie instancje.
u.o.p.k. art. 2 § ust. 1 pkt 2
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Opłata za obie instancje.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kara grzywny była rażąco łagodna i nieadekwatna do społecznej szkodliwości czynu. • Sąd pierwszej instancji niedostatecznie uwzględnił okoliczności obciążające. • Kara pozbawienia wolności jest niezbędna do spełnienia celów prewencji indywidualnej i generalnej. • Wcześniejsza karalność oskarżonego świadczy o jego demoralizacji i nieskuteczności kar wolnościowych.
Odrzucone argumenty
Kara grzywny była wystarczająca i adekwatna do czynu. • Skrucha oskarżonego i jego opieka nad dzieckiem podczas wakacji powinny być wystarczającą podstawą do zastosowania łagodniejszej kary. • Konflikt między rodzicami, a nie duma matki, był przyczyną problemów.
Godne uwagi sformułowania
kara rażąco niewspółmierna do wagi popełnionego przestępstwa • nie spełniłaby oczekiwanych celów prewencji indywidualnej, jak i generalnej • zachowanie oskarżonego było egoistyczne i niedojrzałe • trauma jaką jej zafundował, siłowo zabierając ją ze sobą, bez wiedzy osoby uprawnionej do sprawowania opieki • kara izolacyjna jest w stanie spełnić cele prewencji indywidualnej, ale również generalnej • stosowane wobec oskarżonego kary o charakterze wolnościowym, w postaci grzywny i ograniczenia wolności, nie powstrzymały go przed popełnianiem kolejnych występków, co jest przejawem jego demoralizacji
Skład orzekający
Hanna Bartkowiak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 37a kk w kontekście wymiaru kary za czyny o znacznej społecznej szkodliwości, zwłaszcza w sprawach dotyczących przestępstw przeciwko rodzinie i opiece."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki czynu z art. 211 kk. Interpretacja art. 37a kk może być różna w zależności od okoliczności sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy emocjonalnie naładowanego przestępstwa uprowadzenia dziecka i pokazuje, jak sąd odwoławczy może zaostrzyć karę, gdy uzna pierwotne rozstrzygnięcie za zbyt łagodne, podkreślając wagę prewencji.
“Sąd zaostrzył karę za uprowadzenie dziecka: z grzywny na 5 miesięcy więzienia.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.