II K 1841/22

Odpowiedź sądu

Tak, czyn kwalifikowany jako naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający dłużej niż 7 dni, a niebędący ciężkim uszczerbkiem na zdrowiu, podlega odpowiedzialności karnej z art. 157 § 1 kk.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na definicję przestępstwa z art. 157 § 1 kk, wskazując, że jest ono popełniane umyślnie, z zamiarem bezpośrednim lub ewentualnym, i dotyczy skutków trwających dłużej niż 7 dni, które nie są ciężkim uszczerbkiem na zdrowiu. Opinia sądowo-lekarska potwierdziła, że obrażenia pokrzywdzonego (krwiak wewnątrzczaszkowy) naruszyły czynności narządów ciała na okres powyżej 7 dni.

Odpowiedź sądu

Kara 5 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu, zawinienie, skutki przestępstwa, a także konieczność osiągnięcia celów kary w zakresie zapobiegania i wychowania, zwłaszcza wobec sprawcy wielokrotnie karanego.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że kara bezwzględnego pozbawienia wolności jest konieczna dla osiągnięcia celów kary wobec oskarżonego, biorąc pod uwagę jego wcześniejszą karalność, wysoki stopień winy (w tym popełnienie czynu w stanie nietrzeźwości) oraz wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu (naruszenie dobra w postaci zdrowia). Jako okoliczność łagodzącą potraktowano przyznanie się do winy.

Odpowiedź sądu

Tak, na podstawie art. 46 § 1 kk sąd orzeka od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego obowiązek zapłaty określonej kwoty tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.

Uzasadnienie

Sąd orzekł od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego kwotę 3000 zł tytułem częściowego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, wskazując, że ma ono charakter kompensacyjny i powinno stanowić ekonomicznie odczuwalną wartość, łagodzącą ujemne przeżycia pokrzywdzonego. Podkreślono, że orzeczenie zadośćuczynienia nie wyklucza dochodzenia niezaspokojonej części roszczenia w drodze postępowania cywilnego.