II K 1759/06

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ W. , dnia 19 lutego 2014 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia w V Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Michał Kupiec Protokolant: Milena Pasko po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2014 roku we Wrocławiu przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia Fabrycznej Michała Gmyszki na rozprawie sprawy: E. K. (1) ( E. K. (1) ) córki W. i A. z domu G. , urodzonej w dniu (...) we W. PESEL (...) oskarżonej o to, że I. w dniu 26 lipca 2002 roku we W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim wprowadzeniu w błąd pracowników III Oddziału Banku (...) SA we W. , co do zamiaru i możliwości spłaty pożyczki hipotecznej oraz osiąganych dochodów, po przedłożeniu podrobionego zaświadczenia o zatrudnieniu i zarobkach osiąganych w firmie (...) spółka z o.o. i (...) , podpisała umowę o pożyczkę hipoteczną, skutkującą udzieleniem jej pożyczki w kwocie 120 000 zł, a następnie po dokonaniu czterech wpłat, zaniechała dalszej spłaty rat kapitałowych pożyczki, czym doprowadziła III Oddział Banku (...) SA we W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 116068,03 zł; tj. o czyn z art.286§1 k.k. i art.297§1 k.k. w zw. z art.11§2 k.k. II. w okresie od stycznia 2003 roku do czerwca 2003 roku we W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim wprowadzeniu w błąd pracowników III Oddziału Banku (...) SA we W. , co do zamiaru i możliwości spłaty pożyczki w (...) doprowadziła III Oddział Banku (...) SA we W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 109.647,24 zł oraz 313 zł zaległych opłat za prowadzenie rachunku w ten sposób, że posiadając rachunek (...) z przyznanym limitem pożyczki w wysokości 15 000 zł nie zasilała tego rachunku wymaganymi umową kwotami, a następnie wiedząc że jej sytuacja majątkowa nie pozwoli na spłatę pożyczki, wykorzystała przyznany limit pożyczki w (...) powodując zadłużenie z tytułu debetu we wskazanej kwocie; tj. o czyn z art.286§1 k.k. ************ I. uznaje oskarżoną E. K. (1) za winną tego, że w dniu 26 lipca 2002 roku we W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim wprowadzeniu w błąd pracowników III Oddziału Banku (...) SA we W. , co do zamiaru i możliwości spłaty pożyczki hipotecznej oraz osiąganych dochodów, po przedłożeniu podrobionego zaświadczenia o zatrudnieniu i zarobkach osiąganych w firmie (...) spółka z o.o. i (...) , podpisała umowę o pożyczkę hipoteczną, skutkującą udzieleniem jej pożyczki w kwocie 120 000 zł, z następnie po dokonaniu czterech wpłat, zaniechała dalszej spłaty rat kapitałowych pożyczki, czym doprowadziła III Oddział Banku (...) SA we W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 116068,03 zł , co stanowiło przestępstwo z art.286 §1 k.k. i art.297§1 k.k. w zw. z art.11 § 2 k.k. i za to na podstawie art.286 § 1 k.k. w zw. z art.11 § 3 k.k. wymierza jej karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. uznaje oskarżoną E. K. (1) za winną tego, że w okresie od stycznia 2003 roku do czerwca 2003 roku we W. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim wprowadzeniu w błąd pracowników III Oddziału Banku (...) SA we W. , co do zamiaru i możliwości spłaty pożyczki w (...) doprowadziła III Oddział Banku (...) SA we W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 109 647,24 zł oraz 313 zł zaległych opłat za prowadzenie rachunku w ten sposób, że posiadając rachunek (...) z przyznanym limitem pożyczki w wysokości 15 000 zł nie zasilała tego rachunku wymaganymi umową kwotami, a następnie wiedząc że jej sytuacja majątkowa nie pozwoli na spłatę pożyczki, wykorzystała przyznany limit pożyczki w (...) powodując zadłużenie z tytułu debetu we wskazanej kwocie, co stanowiło przestępstwo z art.286 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. wymierza jej karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; III. na podstawie art.85 k.k. i art.86§1 k.k. łączy orzeczone wobec oskarżonej kary pozbawienia wolności i wymierza jej karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; IV. na podstawie art.89§1k .k. w zw. z art. 69§1 i 2 k.k. i art.70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonej kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata; V. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze oraz §19 oraz §14 ust.2 pkt 3 i §16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. R. T. kwotę 2.892,96 zł z tytułu kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonej z urzędu, w tym 540,96 zł podatku od towarów i usług; VI. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżoną od ponoszenia kosztów sądowych w tym od opłaty, zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy ustalił: W dniu 5 września 2001 r. w placówce przy pl. (...) E. K. (1) zawarła z Bankiem (...) S.A. umowę eurokonta (...) . Podała, że jest zameldowana przy ul. (...) . Zobowiązała się do systematycznego zasilania eurokonta kwotę 5.000 zł miesięcznie. E. K. (1) podała do karty informacyjnej banku, że mieszka przy ul. (...) i prowadzi pod tym adresem kancelarię (...) i z tego tytułu osiąga dochód powyżej 2.500 zł miesięcznie. (dowód: umowa eurokonta (...) k. 15 (oryginał k. 251 akt II K 1759/06) karta informacyjna klienta k. 16 – 17 (oryginał k. 252 – 253 akt II K 1759/06); zeznania B. S. k. 188, K. 722 – 725) W dniu 7 marca 2002 r. E. K. (1) nabyła własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego położonego we W. przy ul. (...) za kwotę 238.000 zł. W dniu 18 lipca 2002 r. wartość tego prawa wynosiła według Spółdzielni Mieszkaniowej (...) we W. 193.336 zł. (dowód: umowa sprzedaży k. 87 – 89; zaświadczenie Spółdzielni Mieszkaniowej (...) k. 90) E. K. (1) miała problemy ze spłacaniem swoich zobowiązań finansowych. Z powodu nieterminowego spłacania rat kredytów w systemie sprzedaż ratalnej z 9 grudnia 1994 r. w kwocie 4.770,72 zł i 30 marca 1994 r. w kwocie 603,30 zł bank (...) dokonał jej wpisania w systemie (...) . Spłata zobowiązań wymagała udziału Funduszu Gwarancyjnego. E. K. (1) była również zadłużona wobec (...) Bank S.A. z tytułu umowy o kredyt z 1 kwietnia 1997 r. Jej dług na dzień 18 marca 2002 r. wynosił z tego tytułu 23.154,48 zł. Ponieważ E. K. (1) nie była w stanie spłacić kredytu., w dniu 18 marca 2002 r. zawarła z bankiem ugodę, na mocy której zobowiązała się spłacić kwotę 15.000 zł, w tym 10.000 zł w dniu zawarcia ugody, a pozostałą kwotę 5.000 zł w ratach miesięcznych nie mniejszych niż 400 zł. Po terminowym wywiązaniu się z ugody bank zobowiązał się umorzyć pozostałą część zadłużenia. (dowód: pismo (...) S.A. k. 101 – 102; umowa ugody k. 103 – 104; zeznania B. S. k. 188, k. 722 – 725) * * * M. K. (1) , syn E. K. (1) , był prezesem zarządu (...) sp. z o.o. we W. przy ul. (...) . W 2002 r. poszukiwał środków na finansowanie działalności spółki oraz na wykup gruntu na którym spółka działała od (...) S.A. (dowód: odpis (...) sp. z o.o. k. 307 – 308 z akt II K 1759/06 wyjaśnienia E. K. (1) k. 475 – 479, k. 696 – 700) M. K. (1) pozostawał w bliskich relacjach z dyrektorem III Oddziału Banku (...) S.A. L. K. . L. K. poznał M. K. (1) początkiem 2001 r., gdy zlecił mu naprawę samochodu w warsztacie przy ul. (...) . Obaj odwiedzali się nawzajem i utrzymywali kontakty towarzyskie. L. K. nabył samochód za pośrednictwem komisu (...) , którego prezesem został M. K. (1) , jak również pożyczał od M. K. (1) pieniądze. L. K. znał także E. K. (1) , która przychodziła czasami do jego gabinetu w III Oddziale banku przy pl. (...) , dopytując się o różne produkty bankowe. (dowód: zeznania Z. D. k. 154 – 155, k. 344 – 346, k. 507 – 508, k. 720 – 722,; zeznania E. K. (2) k. 159, k. 314, k. 495 – 496, k. 749 – 751; zeznania K. B. k. 174, także k. 1013 – 1018 akt II K 1759/06 SR Wrocław Fabryczna; wyjaśnienia L. K. k. 196, k. 498 – 501, k. 725 – 727; zeznania M. Ł. k. 1005 – 1008 i k. 1124 – 1129 z akt II K 1759/06) W dniu 18 czerwca 2002 r. M. K. (1) zawarł z Bankiem (...) S.A. umowę kredytu na zakup środka transportu na kwotę 72.000 zł. Celem uwiarygodnienia swojej zdolności kredytowej przedłożył zaświadczenie o swoim zatrudnieniu w (...) sp. z o.o. Zabezpieczeniem spłaty kredytu miało być przewłaszczenie samochodu C. (...) nr rej. (...) , przelew z praw umowy ubezpieczenia AC i złożenie w depozycie bankowym karty pojazdu. Pojazd został przez niego nabyty w (...) sp. z o.o. , na której konto bank przelał środki z kredytu. Celem zawarcia umowy M. K. (1) przedstawił sfałszowane zaświadczenie o swoim zatrudnieniu w (...) sp. z o.o. , z którego wynikać miało, że osiąga zarobki w kwocie 7.000 zł miesięcznie. Takie dane podał również w załączniku do wniosku kredytowego. W rzeczywistości jego dochody były znacznie mniejsze. Wysokość podstawy wymiaru składek zgłoszonej przez M. K. (1) z tytułu umowy o pracę do ZUS wynosiła tylko 800 zł. Na zaświadczeniu znajdował się sfałszowany podpis księgowej L. T. . Ponadto M. K. (1) uzyskał w dniu 29 sierpnia 2002 r. limit na rachunku bankowym do kwoty 15.000 zł, mimo braku wymaganych wpływów na tym rachunku. Również w tym celu posłużył się sfałszowanym zaświadczeniem o zatrudnieniu w (...) sp. z o.o. , w którym wskazywano że zarabia 7.000 zł miesięcznie. Kwotę limitu pomimo braku wymaganych wpływów na rachunku podwyższono w dniu 27 listopada 2002 r. do 30.000 zł. Na rachunku tym systematycznie powstawał debet, ponieważ M. K. (1) nie spłacał zadłużenia, a jego karta kredytowa wbrew obowiązującym procedurom nie była blokowana przez pracowników banku. Na skutek zawierzenia przez L. K. swojemu znajomemu, wniosek M. K. (1) i przedłożone zaświadczenie o zatrudnieniu, nie były weryfikowane przez pracowników banku. (dowód: umowa kredytu z 18.06.2002 r. k. 290 – 295 akt II K 1759/06; umowa przewłaszczenia pojazdu k. 296 – 297 akt II K 1759/06; umowa przelewu praw z polisy k. 298 akt II K 1759/06; wniosek o udzielenie kredytu k. 299, k. 311 akt II K 1759/06; informacja o wnioskodawcy k. 300 – 301 akt II K 1759/06; zaświadczenie o zatrudnieniu k. 302 akt II K 1759/06; decyzja udzieleniu kredytu k. 312 akt II K 1759/06; potwierdzenie przelewu na rzecz (...) sp .z o.o. k. 318 akt II K 1759/06; faktury sprzedaży k. 319 - 321 akt II K 1759/06; umowa pożyczki w eurokoncie k. 403 – 408 akt II K 1759/06; umowa rachunku bankowego k. 409 akt II K 1759/06; wniosek o przyznanie limitu w eurokoncie k. 410 – 413 akt II K 1759/06; wniosek o wydanie (...) / S. z załącznikami k. 414 – 416 akt II K 1759/06; wniosek o podwyższenie limitu na eutokoncie k. 417 akt II K 1759/06; aneks do umowy o pożyczkę w aurokoncie k. 418 – 419 akt II K 1759/06; zeznania Z. D. k. 153, k. 344 – 346, k. 507 – 508, k. 720 – 722; zeznania K. B. k. 174 – 175, k. 1013 – 1018 akt II K 1759/06 SR Wrocław Fabryczna, zeznania B. S. k. 186 – 187, k. 222 – 223, k. 496 – 498, k. 722 – 725 oraz k. 1065 – 1067 akt II K 1759/06; wyjaśnienia L. K. k. 197 – 198, k. 498 – 501, k. 603 – 604 akt II K 1759/06; zeznania L. T. k. 203c – 203d, k. 311 – 312, k. 748) M. K. (1) nie był w stanie spłacać zadłużenia wobec Banku (...) S.A. Od początku spłacał raty kredytów nieregularnie, potem w ogóle zaniechał dokonywania spłat. Już we wrześniu i październiku 2002 r. bank kierował do niego wezwania do zapłaty. W dniu 23 sierpnia 2002 r. jego zadłużenie na rachunku bankowym nr (...)- (...)- (...) -PLN wynosiło 15.000 zł, a w dniu 2 grudnia 2012 r. już 30.269,93 zł, zaś w dniu 5 września 2003 r. 131.138,35 zł. Od września 2002 r. przestał w ogóle spłacać raty kredytu. Ostatecznie w dniu 10 grudnia 2003 r. M. K. (1) zawarł z Bankiem (...) S.A. ugodę co do sposobu spłaty zadłużenia, ale ugody tej nie realizował. W dniu 21 lipca 2004r. z powodu braku spłaty (...) Bank (...) wypowiedział M. K. (1) umowę kredytu oraz wystawił bankowy tytuł egzekucyjny. W toku postępowania egzekucyjnego komornik sądowy sprzedał samochód C. . M. K. (1) spłacił kretdyty tylko w niewielkiej części. Ponadto M. K. (1) był zadłużony z tytułu debetu na eurokoncie, założonym w dniu 21 sierpnia 2002 r., w kwocie 131.494,87 zł, a postępowanie egzekucyjne wobec niego okazało się bezskuteczne. M. K. (1) co miesiąc wykorzystywał limit na koncie, nie uzupełniając go wpływami na rachunek. Mimo tego jego karta kredytowa została zablokowana dopiero w dniu 10 czerwca 2003 r. Na dzień 18 września 2006 r. dług M. K. (1) z tytułu umowy kredytu na zakup samochodu wynosił 84.497,76 zł, w tym 58.764,16 zł kapitału, a z tytułu debetu na rachunku eurokonto 205.216,45 zł, w tym 131.494,87 zł należności głównej. (dowód: wykaz operacji na rachunku M. K. (1) k. 119 – 121 a także k. 694 – 701 akt II K 1759/06; zapytania o rachunek k. 125 – 126; upomnienia i wezwania o zapłatę zaległych rat kredytu k. 324 – 331 akt II K 1759/06; wypowiedzenie umowy kredytu k. 333 akt II K 1759/06; protokół zajęcia ruchomości k. 334 akt II K 1759/06; dokumentacja z postępowania egzekucyjnego k. 335 – 339 akt II K 1759/06; bankowy tytuł egzekucyjny k. 340 akt II K 1759/06; korespondencja M. K. (1) z Bankiem (...) S.A. k. 420 – 422, k. 428 akt II K 1759/06; wniosek o ugodę z 27.11.2003 r. k. 423 akt II K 1759/06; umowa ugody z 10.12.2003 r. k. 425 – 427 akt II K 1759/06; dokumentacja egzekucyjna k. 429 – 435 akt II K 1759/06; wydruk wiadomości e-mail k. 692 akt II K 1759/06; zeznania Z. D. k. 153 – 154, k. 344 – 346, k. 507 – 508, k. 720 – 722; zeznania B. S. k. 186 – 187, k. 189, k. 222 – 223, k. 496 – 498, k. 722 – 725 oraz k. 1065 – 1067 akt II K 1759/06; wyjaśnienia L. K. k. 197 – 198, k. 498 – 501, k. 725 – 727) Nie posiadając środków finansowych i nie mając możliwości zawierania kolejnych umów i spłacania rat kredytowych, M. K. (1) poprosił o pomoc swoją matkę E. K. (1) , która zgodziła się uzyskać na swoje dane pożyczkę hipoteczną i kartę kredytową. (dowód: częściowo wyjaśnienia E. K. (1) k. 475 – 479, k. 696 – 700, k. 753) * * * E. K. (1) złożyła zatem w Banku (...) S.A. datowany na 8 lipca 2002 r. wniosek o udzielenie pożyczki hipotecznej w kwocie 140.000 zł na okres 15 lat. W załączniku do wniosku z dnia 16 lipca 2002 r. E. K. (1) podała, że jest zameldowana i mieszka przy ul. (...) we W. i przysługuje jej do tego lokalu własnościowe spółdzielcze prawo. We wniosku podała, że jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony i w ostatnich 3 miesiącach uzyskiwała dochód w kwocie 4.000 zł miesięcznie. Podała również, że jej dochód nie jest w żaden sposób obciążony. Wskazała, że posiada rachunek eurokonto w Banku (...) S.A. oraz (...) Banku S.A. z limitem do 15.000 zł. Do wniosku o pożyczkę E. K. (1) dołączyła sfałszowane zaświadczenie o zatrudnieniu, datowane na dzień 16 lipca 2002 r., z którego wynikało, że jest zatrudniona jako radca prawny w (...) sp. z o.o. przy ul. (...) od dnia 1 lutego 2002 r. na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony z wynagrodzeniem z ostatnich 6 miesięcy średnio 4.200 zł. Na zaświadczeniu zamieszczone został sfałszowany podpis W. K. jako dyrektora handlowego. Ponadto E. K. (1) przedłożyła sfałszowane zaświadczenie o zatrudnieniu, datowane na dzień 21 lipca 2002 r., z którego wynikało, że miała być rzekomo zatrudniona w firmie (...) , prowadzonej przez M. K. (2) przy ul. (...) we W. , jako radca prawny od dnia 7 maja 2001 r. na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony z wynagrodzeniem z ostatnich 12 miesięcy średnio 3.750 zł netto. Na zaświadczeniu znajdował się podrobiony podpis M. K. (2) . E. K. (1) przedłożyła również umowę kupna spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego przy ul (...) , a także zaświadczenie Spółdzielni Mieszkaniowej (...) we W. poświadczające jej prawo do lokalu mieszkalnego. Przedłożyła również wypis z listy radców prawnych oraz swój dowód osobisty z poświadczeniem zameldowania i prawo jazdy (dowód: wniosek o pożyczkę k. 82 – 83 (oryginał k. 367 – 368 akt II K 1759/06); załącznik do wniosku o pożyczkę z informacjami o wnioskodawcy k. 84 – 85 (oryginał k. 369 – 370 akt II K 1759/06); zaświadczenie o zatrudnieniu k. 86 (k. 371 akt II K 1759/06); zaświadczenie o zatrudnieniu k. 86a (k. 372 akt II K 1759/06); umowa sprzedaży k. 87 – 89 (k. 373 – 374 akt II K 1759/06); zaświadczenia Spółdzielni Mieszkaniowej (...) k. 90 – 91 (k. 375 – 376 akt II K 1759/06); wypis z listy radców prawnych k. 92, (k. 377 akt II K 1759/06); kopia dowodu osobistego k. 93 – 94 (k. 378 akt II K 1759/06); kopia prawa jazdy k. 95 (k. 379 akt II K 1759/06); zeznania Z. D. k. 153, k. 344 – 346, k. 507 – 508, k. 720 – 722; zeznania E. K. (2) k. 158, k. 314, k. 495 – 496, k. 749 – 751; zeznania M. K. (2) k. 166 – 167; zeznania K. B. k. 176; zeznania J. Z. k. 180 – 181, k. 340 – 344, k. 536 – 537, k. 751 – 752; zeznania B. S. k. 188, k. 496 – 498, k. 722 – 725, także k. 1065 – 1067 akt II K 1759/06; wyjaśnienia L. K. k. 198, k. 498 – 501, k. 725 – 727; częściowo wyjaśnienia E. K. (1) k. 475 – 479, k. 696 – 700) W rzeczywistości E. K. (1) nie była zatrudniona na podstawie umowy o pracę w spółce (...) sp. z o.o. z wynagrodzeniem wskazanym w zaświadczeniu o zatrudnieniu. Została zgłoszona do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego przez (...) sp. z o.o. dopiero od 1 maja 2002 r. do 31 października 2002 r., a płatnik wykazywał ją jako ubezpieczoną z podstawami wymiaru składek jedynie 760 zł. E. K. (1) nigdy nie była zatrudniona na podstawie umowy o pracę w firmie (...) . M. K. (2) od 2000 r. nie zatrudniał żadnych pracowników, ani nie zawierał umów o świadczenie usług pomocy prawnej. E. K. (1) za 2001 r. wykazała w zeznaniu PIT-36 przychód wyłącznie z działalności gospodarczej w kwocie 57.221,35 zł i dochód z tej działalności w kwocie łącznie 25.414,62 zł. Nie wykazała przychodu z tytułu wynagrodzenia za pracę. Za 2002 r. E. K. (1) wykazała w zeznaniu PIT-36 przychód z działalności gospodarczej w kwocie 57.984 zł i dochód z tego tytułu w kwocie 18.751,65 zł, jak również przychód z wynagrodzenia ze stosunku pracy, ale jedynie w kwocie 5.160 zł i dochód z tego tytułu w kwocie 4.486,18 zł oraz przychód z działalności wykonywanej osobiście w kwocie 500 zł. (dowód: informacja (...) Oddział we W. k. 127; wydruk z bazy REGON k. 128 – 130; kopia PIT-36 E. K. (1) za 2001 r. k. 133 – 140; kopia PIT-36 E. K. (1) za 2002 r. k. 141 – 147; zeznania E. K. (2) k. 158 – 159, k .314, k. 495 – 496, k. 749 – 751; zeznania M. K. (2) k. 166 – 167; zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej J. k. 160 zeznania K. B. k. 1014, k. 1016 akt II K 1759/06 zeznania T. K. k. 334, k. 336, a także k. 515 – 517 akt II K 1759/06; zeznania J. Z. k. 341 – 344, k. 536 – 537, k. 751 – 752; częściowo wyjaśnienia E. K. (1) k. 475 – 479) Tymczasem zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach było dla Banku (...) S.A. najistotniejszym dokumentem pozwalającym na ocenę zdolności kredytowej klienta. Ponadto podejmując decyzję o przyznaniu pożyczki hipotecznej bank opierał się na informacjach podawanych przez E. K. (1) we wniosku o pożyczkę i karcie informacyjnej oraz zakładał, że doprowadzi ona do ustanowienia hipoteki na prawie do lokalu mieszkalnego. (dowód: podręcznik procedur kredytowych Banku (...) S.A. k. 14 – 89 akt II K 1759/06; zarządzenie (...) w sprawie zarządzania ryzykiem bankowym k. 90 – 112 akt II K 1759/06; regulamin pożyczek hipotecznych dla osób fizycznych k. 125 – 137 akt II K 1759/06; instrukcja służbowa w sprawie pożyczek hipotecznych k. 138 – 201 akt II K 1759/06; ogólne warunki udzielania pożyczek dla osób fizycznych przez Bank (...) S.A. k. 237 – 247 akt II K 1759/06; zeznania Z. D. k. 153, k. 344 – 346, k. 507 – 508, k. 720 – 722; zeznania K. B. k. 176 oraz k. 1014, k. 1016 akt II K 1759/06; zeznania T. K. k. 334, k. 336, a także k. 515 – 517 akt II K 1759/06; zeznania J. Z. k. 180 – 181, k. 340 – 344, k. 536 – 537, k. 751 – 752; zeznania B. S. k. 188, k. 496 – 498, k. 722 – 725, także k. 1065 – 1067 akt II K 1759/06) Po przyjęciu wniosku E. K. (1) , dyrektor oddziału banku (...) kazał pracownikowi J. Z. szybko załatwić formalności związane z wnioskiem, a swoją decyzję kredytową podjął jeszcze przed dokonaniem pełnej weryfikacji wniosku. (...) Banku (...) S.A. zaniechali zweryfikowania przedłożonych przez E. K. (1) zaświadczeń o jej zatrudnieniu i zarobkach. Na zaświadczeniach przedłożonych przez E. K. (1) brak było adnotacji o dokonaniu ich weryfikacji. Podczas weryfikacji wniosku, pracownik banku (...) ustalił w dniu 25 lipca 2002 r. w bazie (...) , że E. K. (1) posiada przeterminowane zadłużenie w (...) Banku S.A. oraz w Banku (...) S.A. i widnieje w wykazie dłużników niepożądanych. W dniu 26 lipca 2002 r. dyrektor oddziału Banku (...) zwrócił się zatem do obu banków o podanie szczegółów dotyczących zadłużenia. E. K. (1) pismem z dnia 26 lipca 2002 r. poinformowała Bank (...) S.A. , że jej zadłużenie wobec (...) S.A. zostało spłacone w całości przed 1998 r., a zobowiązanie wobec (...) Bank S.A. zostało spłacone zgodnie z harmonogramem, a pozostałe do spłaty odsetki są spłacane terminowo. Do spłaty pozostało zgodnie z ugodą 8 rat po 400 zł każda. W dniu 26 lipca 2002 r. do Banku (...) S.A. wpłynęła również kopia ugody zawartej przez E. K. (1) z (...) Bankiem S.A. z 18 marca 2002 r. Dopiero jednak w dniu 29 lipca 2002 r. Bank (...) udzielił odpowiedzi, że dług E. K. (1) z tytułu umów o kredyt w systemie sprzedaż ratalnej z 9 grudnia 1994 r. i 30 marca 1994 r. został spłacony, a wpisanie do bankowego rejestru nastąpiło na skutek nieterminowego dokonywania spłat z udziałem Funduszu Gwarancyjnego. (dowód: odpowiedzi na zapytania w (...) k. 96 – 98 (k. 380 – 382 akt II K 1759/06); zapytania bankowe k. 99 (k. 383 akt II K 1759/06); pismo E. K. (1) z 26.07.2002 r. k. 100 (oryginał k. 385 akt II K 1759/06); pismo (...) S.A. k. 101 – 102 (k. 386 – 387 akt II K 1759/06); umowa ugody z (...) Bankiem S.A. k. 103 – 104 (k. 388 akt II K 1759/06); zeznania Z. D. k. 154, k. 344 – 346, k. 507 – 508, k. 720 – 722; zeznania J. Z. k. 180 – 181, k. 340 – 343, k. 536 – 53, k. 751 – 7527; zeznania B. S. k. 188, k. 316, k. 496 – 498, k. 722 – 725; wyjaśnienia L. K. k. 198, k. 498 – 501; zeznania K. B. k. 1014, k. 1015 – 1016 akt II K 1759/06) Już po podjęciu przez L. K. decyzji o przyznaniu pożyczki J. Z. ustalił również, że lokal przy ul (...) nie miała założonej odrębnej księgi wieczystej, ale była objęta księgą wieczystą założoną dla nieruchomości znajdującej się w użytkowaniu wieczystym Spółdzielni Mieszkaniowej (...) . (dowód: notatka służbowa ze sprawdzenia stanu księgi wieczystej k. 105 – 106 (k. 389 – 390 akt II K 1759/06); zeznania J. Z. k. 180 – 181, k. 343, k. 751 – 752) L. K. jako dyrektor III Oddziału Banku (...) S.A. pozytywnie ocenił wniosek kredytowy, uznając że jest ona w stanie spłacać pożyczkę w kwocie 120.000 zł w ratach po 1.686,11 zł miesięcznie. (dowód: ocena wniosku kredytowego k. 107 – 108 (k. 391 akt II K 1759/06); decyzja kredytowa k. 109 – 110 (k. 392 – 393 akt II K 1759/06); zeznania Z. D. k. 154, k. 344 – 346, k. 507 – 508, k. 720 – 722; zeznania J. Z. k. 180 – 181, k. 340 – 344, k. 536 – 537, k. 751 – 752; zeznania B. S. k. 188, k. 496 – 498, k. 722 – 725, także k 1065 – 1067 akt II K 1759/06; wyjaśnienia L. K. k. 198, k. 498 – 501, k. 725 – 727) Wobec tego w dniu 26 lipca 2002 r. w oddziale przy pl. (...) zawarła z Bankiem (...) S.A. , reprezentowanym przez L. K. i J. Z. , umowę nr (...) -PLN o pożyczkę hipoteczną. Zgodnie z umową kwota pożyczki wynosiła 120.000 zł, a pożyczka została udzielona do dnia 25 lipca 2014 r. Kwota pożyczki miała zostać wpłacona na rachunek eurokonta (...) nr (...)- (...)- (...)- (...) -111, prowadzonego przez bank dla E. K. (1) . Spłata pożyczki miała nastąpić w miesięcznych ratach, zgodnie z harmonogramem spłaty. Wysokość miesięcznej raty kapitałowo – odsetkowej ustalono na kwotę 1.503,56 zł, przy czym wysokość rzeczywistych rat miała zależeć również od naliczonych odsetek, a oprocentowanie było zmienne. Prawnym zabezpieczeniem pożyczki miała być: - hipoteka zwykła w kwocie równej wysokości pożyczki wraz z należnymi odsetkami na spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego we W. przy ul. (...) , wpisana do księgi wieczystej, która miała zostać urządzona dla w/w nieruchomości; - przelew na rzecz banku praw z umowy ubezpieczenia od ognia i innych zdarzeń losowych nieruchomości obciążonej hipoteką; - weksel własny In blanco z wystawienia pożyczkobiorcy wraz z deklaracją wekslową; - w okresie przejściowym do czasu ustanowienia hipoteki, ubezpieczenie pożyczki w ramach Programu (...) Kredytów Hipotecznych, Budowlano – Hipotecznych i P. Hipotecznych przez (...) S.A. E. K. (1) zobowiązała się do ustanowienia opisanej w umowie hipoteki bez zbędnej zwłoki. Zgodnie z umową, w przypadku gdyby w okresie obowiązywania umowy nastąpiło zmniejszenie wartości ustanowionych zabezpieczeń lub zagrożenie terminowej spłaty pożyczki z powodu pogorszenia się stanu majątkowego pożyczkobiorcy, bank mógł żądać pod rygorem wypowiedzenia umowy pożyczki, ustanowienia dodatkowego zabezpieczenia spłaty pożyczki. Bank miał prawo do odstąpienia od umowy m.in. gdyby zaszły okoliczności, nieznane bankowi w dniu podpisania umowy, które stwarzałyby w ocenie banku zagrożenie dla terminowej spłaty pożyczki. W razie gdyby pożyczkobiorca naruszył warunki umowy, a w szczególności gdy w terminie określonym w umowie nie nastąpiła spłata części lub całości raty kapitałowej lub odsetkowej lub sytuacja finansowa pożyczkobiorcy uległa znacznemu pogorszeniu, bank miał prawo wypowiedzieć umowę w całości lub części z 30 dniowym okresem wypowiedzenia. Bank miał takie prawo również gdyby pożyczkobiorca nie dotrzymał warunków umowy, znacznemu zmniejszeniu uległa wartość ustanowionego zabezpieczenia, o ile pożyczkobiorca nie ustanowiłby dodatkowego zabezpieczenia, czy też z powodu zagrożenia terminowej spłaty pożyczki z powodu złego stanu majątkowego pożyczkobiorcy oraz w przypadku zbycia przez pożyczkobiorcę nieruchomości obciążonej hipoteką, stanowiącą prawne zabezpieczenie spłaty udzielonej pożyczki. E. K. (1) jako pożyczkobiorca zobowiązała się do: - terminowego regulowania opłat z tytułu umowy ubezpieczenia nieruchomości od ognia i innych zdarzeń losowych przez cały okres spłaty należności z tytułu umowy pożyczki oraz przedkładania przedłużonych polis wraz z cesją praw z nich wynikających na rzecz banku; - zawiadamiania banku na piśmie w terminie 7 dni od nastąpienia lub od dnia w którym dowiedziała się o nastąpieniu zdarzenia powodującego stratę wartości któregokolwiek z zabezpieczeń pożyczki lub o jakiejkolwiek szkodzie, która może stanowić podstawę do uzyskania odszkodowania na podstawie umowy ubezpieczenia; - informowania banku m.in. o zmianie miejsca zamieszkania, miejsca pracy, każdorazowym obniżeniu dochodów w stopniu mogącym mieć wpływ na terminową spłatę kredytu, obniżenia realnej wartości któregokolwiek z zabezpieczeń; - nie dopuszczania do powstania zaległości w spłacie pożyczki; - nie dopuszczania do ustanowienia na kredytowanej nieruchomości jakiegokolwiek prawa rzeczowego ; - nie dopuszczenia do zaciągania innych kredytów lub pożyczek bez zgody banku. Jednocześnie w dniu 26 lipca 2002 r. E. K. (1) zawarła z (...) S.A. umowę ubezpieczenia mieszkania na okres od 27 lipca 2002 r. do 26 lipca 2003 r. oraz z Bankiem (...) S.A. umowę przelewu praw z polisy ubezpieczeniowej nr (...) , wydanej przez (...) S.A. o wartości 240.000 zł, ważnej do 26 lipca 2003 r. (dowód: umowa pożyczki z 26.07.2002 r. k. 72 – 78 (oryginał k. 357 – 363 akt II K 1759/06); umowa cesji praw z polisy ubezpieczeniowej k. 79 (k. 364 akt II K 1759/06); certyfikat ubezpieczenia k. 81 (k. 366 akt II K 1759/06); zaświadczenie o zawarciu umowy pożyczki k. 111 (k. 394 akt II K 1759/06); zeznania Z. D. k. 153, k. 344 – 346, k. 507 – 508, k. 720 – 722; zeznania J. Z. k. 180 – 181, k. 340 – 344, k. 536 – 537, k. 751 – 752; zeznania B. S. k. 188, k. 496 – 498, k. 722 – 727, a także k. 1065 – 1067 akt II K 1759/06; wyjaśnienia L. K. k. 198, k. 498 – 501; częściowo wyjaśnienia E. K. (1) k. 475 – 479, k. 696 – 700) Tytułem zabezpieczenia spłaty kredytu E. K. (1) wystawiła weksel In blanco i podpisała deklarację wekslową, o treści zgodnej z umową pożyczki. Weksle nie zostały nigdy uzupełnione i bank nie dochodził z nich roszczeń. deklaracja wekslowa z 26.07.2002 r. k. 112 (k. 395 akt II K 1759/06); kopia weksli In blanco k. 113 (k. 395v akt II K 1759/06); zeznania Z. D. k. 153, k. 507 – 508, k. 720 – 722; zeznania J. Z. k. 180 – 181, k. 536 – 537, k. 751 – 752) Kwota kredytu w wysokości 120.000 zł została wypłacona na rachunek nr (...) -PLN w dniu 26 lipca 2002 r. i w tym samym dniu została przez E. K. (1) przelana z tego rachunku na inny rachunek bankowy. (dowód: wykaz operacji na rachunku k. 44, k. 553 – 554; zeznania Z. D. k. 153, k. 507 – 508, k. 720 – 722; zeznania J. Z. k. 180 – 181, k. 751 – 752; częściowo wyjaśnienia E. K. (1) k. 475 – 479, k. 696 – 700, k. 752) E. K. (1) ubezpieczyła mieszkanie przy ul. (...) na okres od 12 marca 2004 r. do 11 marca 2005 r. w (...) S.A. na sumę ubezpieczenia 220.000 zł. (dowód: polisa ubezpieczeniowa k. 80 (k. 365 akt II K 1759/06) E. K. (1) nigdy nie złożyła wniosku do właściwego Sądu o dokonanie wpisu hipoteki na prawie do lokalu przy ul. (...) , mimo że było to jej obowiązkiem. Przeciwnie, prawo to sprzedała. (dowód: zeznania Z. D. k. 153, k. 344 – 346, k. 507 – 508, k. 720 – 722; zeznania T. K. k. 1015 akt II K 1759/06 wyjaśnienia E. K. (1) k. 475 – 479, k. 696 – 700) E. K. (1) nie spłacała zobowiązania z tytułu umowy pożyczki. M. K. (1) spłacił na poczet pożyczki wyłącznie niewielką część zadłużenia, nie dochowując terminów płatności. Doszło do spłaty na poczet pożyczki wyłącznie kwotę 3.932 zł kapitału. Pismem z dnia 21 lipca 2004 r. Bank (...) S.A. wypowiedział E. K. (1) umowę pożyczki wobec zaprzestania spłacania przez nią rat pożyczki i naruszenia przez nią warunków umowy. Wysokość zadłużenia wynosiła wówczas 116.068,03 zł kapitału, w tym 7.555,82 zł kapitału przeterminowanego a także 13.383,32 zł odsetek od zadłużenia przeterminowanego, wzywając do uregulowania zaległości pierwszego dnia po upływie 30 dniowego terminu wypowiedzenia. (dowód: wypowiedzenie umowy pożyczki k. 117; zeznania Z. D. k. 153, k. 344 – 346, k. 507 – 508, k. 720 – 722; zeznania B. S. k. 188, k. 496 – 498, k. 722 – 725; wyjaśnienia L. K. k. 198, k. 498 – 501, k. 725 – 727; wykaz operacji na rachunku bankowym k. 225 – 229, a także k. 702 – 706 akt II K 1759/06) * * * W dniu 10 października 2002 r. E. K. (1) złożyła w III Oddziale Banku (...) S.A. przy pl. (...) we W. wniosek o wydanie (...) / S. do rachunku eurokonta z limitem wydatków niższym niż 15.000 zł. We wniosku podała, że mieszka we W. przy ul. (...) . Wniosek był oceniany przez dyrektora oddziału L. K. , który zaopiniował go pozytywnie. Jednocześnie E. K. (1) złożyła oświadczenie, w którym poddała się egzekucji na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego w zakresie roszczeń wynikających z umowy eurokonta do kwoty 30.000 zł. (dowód: wniosek o wydanie karty k. 18 (k. 255 akt II K 1759/06); oświadczenie o poddaniu się egzekucji z (...) k. 19 zeznania Z. D. k. 154, k. 344 – 346, k. 507 – 508, k. 720 – 722; zeznania B. S. k. 188, k. 496 – 498, k. 722 – 725; wyjaśnienia L. K. k. 198, k. 498 – 501, k. 725 – 727; częściowo wyjaśnienia E. K. (1) k. 475 – 479, k. 696 – 700, k. 753) Podstawą do podjęcia decyzji o przyznaniu limitu na rachunku eurokonto i karty kredytowej była ocena wysokości deklarowanych przez E. K. (1) wpływów na rachunek bankowy w kwocie 5.000 zł. Limit ustalono jako trzykrotność deklarowanych wpływów. (dowód: zeznania B. S. k. 722 – 725; podręcznik procedur kredytowych Banku (...) S.A. k. 14 – 89 akt II K 1759/06; zarządzenie (...) w sprawie zarządzania ryzykiem bankowym k. 90 – 112 akt II K 1759/06; instrukcja służbowa pożyczki w rachunku kredytowym k. 202 – 232 akt II K 1759/06; zarządzenie nr (...) w sprawie pożyczek w rachunku kredytowym k. 233 – 236 akt II K 1759/06) E. K. (1) nie interesowała się stanem karty kredytowej, sposobem jej funkcjonowania. Kartę przekazała swojemu synowi M. K. (1) . E. K. (1) nie spłacała zadłużenia na karcie kredytowej. Nie zapewniała wpływów na powiązany z nią rachunek bankowy. (dowód: historia operacji na rachunku bankowym k. 45 – 58, k. 230 – 233 częściowo wyjaśnienia E. K. (1) k. 475 – 479, k. 696 – 700, k. 753) Korzystając z karty kredytowej E. K. (1) , przypisanej do rachunku bankowego nr (...)- (...)- (...) -PLN od dnia 5 stycznia 2003 r. do 6 września 2003 r. M. K. (1) co miesiąc dokonywał wypłat i płatności, z reguły na maksymalne dopuszczalne miesięcznie kwoty, a w tym: - w styczniu 2003 r. łącznie kwotę 15.033,90 zł; - w lutym 2003 r. łącznie kwotę 11.064,38 zł; - w marcu 2003 r. łącznie kwotę 16.566,00 zł; - w kwietniu 2003 r. łącznie kwotę 15.013,50 zł; - w maju 2003 r. łącznie kwotę 15.013,50 zł; - w czerwcu 2003 r. łącznie kwotę 15.031,00 zł; - w lipcu 2003 r. łącznie w kwocie 11.391,00 zł; - w sierpniu 2003 r. łącznie w kwocie 2.076,00 zł; Ponadto rachunek bankowy E. K. (1) był obciążany odsetkami od debetu: w styczniu 2003 r. w kwocie 266,90 zł, w lutym 2003 r. w kwocie 370,75 zł, w marcu 2003 r. w kwocie 681,75 zł, w kwietniu 2003 r. w kwocie 913,49 zł, w maju 2003 r. w kwocie 1.208,78 zł, w czerwcu 2003 r. w kwocie 1.426,46 zł, w lipcu 2003 r. w kwocie 1.693,62 zł, w sierpniu 2003 r. w kwocie 1.775,96 zł i przy zamknięciu rachunku 30 września 2003 r. w kwocie 1.677,13 zł. Łącznie saldo na rachunku bankowym na dzień 6 stycznia 2005 r. wyniosło minus 109.647,24 zł. W tym czasie na ten rachunek bankowy nie były dokonywane żadne wpływy. E. K. (1) była informowana o dokonywanych wypłatach i saldzie na rachunku w ten sposób, że na jej adres zamieszkania przy ul. (...) co miesiąc wysyłane były wyciągi z karty ze szczegółowym opisem dokonanych transakcji. (dowód: historia operacji na rachunku bankowym k. 45 – 58, k. 230 – 233, k. 553 – 554, k. 709 a także k. 707 – 714 akt II K 1759/06; wyciągi miesięczne z rachunku eurokonto E. K. (1) k. 709 zeznania Z. D. k. 154, k. 344 – 346, k. 507 – 508, k. 720 – 722; zeznania B. S. k. 188, k. 496 – 498, k. 722 – 725; Wbrew swoim obowiązkom pracownicy banku nie dokonali blokady karty po pierwszym miesiącu korzystania z niej z powodu braku wpływów równych obciążeniom rachunku. Do zablokowania karty doszło dopiero po 7 miesiącach w dniu 10 października 2003 r. (dowód: wydruk wiadomości e-mail k. 692 akt II K 1759/06; pismo Banku (...) S.A. k. 708; historia operacji na rachunku bankowym k. 45 – 58, k. 230 – 233, k. 553 – 554, k. 709 a także k. 707 – 714 akt II K 1759/06 zeznania B. S. k. 188, k. 317, k. 496 – 498, k. 722 – 725 i k. 1065 – 1067 akt II K 1759/06; zeznania Z. D. k. 154, k. 344 – 346, k. 507 – 508, k. 720 – 722; wyjaśnienia L. K. k. 198, k. 498 – 501, a także k. 603 – 604 akt II K 1759/06) * * * Następnie M. K. (1) usiłował doprowadzić do odblokowania karty płatniczej swojej matki i w tym celu wysłał do III Oddziału Banku (...) S.A. pismo z dnia 18 listopada 2003 r. z taką prośbą, podrabiając na nim podpis E. K. (1) . Pismem wysłanym do E. K. (1) bank poinformował, że może wyrazić zgodę na odblokowanie karty płatniczej w momencie uregulowania wszystkich zobowiązań wonek banku. Wobec tego M. K. (1) wysłał do banku pismo z dnia 27 listopada 2003 r., w którym wniósł o zawarcie ugody co do spłaty zadłużenia w kwocie 109.000 zł w ratach. Na piśmie podrobił podpis E. K. (1) . W następstwie wyrażenia przez bank zgody na zawarcie ugody w dniu 10 grudnia 2003 r. M. K. (1) podrobił podpis swojej matki na przesłanym przez bank druku oświadczenia o poddaniu się egzekucji z bankowego tytułu egzekucyjnego do kwoty 300.000 zł. Podrobił również podpisy E. K. (1) na ugodzie nr 2/2003 z 10 grudnia 2003 r., na mocy której jego matka uznała dług w całości i miała spłacać zadłużenie w łącznej kwocie 114.873,27 zł w ratach. Z uwagi na problemy w wykonywaniu ugody, pismem z 5 stycznia 2004 r. M. K. (1) , podrabiając podpis E. K. (1) , zwrócił się o przesunięcie terminu płatności raty za grudzień 2003 r. (dowód: pismo z 18.11.2003 r. k. 20 (k. 256 akt II K 1759/06); pismo Banku (...) S.A. z 24.11.2003 r. k. 21 (k. 257 akt II K 1759/06); pismo z 27.11.2003 r. k. 22 (k. 258 akt II K 1759/06); oświadczenie o poddaniu się egzekucji z (...) z 10.12.2003 r. k. 23 (k. 259 akt II K 1759/06); umowa ugody z 10.12.2003 r. k. 24 – 26 (k. 260 – 262 akt II K 1759/06); pismo z 5.01.2004 r. k. 27 (k. 263 akt II K 1759/06); opinia grafologiczna biegłego P. F. k.576 – 604, k. 618; wyjaśnienia L. K. k. 198, k. 498 – 501, k. 542 – 543, k. 725 – 727) (...) Bank (...) S.A. w dniu 28 października 2004 r. wystawił przeciwko E. K. (1) bankowy tytuł egzekucyjny nr (...) z tytułu zadłużenia wynikającego z umowy pożyczki hipotecznej z 26 lipca 2002 r. w kwocie 132.588,81 zł kapitału i dalszych odsetek umownych karnych i postanowieniem z dnia 13 stycznia 2005 r. I Co 3263/04 Sąd Rejonowy dla Wrocławia Krzyków nadał mu klauzulę wykonalności. Ponadto w dniu 11 lutego 2005 r. Bank (...) S.A. wystawił przeciwko E. K. (1) bankowy tytuł egzekucyjny nr (...) z tytułu zadłużenia na (...) w kwocie 109.647,24 zł należności głównej, 29.090.17 zł odsetek karnych umownych, 313 zł opłaty za prowadzenie konta i dalszych odsetek karnych umownych, a pismem z tego samego dnia wniósł o nadanie mu klauzuli wykonalności. Wniosek został uwzględniony postanowieniem Sądu Rejonowego dla Wrocławia Krzyków z dnia 31 marca 2005 r. I Co 537/05. Następnie w dniu 9 maja 2005 r. Bank (...) S.A. złożył do właściwego Komornika Sądowego Rewiru VI przy Sądzie Rejonowym dla Wrocławia Fabryczna wniosek egzekucyjny na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego nr (...) . Postępowanie egzekucyjne wobec E. K. (1) toczy się, ale jest skuteczne w niewielkim zakresie. Egzekucja toczy się ze świadczeń emerytalnych E. K. (1) . (dowód: wniosek o nadanie klauzuli wykonalności k. 33 – 34; postanowienie z 13.01.2005 r. k. 37 – 38; wniosek o nadanie klauzuli wykonalności k. 39 – 40, k. 114 – 115; bankowy tytuł egzekucyjny nr (...) k. 41; postanowienie z 31.03.2005 r. k. 42; wniosek egzekucyjny z 9.05.2005 r. k. 43; bankowy tytuł egzekucyjny nr (...) k. 116; wezwanie do zapłaty z 9.06.2005 r. k. 280 akt II K 1759/06; wezwanie do potrąceń z emerytury k. 281, k. 285 akt II K 1759/06; zajęcie wierzytelności i prawa k. 282 – 28, k. 286 – 287 akt II K 1759/06; zeznania Z. D. k. 153 – 154, k. 344 – 346, k. 507 – 508, k. 720 – 722; zeznania B. S. k. 188, k. 496 – 498, k. 722 – 725; częściowo wyjaśnienia E. K. (1) k. 475 – 479, k. 696 – 700) Na dzień 18 września 2006 r. dług E. K. (1) z tytułu umowy pożyczki hipotecznej wynosił 171.385,21 zł, w tym 109.647,24 zł kapitału, a z tytułu debetu na rachunku eurokonto 161.112,07 zł, w tym 116.068,03 zł należności głównej. (dowód: zeznania B. S. k. 189, k. 496 – 498, k. 722 – 725; bankowy tytuł egzekucyjny nr (...) k. 41) * * * L. K. został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia Fabrycznej z dnia 6 sierpnia 2009 r. sygn. akt II K 1759/06 za czyn z art. 296 § 2 kk , polegający m.in. na tym, że podjął w dniu 26 lipca 2002 r. decyzję o udzieleniu E. K. (1) pożyczki hipotecznej w kwocie 120.000 zł, skutkującej uruchomieniem wymienionych środków, w ten sposób że ocenił jako wiarygodne przedstawione przez E. K. (1) dokumenty, w tym zaświadczenie o zatrudnieniu i osiąganych zarobkach, pomimo że nie dokonano wcześniejszej weryfikacji przedstawionych zaświadczeń, które w rzeczywistości okazały się dokumentami podrobionymi, a także wyraził zgodę na udzielenie tej pożyczki pomimo faktu, że E. K. (1) figurowała w bazie klientów nie wywiązujących się z zobowiązań wobec banków, a następnie po zaniechaniu przez wymienioną spłaty kolejnych rat kapitałowych kredytu nie podjął w przewidzianym terminie działań upominawczo windykacyjnych, mających na celu uregulowanie zaległości płatniczych lub wypowiedzenia umowy kredytu, a także na tym, że w dniu 10 października 2002 roku rozpatrzył pozytywnie wniosek E. K. (1) o wydanie (...) / S. z limitem wydatków w wysokości 15.000 zł, pomimo że wymieniona zaliczana była do grupy klientów nie wywiązujących się z zobowiązań wobec banków, a następnie w chwili powstania debetu na powyższym rachunku nie podjął w przewidzianym terminie działań upominawczo – windykacyjnych, zmierzających do zablokowania karty płatniczej użytkowanej przez E. K. (1) . (dowód: odpis wyroków z uzasadnieniami k. 357 – 424; akta II K 1759/06 Sądu Rejonowego dla Wrocławia Fabrycznej) * * * E. K. (1) , urodzona w dniu (...) jest rozwiedziona, ma dorosłego syna. Z zawodu jest radcą prawnym. Obecnie jest emerytką, pobiera świadczenia w kwocie około 1.500 zł miesięcznie. E. K. (1) leczyła się psychiatrycznie z powodu depresji. Nie była leczona neurologicznie i odwykowo. Nie zachodziły wobec niej warunki opisane w art. 31 § 1 i 2 kk . E. K. (1) była uprzednio karana wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia z dnia 3 lutego 2011 r. sygn. akt V K 1056/10 pomocnictwo do wyłudzenia w maju 2004 r. kredytu w kwocie 4.280 zł od (...) Bank S.A. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres 2 lat próby i karę grzywny. E. K. (1) była uprzednio karana sądownie: (dowód: wyjaśnienia E. K. (1) k. 267 – 268, k. 474, k. 696; opinia sądowo – psychiatryczna k. 282 – 283; odpis wyroku k. 484 – 485) W toku postępowania przygotowawczego oskarżona E. K. (1) nie przyznawała się do popełnienia zarzucanych jej czynów i odmawiała składania wyjaśnień (k. 268 – 269). Stwierdziła jedynie, że zawarła z Bankiem (...) S.A. umowy opisane w zarzutach. Podczas pierwszego rozpoznania sprawy (k. 475 – 479) oskarżona E. K. (1) również nie przyznawała się do winy i wyjaśniała, że przyznaje się tylko do tego, że uzyskała z Banku (...) S.A. pożyczkę w kwocie 120.000 zł, natomiast zaprzeczała, żeby nie miała zamiaru jej spłacenia. Oskarżona twierdziła, że jej syn prowadził działalność gospodarczą w spółce, w której pawilon handlowy był wybudowany na terenie innej firmy, tj. spółki (...) przy ul. (...) we W. . Starał się o wykupienie gruntu. Sama uczestniczyła w rozmowach z zarządem spółki A. o wykupienie gruntu. Oskarżona wyjaśniała, że udało się wstępnie wynegocjować decyzję o sprzedaży gruntu, ale w pewnym momencie zarząd A. wycofał się. E. K. (1) wyjaśniała, że pieniądze z pożyczki hipotecznej zawartej na jej dane miały być przeznaczone właśnie na zakup tej nieruchomości i zostały wpłacone na rzecz spółki (...) . Wyjaśniała, że w tej spółce prowadziła obsługę prawną. Był to duży, znany komis ze znacznymi obrotami. Oskarżona twierdziła, że była zatrudniona w (...) sp. z o.o. przez W. K. jako radca prawny. Opisywała, że działały tam jeszcze dwie spółki, których nazw nie pamięta i na ich rzecz wykonywała usługi. Wynagrodzenie było ustalone ze spółką (...) . Oskarżona E. K. (1) twierdziła, że to jej syn zobowiązał się do spłacania pożyczki hipotecznej. Twierdziła, że syn obiecał jej, że spłaci pożyczkę przed terminem. Oskarżona wyjaśniała, że syn przekazał jej, że po perturbacjach pożyczka została spłacona. Twierdziła, że nie dostawała z banku żadnych monitów i nie wiedziała, że pożyczka nie jest spłacona. Była przekonana, że umowa została wykonana. Dopiero gdy została wezwana do prokuratury, dowiedziała się, że jest inaczej. Oskarżona wyjaśniała, że obecnie jej świadczenia są zajmowane w kwocie 554 zł miesięcznie. Wyjaśniała również, że nie jest w stanie zrozumieć, w jaki sposób tak wysoka kwota jak opisana w akcie oskarżenia mogła zostać wypłacona na podstawie jej karty kredytowej i w jaki sposób kwota taka mogła zostać wypłacona z bankomatu. Twierdziła, że nie otrzymywała żadnych monitów, wezwań do zapłaty. Wyjaśniała, że o jej syn zajmował się prawami finansowymi, a ona sama nie umiała posługiwać się kartami. E. K. (1) wyjaśniała, że była zatrudniona w (...) sp. z o.o. na podstawie umowy o pracę do momentu ogłoszenia jej upadłości. Twierdziła, że pracowała w tej firmie przez okres znacznie dłuższy niż od lutego 2002 r. Wyjaśniała, że rozliczała się z ZUS we W. . Utrzymywała, że zarabiała wówczas około 4.000 zł. Jednocześnie stwierdziła, że nie zna spółki (...) . Wyjaśniła, że prawdopodobnie firma mieściła się we W. , bo innych firm nie obsługiwała. Stwierdziła, że nie przypomina sobie, żeby pracowała w tamtym czasie w firmie (...) . Mogła wykonywać jakieś zlecenia, ale sobie tego nie przypomina. Pamiętała, że przychodzili do niej E. K. (2) i W. K. , ale nie przypomina sobie umowy o pracę. Oskarżona wyjaśniała, że w związku z załatwianiem pożyczki tylko jeden raz była w banku, Wszystkie dokumenty były już złożone przez jej syna. Stwierdziła, że sama nie składała żadnych dokumentów i podpisywała wszystko na miejscu. Wyjaśniła również, że wniosek kredytowy podpisała w banku. Twierdziła, że nie zapoznawała się z podpisywanymi dokumentami. Utrzymywała tez, że na początku syn mówił jej, że spłaca pożyczkę, a później się nie dopytywała. Była przekonana, że kredyt był spłacany. Wyjaśniała, że nie miała informacji, że przyszła do niej jakaś korespondencja, której nie odebrała. Twierdziła, że ma żal do syna, że nie spłacił pożyczki. Twierdziła też, że kartę kredytową przekazała synowi. M. K. (1) miał z niej korzystać na bieżące potrzeby firmy. Wyjaśniała jednak, że nie interesowała się jak ta karta funkcjonuje. Stwierdziła, że nie umie powiedzieć, dlaczego to M. K. (1) nie wystąpił o wydanie karty kredytowej. Twierdziła, że nie pytała go o to. Jednocześnie zaprzeczała, żeby otrzymywała jakieś monity z banku. Oskarżona zaprzeczała, żeby sporządziła pisma do Banku (...) S.A. znajdujące się na k. 20, k. 23, k. 24 – 26, k. 27, tj. wnioski o odblokowanie karty, prośbie o ugodę, oświadczeniu o poddaniu się egzekucji z bankowego tytułu egzekucyjnego do kwoty 300.000 zł i na ugodzie (k. 538). Podczas ponownego rozpoznania sprawy oskarżona E. K. (1) również nie przyznawała się do popełnienia zarzucanych jej czynów i wyjaśniała (k. 696 – 700, k. 753), że wzięła pożyczkę w tej kwocie która jest opisana w akcie oskarżenia, jak również korzystała z karty vipowskiej. Wyjaśniała, że pożyczkę wzięła na sfinansowanie wykupienia gruntu przy ul. (...) , gdzie jej syn prowadził komis samochodowy i gdzie miał być postawiony budynek. Opisywała, że w tym celu były prowadzone rozmowy z prezesem spółki A. , w których brałam udział. Uzgadnialiśmy warunki zakupu i w tym celu wzięła pożyczkę. Tą pożyczką miała wesprzeć syna, który zobowiązał się ją spłacać. Oskarżona twierdziła, że docierały do niej informacje, że pożyczka jest spłacana, a następnie że została spłacona. Umówiła się, że syn spłaci tą pożyczkę przed terminem, żeby nie obciążała jej konta. Natomiast z karty vipowskiej skorzystała tylko jeden albo dwa razy. Twierdziła, że nie wie, skąd została wzięta opisana w akcie oskarżenia bardzo duża kwota, gdyż takiej kwoty nie pobrała. Do karty był przyznany limit do 15.000 zł, a kwota opisana w akcie oskarżenia przekracza 100.000 zł, zaś takich kart bank nie wydawał. Oskarżona utrzymywała, że nie dostawała żadnych monitów do zapłaty z banku. Mieszkała tam gdzie zawsze, dopiero później się wyprowadziła, bo przeszła na wcześniejszą emeryturę. E. K. (1) utrzymywała, że nie składała osobiście wniosku o pożyczkę do banku. Była w banku tylko po to, żeby podpisać umowę. Dokumenty były już wtedy przygotowane i jedynie podpisywała umowę. Oskarżona wyjaśniała, że nie była to jej pierwsza umowa w tym banku, wcześniej zawierała już inne umowy. Twierdziła, że nie wie, czy syn jej już wcześniej zawierał umowy z tym bankiem. Utrzymywała, że nie pamięta, czy syn brał wcześniej w banku pożyczkę na samochód. Podawała, że nie wiem, czy jej syn brał pożyczkę w tym samym momencie w którym ona sama zawierała umowę. Twierdziła, że nie wie, czy M. K. (1) brał jeszcze jakieś inne pożyczki. Opisywała, że uczestniczyła w rozmowach dotyczących wykupienia nieruchomości, ale nie wnikała w sprawy finansowe syna. Wcześniej miała pożyczkę w innym banku, nie pamiętała jednak jego nazwy. Twierdziła, że spłaciła zaległe zadłużenie. E. K. (1) twierdziła, że nie wie, czy na nieruchomości przy ul. (...) była hipoteka. Przyznała, że na nieruchomości na ul. (...) nie było ustanowionej hipoteki. Oskarżona utrzymywała, że nie wie czy widniała w wykazie osób nie wywiązujących się z zobowiązań wobec banków. Nie pamiętała kto proponował określone zabezpieczenia przy tych umowach. Twierdziła, że nie wie, czy te umowy były w jakikolwiek sposób zabezpieczone. Oskarżona wyjaśniała, że spłaciła zobowiązanie wobec (...) Banku w całości. Dostała z tego tytułu zaświadczenie z (...) Banku. Nie miała długu wobec banku (...) . Oskarżona twierdziła, że w tym czasie miała sporo środków własnych, bo sprzedała dom. Twierdziła, że nie wie, dlaczego to syn nie zawarł umowy pożyczki, podała tylko „jakoś tak ustaliliśmy.” Pożyczka miała być dla syna, na tę działalność i syn miał ją spłacać. Przyznała, że to ona widnieje na umowie, ponieważ to ona brałam tę pożyczkę. Wskazywała, że nie prosiła syna o to, żeby jej pokazywał czy dokonuje wpłaty. Tylko o tym rozmawiali. E. K. (1) utrzymywała, że była wtedy zatrudniona w kilku miejscach, ale oprócz Urzędu Gminy nie potrafiła wymienić innych miejsc pracy. Twierdziła jednak, że była zatrudniona także w (...) z wynagrodzeniem ponad 2 000 zł, taką kwotę bowiem dostawała. Wypłatę otrzymywała do ręki, nie na rachunek. Twierdziła, że z AutoTrade nie uzyskała zaświadczenia o zatrudnieniu. Oskarżona wyjaśniała, że wszystkie dokumenty przedłożone do banku były już zorganizowane, załatwione, a ona sama była poproszona tylko do banku żeby podpisać umowę. E. K. (1) twierdziła, że nie czytała dokładnie umowy. Nie interesowała się tym, jakie dokumenty są potrzebne do złożenia wniosku o pożyczkę. Nie miała wiedzy o tym, że jej syn nie spłaca zobowiązań wobec tego samego banku. Wyjaśniała, że wyprowadziła się z ul. (...) około 8 lat temu. Najpierw mieszkała w P. , potem znowu się przeprowadziła. Utrzymywała, że syn jej mówił, że spłaca ten kredyt. Nie prosiła go jednak o jakiekolwiek dokumenty potwierdzające to, że spłaca to zobowiązanie. Na rozprawie przy ponownym rozpoznaniu sprawy oskarżona wyjaśniała, że prawdopodobnie była zatrudniona w firmie (...) , ale tego nie pamięta. Wykonywała zlecenia w różnych firmach. Nie pamiętała, czy była tam zatrudniona na umowę o pracę czy zlecenie. Oskarżona stwierdziła, że nie wie, czy podpisywała oświadczenie o ustanowieniu hipotek celem zabezpieczenia spłaty zobowiązań. Przyznała, że postanowienie umowne, że ma być ustanowiona hipoteka, jest istotne. Potwierdziła, że prawdopodobnie czytała tę umowę, ale pobieżnie, bo z reguły czyta umowy. Oskarżona wyjaśniała, że nie pamięta dlaczego sprzedała mieszkanie na ul. (...) . Sprzedała je mimo, że miała być na nim ustanowiona hipoteka, bo widocznie nie pamiętała, że ma być ustanowiona hipoteka na tym mieszkaniu. Lokal nie miał księgi wieczystej. Nie wnosiła o założenie księgi wieczystej. E. K. (1) wyjaśniała, że gdy sprzedawała mieszkanie to według niej pożyczka była już spłacona, bo taką wiedzę miałam od syna. Nie wiedziała, że jest inaczej. Nie otrzymała z banku zaświadczenia o spłacie pożyczki. Z banku w ogóle nie dostawałam żadnej korespondencji o zaległościach o tym, że coś jest nie spłacone. Jeżeli chodzi o kartę vipowską, E. K. (1) wyjaśniała, że na koncie był limit do 15 000 zł. Twierdziła, że nie wie, czy jej syn również miał limit na koncie. Oskarżona stwierdziła, że w jakimś momencie wiedziała, że jest coś w tym zakresie nie spłacone. Nie pamiętała, czy dowiedziała się tego od syna, czy przyszło coś pocztą. Pamiętała, że występowała o zawarcie ugody co do spłaty. Oskarżona opisywała, że do tego konta była przypisana karta, z której korzystała raz albo dwa razy. Nie potrafiła powiedzieć skąd powstało takie zadłużenie, jak opisane w akcie oskarżenia. Twierdziła, że było niemożliwe, żeby wypłacić kwotę 100.000 zł w krótkim czasie z bankomatu. Utrzymywała, że jest zaskoczona tą kwotą. Oskarżona wyjaśniała, że rozpoznawała L. K. , kiedy przychodził do komisu. Wiedziała, że pracuje w banku, ale nie miała możliwości z nim rozmawiać. Był znajomym jej syna. Twierdziła, że nie wiedziała o tym, że L. K. udzielając pożyczek nie przestrzega żadnych procedur. Twierdziła, że nie wiedziała, żeby jej syn zawierał jakieś ugody z tym bankiem. Wyjaśniała, że przekazała kartę z E. synowi, bo jej potrzebował, czasami z niej korzystał. Przyznała, że nie interesowała się stanem zadłużenia z tego konta. Twierdziła, że zaświadczenia o jej zatrudnieniu przedłożone do banku były prawdziwe. Oskarżona wyjaśniała, że kiedy dostała dokumenty, to przypomniało jej się, że występowała o ugodę z bankiem, ale nie pamiętała, czy później doszło do jej zawarcia. Nie pamiętała też, czy w dniu 10.12.2003 r. podpisała taką ugodę. Przyznawała, że wystąpiła o zawarcie ugody, ale nie pamiętała, czy była zawarta na piśmie, czy do niej doszło. Oskarżona wyjaśniała, że zapoznała się z dokumentacją przedstawioną w akcie oskarżenia i nie umie określić jak powstał dług opisany w punkcie II. Twierdziła, że nie wie jakie środki były pobierane z konta, w jakich wysokościach, w jakich terminach. Limit na tym rachunku był tylko do 15.000 zł, a zadłużenie powstało na kwotę ponad 100.000 zł. Oskarżona twierdziła, że w jej ocenie był w dobrej sytuacji finansowej kiedy zawierała te umowy pożyczek, firma miała się rozwijać. Uważała tak dlatego, że syn prowadził rozmowy z kilkoma firmami, żeby na tym terenie postawić samochody poleasingowe. E. K. (1) podtrzymała w całości wyjaśnienia złożone we wcześniejszej fazie postępowania. Stwierdziła, że nie wie, czy umowa pożyczki była podpisana w banku w dniu złożenia wniosku kredytowego Podtrzymała swoje wyjaśnienia, że podpisała wniosek o pożyczkę w banku. Twierdziła, że czytała umowę, ale nie czytała wniosku. Następnie podała, że, nie przypominam sobie w ogóle wniosku kredytowego. Utrzymywała, że nie przypomina sobie, żeby wniosek był przy niej wypełniany. Twierdziła, że w przypadku drugiego z zarzucanych jej czynów to były wypłaty z banku, bo w akcie oskarżenia tak napisano. Twierdziła też, że syn nie mówił jej na co idą te pieniądze ani czy korzysta z tej karty. E. K. (1) wyjaśniała, że w przypadku nabycia nieruchomości od A. , część środków miała być własna, a część miała pochodzić z pożyczki. Działka była duża, połowa tej działki miała być wykupiona. Wyjaśniała, że zarząd A. chciał nieruchomość sprzedać, ale chyba włączyli się inni kontrahenci i mieli lepszą cenę, bo stoją tam teraz piękne budynki. Rozmowy przeciągnęły się do 2-3 miesięcy. Potem zarząd A. się zaczął wycofywać. Oskarżona wyjaśniała, że wzięła pożyczkę na zakup nieruchomości, a gdy pieniądze z pożyczki okazały się niepotrzebne na sfinansowanie zakupu nieruchomości, to widocznie zostały wykorzystane na inne cele. Twierdziła, że nie interesowała się tym. Była zajęta swoją pracą, miała zaufanie do syna. Jedynie rozmawiała z synem na ten temat, że trzeba się wspomóc tą pożyczką, bo firma miała się rozwijać. Nie pamiętała na jaki okres miała być zawarta ta umowa. Twierdziła, że pożyczka miała być zawarta na okres dłuższy, ale syn obiecał, że jak tylko będzie miał możliwości to spłaci ją szybciej. Nie pamiętała, kiedy nabrałam pewności, że pożyczka jest spłacona, ale prowadziła o tym rozmowy z synem. Najpierw słyszała, że syn wkrótce spłaci, a potem że pożyczka jest już spłacona. Twierdziła, że nie miała żadnych sygnałów z banku więc uznała, że pożyczka jest spłacona. Nie pamiętała, co syn mówił o spłacie. Twierdziła, że w ogóle nie pamięta wniosku o udzielenie pożyczki, tylko pamięta samą umowę. Po tym, gdy oddała swoją kartę synowi nie było takiej sytuacji, żeby syn powrotem oddawał jej tą kartę. Rozmawiała natomiast z synem o tym, że bank się zwracał o te karty i zostały one zwrócone, ale nie pytała o szczegóły. Pierwszy raz sygnał o tym, że pożyczka nie została spłacona miała w prokuraturze. Sąd Rejonowy zważył: Sąd Rejonowy nie miał wątpliwości, że oskarżona E. K. (1) popełniła zarzucane jej przestępstwa, choć opis czynów należało w niewielkim zakresie zmodyfikować. Rozstrzygając sprawę Sąd ustalił w pierwszej kolejności to, co nie było przedmiotem sporu, mianowicie jakiego rodzaju umowy zostały zawarte przez oskarżoną E. K. (1) oraz jakie dokumenty zostały złożone w banku celem zawarcia umów z Bankiem (...) S.A. W tym zakresie Sąd oparł się na zgromadzonej dokumentacji zawartej tak w aktach niniejszej sprawy, jak i w aktach sprawy II K 1759/06 Sądu Rejonowego dla Wrocławia Fabrycznej przeciwko L. K. . Jak wynikało z wniosku o pożyczkę (k. 82 – 83, oryginał na k. 367 – 368 akt II K 1759/06) E. K. (1) złożyła w Banku (...) S.A. datowany na 8 lipca 2002 r. wniosek o udzielenie pożyczki hipotecznej w kwocie 140.000 zł na okres 15 lat. Wniosek został przez nią osobiście podpisany. Do wniosku dołączony był datowany na 16 lipca 2002 r. załącznik w postaci karty informacyjnej o kliencie, zawierający dane o sytuacji rodzinnej, materialnej i zawodowej oskarżonej (k. 84 – 85, oryginał na k. 369 – 370 akt II K 1759/06), który również został podpisany przez E. K. (1) . W załączniku tym E. K. (1) podała, że jest zameldowana i mieszka przy ul. (...) we W. i przysługuje jej do tego lokalu własnościowe spółdzielcze prawo. Podała również, że jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony i w ostatnich 3 miesiącach uzyskiwała dochód w kwocie 4.000 zł miesięcznie. Podała również, że jej dochód nie jest w żaden sposób obciążony. Wskazała, że posiada rachunek eurokonto w Banku (...) S.A. oraz (...) Banku S.A. z limitem do 15.000 zł. Jest oczywiste, że ubiegając się o pożyczkę hipoteczną na tak znaczną kwotę oskarżona musiała uwiarygodnić swoją zdolność do spłaty zobowiązania. Rodzaj wymaganych dokumentów wynikał z opracowanych dla potrzeb Banku (...) S.A. dokumentów wewnętrznych, takich jak podręcznik procedur kredytowych Banku (...) S.A. (k. 14 – 89 akt II K 1759/06), zarządzenie (...) w sprawie zarządzania ryzykiem bankowym (k. 90 – 112 akt II K 1759/06), regulamin pożyczek hipotecznych dla osób fizycznych (k. 125 – 137 akt II K 1759/06), instrukcja służbowa w sprawie pożyczek hipotecznych (k. 138 – 201 akt II K 1759/06) oraz ogólnych warunków udzielania pożyczek dla osób fizycznych przez Bank (...) S.A. (k. 237 – 247 akt II K 1759/06). Z tych powodów zostały złożone do banku dokumenty w postaci umowy sprzedaży (k. 87 – 89 i k. 373 – 374 akt II K 1759/06), zaświadczenia Spółdzielni Mieszkaniowej (...) (k. 90 – 91, k. 375 – 376 akt II K 1759/06), które miały dokumentować przysługujące oskarżonej własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego przy ul. (...) , na którym miała zostać ustanowiona hipoteka na rzecz banku, a także w postaci wypisu z listy radców prawnych (k. 92, k. 377 akt II K 1759/06), kopii dowodu osobistego (k. 93 – 94, k. 378 akt II K 1759/06) i kopii prawa jazdy (k. 95, k. 379 akt II K 1759/06). Jak jednak wynikało ze zgromadzonej dokumentacji regulującej procedury bankowe przyznawania pożyczek, podstawowym źródłem danych o kliencie, dokumentującym sytuację zawodową i dochody, były zaświadczenia o zatrudnieniu i zarobkach. Bez takiego zaświadczenia udzielenie pożyczki było niemożliwe. Z tych też powodów do Banku (...) S.A. złożone zostały dwa zaświadczenia o zatrudnieniu E. K. (1) . Jak wynika ze zgromadzonej dokumentacji (k. 86 – 86a i k. 371 – 372 akt II K 1759/06) było to zaświadczenie o zatrudnieniu, datowane na dzień 16 lipca 2002 r., z którego wynikało, że oskarżona miała być zatrudniona jako radca prawny w (...) sp. z o.o. przy ul. (...) od dnia 1 lutego 2002 r. na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony z wynagrodzeniem z ostatnich 6 miesięcy średnio 4.200 zł oraz zaświadczenie o zatrudnieniu, datowane na dzień 21 lipca 2002 r., z którego wynikało, że miała być ona zatrudniona w firmie (...) , prowadzonej przez M. K. (2) przy ul. (...) we W. , jako radca prawny od dnia 7 maja 2001 r. na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony z wynagrodzeniem z ostatnich 12 miesięcy średnio 3.750 zł netto. Sąd podkreśla, że oskarżona nie kwestionowała tego, że takie zaświadczenia zostały przedłożone w banku, tylko twierdziła że nie przedłożyła ich ona i że o nich nie wiedziała. W tym zakresie Sąd wypowie się w dalszej części uzasadnienia, na tym etapie skupiając się na okolicznościach niespornych. Jak wynikało z dokumentacji przedłożonej przez Bank (...) S.A. , w toku weryfikacji wniosku kredytowego oskarżonej okazało się, że widnieje ona w systemie (...) Banków (...) , jako dłużnik nie regulujący zobowiązań wobec banków. Wpisu dokonano na wniosek Banku (...) oraz (...) Banku S.A. . co wynika z pisemnych odpowiedzi na zapytania w (...) (k. 96 – 98 oraz k. 380 – 382 akt II K 1759/06) i zapytań bankowych (k. 99 i k. 383 akt II K 1759/06). Z zabezpieczonej dokumentacji wynika również, że E. K. (1) pismem z dnia 26 lipca 2002 r. poinformowała Bank (...) S.A. , że jej zadłużenie wobec (...) S.A. zostało spłacone w całości przed 1998 r., a zobowiązanie wobec (...) Bank S.A. zostało spłacone zgodnie z harmonogramem, a pozostałe do spłaty odsetki są spłacane terminowo. Do spłaty pozostało zgodnie z ugodą 8 rat po 400 zł każda. Oskarżona nie kwestionowała tego, że takie pismo sporządziła (k. 100, oryginał na k. 385 akt II K 1759/06). Ponadto z uzyskanych dokumentów wynikało, że w dniu 26 lipca 2002 r. do Banku (...) S.A. wpłynęła również kopia ugody zawartej przez E. K. (1) z (...) Bankiem S.A. z 18 marca 2002 r.(k. 103 – 104 i k. 386 – 387 akt II K 1759/06), w świetle której znaczna część długu została oskarżonej darowana, a pozostałą część miała spłacać w ratach miesięcznych po 400 zł. Na podstawie pisma Banku (...) (k. 101 – 102 i k. 386 – 387 akt II K 1759/06) wynikało, że w dniu 29 lipca 2002 r. Bank (...) udzielił odpowiedzi, że dług E. K. (1) z tytułu umów o kredyt w systemie sprzedaż ratalnej z 9 grudnia 1994 r. i 30 marca 1994 r. został spłacony, a wpisanie do bankowego rejestru nastąpiło na skutek nieterminowego dokonywania spłat z udziałem Funduszu Gwarancyjnego. Na podstawie notatki służbowej ze sprawdzenia stanu księgi wieczystej (k. 105 – 106 i k. 389 – 390 akt II K 1759/06) Sąd ustalił z kolei, że lokal przy ul (...) nie miała założonej odrębnej księgi wieczystej, ale była objęta księgą wieczystą założoną dla nieruchomości znajdującej się w użytkowaniu wieczystym Spółdzielni Mieszkaniowej (...) . W świetle zabezpieczonej oceny wniosku kredytowego (k. 107 – 108, także k. 391 akt II K 1759/06), jak również decyzji kredytowej (k. 109 – 110, także k. 392 – 393 akt II K 1759/06) wniosek E. K. (1) został oceniony pozytywnie przez pracownika banku (...) , a decyzję o przyznaniu pożyczki podjął dyrektor oddziału L. K. , w oparciu o informacje zawarte we wniosku kredytowym i przedłożonych dokumentach, uznając je za prawdziwe. Jak wynikało z decyzji, bank przyjął że oskarżona jest w stanie spłacać pożyczkę hipoteczną w ratach po 1.686,11 zł miesięcznie. Dowodem o zasadniczym znaczeniu dla sprawy miała sama umowa pożyczki hipotecznej, zawarta przez E. K. (1) z Bankiem (...) S.A. III Oddział we W. w dniu 26 lipca 2002 r. (k. 72 – 78, oryginał k. 357 – 363 akt II K 1759/06). Nie budziło nigdy wątpliwości, że oskarżona umowę tą wraz z załącznikami podpisała. Jej treść jest jednoznaczna. Zgodnie z umową kwota pożyczki wynosiła 120.000 zł, a pożyczka została udzielona do dnia 25 lipca 2014 r. Kwota pożyczki miała zostać wpłacona na rachunek eurokonta (...) nr (...)- (...)- (...)- (...) -111, prowadzonego przez bank dla E. K. (1) . Spłata pożyczki miała nastąpić w miesięcznych ratach, zgodnie z harmonogramem spłaty. Wysokość miesięcznej raty kapitałowo – odsetkowej ustalono na kwotę 1.503,56 zł, przy czym wysokość rzeczywistych rat miała zależeć również od naliczonych odsetek, a oprocentowanie było zmienne. Treść umowy została opisana możliwie dokładnie w zakresie istotnym dla sprawy na gruncie dokonanych przez Sąd ustaleń faktycznych i obecnie nie wymaga ponownego przytoczenia. Sąd podkreśla jedynie, że zgodnie z umową podstawowym sposobem zabezpieczenia jej spłaty miała by ć hipoteka na spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego we W. przy ul. (...) . Treść umowy dodatkowo wskazuje, jak ważne dla banku były informacje przekazywane przez oskarżoną we wniosku kredytowym wraz z załącznikami oraz w przedstawionych do banku zaświadczeniach o zatrudnieniu. Bank miał prawo do odstąpienia od umowy m.in. gdyby zaszły okoliczności, nieznane bankowi w dniu podpisania umowy, które stwarzałyby w ocenie banku zagrożenie dla terminowej spłaty pożyczki. E. K. (1) jako pożyczkobiorca zobowiązała się natomiast min. do zawiadamiania banku na piśmie w terminie 7 dni od nastąpienia lub od dnia w którym dowiedziała się o nastąpieniu zdarzenia powodującego stratę wartości któregokolwiek z zabezpieczeń pożyczki lub o jakiejkolwiek szkodzie, która może stanowić podstawę do uzyskania odszkodowania na podstawie umowy ubezpieczenia, a także do informowania banku m.in. o zmianie miejsca zamieszkania, miejsca pracy, każdorazowym obniżeniu dochodów w stopniu mogącym mieć wpływ na terminową spłatę kredytu, obniżenia realnej wartości któregokolwiek z zabezpieczeń. W świetle uzyskanej dokumentacji E. K. (1) ubezpieczyła mieszkanie przy ul. (...) na okres od 27 lipca 2002 r. do 26 lipca 2003 r. w (...) S.A. i dokonała cesji praw z polisy na rzecz Banku (...) S.A. (k. 72 – 78, k. 79, k. 81, także k. 357 – 364, k. 366 akt II K 1759/06). Niewątpliwie również E. K. (1) wystawiła weksel In blanco i podpisała deklarację wekslową, o treści zgodnej z umową pożyczki (k. 112 – 113, a także k. 395 akt II K 1759/06). Pozostaje natomiast poza sporem, że oskarżona E. K. (1) nigdy nie doprowadziła do ustanowienia na prawie do lokalu przy ul. (...) hipoteki na rzecz Banku (...) S.A. , nie doprowadziła nawet do wydzielenia księgi wieczystej dla tego lokalu, a co więcej, mieszkanie to sprzedała. Okoliczność tą oskarżona przyznaje, a wynika ona również z zeznań Z. D. , B. S. oraz T. K. . Tymczasem w świetle uzyskanych wykazów operacji na rachunku bankowym (k. 33, k. 553 – 554), kwota kredytu w wysokości 120.000 zł została wypłacona na rachunek nr (...) -PLN w dniu 26 lipca 2002 r. i w tym samym dniu została przez E. K. (1) przelana z tego rachunku na inny rachunek bankowy. Sama E. K. (1) przyznawała, że kwotę kredytu przelała na rachunek spółki (...) sp. z o.o. Pozostaje również poza sporem, że oskarżona E. K. (1) sama nie spłacała rat pożyczki hipotecznej. Oskarżona nigdy tego nie kwestionowała, utrzymując jedynie że pożyczkę miał spłacać jej syn. Ustalono również ponad wszelką wątpliwość w oparciu o wypowiedzenie umowy pożyczki (k. 117), kopie bankowych tytułów egzekucyjnych (k. 41, k. 43), wniosków o nadanie im klauzuli wykonalności (k. 33 – 34, k. 39 – 40, k. 114 – 115), wnioski egzekucyjne (k. 43), a także dokumentację komorniczą (k. 280 – 285 akt II K 1759/06) oraz zeznania B. S. i Z. D. , że pożyczka hipoteczna E. K. (1) nie została w ogromnej większości spłacona. Bank (...) S.A. w dniu 28 października 2004 r. wystawił przeciwko E. K. (1) bankowy tytuł egzekucyjny nr (...) z tytułu zadłużenia wynikającego z umowy pożyczki hipotecznej z 26 lipca 2002 r. w kwocie 132.588,81 zł kapitału i dalszych odsetek umownych karnych i postanowieniem z dnia 13 stycznia 2005 r. I Co 3263/04 Sąd Rejonowy dla Wrocławia Krzyków nadał mu klauzulę wykonalności. Postępowanie egzekucyjne wobec E. K. (1) toczy się, ale jest skuteczne w niewielkim zakresie. Egzekucja toczy się ze świadczeń emerytalnych E. K. (1) . Było również niejako niesporne, że oskarżona E. K. (1) uzyskała limit na rachunku bankowym eurokonto w Banku (...) S.A. do kwoty 15.000 zł oraz że wydaną jej przypisaną do tego konta kartę kredytową. W świetle uzyskanego wniosku o wydanie karty (k. 18 oraz k. 255 akt II K 1759/06) oraz oświadczenia o poddaniu się egzekucji z bankowego tytuł egzekucyjnego (k. 19) E. K. (1) w dniu 10 października 2002 r. złożyła w III Oddziale Banku (...) S.A. przy pl. (...) we W. wniosek o wydanie (...) / S. do rachunku eurokonta z limitem wydatków niższym niż 15.000 zł. We wniosku podała, że mieszka we W. przy ul. (...) . Oskarżona miała otworzony bowiem w tym banku od 5 września 2001 r. rachunek E. , co wynika z umowy rachunku bankowego (k. 15 oraz oryginał na k. 251 akt II K 1759/06). Wymaga podkreślenia, że zakładając rachunek bankowy E. K. podała w kacie informacyjnej z 31 sierpnia 2001 r. (k. 16 – 17, oryginał k. 252 – 253 akt II K 1759/06), że mieszka przy ul. (...) i prowadzi pod tym adresem kancelarię (...) i z tego tytułu osiąga dochód powyżej 2.500 zł miesięcznie. Jak ustalono na podstawie podręcznika procedur kredytowych Banku (...) S.A. (k. 14 – 89 akt II K 1759/06), zarządzenia (...) w sprawie zarządzania ryzykiem bankowym (k. 90 – 112 akt II K 1759/06), instrukcji służbowej pożyczki w rachunku kredytowym (k. 202 – 232 akt II K 1759/06) i zarządzenia nr (...) w sprawie pożyczek w rachunku kredytowym (k. 233 – 236 akt II K 1759/06), a także na podstawie zeznań pracowników banku, w tym B. S. (por. zwł. k. 724), Z. D. , J. Z. , podstawą do podjęcia decyzji o przyznaniu limitu na rachunku eurokonto i karty kredytowej była ocena wysokości wpływów E. K. (1) wpływów na rachunek bankowy. Oskarżona deklarowała wpływy na poziomie 5.000 zł (k. 15 – 17), stąd wysokość limitu określono jako trzykrotność tej kwoty. Na podstawie uzyskanej historii operacji na rachunku bankowym (k. 45 – 58, k. 230 – 233, k. 553 – 554, k. 709 a także k. 707 – 714 akt II K 1759/06) i wyciągów miesięcznych z rachunku eurokonto E. K. (1) (koperta k. 709) Sąd ustalił, że korzystając z karty kredytowej E. K. (1) , przypisanej do rachunku bankowego nr (...)- (...)- (...) -PLN od dnia 5 stycznia 2003 r. do 6 września 2003 r. dokonano wypłaty - w styczniu 2003 r. łącznie kwotę 15.033,90 zł; - w lutym 2003 r. łącznie kwotę 11.064,38 zł; - w marcu 2003 r. łącznie kwotę 16.566,00 zł; - w kwietniu 2003 r. łącznie kwotę 15.013,50 zł; - w maju 2003 r. łącznie kwotę 15.013,50 zł; - w czerwcu 2003 r. łącznie kwotę 15.031,00 zł; - w lipcu 2003 r. łącznie w kwocie 11.391,00 zł; - w sierpniu 2003 r. łącznie w kwocie 2.076,00 zł; Łącznie saldo na rachunku bankowym na dzień 6 stycznia 2005 r. wyniosło minus 109.647,24 zł. Rachunek ten obciążano również odsetkami od debetu. Jak jednocześnie wynikało z wykazu operacji na rachunku bankowym tym czasie na ten rachunek bankowy nie były dokonywane wpływy (por. k. 45) Łączną kwotę zadłużenia oskarżonej z tytułu korzystania z karty kredytowej na rachunku E. Sąd ustalił na podstawie zawierającego syntetyczne zestawienie należności bankowego tytułu egzekucyjnego nr (...) z dnia 11 lutego 2005 r. (k. 41), w którym wskazano że na dzień jego wystawienia wierzytelność banku względem E. K. (1) wynikająca z umowy o prowadzenie rachunku bankowego eurokonto z 5 września 2001 r. i umowy o obsługę i użytkowanie (...) / S. wynosiła 109.647,24 zł należności głównej, 29.090.17 zł odsetek karnych umownych, 313 zł opłaty za prowadzenie konta i dalszych odsetek karnych umownych. Wniosek został uwzględniony postanowieniem Sądu Rejonowego dla Wrocławia Krzyków z dnia 31 marca 2005 r. I Co 537/05 (k. 42). Na podstawie tego tytułu egzekucyjnego toczy się postępowanie egzekucyjne (por. k. 43, także k. 281 – 287 akt II K 1759/06). Oskarżona na drodze cywilnoprawnej nie podważała wysokości zadłużenia wykazanej w bankowym tytule egzekucyjnym. Taka kwota wynikała również z zeznań pracownicy banku (...) (k. 189, k. 723), która zajmowała się windykacją zadłużenia oskarżonej i miała na podstawie informacji z systemu bankowego i dokumentacji najlepszą wiedzę w tym zakresie. Oskarżona podkreślała co prawda, że nie rozumie, w jaki sposób mogło powstać tak wysokie zadłużenie z tytułu korzystania z karty kredytowej z limitem 15.000 zł (a nawet 10.000 zł – bo tak wywodziła wbrew oczywistej treści jej wniosku i dokumentacji bankowej). Wytłumaczenie tego faktu jest jednak proste. Jak wynika z zeznań B. S. , Z. D. , a rakże z pisma Banku (...) S.A. (k. 708), wydruku wiadomości e-mail; (k. 693 akt II K 1759/06), w reszcie wyciągów z rachunku bankowego (k. 709) i historii operacji na rachunku bankowym (k. 45 – 58, k. 230 – 233, k. 553 – 554, k. 709 a także k. 707 – 714 akt II K 1759/06), pracownicy banku nie dokonali blokady karty po pierwszym miesiącu korzystania z niej z powodu braku wpływów równych obciążeniom rachunku. Do zablokowania karty doszło dopiero po 7 miesiącach w dniu 10 października 2003 r. Oznacza to, że co miesiąc za pomocą karty wykorzystywany był limit. Karta wydana oskarżonej była kartą typu charge, której transakcje rozliczały się w całości raz w miesiącu w ciężar rachunku osobistego w miesięcznym cyklu rozliczeniowym, co powodowało że mimo braku spłaty zadłużenia z karty kredytowej limit co miesiąc się odnawiał. Środki na pokrycia zadłużenia z karty powinny były pojawiać się na rachunku osobistym E. K. (1) , ale to nie miało miejsca. W przypadku braku pokrycia kwoty całości transakcji z danego cyklu rozliczeniowego karty debetowała ona rachunek z nią powiązany. Ponieważ pracownicy banku nie dokonali blokady karty, zadłużenie narastało przez okres kilku miesięcy. * * * W przekonaniu Sądu jest oczywiste, że przedłożone do Banku (...) S.A. zaświadczenia o zatrudnieniu oskarżonej E. K. (1) w (...) sp. z o.o. oraz w firmie (...) były podrobione i stwierdzały nieprawdę, a ich celem było wprowadzenie w błąd pracowników banku co do możliwości realizowania przez oskarżoną zaciąganych zobowiązań. Jak wynikało z informacji udzielonych przez (...) Oddział we W. (k. 127) E. K. (1) została zgłoszona do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego przez (...) sp. z o.o. ale dopiero od 1 maja 2002 r. do 31 października 2002 r., a płatnik wykazywał ją jako ubezpieczoną z podstawami wymiaru składek jedynie 760 zł. Co więcej, jak wynikało z zeznań PIT-36 składanych przez oskarżoną (k. 133 – 147), za 2001 r. wykazała ona przychód wyłącznie z działalności gospodarczej w kwocie 57.221,35 zł i dochód z tej działalności w kwocie łącznie 25.414,62 zł. Nie wykazała przychodu z tytułu wynagrodzenia za pracę. Za 2002 r. wykazała natomiast przychód z działalności gospodarczej w kwocie 57.984 zł i dochód z tego tytułu w kwocie 18.751,65 zł, jak również przychód z wynagrodzenia ze stosunku pracy, ale jedynie w kwocie 5.160 zł i dochód z tego tytułu w kwocie 4.486,18 zł oraz przychód z działalności wykonywanej osobiście w kwocie 500 zł. Z dowodów tych wynika więc, że E. K. nie była w ogóle zatrudniona w firmie (...) , a w (...) sp. z o.o. była zatrudniona od 1 maja, a nie od 1 lutego 2002 r. i ze znacznie niższym wynagrodzeniem. Powyższe okoliczności wynikają również z zeznań przesłuchanych w sprawie świadków. Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się również na zeznaniach, jakie w sprawie złożył świadek E. K. (2) (k. 158 – 159, k. 495 – 496, k. 749 – 751, a także k. 1064 – 1064 akt II K 1759/06). O ile świadek niewątpliwie jest skonfliktowany z M. K. (1) i jego matką, o tyle jego relacja była stosunkowo łatwa do zweryfikowania. Twierdzenia co do braku zatrudnienia oskarżonej w firmie (...) znajdowały przecież pełne potwierdzenie w dokumentacji w postaci informacji udzielonych przez ZUS, w zeznaniach PIT składanych przez oskarżoną, w historii jej rachunku bankowego, a nawet w wyjaśnieniach, jakie E. K. (1) składała podczas pierwszego rozpoznania sprawy. Z zeznań E. K. (2) wynikało jednoznacznie, że E. K. (1) nie była nigdy zatrudniona w firmie (...) , prowadzonej przez jego syna M. K. (2) , w której świadek był pełnomocnikiem. Jak wynikało z jego zeznań, firma (...) nie zatrudniała nigdy z usług biur rachunkowych, czy też z obsługi prawnej, jak również że nie zatrudniała żadnych pracowników na podstawie umowy o pracę, czy też na podstawie umów cywilnoprawnych. Z pewnością M. K. (2) nigdy nie zatrudniał E. K. (1) i wystawione jej zaświadczenie o zatrudnieniu stwierdza nieprawdę, zaś znajdujący się na nim podpis M. K. (2) został sfałszowany. W świetle zeznań E. K. (2) do dokumentacji i pieczęci firmy (...) miał dostęp W. K. , który mógł we współpracy z M. K. (1) spreparować zaświadczenie o zatrudnieniu E. K. (1) w firmie (...) . Z zeznań E. K. (2) wynikało, że E. K. (1) świadczyła usługi prawne dla (...) sp. z o.o. , ale nie wiedział w oparciu o jaką umowę. Przyznał, że miała biuro na terenie siedziby tej firmy. Powyższe również wskazuje na to, że E. K. (2) opisywał tylko te okoliczności, które rzeczywiście sam znał, w sposób zgodny z rzeczywistością. Zeznania E. K. (2) korespondowały przy tym z zeznaniami samego M. K. (2) (k. 166 – 167), który nie miał większej styczności z oskarżoną, nie miał powodów do jej pomawiania, a jego zeznania jawią się jako logiczne. M. K. (2) przyznawał, że o ile firma (...) była zarejestrowana na jego dane, to sam zajmował się tylko grafiką komputerową, a działalność faktycznie prowadził jego ojciec. Tym bardziej zatem E. K. (2) wiedziałby, gdyby w firmie miała być zatrudniona E. K. (1) . M. K. (2) potwierdzał również, że w firmie (...) nie zatrudniał żadnych pracowników, bo była to mała działalność gospodarczą i nie zna oskarżonej E. K. (1) . Zaprzeczył również, żeby wystawił oskarżonej zaświadczenie o zatrudnieniu. Stwierdził, że jego podpis na tym zaświadczeniu został podrobiony. Fakt fałszerstwa w zakresie zaświadczeń o zatrudnieniu E. K. (1) uwiarygodniają dodatkowo zeznania, jakie w sprawie złożyła świadek L. T. (k. 203c – 203d, k. 311 – 312, k. 748), prowadząca biuro (...) we W. , która w okresie od kwietnia do listopada 2002 r. prowadziła m.in. rozliczenia (...) sp. z o.o. z ZUS i Urzędem Skarbowym a która wskazywała na sfałszowanie powstałego w tym samym czasie zaświadczenia o zatrudnieniu w firmie (...) , w którym to dokumencie znacząco zawyżono jego dochody. Sąd podkreśla jednocześnie, że sytuacja materialna samej E. K. (1) była trudna i bez najmniejszych wątpliwości nie była ona w stanie spłacać uzgodnionych rat pożyczki hipotecznej, ani zadłużenia z tytułu limitu na rachunku eurokonto. Dowodzą tego już zeznania PIT złożone przez oskarżoną za 2011 r. i 2012 r. Skoro oskarżona za 2001 r. wykazała dochód w kwocie łącznie 25.414,62 zł, to oznacza że miesięcznie jej dochód średnio kształtował się na poziomie 2.117 zł. Za 2002 r. E. K. (1) wykazała dochód łącznie w kwocie 23.237,83 zł, co oznacza, że miesięcznie jej dochód średnio kształtował się na poziomie około 1.936,50 zł. Sąd przypomina zatem, że sama rata pożyczki hipotecznej miała wynosić miesięcznie ponad 1.550 zł. O braku jakichkolwiek możliwości spłacania przez oskarżoną zaciąganych wobec Banku (...) S.A. zobowiązań świadczy również jej historia kredytowa w innych bankach. Jak wynika przecież z pisma Banku (...) z 29.07.2002 r. (k. 101 – 102) E. K. (1) miała problemy ze spłacaniem swoich zobowiązań finansowych. Z powodu nieterminowego spłacania rat kredytów w systemie sprzedaż ratalnej z 9 grudnia 1994 r. w kwocie 4.770,72 zł i 30 marca 1994 r. w kwocie 603,30 zł bank (...) dokonał jej wpisania w systemie (...) . Spłata zobowiązań wymagała udziału Funduszu Gwarancyjnego. Niewątpliwie zatem oskarżona miała problemy ze spłatą zadłużenia w kwocie znacznie mniejszej niż kwota pożyczki hipotecznej. Co więcej, jak wynikało z ugody zawartej przez nią 18 marca 2002 r. z (...) Bankiem S.A. (k. 103 – 104) E. K. (1) była zadłużona wobec tego banku z tytułu umowy o kredyt z 1 kwietnia 1997 r. Jej dług na dzień 18 marca 2002 r. wynosił z tego tytułu 23.154,48 zł. Na mocy ugody oskarżona zobowiązała się spłacić kwotę 15.000 zł, w tym 10.000 zł w dniu zawarcia ugody, a pozostałą kwotę 5.000 zł w ratach miesięcznych nie mniejszych niż 400 zł. Po terminowym wywiązaniu się z ugody bank zobowiązał się umorzyć pozostałą część zadłużenia. Jest więc oczywiste, że oskarżona nie miała żadnych realnych możliwości wykonania zobowiązań z umowy pożyczki hipotecznej, jak również bieżącego spłacania limitu na rachunku bankowym. Jak przy tym dowodzą wykazy operacji na jej rachunku eurokonto, w rzeczywistości jej wpływy na ten rachunek były niewielkie, a w pewnym momencie w ogóle ustały. W tym kontekście szczególnego znaczenia nabiera fakt znajomości syna oskarżonej M. K. (1) z dyrektorem III Oddziału Banku (...) S.A. L. K. . Jak wynikało bowiem z zeznań E. K. (3) , M. K. (2) , K. B. , Z. D. , M. Ł. , a w reszcie i z wyjaśnień samego L. K. , M. K. (1) pozostawał w bliskich relacjach z dyrektorem III Oddziału Banku (...) S.A. Poznali się początkiem 2001 r., w związku z naprawą samochodu w warsztacie przy ul. (...) . Od tej pory obaj odwiedzali się nawzajem i utrzymywali kontakty towarzyskie. L. K. nabył samochód za pośrednictwem komisu AutoTrade, którego prezesem został M. K. (1) , jak również pożyczał od M. K. (1) pieniądze. L. K. znał także E. K. (1) , która przychodziła czasami do jego gabinetu w III Oddziale banku przy pl. (...) , dopytując się o różne produkty bankowe. Zdaniem Sądu ta znajomość zaważyła na tym, że E. K. (1) i M. K. (1) mogli się spodziewać, że L. K. nie będzie dociekać rzeczywistej sytuacji materialnej oskarżonej i że zbagatelizuje procedurę weryfikacji wniosku o pożyczkę. Oboje mieli tego dowód naoczny, bo przecież nikt nie zweryfikował wcześniej rzeczywistych zarobków M. K. (1) , który ubiegając się o kredyt na zakup samochodu w kwocie 72.000 zł przedstawił ewidentnie nieprawdziwe zaświadczenie o zarobkach, z których wynikało że osiąga miesięcznie dochody w kwocie 7.000 zł netto. Tak też się stało w rzeczywistości, o czym świadczą zeznania pracowników banku. W tej części uzasadnienia wystarczy skrótowo wskazać, że J. Z. wprost przyznał, że L. K. kazał mu szybko załatwić sprawę wniosku E. K. (1) i sam nie weryfikował jej zatrudnienia, uznając że tym zajął się już inny pracownik banku, jak również że na zaświadczeniach o zatrudnieniu oskarżonej brak jest jakiejkolwiek wzmianki o ich weryfikacji , a także że L. K. przyznał wprost jako podejrzany (k. 603 – 604 akt II K 1759/06), że świadomie naruszał procedury bankowe w toku podejmowania decyzji kredytowych. * * * Bardziej szczegółowe ustalenia co do obowiązujących w Banku (...) S.A. procedur weryfikacji klientów, zawierania i wykonania umów o produkty bankowe, jak również w odniesieniu do konkretnych umów zawartych przez E. K. (1) i M. K. (1) (co ma znaczenie dla oceny jej linii obrony) wynikały z zeznań przesłuchanych w sprawie świadków, pracowników III Oddziału banku przy pl. (...) we W. . W tym zakresie Sąd opierał się głównie na relacjach złożonych przez nich w postępowaniu przygotowawczym i w sprawie II K 1759/06, ponieważ wówczas mieli dostęp do dokumentacji bankowej, a przede wszystkim lepiej pamiętali okoliczności faktyczne. Obecnie od opisywanych zdarzeń minęło już kilkanaście lat, stąd bezpośrednie przesłuchanie świadków przed sadem ponownie rozpoznającym sprawę napotykało obiektywne przeszkody. Sąd miał jednak na uwadze, że w świetle zaleceń wyrażonych przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu w uzasadnieniu wyroku z dnia 18 czerwca 2013 r. IV Ka 366/13 (k. 677v) pełne bezpośrednie przesłuchanie świadków nie było konieczne. Ustalając okoliczności faktyczne związane z zawarciem z Bankiem (...) S.A. opisanych w akcie oskarżenia umów pożyczki i o kartę kredytową przez E. K. (1) Sąd oparł się niezależnie od zgromadzonej dokumentacji na zeznaniach pracownicy banku (...) (k. 186 – 189, k. 222 – 223, k. 315 – 317, k. 496 – 498, k. 722 – 725, a także k. 1065 – 1067 akt II K 1759/06) B. S. zeznawała w oparciu o obowiązujące w banku (...) S.A. przepisy i instrukcje oraz w oparciu o dane wynikające z dokumentacji. Jej zeznania są więc obiektywne i rzeczowe. Świadek nie miała najmniejszego powodu, aby w sposób nieprawdziwy przedstawiać okoliczności sprawy. Nie była w żaden sposób związana z zawarciem umów z oskarżoną ani jej synem. W Oddziale III Banku (...) S.A. zaczęła pracować w 2006 r., zatem już po zawarciu umów z oskarżoną i po powstaniu jej zadłużenia. Nie miała też styczności z L. K. . Jej zeznania są obiektywne, rzeczowe i spójne. Sąd nie widzi najmniejszych powodów, aby odmówić im wiarygodności.. Jak wynikało z zeznań B. S. , w dniu 18 czerwca 2002 r. Bank (...) S.A. zawarł z M. K. (1) umowę kredytu w kwocie 72.000 zł na zakup samochodu. W świetle zeznań świadka, przed podpisaniem umowy kredytu nie dokonano weryfikacji przedłożonego przez M. K. (1) zaświadczenia o zatrudnieniu i zarobkach, podczas gdy było to wymagane, a procedura nakazywała odnotowanie tego faktu na zaświadczeniu. Jak słusznie podkreślała B. S. , taka weryfikacja miała dla banku istotne znaczenie pod kątem ustalenia wiarygodności klienta i jego zdolności do spłacania rat. Jak również wynikało z zeznań świadka, dyrektor oddziału jako podejmujący decyzję kredytową, powinien był zwrócić dokumenty pracownikowi, który dokonywał analizy, celem weryfikacji zatrudnienia, a podpisanie umowy kredytu bez takiej weryfikacji było nieprawidłowe. Dobitnie świadczy o tym niniejszy przykład, skoro M. K. (1) nie podjął spłacania kredytu, konieczna była egzekucja komornicza, która okazała się skuteczne tylko w niewielkiej części i to mimo sprzedaży kredytowanego samochodu. Jak wynikało z relacji B. S. , M. K. (1) spłacił terminowo tylko jedną ratę, pozostałe spłacał z opóźnieniem, a od listopada 2003 r. w ogóle zaniechał dokonywania spłaty (k. 223). Z zeznań B. S. wynikało także, że w dniu 23 sierpnia 2002 r. M. K. (1) zawarł z Bankiem (...) S.A. umowę pożyczki w eurokoncie z limitem do 15.000 zł, co wynikało z przyjęcia, że uzyskuje on zarobki na poziomie 7.000 zł miesięcznie. Jak wynikało z zeznań B. S. , klient mógł wykorzystywać limit na dowolny cel, ale na jego konto miały wpływać zadeklarowane kwoty. Również w tym wypadku doszło do nieprawidłowości. Świadek wskazywała, że kwota 15.000 zł przekraczała dopuszczalną maksymalną wysokość limitu przy deklarowanych przez oskarżonego wpływach, który wnosił 13.110 zł. Ponadto w dniu 27 listopada 2002 r. podpisano z M. K. (1) aneks, którym przyznany mu limit podwyższono do kwoty 30.000 zł, a brak było jakiejkolwiek analizy dla podjęcia takiej decyzji i braku dokumentów wskazujących na dochody, które miałyby być podstawą podwyższenia limitu. Powyższe pokazuje, w jakich okolicznościach dochodziło do udzielania kredytów, pożyczek i innych produktów bankowych przez L. K. w imieniu III Oddziału Banku (...) jego znajomym. Tymczasem M. K. (1) nie spłacał również limitu powstałego na rachunku eurokonto, zaś jego rachunek bankowy pomimo braku co miesiąc wpływów pokrywających debet, nie został zablokowany. Debet został ujawniony dopiero 5 stycznia 2003 r. Oznacza to, że nie kontrolowano w ogóle sposobu korzystania przez M. K. (1) z karty kredytowej. Tymczasem B. S. wskazywała (k. 222), że do czasu podwyższenia limitu na konto M. K. (1) wpłynęła w dniu 21 sierpnia 2002 r. kwota jedynie 5.000 zł, a następnie w dniu 24 października 2002 r. kwota 4.000 zł, zaś w okresie od 1 grudnia 2002 r. do 28 lutego 2003 r. na rachunku nie było żadnych wpływów. Zeznania B. S. dotyczą w równym stopniu umów zawieranych przez oskarżoną E. K. (1) . Z jej zeznań wynikało, że oskarżona od 5 września 2001 r. miała otwarty w Banku (...) S.A. rachunek eurokonto, do którego w październiku 2002 r. przyznano jej limit do 15.000 zł. W świetle zeznań B. S. , taki limit nie powinien być przyznany, ponieważ oskarżona widniała w bazie klientów nie wywiązujących się ze zobowiązań wobec banków. Jak także wynikało z zeznań świadka, od stycznia 2003 r. na rachunku oskarżonej powstawał debet i tak samo jak w przypadku M. K. (1) , na skutek nieprawidłowości w pracy L. K. , rachunek nie został w porę zablokowany, przez co mimo braku wpływu środków pokrywających debet powstający w danym miesiącu, co miesiąc limit był odnawiany i powstawało kolejne zadłużenie do 15.000 zł. Karta kredytowa została zablokowana dopiero po około 7 miesiącach. Jak wynikało z zeznań B. S. (k. 317, a także k. 1066 akt II K 1759/06) był to wynik uchybień pracownika banku i dyrektora oddziału, który taki fakt powinien był dostrzec i zablokować kartę. Zdaniem Sądu uchybienia w pracy banku nie rzutują jednak na ocenę zachowania oskarżonej, jako sprawcy przestępstwa. To, że pokrzywdzony działa nieracjolanine, niefrasobliwie, sam naraża się na bycie poszkodowanym, nie usprawiedliwia sprawcy. B. S. opisała bardziej szczegółowo sposób, w jaki doszło do powstania zadłużenia z tytułu korzystania z karty kredytowej przy ponownym rozpoznaniu sprawy (k. 723 – 725), wskazując że limit na rachunku bankowym oskarżonej był odnawiany co miesiąc, pomimo braku spłaty zadłużenia z tytułu limitu wykorzystanego w miesiącu poprzednim. Powodowało to co miesięczne narastanie debetu aż do kwoty wykazanej przez bank. Kwota 109.647,24 zł wynikała z zsumowania debetów powstałych w poszczególnych miesiącach. Z zeznań świadka wynikało również, że konto oskarżonej było obciążane odsetkami od debetu, co wynika również z wykazu operacji na rachunku (por. np. k. 709). W świetle zeznań B. S. , wysokość limitu w kwocie 15.000 zł wynikała przy tym z trzykrotności deklarowanych przez oskarżoną wpływów miesięcznych na rachunek bankowy, tj. 5.000 zł. Zupełnie inną kwestią jest to, czy takie wypływy na jej rachunku rzeczywiście miały miejsce, czy nie, jak wynika z uzyskanej dokumentacji. Zeznania B. S. wskazują również, że w dniu 26 lipca 2002 r. E. K. (1) zawarła z Bankiem (...) S.A. umowę pożyczki hipotecznej na kwotę 120.000 zł. Także decyzję o udzieleniu tej pożyczki podjął L. K. w sytuacji gdy oskarżona takiej pożyczki nie powinna była otrzymać. E. K. (1) występowała bowiem w bazie klientów niepożądanych. Ponadto nie doszło do weryfikacji przedłożonych przez nią zaświadczeń o zatrudnieniu i zarobkach. Brak było przecież adnotacji na przedstawionych drukach zaświadczeń. Zgodnie z zeznaniami B. S. , oskarżona po spłacie dwóch rat pożyczki zaniechała regulowania zobowiązania. Pomimo tego nie było do niej wysyłane wezwanie do spłaty zaległości. Oskarżona nie została zgłoszona do bazy danych klientów niepożądanych, a wypowiedzenie umowy pożyczki nastąpiło dopiero 21 lipca 2004 r. Również to świadczy o zaniechaniu kontrolowania klienta zarówno w fazie udzielania pożyczki, jak i w czasie realizacji umowy. Wymaga podkreślenia, że o ile w świetle zgromadzonych dokumentów początkowo oskarżona ubezpieczała spłatę pożyczki zgodnie z umową (w aktach znajduje się jedna umowa ubezpieczenia z (...) S.A. na okres do 26 lipca 2003 r.), to następnie tego zaniechała, mimo braku ustanowienia hipoteki. Dlatego świadek B. S. nie miała wiedzy, czy pożyczka była w jakikolwiek sposób ubezpieczona i czy bank mógł z takiego ubezpieczenia skorzystać (k. 723). W świetle zeznań B. S. (k. 189) na dzień 18 września 2006 r. dług M. K. (1) z tytułu umowy kredytu na zakup samochodu wynosił 84.497,76 zł, w tym 58.764,16 zł kapitału, a z tytułu debetu na rachunku eurokonto 205.216,45 zł, w tym 131.494,87 zł należności głównej. Natomiast na dzień 18 września 2006 r. dług E. K. (1) z tytułu umowy pożyczki hipotecznej wynosił 171.385,21 zł, w tym 109.647,24 zł kapitału, a z tytułu debetu na rachunku eurokonto 161.112,07 zł, w tym 116.068,03 zł należności głównej. Odnosząc się ogólnie do obowiązujących procedur B. S. wskazywała na wagę, jaką dla banku miało prawidłowe dokonanie wpisu hipotek jako zabezpieczenia pożyczek hipotecznych i to na pierwszym miejscu w księdze wieczystej (k. 316, a także k. 1066 akt II K 1759/06). Jeżeli zatem oskarżona nawet nie złożyła wniosku o wydzielenie księgo wieczystej i nic nie wskazuje, aby miała kiedykolwiek zamiar złożyć wniosek o wpis hipoteki na rzecz Banku (...) S.A. to jest oczywiste, że od początku nie zamierzała dotrzymać warunków umowy i wprowadzała bank w błąd co do swoich zamiarów. Zawarła przecież umowę pożyczki hipotecznej. Złożenie wniosku o wpis hipoteki jawił się w takim wypadku jako oczywisty i konieczny, tym bardziej dla radcy prawnego. * * * Sąd częściowo dał wiarę wyjaśnieniom, które w toku postępowania składał L. K. (k. 196 – 199, k. 330 – 331, k. 498 – 501, k. 542 – 543, k. 725 – 727, a także k. 603 – 604 akt II K 1759/06), mając na uwadze że realizował on wówczas przyjętą linię obrony, której wiarygodność została zakwestionowana przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia Fabrycznej poprzez wydanie wyroku skazującego. Jako niewiarygodne należało ocenić tylko te jego twierdzenia, w których usiłował się ekskuplować i wywodził, że nie ponosi winy za brak weryfikacji wniosków kredytowych, podjęcie nieprawidłowych decyzji kredytowych i brak należytego monitowania wykonania zawartych umów. Składane następnie zeznania L. K. były konsekwencją realizowanej wcześniej linii obrony i trudno oczekiwać, aby uległy zmianie w stosunku do składanych wyjaśnień W pozostałym zakresie jego wyjaśnienia zawierają cenne informacje, jednoznacznie wskazujące że doszło do wyłudzenia przez oskarżoną środków na szkodę Banku (...) S.A. Oczywiście nie sposób dać mu wiary, że jego działania były zgodne z prawem i obowiązującymi procedurami. Wystarczającym dowodem jest już wyrok skazujący, jaki zapadł w sprawie II K 1759/06 Sądu Rejonowego dla Wrocławia Fabrycznej, jak i sposób zawierania i wykonania umów z E. K. (1) i M. K. (1) . Jak wynikało z wyjaśnień L. K. , był dyrektorem Oddziału III Banku (...) S.A. we W. w okresie od grudnia 1997 r. do października 2004 r. Do jego obowiązków należało podejmowanie decyzji o udzielaniu kredytów i pożyczek, po uprzednim przedłożeniu przez pracowników opinii na temat danego produktu finansowego. Trafiały do niego wszystkie dokumenty przedkładane przez kredytobiorców oraz sporządzone przez pracowników banku. Dokumenty te sprawdzał pod względem merytorycznym i formalnym. L. K. przyznawał, że od początku 2001 r. znał M. K. (1) i jego matkę E. K. (1) . Poznał ich w związku z korzystaniem z usług prowadzonego przez M. K. (1) warsztatu, zaś oskarżona wykonywała obowiązki radcy prawnego. L. K. przyznawał, że za pośrednictwem komisu M. K. (1) nabył samochód, że pożyczał od niego pieniądze. L. K. przyznawał, że udzielił M. K. (1) kredytu na zakup samochodu. Przyznawał też, że obowiązkiem pracownika oceniającego wniosek była weryfikacja zaświadczenia o zatrudnieniu i bez tego kredyt nie powinien być udzielony. L. K. przyznał także, że do takiej weryfikacji nie doszło, choć nie potrafi wyjaśnić dlaczego. Dla Sądu jest to oczywiste. M. K. (1) był przecież znajomym L. K. , który wiedział gdzie pracuje, korzystał z jego usług. W tej sytuacji w ogóle nie doszło do weryfikacji zatrudnienia, niezależnie od tego, że w zaświadczeniu podano zadziwiająco wysokie wynagrodzenie klienta. L. K. przyznał również, że podjęcie decyzji o przyznaniu limitu na rachunku bankowym powinno wynikać z wysokości wpływów na tym rachunku oraz dochodów. Nie potrafił wyjaśnić, dlaczego i w jakich okolicznościach podjął decyzję o przyznaniu M. K. (1) limitu do kwoty 15.000 zł, a następnie 30.000 zł. Zdaniem Sądu ponownie wynikało to z faktu znajomości obu panów i ich wcześniejszej współpracy. Zwraca uwagę, że nawet L. K. wskazał, że czynności upominawczo windykacyjne należało podjąć w chwili powstania debetu na rachunku klienta. Niespornie do tego nie doszło. Jest to również wynik nieprawidłowego podejścia L. K. do niektórych klientów. Zwraca uwagę, że nie doszło do zablokowania karty kredytowej M. K. (1) , mimo że powinno to nastąpić niezwłocznie po ujawnieniu debetu. Z wyjaśnień L. K. wynikały również niektóre okoliczności związane z zawarciem umów z E. K. (1) . W szczególności świadek przyznał, że nie umie wyjaśnić, dlaczego podjął decyzję o udzieleniu oskarżonej pożyczki hipotecznej., pomimo braku weryfikacji jej zaświadczeń o zatrudnieniu. Również w tym wypadku w ocenie Sądu zaważyły relacje towarzyskie i gospodarcze pomiędzy L. K. i M. K. (1) i jego znajomość również z oskarżoną. Dyrektor banku zawierzył w prawdziwość zaświadczeń o zatrudnieniu, nie weryfikując ich. Tymczasem zaświadczenia te nie stwierdzały prawdy. Wymaga podkreślenia, że L. K. podejmując decyzję o przyznaniu oskarżonej pożyczki hipotecznej wiedział, że widnieje ona w wykazie klientów niepożądanych, ale twierdził że na skutek jej wyjaśnień uwierzył w jej dobrą wolę, zwłaszcza że nie sprawiała wrażenia oszusta, wykonywała zawód radcy prawnego. Na rozprawie świadek podkreślał (k. 499), że z uwagi na wykonywany zawód oskarżona mogła liczyć na preferencyjne traktowanie, była traktowana jako (...) . Powyższe jednoznacznie wskazuje, że sam L. K. , jako dyrektor oddziału, został wprowadzony w błąd co do sytuacji zawodowej i zarobków oskarżonej. To prawda, że następnie na skutek zaniedbań pracowników oddziału, w tym samego L. K. , nie monitorowano prawidłowo spłaty pożyczki, że wdrożono w odpowiednim czasie działań upominawczo windykacyjnych i nie wypowiedziano zgodnie z procedurą bankową umowy. Te zaniedbania miały już jednak miejsce po wyłudzeniu przez oskarżoną pożyczki. Sam L. K. wskazywał, że dopóki pracował w banku oskarżona spłacała pożyczkę nieterminowo. L. K. twierdził, że nie przypomina sobie okoliczności przyznania E. K. (1) limitu na rachunku eurokonto. Niemniej również i w tym przypadku powinien wziąć pod uwagę dochody klienta i jego wpływy na rachunku bankowym. Jak wynikało z zeznań B. S. wysokość limitu 15.000 zł wymagała wpływów co najmniej 7.000 zł miesięcznie, a takie wpływy na rachunku oskarżonej niewątpliwie nie miały miejsca. Również na rozprawie (k. 500) L. K. przyznawał, że podstawą do ustalenia kwoty limitu powinny być obroty na koncie oraz zaświadczenie o zatrudnieniu. Sąd podkreśla, że L. K. przyznał wprost (k. 604 akt II K 1759/06), że naruszał świadomie obowiązujące procedury bankowe, m.in. po to aby zwiększyć sprzedaż produktów bankowych. Przyznawał też, że utrzymywał kontakty towarzyskie z M. K. (1) również po tym, gdy okazało się że nie spłaca on zaciągniętych zobowiązań. Wymaga podkreślenia, że opisując okoliczności dotyczące umów zawartych przez oskarżoną, L. K. nie wskazywał, żeby E. K. (1) nie brała aktywnego udziału w ubieganiu się o produkty bankowe. Nie wspominał, żeby formalnościami w jej imieniu zajmował się jej syn. Wskazywał, że to oskarżona przekonywała go co do swojej sytuacji finansowej, że pozwala ona na spłatę zobowiązań, mimo że widniała ona w wykazie dłużników niw regulujących swoich zobowiązań wobec banków. Gdyby cały ciężar negocjacji i przedłożenia dokumentów spoczywał na M. K. (1) , wynikało by to z relacji L. K. . Mniejsze znaczenie miały zeznania, jakie L. K. złożył przy ponownym rozpoznaniu sprawy (k. 725 – 727), ponieważ twierdził, że nie pamiętał okoliczności związanych zawieraniem i wykonaniem umów przez oskarżoną E. K. (1) . Sąd podkreśla jedynie, że świadek podtrzymał w całości złożone uprzednio wyjaśnienia i zeznania. * * * Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie Sąd oparł się również na zeznaniach świadka Z. D. (k. 151 – 155, k. 344 – 346, k. 507 – 508, k. 720 – 722, a także k. 683 – 684 akt II K 1759/06), specjalisty do spraw windykacji i monitoringu Banku (...) w III Oddziale we W. . Świadek nie brał udziału w zawieraniu umów przez oskarżoną ani M. K. (1) z Bankiem (...) S.A. , ale podejmował wobec nich czynności związane z monitorowaniem wykonania zobowiązań i inicjował czynności windykacyjne. Dysponował zatem dokumentacją bankową i danymi z systemu bankowego, pozwalającymi mu na obiektywne zrelacjonowanie stanu sprawy. Oczywiście świadek składając zeznania również mógł działać w obawie przed grożącymi mu konsekwencjami. Niewątpliwie bowiem w procesie monitorowania zadłużenia E. K. (1) doszło do poważnych zaniedbań. Jego obrona opierała się jednak na wykazywaniu braku realnych możliwości wykonywania swoich obowiązków, jak również braku odpowiedniego merytorycznego przygotowania do takiej pracy. Nie są to okoliczności, które w jakikolwiek sposób mogłyby wpływać na ocenę sprawstwa i winy oskarżonej E. K. (1) w zakresie zarzucanych jej czynów. Z zeznań Z. D. wynikało, że E. K. (1) podpisała umowę pożyczki hipotecznej z Bankiem (...) S.A. w dniu 26 lipca 2002 r. na kwotę 120.000 zł. Celem zawarcia umowy oskarżona przedłożyła wniosek o pożyczkę hipoteczną w kwocie 140.000 zł, kartę

[... tekst skrócony ...]