II K 188/24

UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 188/24 Uzasadnienie dotyczy całości wyroku. 1.1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. A. K. (1) Czyn przypisany: 7 listopada 2023 roku w S. na ul. (...) uszkodziła cudzą rzecz, tj. samochód V. (...) o numerze rej. (...) , należący do M. J. (1) , poprzez kopnięcie w lewe przednie drzwi i ich wgniecenie, powodując szkodę w wysokości 927,89 zł, tj. czynu wyczerpującego dyspozycję występku z art. 288 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty A. K. (1) jest żoną Ł. K. (1) , który pracuje w warsztacie samochodowym. Części do warsztatu dowoziła P. J. (1) , pracując w innej firmie. Ł. K. (1) miał romans z P. J. (1) , spędzili razem weekend we W. , o czym A. K. (1) nie wiedziała. Na tym wyjeździe P. J. (1) zrobiła zdjęcia, na których jest wspólnie z Ł. K. (1) i nagrała go w sytuacji intymnej. Gdy A. K. (1) dowiedziała się o romansie męża, powiedziała o tym pracodawcy P. J. (1) . Ł. K. (1) nie powiedział wtedy jeszcze żonie o wyjeździe do W. . P. J. (1) zażądała od Ł. K. (1) rekompensaty finansowej za to, że jej pracodawca dowiedział się o romansie i że może stracić pracę. P. J. (1) zaszantażowała Ł. K. (1) , że jeśli nie da jej pieniędzy, to ona pokaże jego żonie zdjęcia i nagrania z ich wyjazdu do W. . 7 listopada 2023 r. P. J. (1) umówiła się Ł. K. (1) na spotkanie po pracy w okolicy Stajni K. w S. na ul. (...) . Około godz. 19:30 pojechała tam z matką M. J. (1) jej samochodem V. (...) o nr rej. (...) . Ł. K. (1) zawiadomił policję, że jest szantażowany i poprosił o interwencję. Funkcjonariusze z komisariatu policji w W. pojechali za nim do S. , ale nie ujawnili oczekującej P. J. (1) i nie czekali na rozwój wydarzeń. Ł. K. (1) wziął pieniądze z warsztatu i pojechał na spotkanie z P. J. (1) razem z żoną, której w końcu opowiedział o wyjeździe do W. . A. K. (1) czekała w samochodzie. Ł. K. (1) wyszedł na spotkanie z P. J. (1) , miał telefon w kieszeni, którym nagrywał dźwięk. P. J. (1) również wyszła z samochodu, jej matka została w samochodzie. Przez chwilę rozmawiali po czym z samochodu wyszła do nich A. K. (1) . Kobiety wymieniły kilka zdań, po czym P. J. (1) wsiadła do samochodu na miejsce kierowcy i zamknęła drzwi. W czasie, gdy odjeżdżała, A. K. (1) szarpała za klamkę od drzwi, opluła samochód M. J. (1) i kopnęła w lewe przednie drzwi, powodując wgniecenie. Następnie P. J. (1) odjechała, a za nią pojechał Ł. K. (1) . Po drodze wyprzedzał ją i zwalniał, powodując zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. P. J. (1) zadzwoniła na policję w L. i pojechała pod Komendę Powiatową Policji w L. . Tam przyjechał też Ł. K. (1) z żoną. P. J. (1) zgłosiła policjantom, którzy wyszli do nich przed budynek komendy, że A. K. (1) kopnęła w drzwi samochodu M. J. (1) , co zostało odnotowane z notatniku służbowym mł. asp. D. G. (1) . Wartość szkody powstałej w mieniu jaką poniosła M. J. (1) w postaci wgniecenia lewych przednich drzwi samochodu V. (...) o nr rej. (...) to 927,89 zł brutto. Uszkodzenia nie powstały wskutek uderzenia innymi drzwiami znajdującego się obok innego samochodu. A. K. (1) ma 45 lat, jest mężatką, jest współwłaścicielem spółki i osiąga z tego dochód 2000 zł miesięcznie, ma jedno dziecko na utrzymaniu, nie leczyła się psychiatrycznie ani odwykowo, nie była karana. Zeznania osk. posiłkowej M. J. w części; Protokół oględzin rzeczy; Zeznania świadka Ł. K. w części; Zeznania świadka P. J. w części; Wyjaśnienia A. K. w części; Nagrania audio; Zeznania świadka D. G. ; Zeznania świadka S. B. ; Opinia biegłego z zakresu wyceny ruchomości; Zeznania świadka G. M. Zeznania świadka M. K. w części; Opinia z badań mechanoskopijnych; Kopia notatnika służbowego; Karta karna 1-2, 162v.-163; 10-18; 22, 29, 171--172; 25-26, 163v.-164; 38, 196v.-197v.; 49; 57, 162v.; 196; 137-153; 201v.; 201v.-202; 214-217; 61-64’ 110 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. A. K. (1) jw. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty A. K. (1) nie kopnęła w drzwi samochodu M. J. (1) 7 listopada 2023 r. Wyjaśnienia A. K. ; Zeznania świadka Ł. K. ; Zeznania świadka M. K. 1.2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Wyjaśnienia A. K. ; Zeznania osk. posiłkowej M. J. ; Zeznania świadka Ł. K. ; Zeznania świadka P. J. ; Zeznania świadka D. G. ; Zeznania świadka S. B. ; Zeznania świadka M. K. ; Zeznania świadka G. M. Nagrania audio; Protokół oględzin rzeczy; Opinia biegłego z zakresu wyceny ruchomości; Opinia z badań mechanoskopijnych; Kopia notatnika służbowego; Karta karna W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonej są wiarygodne w przeważającej części, w której są zbieżne z zeznaniami świadka Ł. K. , oskarżycielki posiłkowej i pozostałych świadków. Oskarżona zaprzeczyła by kopnęła w samochód M. J. , ale Sąd tej części jej wyjaśnień wiary nie dał. Przede wszystkim dlatego, że są sprzeczne z wiarygodną częścią zeznań świadka P. J. i oskarżycielki posiłkowej, wspartymi zeznaniami obiektywnego, niezaangażowanego w sprawę świadka D. G. . Oskarżona nie zaprzeczyła, że opluła samochód oskarżycielki posiłkowej, stała zatem blisko niego. W tym zakresie jej wyjaśnienia sprzeczne są z wspierającymi jej wersję zeznaniami świadka Ł. K. , który podał, że oskarżona nie była bliżej niż 1,5 metra od samochodu M. J. . Na nagraniu audio słychać ostrą i emocjonalną wymianę zdań między oskarżoną a P. J. . Logiczne jest i uzasadnione dynamiką zdarzenia, że oskarżona wzburzona sytuacją, w której spotkała kochankę męża, a ta chciała odjechać, podeszła do jej samochodu, szarpała za klamkę, opluła szybę i kopnęła w drzwi, dając upust swoim emocjom. Sąd dał wiarę zeznaniom oskarżycielki posiłkowej M. J. w części, tj. co do faktu spotkania jej córki z Ł. K. i jego żoną w okolicy stajni K. 7 listopada 2023 r. W tym zakresie jej zeznania zgodne są z wyjaśnieniami oskarżonej i zeznaniami świadków. W ocenie Sądu wiarygodne są jej zeznania o przebiegu spotkania jej córki z Ł. K. i jego żoną. W tej części zgodne są z zeznaniami świadków P. J. i D. G. oraz niesprzeczne z opinią biegłego z zakresu mechanoskopii. Sąd nie uznał za wiarygodne jej zeznań w części dotyczącej powodu spotkania właśnie w tym miejscu. Oskarżycielka posiłkowa zeznała, że była tam w celu zapisu syna na jazdę konną. Jak wynika zaś z wiarygodnych zeznań świadka G. M. , od 2020 r. w stajni tej nie ma nauki jazdy konnej, a informacja o tym jest powszechnie dostępna. W ocenie Sądu zeznania świadka Ł. K. są wiarygodne w części, tj. co do faktu i powodu spotkania 7 listopada 2023 r. z P. J. . W tym zakresie są zgodne z wyjaśnieniami oskarżonej oraz zeznaniami świadków M. K. i D. G. i niesprzeczne z zeznaniami oskarżycielki posiłkowej i świadka P. J. . Sąd nie dał wiary jego zeznaniom w części, w której zaprzeczył by jego żona kopnęła w samochód oskarżycielki posiłkowej. W tym zakresie sprzeczne są z zeznaniami świadka P. J. i oskarżycielki posiłkowej oraz świadka D. G. . Świadek Ł. K. jest mężem oskarżonej, to z powodu jego romansu z P. J. doszło do zdarzenia z 7 listopada 2023 r. Gdyby nie wdał się w romans z P. J. , to do spotkania jego żony z nią by nie doszło. Świadek Ł. K. zeznawał zatem na korzyść żony, przedstawiając ją w korzystnym świetle i broniąc jej, co obiektywnie jest uzasadnione tym, że miał poczucie winy i wstydu za swoje zachowanie względem żony. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka P. J. w części, tj. co do faktu i przebiegu zdarzenia z 7 listopada 2023 r. przy stajni K. oraz w drodze do L. . W tym zakresie jej zeznania są konsekwentne i zgodne z zeznaniami oskarżycielki posiłkowej, z dowodem z nagrania audio oraz w części z zeznaniami świadka Ł. K. i wyjaśnieniami oskarżonej. Sąd nie uznał za wiarygodne jej zeznań w części, w której zaprzeczała romansowi z Ł. K. i przyczyny ich spotkania 7 listopada 2023 r. Są one nielogiczne i sprzeczne z wiarygodnymi zeznaniami świadków Ł. K. , M. K. . Świadek starała się umniejszyć swojej roli w relacji z Ł. K. , zeznała nawet, że nie wie jak do tego doszło, że wyjechali razem do W. . Obiektywnie oceniając, gdyby ich relacja była wyłącznie koleżeńska, to nie miałaby powodu by obawiać się utraty pracy. Sąd nie dał wiary jej zeznaniom w części, w której podała, że przed Komendą Powiatową Policji w L. Ł. K. (1) wyciągał pieniądze z portfela i chciał zapłacić za szkodę wyrządzoną przez jego żonę w mieniu M. J. . W tej części zeznania są sprzeczne z zeznaniami świadków Ł. K. , M. K. i D. G. oraz wyjaśnieniami oskarżonej. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka D. G. . Świadek odnotował w notatniku służbowym, że przed Komendą Powiatową Policji w L. uczestnicy interwencji podali, że A. K. kopnęła w samochód M. J. . Fakt ten świadek podał również w swoich zeznaniach z postępowania przygotowawczego. Wprawdzie na rozprawie zeznał, że nie pamięta przebiegu zdarzenia, ale jest to uzasadnione tym, że jest funkcjonariuszem Policji i brał udział w wielu podobnych interwencjach, a od zdarzenia do rozprawy, na której zeznawał upłynął niespełna rok. W ocenie Sądu jest to logiczne, że fakt uszkodzenia mienia został odnotowany w notatniku służbowym, bo dopiero po dojechaniu przed K. w L. oskarżycielka posiłkowa ujawniła, że doszło do wgniecenia w jej samochodzie po tym jak oskarżona w niego kopnęła. Wcześniej zarówno oskarżycielka jaki i świadek P. J. nie sprawdzały czy doszło do uszkodzenia samochodu, po tym jak oskarżona w niego kopnęła, gdyż odjechały z miejsca spotkania i nie opuszczały samochodu aż do dojazdu pod Komendę Policji. Zeznania świadka S. B. stanowiły podstawę ustaleń faktycznych jedynie co o faktu interwencji pod Komendą Powiatową Policji w L. , gdyż nie został on przesłuchany w postępowaniu przygotowawczym a na rozprawie przed Sądem zeznał, że nie pamięta przebiegu zdarzenia, co jest obiektywnie uzasadnione tym, że zeznawał po upływie ponad roku od 7 listopada 2023 r. a jako funkcjonariusz Policji w tym czasie brał w wielu podobnych interwencjach. W ocenie Sądu zeznania świadka M. K. są wiarygodne w przeważającej części, gdyż są zgodne z zeznaniami świadka Ł. K. , niesprzeczne z zeznaniami oskarżycielki posiłkowej i wyjaśnieniami oskarżonej oraz świadka P. J. . Sąd nie dał wiary jego zeznaniom w części, w której zaprzeczył by oskarżona kopnęła w samochód M. J. i była zaskoczona zarzutem. Jak wynika bowiem z wiarygodnych zeznań świadka D. G. , fakt uszkodzenia samochodu przez oskarżoną został ujawniony przez funkcjonariuszy Policji już 7 listopada 2023 r., a oskarżona przy tym była, bo brała czynny udział w interwencji Policji pod Komendą Powiatową Policji w L. . Nadto świadek M. K. nie brał udziału w spotkaniu pod stajnią K. , wiedzę na temat jego przebiegu miał wyłącznie od oskarżonej i świadka Ł. K. , którzy są zainteresowani przedstawieniem oskarżonej w korzystnym świetle. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka G. M. , gdyż nie były kwestionowane, świadek jest właścicielem stajni K. i zeznawała na okoliczność tego, czy 7 listopada 2023 r. można było zapisać się na naukę jazdy konnej. Sąd poczynił podstawą ustaleń faktycznych dowody z dokumentów w postaci protokołu oględzin rzeczy, karty karnej. Dokumenty sporządzone w przepisanej formie, przez uprawnione osoby, nie były kwestionowane. Sąd dał wiarę dowodom z opinii biegłych, z zakresu wyceny ruchomości oraz z zakresu mechanoskopii. Opinie są spójne, rzeczowe a ich wnioski należycie uzasadnione. Opinie zostały sporządzone przez biegłych sądowych odpowiednich specjalności, na podstawie oględzin pojazdu. Opinie nie były kwestionowane. Obrońca sygnalizował, że będzie wnosił o dopuszczenie dowodu z opinii uzupełniającej biegłego z zakresu wyceny ruchomości, ale do zamknięcia przewodu sądowego na rozprawie głównej tego nie zrobił. Sąd nie dostrzegł powodów by z urzędu dopuścić dowód z opinii uzupełniającej biegłego z zakresu wyceny ruchomości, gdyż sporządzona przez niego opinia jest pełna, jasna i spójna. Nagrania audio przekazane przez oskarżoną Sąd poczynił podstawą ustaleń faktycznych, ale jest to dowód wyłącznie dokumentujący przebieg rozmowy między świadkami P. J. i Ł. K. i w części między oskarżoną a P. J. . Nagranie jest słabej jakości, wypowiedzi osób są w części niezrozumiałe. Dokonanie ustaleń faktycznych na podstawie zapisów w notatniku służbowym funkcjonariusza Policji D. G. nie stanowi naruszenia art. 174 k.p.k. , gdyż świadek złożył zeznania zgodne z treścią tych zapisów. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu Wydruki ofert Oferowane ceny za używane drzwi do V. (...) nie mają znaczenia dla ustaleń faktycznych co do wysokości szkody wyrządzonej przestępstwem, ponieważ ta została ustalona w oparciu o opinię biegłego z zakresu wyceny ruchomości w specjalności wyceny wartości pojazdów, wyceny kosztów naprawy pojazdów, która nie była kwestionowana przez strony. 1.3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony  3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I. A. K. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Oskarżona swym zachowaniem dopuściła się czynu wyczerpującego dyspozycję występku z art. 288 § 1 k.k. 7 listopada 2023 r. umyślnie uszkodziła bowiem cudzą rzecz - samochód osobowy marki V. o numerze rej. (...) poprzez kopnięcie w przednie lewe drzwi tego pojazdu i spowodowanie wgniecenia, czym wyrządziła M. J. (1) szkodę w wysokości 927,89 złotych. Pokrzywdzona protokolarnie złożyła wniosek o ściganie sprawcy. Wysokość szkody Sąd ustalił w oparciu o opinię biegłego z zakresu wyceny ruchomości. Przeprowadzone na rozprawie głównej dowody wskazują na logiczny i szczelny ciąg dowodów, pozwalających na wydanie wyroku i stwierdzenie sprawstwa oskarżonej. Dowody te pozwalają na ustalenie jednej wersji zdarzeń, wykluczającej możliwość przyjęcia jakiejkolwiek innej wersji. W ramach zarzuconego czynu Sąd ustalił, że do zdarzenia doszło w S. na ul. (...) , a nie w S. , gdyż Stajnia K. , której właścicielem jest świadek G. M. (2) jest w S. na ul. (...) . ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1. I. II. I. Przestępstwo z art. 288 § 1 k.k. zagrożone jest karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Sąd w oparciu o dyspozycję art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 37a § 1 k.k. wymierzył oskarżonej karę grzywny 150 stawek dziennych, ustalając wysokość każdej stawki na 10 zł, biorąc pod uwagę stan majątkowy oskarżonej, jej dochody i fakt, że ma na utrzymaniu dziecko. Kara grzywny i jej wymiar są adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości i stopnia winy. Stopień winy Sąd ocenił jako umiarkowany, bowiem oskarżona jest dorosła, zdrowa psychicznie, nie działała w sytuacji atypowej, nie zachodziły żadne okoliczności stopień ten obniżające. Obiektywnie miała możliwość dać posłuch prawu. Stopień społecznej szkodliwości czynu Sąd ocenił jako średni, bowiem oskarżona działała z zamiarem bezpośrednim, nie kontrolując swoich emocji, związanych z tym, że spotkała kobietę, z którą jej mąż miał romans. Oskarżona zachowała się gwałtownie, bezmyślnie, lekceważąc cudze mienie, uszkadzając je w nieznacznym stopniu. Przy czym P. J. (1) nie chciała się z nią konfrontować, nie eskalowała konfliktu. Oskarżona nie miała zatem żadnego powodu by używać siły. Okolicznościami łagodzącymi są: - fakt, że oskarżona jest niekarana; - nieznaczny rozmiar szkody w mieniu, który nie powoduje żadnych trudności w używaniu pojazdu przez właścicielkę. Zdaniem Sądu tak wymierzona kara spełni swoje cele w sferze prewencji indywidualnej, a zatem przyczyni się do tego, by oskarżona nie popełniła przestępstwa w przyszłości, jak też w dziedzinie prewencji ogólnej, w szczególności wpłynie na społeczne przeświadczenie, iż takie zachowanie, jakiego dopuściła się oskarżona wobec cudzego mienia zasługuje na karę. Z uwagi na to, że zachowanie oskarżonej spowodowało szkodę w mieniu, Sąd na podstawie art. 46 § 1 k.k. zobowiązał oskarżoną do jej naprawienia poprzez zapłatę 927,89 zł na rzecz oskarżycielki posiłkowej M. J. (1) , która jest właścicielem pojazdu. Wymiar środka kompensacyjnego Sąd ustalił w oparciu o opinię biegłego z zakresu wyceny ruchomości. 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę W głosach stron pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej wniósł o zasądzenie na jej rzecz od oskarżonej 1000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Wniosek został zgłoszony po terminie, o którym mowa w art. 49a § 1 k.p.k. Sąd nie znalazł podstaw do zasądzenia oskarżycielce posiłkowej zadośćuczynienia z urzędu, gdyż brak w sprawie okoliczności wskazujących na jakąkolwiek krzywdę doznaną przez oskarżycielkę posiłkową w wyniku przypisanego oskarżonej przestępstwa. 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III. IV. Na podstawie art. 627 k.p.k. Sąd zasądził od oskarżonej na rzecz oskarżycielki posiłkowej M. J. (1) 1680 zł tytułem wydatków za ustanowienie w sprawie pełnomocnika. Stawkę opłaty za pełnomocnika Sąd ustalił w oparciu o § 11 ust. 2 pkt 3 w zw. z § 17 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Zasadą w procesie karnym jest ponoszenie przez oskarżonego jego kosztów. Wobec braku okoliczności uzasadniających odstąpienie od tej zasady, z uwagi na to, że oskarżona pracuje stale i osiąga dochody, Sąd zasądził od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa 1752,05 zł tytułem kosztów sądowych, na które składało się 150 złotych tytułem opłaty, ustalone na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z 23 czerwca o opłatach w sprawach karnych , 40 zł tytułem ryczałtu za doręczenia wezwań i innych pism za postępowanie przygotowawcze oraz sądowe, ustalone na podstawie § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 18 czerwca 2003 roku w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym oraz 30 złotych za wydanie informacji o osobie z Krajowego Rejestru Karnego, ustalone na podstawie § 3 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 18 czerwca 2014 roku w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego, 880 zł tytułem wydatków za opinię biegłego z zakresu wyceny ruchomości oraz 652,05 zł tytułem wydatków za opinię biegłego z zakresu mechanoskopii. 1.18. POdpis ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...)