II K 188/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Sandomierzu skazał T. F. za kradzież powierzonego mienia i kradzież artykułów domowych, orzekając karę łączną jednego roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
Oskarżona T. F. została uznana za winną popełnienia dwóch przestępstw: zaboru powierzonego mienia w postaci pieniędzy na kwotę 13.900 zł oraz zaboru w celu przywłaszczenia artykułów wyposażenia gospodarstwa domowego o wartości 2.630 zł. Sąd Rejonowy w Sandomierzu orzekł wobec niej kary jednostkowe pozbawienia wolności, które następnie połączył, wymierzając karę łączną jednego roku pozbawienia wolności. Wykonanie tej kary zostało warunkowo zawieszone na okres próby wynoszący cztery lata.
Wyrok Sądu Rejonowego w Sandomierzu w sprawie II K 188/15 dotyczy oskarżonej T. F., której zarzucono popełnienie dwóch przestępstw. Pierwsze z nich polegało na zaborze powierzonego mienia w postaci pieniędzy w łącznej kwocie 13.900 zł, popełnionym w okresie od 13 czerwca 2014 r. do 4 września 2014 r. na szkodę K. D. Drugi czyn zarzucany oskarżonej to zabor w celu przywłaszczenia artykułów wyposażenia gospodarstwa domowego o wartości 3030 złotych, popełniony w listopadzie 2014 r. na szkodę tej samej osoby. Sąd uznał oskarżoną za winną obu czynów. Za pierwszy czyn, stanowiący występek z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k., wymierzono karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Za drugi czyn, stanowiący występek z art. 278 § 1 k.k., ustalając wartość strat na 2.630,00 zł, wymierzono karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Następnie, na podstawie przepisów o karze łącznej, połączono obie kary i orzeczono karę łączną jednego roku pozbawienia wolności. Wykonanie tej kary łącznej warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący cztery lata. Sąd zasądził również od Skarbu Państwa koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonej z urzędu oraz od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Sąd uznał oba czyny za odrębne, wymierzając za każdy karę jednostkową, a następnie łącząc je.
Uzasadnienie
Sąd zastosował przepisy o karze łącznej (art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k.), łącząc kary orzeczone za dwa odrębne przestępstwa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazanie
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. F. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| Prokuratura Rejonowa w Sandomierzu | organ_państwowy | oskarżyciel |
| K. D. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| adw. M. N. | inne | pełnomocnik z urzędu |
Przepisy (9)
Główne
k.k. art. 284 § 2
Kodeks karny
Dotyczy zaboru powierzonego mienia.
k.k. art. 278 § 1
Kodeks karny
Dotyczy kradzieży.
Pomocnicze
k.k. art. 12
Kodeks karny
Dotyczy popełnienia czynu w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru.
k.k. art. 4 § 1
Kodeks karny
Dotyczy zasady prawa międzyczasowego (stosowanie ustawy względniejszej dla sprawcy).
k.k. art. 85
Kodeks karny
Dotyczy zasad orzekania kary łącznej.
k.k. art. 86 § 1
Kodeks karny
Dotyczy zasad orzekania kary łącznej.
k.k. art. 69 § 1
Kodeks karny
Dotyczy warunkowego zawieszenia wykonania kary.
k.k. art. 69 § 2
Kodeks karny
Dotyczy warunkowego zawieszenia wykonania kary.
k.k. art. 70 § 1
Kodeks karny
Dotyczy okresu próby przy warunkowym zawieszeniu kary.
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru zaboru powierzonego mienia zaboru w celu przywłaszczenia mienia kara łączna warunkowo zawiesza na okres próby
Skład orzekający
Marcin Sobierajski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Podstawowe zasady orzekania kary łącznej i warunkowego zawieszenia jej wykonania w sprawach o przestępstwa przeciwko mieniu."
Ograniczenia: Sprawa o charakterze rutynowym, bez nowych interpretacji prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Jest to rutynowa sprawa karna dotycząca kradzieży i przywłaszczenia, z typowym rozstrzygnięciem sądu. Brak w niej elementów zaskoczenia czy nowatorskich zagadnień prawnych.
Dane finansowe
WPS: 13 900 PLN
koszty pomocy prawnej: 619,92 PLN
koszty sądowe: 250 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II K 188/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 grudnia 2015 r. Sąd Rejonowy w Sandomierzu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Marcin Sobierajski Protokolant: sekr. sąd. Patrycja Kołodziej w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Sandomierzu Urszuli Sus po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 22.10.2015 r. i 21.12.2015 r. sprawy z oskarżenia Prokuratury Rejonowej w Sandomierzu przeciwko: T. F. ( F. ) s. A. i H. zd. D. ur. (...) w S. , oskarżonej o to, że: I. w okresie od 13 czerwca 2014 r. do 04 września 2014 r. w S. , woj. (...) , działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru dokonała zaboru powierzonego mienia w postaci pieniędzy o łącznej kwocie 13.900 zł na szkodę K. D. , tj. o czyn z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. II. w bliżej nieustalonej dacie listopada 2014 r. w S. , woj. (...) , dokonała zaboru w celu przywłaszczenia mienia w postaci artykułów wyposażenia gospodarstwa domowego różnego rodzaju o wartości 3030 złotych na szkodę K. D. , tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k. I. uznaje oskarżoną T. F. za winną popełnienia czynu zarzucanego jej w pkt I. aktu oskarżenia stanowiącego występek z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na postawie art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierza jej karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; II. uznaje oskarżoną T. F. za winną popełnienia czynu zarzucanego jej w pkt II. aktu oskarżenia stanowiącego występek z art. 278 § 1 k.k. ustalając wysokość strat na kwotę 2.630,00 złotych i za to na postawie art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierza jej karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; III. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzeczone w pkt I. i II. kary pozbawienia wolności łączy i wymierza oskarżonej karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; IV. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 70 § 1 pkt 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności wobec oskarżonej warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 4 (cztery) lata; V. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. M. N. kwotę 619,92 (sześćset dziewiętnaście 92/100) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonej z urzędu przed Sądem; VI. zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 250,00 (dwieście pięćdziesiąt 00/100) złotych tytułem kosztów sądowych powstałych w sprawie. POUCZENIE 1. W terminie zawitym 7 (siedmiu) dni od daty doręczenia wyroku strona może złożyć wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Sporządzenie uzasadnienia z urzędu nie zwalnia strony , wymienionego podmiotu od złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia. Wniosek składa się na piśmie. Wniosek niepochodzący od oskarżonego powinien wskazywać tego z oskarżonych, którego dotyczy. 2. Wniosek powinien zawierać: oznaczenie organu, do którego jest skierowany, oraz sprawy, której dotyczy; oznaczenie oraz adres wnoszącego pismo; treść wniosku; datę i podpis składającego pismo. Za osobę, która nie może się podpisać, pismo podpisuje osoba przez nią upoważniona, ze wskazaniem przyczyny złożenia swego podpisu. We wniosku należy wskazać, czy dotyczy całości wyroku czy też niektórych czynów, których popełnienie oskarżyciel zarzucił oskarżonemu / oskarżonej, bądź też jedynie rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu. Wniosek niepochodzący od oskarżonego / oskarżonej powinien również wskazywać oskarżonego / oskarżoną, którego / której dotyczy § 2. Dla oskarżonego pozbawionego wolności, który nie ma obrońcy i nie był obecny podczas ogłoszenia wyroku, termin wymieniony w § 1 biegnie od daty doręczenia mu wyroku. 3. 3 ( art. 119 k.p.k. i art. 422 § 1 i 2 k.p.k. ). Czynność procesowa dokonana po upływie terminu zawitego jest bezskuteczna ( art. 122 § 1 k.p.k. ). Do biegu terminu nie wlicza się dnia, od którego liczy się dany termin. Jeżeli koniec terminu przypada na dzień uznany przez ustawę za dzień wolny od pracy, czynność można wykonać następnego dnia ( art. 123 § 1 i 3 k.p.k. ). Termin jest zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w placówce podmiotu zajmującego się doręczaniem korespondencji na terenie Unii Europejskiej, w polskim urzędzie konsularnym lub złożone przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej albo przez osobę pozbawioną wolności w administracji odpowiedniego zakładu, a przez członka załogi polskiego statku morskiego – kapitanowi statku ( art. 124 k.p.k. ). Jeżeli niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, strona w zawitym terminie 7 (siedmiu) dni od daty ustania przeszkody może zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, dopełniając jednocześnie czynności, która miała być w terminie wykonana ( art. 126 § 1 k.p.k. ). 2. Od wyroku sądu pierwszej instancji stronom podmiotowi określonemu w art. 416 , , przysługuje apelacja do sądu drugiej instancji tj. Sądu Okręgowego w Kielcach ( art. 444 § 1 k.p.k. ). 3. Termin zawity do wniesienia apelacji wynosi 14 (czternaście) dni i biegnie dla każdego uprawnionego od daty doręczenia mu wyroku z uzasadnieniem ( art. 122 § 2 k.p.k. i art. 445 § 1 k.p.k. ). 4. Apelację wnosi się na piśmie do sądu, który wydał zaskarżony wyrok tj. Sądu Rejonowego w Sandomierzu ( art. 428 § 1 k.p.k. ). 5. Oskarżony / oskarżona ma prawo do korzystania przy sporządzeniu apelacji z pomocy ustanowionego przez siebie obrońcy ( art. 6 k.p.k. i art. 83 § 1 k.p.k. ), a s trona inna niż oskarżony / oskarżona może ustanowić pełnomocnika ( art. 87 § 1 k.p.k. ). Do czasu ustanowienia obrońcy przez oskarżonego / oskarżoną pozbawionego / pozbawioną wolności, obrońcę może ustanowić inna osoba ( art. 83 § 1 k.p.k. ). 6. Wydatki związane z ustanowieniem obrońcy albo pełnomocnika wykłada strona, która go ustanowiła ( art. 620 k.p.k. ). 7. Oskarżony / oskarżona / pokrzywdzony / pokrzywdzona w wypadku wydania na posiedzeniu wyroku warunkowo umarzającego postępowanie / oskarżyciel posiłkowy / oskarżyciel prywatny nieposiadający / nieposiadająca obrońcy / pełnomocnika może złożyć wniosek o wyznaczenie obrońcy / pełnomocnika w celu sporządzenia apelacji. Wnioskujący może zostać obciążony kosztami wyznaczenia takiego obrońcy / pełnomocnika ( art. 444 § 2 i 3 k.p.k. ). 8. Obrońca / pełnomocnik z urzędu wyznaczany jest z listy obrońców / pełnomocników lub jest pozbawiony wolności ( art. 81a § 1 k.p.k. i art. 88 zd. 2 k.p.k. ) . 9. Wniosek o wyznaczenie obrońcy / pełnomocnika z urzędu prezes sądu, sąd lub referendarz sądowy rozpoznaje niezwłocznie. Jeżeli okoliczności wskazują na konieczność natychmiastowego podjęcia obrony / reprezentacji, prezes sądu, sąd lub referendarz sądowy, telefonicznie lub w inny sposób stosownie do okoliczności, powiadamia stronę oraz obrońcę / pełnomocnika o wyznaczeniu obrońcy / pełnomocnika z urzędu ( art. 81a § 2 i 3 k.p.k. i art. 88 zd. 2 k.p.k. ). 10. Strona może mieć jednocześnie nie więcej niż trzech obrońców albo pełnomocników ( art. 77 k.p.k. i art. 88 zd. 2 k.p.k. ). 11. Apelację co do winy uważa się za zwróconą przeciwko całości wyroku ( art. 447 § 1 k.p.k. ). 12. Apelację co do kary uważa się za zwróconą przeciwko całości rozstrzygnięcia o karze i środkach karnych ( art. 447 § 2 k.p.k. ). 13. Apelację co do środka karnego uważa się za zwróconą przeciwko całości rozstrzygnięcia o środkach karnych. Zaskarżyć można również brak rozstrzygnięcia w przedmiocie środka karnego ( art. 447 § 3 k.p.k. ). 14. 3 W apelacji można podnosić zarzuty, które nie stanowiły lub nie mogły stanowić przedmiotu zażalenia ( art. 447 § 4 k.p.k. ). 15. Podstawą apelacji nie może być błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia, oraz rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka, związane z treścią zawartego porozumienia w sprawie wydania wyroku skazującego, wymierzenia określonej kary lub środka karnego, orzeczenie przepadku lub środka kompensacyjnego lub rozstrzygnięcia w przedmiocie poniesienia kosztów procesu ( art. 447 § 5 k.p.k. ). 16. Prezes sądu pierwszej instancji odmówi przyjęcia apelacji, jeżeli apelacja zostanie wniesiona po terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo jest niedopuszczalna z mocy ustawy ( art. 429 § 1 k.p.k. ). 17. Jeżeli oskarżony / oskarżona jest nieletni / nieletnia lub ubezwłasnowolniony / ubezwłasnowolniona, jego / jej przedstawiciel ustawowy lub osoba, pod której pieczą oskarżony / oskarżona pozostaje, może podejmować na jego / jej korzyść wszelkie czynności procesowe, a przede wszystkim wnosić środki zaskarżenia, składać wnioski oraz ustanowić obrońcę ( art. 76 k.p.k. ). Wyjaśnienie : W treści pouczenia, w nawiasach wskazano między innymi podstawę prawną danego twierdzenia; użyty skrót „ k.p.k. ” oznacza ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego , której tekst został zamieszczony w Dzienniku Ustaw z 1997 r. Nr 89, poz. 555 i niektórych Dziennikach opublikowanych później.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI