II K 184/19

L.2020-02-19
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko funkcjonariuszom publicznymŚredniarejonowy
funkcjonariusz publicznypolicjanaruszenie nietykalnościznieważenieprzemocgroźbainterwencjakodeks karny

Sąd skazał oskarżonego za naruszenie nietykalności cielesnej, znieważenie oraz użycie przemocy i groźby wobec policjanta podczas interwencji.

Oskarżony T.G. został skazany za czyny popełnione podczas interwencji policji w sklepie. Mimo początkowego posiadania noża, głównym przedmiotem sprawy stało się jego agresywne zachowanie wobec funkcjonariuszy, w tym znieważenie, szarpanie, kopanie i groźby pozbawienia życia. Sąd uznał te zachowania za jeden czyn, kwalifikując go jako naruszenie nietykalności cielesnej, znieważenie oraz użycie przemocy i groźby w celu zmuszenia policjanta do odstąpienia od czynności służbowej.

Wyrok Sądu Rejonowego w L. dotyczy sprawy T.G., który został skazany za agresywne zachowanie wobec funkcjonariuszy Policji podczas interwencji w sklepie. Interwencja była spowodowana zgłoszeniem o nietrzeźwym mężczyźnie z nożem. Po przybyciu na miejsce, policjanci zastali oskarżonego z nożem, który na polecenie został odłożony. Następnie oskarżony zaczął wyzywać policjanta, szarpał się, kopał go i groził pozbawieniem życia, próbując zmusić funkcjonariusza do odstąpienia od czynności zatrzymania. Sąd uznał, że wszystkie te zachowania, choć opisane w akcie oskarżenia jako cztery odrębne czyny, stanowią jeden czyn ciągły, wyczerpujący znamiona przestępstw z art. 222 § 1 k.k. (naruszenie nietykalności cielesnej), art. 226 § 1 k.k. (znieważenie funkcjonariusza publicznego) oraz art. 224 § 2 k.k. (użycie przemocy i groźby w celu zmuszenia do odstąpienia od czynności służbowej), w zbiegu z art. 11 § 2 k.k. Sąd oparł swoje ustalenia na zeznaniach pokrzywdzonego policjanta oraz jego kolegów, uznając wyjaśnienia oskarżonego za częściowo niewiarygodne. Jako okoliczności obciążające wskazano umyślność działania, znaczny stopień winy i społecznej szkodliwości, lekceważenie prawa oraz wielokrotną karalność. Brak było okoliczności łagodzących. Sąd zaliczył oskarżonemu na poczet kary okres zatrzymania. Ze względu na trudną sytuację majątkową oskarżonego, zasądzenie od niego kosztów sądowych uznano za zbyt uciążliwe.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Sąd uznał, że zachowanie oskarżonego stanowi jeden czyn ciągły, wyczerpujący znamiona przestępstw z art. 222 § 1 k.k., art. 226 § 1 k.k. i art. 224 § 2 k.k. w zb. z art. 11 § 2 k.k.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że poszczególne zachowania oskarżonego przebiegały równocześnie lub wynikały z dynamiki sytuacji, tworząc jedną całość, a wyodrębnianie osobnych czynów jest niezasadne.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strona wygrywająca

oskarżony

Strony

NazwaTypRola
T. G.osoba_fizycznaoskarżony
P. L.osoba_fizycznapokrzywdzony
C. M. K.osoba_fizycznaświadkowie
K. G.osoba_fizycznaświadkowie

Przepisy (6)

Główne

k.k. art. 11 § 2

Kodeks karny

Sąd zastosował przepis o zbiegu przepisów, łącząc znamiona różnych przestępstw w jeden czyn.

k.k. art. 222 § 1

Kodeks karny

Naruszenie nietykalności cielesnej funkcjonariusza publicznego.

k.k. art. 226 § 1

Kodeks karny

Znieważenie funkcjonariusza publicznego.

k.k. art. 224 § 2

Kodeks karny

Użycie przemocy lub groźby bezprawnej w celu zmuszenia funkcjonariusza publicznego do odstąpienia od prawnej czynności służbowej.

Pomocnicze

u.p. art. 1a § 2

Ustawa o Policji

Obowiązek Policji zapewnienia porządku i bezpieczeństwa publicznego.

k.k. art. 115 § 13

Kodeks karny

Definicja funkcjonariusza publicznego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zachowanie oskarżonego stanowi jeden czyn ciągły, a nie odrębne przestępstwa. Groźby wobec policjanta należy kwalifikować jako element czynu z art. 224 § 2 k.k., a nie jako odrębne przestępstwo z art. 190 § 1 k.k. Użyte słowa wulgarne stanowią znieważenie funkcjonariusza publicznego.

Odrzucone argumenty

Oskarżony nie naruszył nietykalności cielesnej policjanta, nie wyzywał go oraz nie używał przemocy i groźby bezprawnej w celu zmuszenia policjanta do odstąpienia od prawnej czynności służbowej.

Godne uwagi sformułowania

„jebany psie, pedale pierdolony” poszczególne zachowania oskarżonego składają się na jeden czyn wyczerpujący znamiona poszczególnych przestępstw nie było to zachowanie wyizolowane od innych czynności oskarżonego

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Kwalifikacja prawna czynów popełnionych wobec funkcjonariuszy publicznych, zbieg przepisów w prawie karnym, znaczenie groźby w kontekście czynności służbowych."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki interwencji policyjnej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje typowe, choć agresywne, zachowania podczas interwencji policyjnych i pokazuje, jak sąd kwalifikuje prawne takie czyny. Jest to ciekawe dla prawników karnistów i osób zainteresowanych prawem.

Agresja wobec policjanta podczas interwencji: jak sąd ocenił zachowanie oskarżonego?

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
UZASADNIENIE wyroku z dnia 19 lutego 2020 r. Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 184/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. T. G. W dniu 15 stycznia 2019 r. funkcjonariusz Policji Komendy Powiatowej Policji w L. P. L. około godziny 17-ej został wysłany na interwencję do sklepu (...) w L. przy ul. (...) , wraz z nim na interwencję pojechali słuchacze C. M. K. i K. G. . Powodem interwencji było zgłoszenie telefoniczne, że w okolicy sklepu spaceruje nietrzeźwy mężczyzna z nożem w ręce. Gdy policjanci przybyli na miejsce zastali oskarżonego T. G. , który siedział i trzymał w ręce nóż. P. L. nakazał mu odłożyć nóż, co oskarżony uczynił. Policjant spytał oskarżonego czy posiadał inne niebezpieczne przedmioty. Oskarżony nie odpowiedział, zatem policjant przystąpił do sprawdzenia jego odzieży. Oskarżony zaczął wyzywać funkcjonariusza Policji słowami wulgarnymi. P. L. stwierdził, że oskarżony został zatrzymany za znieważenie funkcjonariusza publicznego na służbie. Oskarżony szarpał się, policjant użył wobec niego siły fizycznej i położył go na podłodze, chciał mu założyć kajdanki na ręce trzymane z tyłu. Oskarżony wyrywał się i kopnął pokrzywdzonego dwukrotnie w brzuch. Ponadto oskarżony groził policjantowi pozbawieniem życia i zdrowia. Użycie przemocy i groźby jej użycia przez oskarżonego miało spowodować, by policjant odstąpił od czynności służbowej zatrzymania oskarżonego. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżony naruszył nietykalność cielesną policjanta, wyzywał go oraz używał przemocy i groźby bezprawnej w celu zmuszenia policjanta do odstąpienia od prawnej czynności służbowej. Wiarygodna część wyjaśnień oskarżonego, Zeznania P. L. , Zeznania M. K. , Zeznania K. G. Protokół użycia alkometru k.23,89, k.12v-13,90, k.6v,98, k.9v-10,98v, k.4. 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. T. G. Oskarżony naruszył nietykalność cielesną policjanta, wyzywał go oraz używał przemocy i groźby bezprawnej w celu zmuszenia policjanta do odstąpienia od prawnej czynności służbowej. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Oskarżony nie naruszył nietykalności cielesnej policjanta, nie wyzywał go oraz nie używał przemocy i groźby bezprawnej w celu zmuszenia policjanta do odstąpienia od prawnej czynności służbowej. Niewiarygodna część wyjaśnień oskarżonego k.23,89. 1.OCena DOWOdów 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1. Zeznania P. L. , Zeznania M. K. , Zeznania K. G. , Protokół użycia alkometru Zeznania pokrzywdzonego zostały uznane za wiarygodne, gdyż są logiczne, rzeczowe, znajdują potwierdzenie w zeznaniach M. K. (k.6v-98) i K. G. (k.9v-10,98v). Należy zwrócić uwagę, że pokrzywdzony nie znał wcześniej oskarżonego, nie miał z nim konfliktów i byłoby nieprawdopodobne, gdyby podawał nieprawdziwe okoliczności na niekorzyść oskarżonego. Zeznania tego świadka zasługują na wiarę, gdyż są logiczne, rzeczowe oraz znajdują potwierdzenie w zeznaniach pokrzywdzonego i K. G. (k.9v-10,98v). Zeznania tego świadka zasługują na wiarę, gdyż są logiczne, rzeczowe oraz znajdują potwierdzenie w zeznaniach pokrzywdzonego i M. K. . Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego w części, w której podał, że przebywał na terenie sklepu (...) , używał noża, przyjechała Policja i zatrzymali go, użył słów wulgarnych wobec policjanta, który przytrzymywał go na podłodze, a ponadto wcześniej nie znał interweniujących policjantów. Ta część wyjaśnień oskarżonego jest logiczna i rzeczowa oraz znajduje potwierdzenie w zeznaniach pokrzywdzonego, M. K. i K. G. . Protokół użycia alkometru został sporządzony przez powołaną do tego osobę, nie budzi wątpliwości, że został sporządzony poprawnie, ponadto strony nie kwestionowały poprawności pomiaru. 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1. 2. Niewiarygodna część wyjaśnień oskarżonego Zeznania Ł. S. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w części, w której podał, że nie wyzywał pokrzywdzonego, nie naruszył jego nietykalności cielesnej i nie używał wobec niego przemocy ani groźby jej użycia. Ta część wyjaśnień oskarżonego jest nielogiczna i pozostaje w sprzeczności z zeznaniami pokrzywdzonego, M. K. i K. G. . Należy zwrócić uwagę, że interweniujący policjanci zostali wezwani do sklepu (...) w związku z zawiadomieniem o tym, że oskarżony używał niebezpiecznego narzędzia w miejscu publicznym. Gdyby oskarżony nie stwarzał żadnego zagrożenia i zachowywał się kulturalnie, to policjanci nie mieliby powodów do przedłużania interwencji, tak z pewnością byłoby, gdyby okazało się, że oskarżony chciał jedynie, jak twierdzi (k.89v) wymienić niesprawny scyzoryk. Zeznania tego świadka nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż nie widział on zdarzenia będącego przedmiotem postępowania. 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I. T. G. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Należy na wstępie zauważyć, że zarzuty aktu oskarżenia składają się z czterech odrębnych czynów, mających polegać na naruszeniu nietykalności cielesnej funkcjonariusza publicznego, znieważeniu funkcjonariusza publicznego, użycia przemocy w celu zmuszenia funkcjonariusza publicznego do zaniechania czynności służbowej oraz grożeniu pokrzywdzonemu pozbawieniem życia. Tymczasem zdarzenie stanowi jedną całość, składającą się z części, które przebiegały równocześnie lub wynikały z dynamiki sytuacji. Wyodrębnianie osobnych czynów jest zatem niezasadne i uznać należy, że poszczególne zachowania oskarżonego składają się na jeden czyn wyczerpujący znamiona poszczególnych przestępstw. Pokrzywdzony jest funkcjonariuszem publicznym, jak wynika to jednoznacznie z treści art. 115 § 13 pkt 7 k.k. Obowiązkiem przybyłych na miejsce funkcjonariuszy Policji było zapewnienie porządku i bezpieczeństwa publicznego, jak wynika z art. 1a ust. 2 pkt 2 Ustawy o Policji , a w szczególności ustalenie dlaczego oskarżony znajdując się w stanie nietrzeźwym (por. k. 4) używał noża w miejscu publicznym. W trakcie wyjaśniania sytuacji oskarżony zaczął wyzywać policjanta, zasadniczo spokojną do tej pory interwencję przemienił w nerwowe zdarzenie. Funkcjonariusz Policji postanowił zatrzymać osobę, która go zwyzywała, oskarżony wyrywał się, szarpał i dwukrotnie kopnął P. L. , w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych. Ponadto oskarżony groził pokrzywdzonemu pobiciem, a nawet pozbawieniem życia, zmuszał go w ten sposób by odstąpił od czynności służbowych związanych z zatrzymaniem go. Naruszenie nietykalności cielesnej P. L. miało miejsce podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych. Pokrzywdzony był ubrany w mundur policjanta, w sklepie, gdzie znajdował się oskarżony było jasno, oskarżony wiedział, że zaatakował fizycznie funkcjonariusza Policji. Zatem oskarżony naruszył znamiona przestępstwa określonego w art. 222 § 1 k.k. Oskarżony stosował siłę fizyczną, poprzez szarpanie się i kopanie pokrzywdzonego. Ponadto groził mu pobawieniem życia i zdrowia. Celem działania oskarżonego było wzbudzenie przestrachu w pokrzywdzonym i zmuszenie go w ten sposób do odstąpienia od zatrzymania go. Oskarżony poprzez to zachowanie dopuścił się czynu stypizowanego w art. 224 § 2 k.k. Wskazać należy, że zakwalifikowanie gróźb wypowiadanych przez oskarżonego jako przestępstwa określonego w art. 190 § 1 k.k. byłoby niezasadne, gdyż oskarżony groził pokrzywdzonemu w trakcie pełnienia przez niego służby, nie było to zachowanie wyizolowane od innych czynności oskarżonego. Ponadto oskarżony cały czas dążyć do uniemożliwienia zatrzymania go, a nie wzbudzenia strachu w pokrzywdzonym jako osobie fizycznej. W ramach tego samego czynu oskarżony znieważał pokrzywdzonego m.in. słowami „ jebany psie, pedale pierdolony ” (k12v). Są to słowa wulgarne i uznawane powszechnie za obraźliwe. Oskarżony wypowiadając te słowa chciał znieważyć i poniżyć funkcjonariusza publicznego, a przez dopuszczenie się tego elementu czynu wyczerpał znamiona występku z art.226 § 1 k.k. Podsumowując, uznać należy, że czyn oskarżonego powinien być zakwalifikowany jako występek z art. 222 § 1 k.k. w zb. z art. 226 § 1 k.k. w zb. z art. 224 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności T. G. I. I. Okoliczności obciążające: - działanie umyślne, - znaczny stopień winy i społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu, - rażące lekceważenie porządku prawnego i uprawnień pokrzywdzonego, - wielokrotna karalność (k.88). Okoliczności łagodzące: - brak. 1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności T. G. II. Zaliczenie okresu zatrzymania Obligatoryjne, gdyż oskarżony był pozbawiony wolności, a wymierzono mu karę izolacyjną. 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Oskarżony występował o udostępnienie nagrania ze sklepu (...) (k.23,68,89v). Gdy wreszcie sklep ten udzielił odpowiedzi (k.95) okazało się, że nagrania kamer monitoringu z dnia zdarzenia nie zachowano (k.95). Niewątpliwie zapis ten powinien być zabezpieczony na etapie postępowania przygotowawczego, ale wobec jego braku sprawę należy rozstrzygnąć w oparciu o możliwe do przeprowadzenia dowody. Dowody te, omówione wyżej wskazują tymczasem w sposób jednoznaczny, że oskarżony dopuścił się popełnienia przypisanego mu czynu. 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III. Oskarżony utrzymuje się z prac dorywczych, a po uprawomocnieniu się wyroku może odbywać karę izolacyjną, stąd zasądzenie od niego kosztów sądowych mogłoby być zbyt uciążliwe, uwzględniając jego sytuację majątkową i życiową. 1.1Podpis

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI