II K 180/19

2020-06-19
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuNiskarejonowy
podpaleniezniszczenie mieniawartość szkodydowodywiarygodność zeznańkara pozbawienia wolności

Sąd skazał oskarżonego za umyślne zniszczenie cudzego mienia poprzez podpalenie samochodu, orzekając karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.

Oskarżony S. C. został skazany za umyślne zniszczenie samochodu pokrzywdzonej poprzez jego podpalenie. Sąd oparł swoje ustalenia na zeznaniach świadków, protokołach oględzin, opiniach biegłych oraz dokumentacji fotograficznej i finansowej. Wyjaśnienia oskarżonego i jego świadków zostały uznane za niewiarygodne ze względu na sprzeczności z zebranym materiałem dowodowym, w tym danymi z wykazu połączeń telefonicznych i paragonem. Sąd orzekł karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, zaliczając okres zatrzymania, oraz nałożył obowiązek naprawienia szkody.

Wyrok Sądu Rejonowego w [...] z dnia 19 czerwca 2020 r. w sprawie o sygnaturze II K 180/19 dotyczył oskarżonego S. C., któremu przypisano umyślne zniszczenie cudzego mienia poprzez podpalenie samochodu pokrzywdzonej. Sąd ustalił, że oskarżony wybił szybę w samochodzie, wrzucił do środka butelkę z łatwopalną substancją, co doprowadziło do spalenia wnętrza pojazdu. Wartość szkody oszacowano na 17 400 złotych. Podstawą ustaleń były zeznania świadków J. M., T. M., I. D., R. R., protokoły oględzin, dokumentacja fotograficzna, opinia pożarnicza, opinia biegłego z dziedziny zapisów wizualnych i fotografii oraz opinia z badań chemicznych. Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego oraz zeznania świadków P. D. i A. U. za niewiarygodne, wskazując na ich sprzeczność z dowodami rzeczowymi, w tym danymi lokalizacyjnymi telefonu oskarżonego i paragonem potwierdzającym jego obecność w innym miejscu. Sąd ocenił czyn jako przestępstwo z art. 288 § 1 k.k. Wymierzając karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, sąd uwzględnił umyślność działania, naruszenie uprawnień właścicielskich, znaczną szkodę majątkową, stopień winy i społecznej szkodliwości czynu oraz karalność oskarżonego. Zastosowano zaliczenie okresu zatrzymania na poczet kary i nałożono obowiązek naprawienia szkody. Koszty procesu obciążają oskarżonego ze względu na jego sytuację majątkową.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, oskarżony umyślnie zniszczył cudze mienie poprzez podpalenie samochodu.

Uzasadnienie

Sąd oparł ustalenie winy oskarżonego na spójnych zeznaniach świadków, protokołach oględzin, opiniach biegłych oraz dokumentacji fotograficznej i finansowej, które potwierdzały sprawstwo oskarżonego. Wyjaśnienia oskarżonego i jego świadków zostały uznane za niewiarygodne z powodu sprzeczności z dowodami rzeczowymi, w tym danymi lokalizacyjnymi telefonu i paragonem.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strona wygrywająca

oskarżony

Strony

NazwaTypRola
S. C.osoba_fizycznaoskarżony
pokrzywdzonaosoba_fizycznapokrzywdzona

Przepisy (1)

Główne

k.k. art. 288 § § 1

Kodeks karny

Przepis ten stanowi podstawę prawną skazania za umyślne zniszczenie cudzej rzeczy, co obejmuje również podpalenie samochodu i spowodowanie jego całkowitego zniszczenia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zeznania świadków J. M., T. M., I. D., R. R. potwierdzające sprawstwo oskarżonego. Protokoły oględzin, dokumentacja fotograficzna, opinie biegłych (pożarnicza, wizualna, chemiczna) wskazujące na podpalenie i jego skutki. Dane z wykazu połączeń telefonicznych i paragon potwierdzające obecność oskarżonego w pobliżu miejsca zdarzenia w krytycznym czasie. Rozpoznanie oskarżonego przez świadka I. D. po charakterystycznym sposobie poruszania się, zweryfikowane na nagraniu.

Odrzucone argumenty

Wyjaśnienia oskarżonego o przebywaniu w domu w czasie zdarzenia. Zeznania świadków P. D. i A. U. próbujące stworzyć oskarżonemu alibi, sprzeczne z dowodami rzeczowymi. Zeznania świadków M. K., D. M., G. R. nie mające bezpośredniego znaczenia dla ustalenia sprawstwa.

Godne uwagi sformułowania

Sposób poruszania się jest cechą charakterystyczną określonego człowieka. Kara sprawiedliwą, adekwatną oraz zdolną skłonić oskarżonego do przestrzegania porządku prawnego w przyszłości.

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Ustalanie sprawstwa w sprawach o zniszczenie mienia na podstawie dowodów poszlakowych, w tym danych lokalizacyjnych i zeznań świadków rozpoznających sprawcę po cechach fizycznych."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje, jak sąd wykorzystuje różnorodne dowody, w tym techniczne (lokalizacja telefonu, nagrania) i zeznania świadków, do ustalenia sprawstwa w przestępstwie zniszczenia mienia. Pokazuje też, jak analizowana jest wiarygodność zeznań.

Jak sąd udowodnił podpalenie samochodu? Kluczowe dowody w sprawie S. C.

Dane finansowe

WPS: 17 400 PLN

naprawienie_szkody: 17 400 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
UZASADNIENIE wyroku z dnia 19 czerwca 2020 r. Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 180/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) S. C. Czyn z aktu oskarżenia. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżony umyślnie zniszczył cudze mienie, poprzez spalenie samochodu pokrzywdzonej. Zeznania J. M. , Zeznania T. M. , Zeznania I. D. , Zeznania R. R. (1) , Protokoły oględzin, Dokumentacja fotograficzna, Wycena szkody, Opinia pożarnicza, Opinia biegłego z dziedziny zapisów wizualnych i fotografii, Opinia z badań chemicznych, Wykaz połączeń, Paragon, Nagranie. 21v-22,350, 3,363v-364, 17-18,60v,364-365, 265v-266,381, 116-118,202-204, 165-176,296-297,302-306, 7-8,104-108,141-164, 180-195, 273-295, 339-340, 231-264, 208, k. 36. 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. S. C. Czyn z aktu oskarżenia. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Oskarżony nie spalił samochodu pokrzywdzonej. wyjaśnienia oskarżonego, zeznania P. D. (1) , zeznania A. U. . k.78,95,349v-350, k.79v,365v-366, k. 81v,366. 1.OCena DOWOdów 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Zeznania J. M. , Zeznania T. M. , Zeznania I. D. , Zeznania R. R. (1) , Protokoły oględzin, Dokumentacja fotograficzna, Wycena szkody, Opinia pożarnicza, Opinia biegłego z dziedziny zapisów wizualnych i fotografii, Opinia z badań chemicznych Wykaz połączeń, Paragon, Nagranie. 21v-22,350, 3,363v-364, 17-18,60v,364-365, 265v-266,381, k.7-8,104-108, 116-118,202-204, 165-176,296-297,302-306, 7-8,104-108,141-164, 180-195, 273-295, 339-340, 231-264, 208, k. 36. Zeznania pokrzywdzonej są logiczne, rzeczowe, zasadniczo konsekwentne i znajdują potwierdzenie w zeznaniach T. M. (k.3,363v-364) i I. D. (k.17-18,60v,364-365) oraz protokołach oględzin (k.7-8,104-108,141-164), opinii pożarniczej (180-195), dokumentacji fotograficznej (k.165-176,296-297,302-306) i wycenie szkody (k.141-164). Zeznania T. M. zasługują na wiarygodność, gdyż są logiczne, rzeczowe i znajdują potwierdzenie w zeznaniach pokrzywdzonej oraz I. D. (k.17-18,60v,364-365), a także protokołach oględzin (k.7-8,104-108,141-164), opinii pożarniczej (180-195), dokumentacji fotograficznej (k.165-176,296-297,302-306) i wycenie szkody (k.141-164). Depozycje I. D. są wiarygodne, gdyż są logiczne, rzeczowe oraz znajdują potwierdzenie w zeznaniach J. M. , T. M. oraz protokołach oględzin (k.7-8,104-108,141-164), opinii pożarniczej (180-195), dokumentacji fotograficznej (k.165-176,296-297,302-306), wyceną szkody (k.141-164), wykazie połączeń (k.231-264). Należy zwrócić uwagę, że świadek w sposób jednoznaczny i konsekwentny wskazała, że to oskarżony był sprawcą podpalenia samochodu pokrzywdzonej. Rozpoznała go po sposobie chodu i trzymania rąk. Świadek miała okazję wielokrotnie widywać oskarżonego, gdyż pracował w jej firmie około dwa lata, a zatem jej spostrzeżenia wynikają z możliwości dokładnego przyjrzenia się oskarżonemu, a sposób chodu jest cechy charakterystyczną określonego człowieka. Zeznania R. R. (1) zasługują na wiarygodność, gdyż są logiczne, rzeczowe i zasadniczo konsekwentne oraz znajdują potwierdzenie w wykazie połączeń (k.231-264) oraz treści paragonu (k.208). Dokumenty w postaci protokołów oględzin (k. k.7-8,104-108, 116-118,202-204), dokumentacji fotograficznej (k. 165-176,296-297,302-306), kalkulacji szkody (k.141-164), paragonu (k.208) zostały sporządzone przez powołane do tego osoby, nie nasuwają wątpliwości odnośnie autentyczności i nie były kwestionowane przez strony. Stąd, dokumenty te zostały uznane za podstawę ustaleń faktycznych. Opinia biegłego z dziedziny pożarnictwa (k.180-195) jest jasna i pełna, została sporządzona przez specjalistę z dziedziny pożarów, nie była kwestionowana przez strony, stąd stała się podstawą ustalenia stanu faktycznego. Opinia biegłego z dziedziny badań zapisów wizualnych i fotografii (k.273-295) jest jasna i pełna, została sporządzona przez specjalistę z zapisów wizualnych, nie była kwestionowana przez strony, stąd stała się podstawą ustalenia stanu faktycznego. Opinia biegłego z dziedziny badań chemicznych (k.339-340) jest jasna i pełna, została sporządzona przez specjalistę z dziedziny chemii, nie była kwestionowana przez strony, stąd stała się podstawą ustalenia stanu faktycznego. 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1. 2. 3. 4,5,6. Wyjaśnienia oskarżonego, Zeznania P. D. (1) , Zeznania A. U. , Zeznania M. K. , D. M. , G. R. . Wyjaśnienia oskarżonego nie zasługują na wiarę, gdyż pozostają w sprzeczności z zeznaniami J. M. , T. M. i I. D. oraz protokołach oględzin (k.7-8,104-108,141-164), opinii pożarniczej (180-195), dokumentacji fotograficznej (k.165-176,296-297,302-306), wyceną szkody (k.141-164) oraz wykazem połączeń (k.231-264). Oskarżony wskazał, że w nocy z 19 na 20 września 2018 r. był w domu od godziny 22-ej, później nie wychodził z domu. Tymczasem z wykazu połączeń wynika, że jego telefon o nr 518 992 637 (por. protokół zatrzymania z k. 51-53) zalogował się do nadajnika (...) zlokalizowanego w W. przy ul. 600-lecia 20 o godz. 19.43 w dniu 19 września 2018 r. (por. wykaz połączeń z k. 231-264, zeznania R. R. (2) z k. 265v-266,381). Ponadto zeznania I. D. wskazują, że to oskarżony podpalił samochód pokrzywdzonej, o czym przemawia zapamiętany przez świadka sposób poruszania się oskarżonego. Zwrócić uwagę należy, że sposób poruszania się jest cechą charakterystyczną danego człowieka, trudno go zmienić, nawet przygotowując się do zdarzenia, które może być nagrane. I. D. wskazała cechy charakterystyczne poruszania się oskarżonego, które zostały zweryfikowane na nagraniu z k.36, a znała oskarżonego dobrze, gdyż pracował w jej firmie 2 lata (k.17). Zeznania P. D. (2) nie zasługują na wiarę, gdyż są sprzeczne z zeznaniami J. M. , T. M. i I. D. oraz protokołami oględzin (k.7-8,104-108,141-164), opinią pożarniczej (180-195), dokumentacją fotograficzną (k.165-176,296-297,302-306), wyceną szkody (k.141-164) oraz wykazem połączeń (k.231-264). Świadek wskazał, że w nocy z 19 na 20 września 2018 r. grał z oskarżonym w gry komputerowe, około północy wyjechali poszukać doładowania do gry, byli w L. i W. (k.79v), powtórzył tą relację podczas rozprawy (k.365v-366). Tymczasem pozostaje to w sprzeczności z paragonem ze sklepu (...) w L. z dnia 19.09.2018 r. godz.22.03 (k.208). Nadmienić należy, że zakupy wskazane na paragonie odpowiadają zakupom wskazanym przez oskarżonego (k.95). Ponadto z wykazu połączeń wynika, że jego telefon o nr 797 532 633 zalogował się do nadajnika (...) zlokalizowanego w W. przy ul. 600-lecia 20 o godz. 20.24 w dniu 19 września 2018 r. (por. wykaz połączeń z k. 231-264, zeznania R. R. (2) z k. 265v-266,381). Zeznania I. D. wskazują, że to oskarżony podpalił samochód pokrzywdzonej, o czym przemawia zapamiętany przez świadka sposób poruszania się oskarżonego. Zwrócić uwagę należy, że sposób poruszania się jest cechą charakterystyczną danego człowieka, trudno go zmienić, nawet przygotowując się do zdarzenia, które może być nagrane. I. D. wskazała cechy charakterystyczne poruszania się oskarżonego, które zostały zweryfikowane na nagraniu z k.36, a znała oskarżonego dobrze, gdyż pracował w jej firmie 2 lata (k.17). Świadek jest bratem ciotecznym oskarżonego, miał zatem interes osobisty, by próbować pomóc mu uniknąć odpowiedzialności karnej. Zeznania A. U. nie zasługują na wiarę, gdyż pozostają w sprzeczności z zeznaniami J. M. , T. M. i I. D. oraz protokołami oględzin (k.7-8,104-108,141-164), opinią pożarniczą (180-195), dokumentacją fotograficzną (k.165-176,296-297,302-306), wyceną szkody (k.141-164) oraz wykazem połączeń (k.231-264). Świadek ta wskazała, że w nocy z 19 na 20 września 2018 r. oskarżony był w domu od godziny 20-ej, zasnął około 22-ej, później nie wychodził z domu do rana następnego dnia. Tymczasem z wykazu połączeń wynika, że jego telefon o nr 518 992 637 (por. protokół zatrzymania z k. 51-53) zalogował się do nadajnika (...) zlokalizowanego w W. przy ul. 600-lecia 20 o godz. 19.43 w dniu 19 września 2018 r. (por. wykaz połączeń z k. 231-264, zeznania R. R. (2) z k. 265v-266,381). Oskarżony wskazał, że tego wieczora około północy pojechał doładować kartę (...) , był w L. , gdzie kupił piwo i chipsy, wrócił przez W. (k.95). Potwierdza to treść paragonu (k.208). Należy zwrócić uwagę, że zeznania I. D. wskazują, że to oskarżony podpalił samochód pokrzywdzonej, o czym przemawia zapamiętany przez świadka sposób poruszania się oskarżonego. Tymczasem sposób poruszania się jest cechą charakterystyczną danego człowieka, trudno go zmienić, nawet przygotowując się do zdarzenia, które może być nagrane. I. D. wskazała cechy charakterystyczne poruszania się oskarżonego, które zostały zweryfikowane na nagraniu z k.36, a znała oskarżonego dobrze, gdyż pracował w jej firmie 2 lata (k.17). Zeznania M. K. (k.57v,366v), D. M. (k.67v-68,364v-365) i G. R. (k.91v-92,363v) nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż nie mieli oni bezpośrednich wiadomości w sprawie. M. K. był na miejscu zdarzenia jako policjant dokonujący wstępnych ustaleń (por. k. 22). D. M. znał I. D. z wcześniejszej współpracy, ale oskarżonego znał tylko z widzenia, zatem jego spostrzeżenia, że to nie oskarżony został nagrany jako sprawca podpalenia samochodu pokrzywdzonej nie wynikają ze znajomości oskarżonego. G. R. potwierdził jedynie, że oskarżony w dniu 19 września 2018 r. podpisał w Komisariacie Policji w S. książkę dozorów około godziny 20-tej. 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I. art. 288 § 1 k.k. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Oskarżony wybił szybę w samochodzie pokrzywdzonej, wrzucił do środka butelkę z zapaloną łatwopalną substancją, przez co spowodował spalenie wnętrza samochodu. Niewątpliwie oskarżony działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim zniszczenia cudzej rzeczy. Koszt naprawy samochodu wielokrotnie przekroczyłby jego wartość, zatem należy uznać, że samochód został całkowicie zniszczony (por. wycena szkody z k. 141-164). Szkoda powinna zatem obejmować wartość samochodu w czasie jego zniszczenia, co odpowiada kwocie 17.400 złotych. Czyn ten stanowi zatem przestępstwo określone w art. 288 § 1 k.k. 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności S. C. I. II. III. I. II. III. Okoliczności obciążające wobec oskarżonego: - umyślne działanie, - naruszenie uprawnień właścicielskich pokrzywdzonej, - niemała szkoda majątkowa, - znaczny stopień winy i społecznej szkodliwości czynu, - karalność, w tym za podobny czyn (k.119). Okoliczności łagodzące wobec oskarżonego: - brak. Biorąc pod uwagę sposób działania sprawcy, stopień winy i społecznej szkodliwości czynu, uwzględniając potrzebę wychowawczego i prewencyjnego oddziaływania na oskarżonego, Sąd uznał, że karą sprawiedliwą, adekwatną oraz zdolną skłonić oskarżonego do przestrzegania porządku prawnego w przyszłości powinna być kara 8 miesięcy pozbawienia wolności. Zaliczenie okresu zatrzymania na poczet kary jest obowiązkowe. Obowiązek naprawienia szkody wynika z konieczności przekonania oskarżonego, że wyrządzone szkody należy naprawić i jednocześnie ten środek kompensacyjny pozwoli przywrócić naruszony porządek prawny. 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV. Oskarżony jest młodym, zdrowym człowiekiem, nie ma nikogo na utrzymaniu, ma dochody, o czym świadczy również to, że w dniu zatrzymania miał przy sobie 1.500 złotych (k.51-53), ma zatem możliwość zwrotu kosztów sądowych, które nie powinny być przerzucane na ogół podatników. 1.Podpis

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI