II K 171/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Legionowie skazał K.Ł. za prowadzenie pojazdu mechanicznego pomimo cofniętych uprawnień, orzekając karę ograniczenia wolności.
Sąd Rejonowy w Legionowie rozpoznał sprawę K.Ł., który prowadził samochód wbrew decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. Oskarżony przyznał się do winy, a sąd, opierając się na jego wyjaśnieniach, dokumentach i opinii psychiatrycznej, uznał go za winnego popełnienia czynu z art. 180a k.k. Orzeczono karę ograniczenia wolności w wymiarze jednego roku, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej pracy na cele społeczne.
Sąd Rejonowy w Legionowie, II Wydział Karny, wydał wyrok w sprawie K.Ł., oskarżonego o prowadzenie pojazdu mechanicznego w dniu 12 sierpnia 2015 roku w miejscowości P., mimo cofniętych uprawnień do kierowania pojazdami kat. B. Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie wyjaśnień podejrzanego, dokumentów z Wydziału Komunikacji Starostwa Powiatowego oraz decyzji Starosty o cofnięciu uprawnień, a także opinii sądowo-psychiatrycznej. K.Ł. przyznał się do prowadzenia pojazdu, wiedząc o utracie uprawnień. Sąd uznał go za winnego popełnienia czynu z art. 180a k.k., podkreślając, że czyn ten ma charakter formalny i nie wymaga powstania skutku w postaci wypadku czy zagrożenia. Jako okoliczności obciążające wskazano wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu, naruszenie bezpieczeństwa w komunikacji oraz fakt wcześniejszej karalności podejrzanego. Nie stwierdzono okoliczności łagodzących. Wymierzono karę ograniczenia wolności w wymiarze jednego roku, polegającą na wykonywaniu 30 godzin pracy społecznej miesięcznie, uznając ją za adekwatną do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. Zasądzono również od podejrzanego koszty sądowe.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, prowadzenie pojazdu mechanicznego na drodze publicznej, wbrew decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, stanowi przestępstwo z art. 180a k.k.
Uzasadnienie
Sąd szczegółowo omówił znamiona przestępstwa z art. 180a k.k., wskazując, że jest to czyn formalny, popełniany z zamiarem bezpośrednim, który zostaje zrealizowany w momencie prowadzenia pojazdu przez osobę, której uprawnienia zostały cofnięte decyzją administracyjną. W niniejszej sprawie oskarżony K.Ł. wiedział o cofnięciu uprawnień i prowadził pojazd, wypełniając tym samym wszystkie znamiona czynu zabronionego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazanie
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. Ł. | osoba_fizyczna | podejrzany |
Przepisy (4)
Główne
k.k. art. 180a
Kodeks karny
Przepis stypizuje czyn zabroniony polegający na prowadzeniu pojazdu mechanicznego na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu, nie stosując się do decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami. Czyn ten może być popełniony tylko przez działanie, ma charakter formalny i wymaga zamiaru bezpośredniego.
Pomocnicze
u.k.p. art. 103
Ustawa o kierujących pojazdami
Określa podstawy wydawania przez starostę decyzji administracyjnej o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami, w tym m.in. utratę kwalifikacji, naruszenie przepisów, orzeczenie sądu, czy ponowne przekroczenie limitu punktów karnych.
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do zasądzenia od skazanego na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.
u.o.w.s.k. art. 2 § ust. 2
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Podstawa do ustalenia wysokości opłaty sądowej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prowadzenie pojazdu mechanicznego przez K.Ł. w dniu 12 sierpnia 2015 r. w miejscowości P. po drodze publicznej. K.Ł. nie posiadał uprawnień do kierowania pojazdami, ponieważ zostały mu one cofnięte decyzją Starosty z dnia 17 września 2014 r. Oskarżony działał w zamiarze bezpośrednim, wiedząc o cofnięciu uprawnień.
Godne uwagi sformułowania
czyn z art. 180a k.k. nie stosując się do decyzji Starosty (...) o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami stan psychiczny podejrzanego K. Ł. odnośnie zarzucanego mu czynu nie ograniczał, ani nie znosił jego zdolności rozpoznawania znaczenia czynów i zdolności pokierowania swoim postępowaniem Ma charakter formalny, do jego znamion nie należy skutek w postaci sprowadzenia niebezpieczeństwa, spowodowania wypadku czy naruszenia zasad ruchu.
Skład orzekający
Tomasz Kosiński
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie interpretacji i stosowania art. 180a k.k. w przypadku prowadzenia pojazdu po cofnięciu uprawnień."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i rutynowego zastosowania przepisu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa jest przykładem rutynowego zastosowania przepisów karnych dotyczących bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Choć dotyczy ważnego aspektu prawnego, brakuje w niej nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć.
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II K 171/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 kwietnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Legionowie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Tomasz Kosiński Protokolant: Marta Czapska w obecności oskarżyciela Prokuratora : --- po rozpoznaniu dnia 28 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu w Legionowie sprawy : K. Ł. , syna S. i B. z d. K. , ur. (...) w W. podejrzanego o to, że : w dniu 12 sierpnia 2015 roku w miejscowości P. , woj. (...) prowadził pojazd mechaniczny w postaci samochodu marki F. (...) nr rej. (...) na drodze publicznej nie stosując się do decyzji Starosty (...) z dnia 17 września 2014 roku nr (...) o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami kat. B tj. o czyn z art. 180a k.k. 1. Podejrzanego K. Ł. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 180a k.k. skazuje go na karę ograniczenia wolności w wymiarze 1 ( jednego ) roku , polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne wskazanej przez Sąd w wymiarze 30 ( trzydziestu ) godzin miesięcznie; 2. Na podstawie art. 627 k.p.k. i art. 2 ust 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych ( Dz. U. z 1983 r. Nr 27, poz. 152 ze zm. ) zasądza od podejrzanego K. Ł. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 885,59 zł ( osiemset osiemdziesiąt pięć złotych pięćdziesiąt dziewięć ) w tym opłatę w kwocie 180 zł ( sto osiemdziesiąt złotych ). Sygn. akt II K 171/16 UZASADNIENIE Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 12 sierpnia 2015 r. ok. godz. 20.15 w miejscowości P. , woj. (...) , patrol Policji w składzie sierż. M. K. i st. sierż. J. J. zatrzymali do kontroli drogowej poruszający się po wale przeciwpowodziowych samochód marki F. (...) nr rej. (...) . W trakcie kontroli drogowej zatrzymanego pojazdu marki F. (...) nr rej. (...) ustalono , iż ten pojazd mechaniczny prowadził podejrzany K. Ł. , który nie posiadał prawa jazdy i dowodu rejestracyjnego pojazdu . Wobec podejrzanego K. Ł. została wydana ostateczna decyzji Starosty (...) z dnia 17 września 2014 roku nr (...) o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami kat. B , zaś prawo jazdy podejrzanego znajduje się w depozycie Wydziału Komunikacji Starostwa Powiatowego w L. ( k. 17 i k. 18 ) . K. Ł. ma ukończone 30 lata, jest kawalerem , ma utrzymaniu 1 dziecko i konkubinę , pracuje i uzyskuje dochód w wysokości 1500 zł , był karany ( k. 26 ) , był leczony się psychiatrycznie i odwykowo . Z opinii sądowo psychiatrycznej sporządzonej przez biegłych lekarzy psychiatrów w dniu 15 lutego 2016 r. ( k. 122-124 ) wynika iż stan psychiczny podejrzanego K. Ł. odnośnie zarzucanego mu czynu nie ograniczał, ani nie znosił jego zdolności rozpoznawania znaczenia czynów i zdolności pokierowania swoim postępowaniem. Oskarżony K. Ł. może brać udział w postępowaniu sądowym w toku którego jego poczytalność nie budzi wątpliwości oraz prowadzić obronę w sposób samodzielny i rozsądny . Sąd powyższy stan faktyczny ustalił na podstawie następujących dowodów : wyjaśnieniach podejrzanego K. Ł. ( k. 21 ) , pisma z Wydziału Komunikacji Starostwa Powiatowego w L. ( k. 17 ) , decyzji Starosty (...) z dnia 17 września 2014 roku nr (...) o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami kat. B ( k. 18 ) , danych osobo-poznawczych ( k. 23 ) , karty karnej ( k. 26 ) , opinii sądowo psychiatrycznej ( k. 122-124 ) . K. Ł. stanął pod zarzutem , iż w dniu 12 sierpnia 2015 roku w miejscowości P. , woj. (...) prowadził pojazd mechaniczny w postaci samochodu marki F. (...) nr rej. (...) na drodze publicznej nie stosując się do decyzji Starosty (...) z dnia 17 września 2014 roku nr (...) o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami kat. B tj. oto jest popełnienia czynu z art. 180a k.k. Podejrzany K. Ł. podczas postępowania przygotowawczego przyznał się do zarzuconego mu czynu i wyjaśnił iż w dniu 12 sierpnia 2015 r. prowadził pojazd mechaniczny w postaci samochodu marki F. (...) nr rej. (...) . Podejrzany podniósł iż nie posiada uprawnień do prowadzenia pojazdów mechanicznych gdyż zostały mu one odebrane za przekroczenie 24 punktów karnych . Następnie podejrzany K. Ł. złożył wniosek w trybie art. 335 k.p.k. ( k. 21 ) . Sąd dał pełną wiarę wyjaśnieniom podejrzanego K. Ł. złożonych w postępowaniu przygotowawczym . W tym zakresie wyjaśnienia podejrzanego K. Ł. są jasne , dokładne i korespondują z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postaci pisma z Wydziału Komunikacji Starostwa Powiatowego w L. ( k. 17 ) i decyzji Starosty (...) z dnia 17 września 2014 roku nr (...) o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami kat. B ( k. 18 ) . Z wyjaśnień tych wynika wprost iż podejrzany K. Ł. popełnił zarzucany mu czyn z art. 180 a k.k. . Sąd dał pełną wiarę opinii sądowo psychiatrycznej sporządzonej przez biegłych lekarzy psychiatrów w dniu 15 lutego 2016 r. ( k. 122-124 ) jako jasnej , dokładnej i fachowej. Z opinii sądowo psychiatrycznej sporządzonej przez biegłych lekarzy psychiatrów w dniu 15 lutego 2016 r. wynika iż stan psychiczny podejrzanego K. Ł. odnośnie zarzucanego mu czynu nie ograniczał, ani nie znosił jego zdolności rozpoznawania znaczenia czynów i zdolności pokierowania swoim postępowaniem. Oskarżony K. Ł. może brać udział w postępowaniu sądowym w toku którego jego poczytalność nie budzi wątpliwości oraz prowadzić obronę w sposób samodzielny i rozsądny . Sąd dał w pełni wiarę dowodom z dokumentów , albowiem dokumenty powyższe zostały sporządzone przez funkcjonariuszy publicznych , nie zainteresowanych rozstrzygnięciem w sprawie , a zatem nie mających logicznego powodu , by przedstawiać nieprawdziwy stan rzeczy w dokumentach . Brak jest na tych dokumentach jakichkolwiek śladów podrobienia bądź przerobienia . Sąd dał ponadto wiarę wszystkim ujawnionym na rozprawie dokumentom. Ich autentyczność i wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron, ani nie stoi w sprzeczności z żadnym innym dowodem, a tym samym nie budzi wątpliwości Sąd zważył, co następuje: Przepis art. 180a k.k. stanowi, iż karze podlega ten kto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu, prowadzi pojazd mechaniczny, nie stosując się do decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami . W przepisie art. 180a k.k. został stypizowany czyn zabroniony polegający na prowadzeniu pojazdu określonego rodzaju w określonych miejscach wbrew decyzji organu o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami. Czyn ten może być popełniony tylko przez działanie. Ma charakter formalny, do jego znamion nie należy skutek w postaci sprowadzenia niebezpieczeństwa, spowodowania wypadku czy naruszenia zasad ruchu. Czyn zabroniony z art. 180a k.k. ma charakter powszechny. Jego znamiona zostają zrealizowane wówczas, gdy wobec sprawcy wydano decyzję o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. Cofnięcie uprawnień może nastąpić w drodze administracyjnej. W myśl art. 103 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 155 z późn. zm.) starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku stwierdzenia braku zdolności do kierowania pojazdem, naruszenia przez kierującego przepisów oraz orzeczenia sądu. Do pierwszej grupy należy istnienie przeciwwskazań do kierowania pojazdem - zdrowotnych (na podstawie orzeczenia lekarskiego) lub psychologicznych (na podstawie orzeczenia psychologicznego) - albo utrata kwalifikacji na podstawie wyniku egzaminu państwowego przeprowadzonego w trybie art. 49 ust. 1 pkt 2 i 3 tej ustawy lub niezgłoszenia się we wskazanym terminie na egzamin państwowy, który miał być przeprowadzony w trybie art. 49 ust. 1 pkt 2 i 3 lit. b tej ustawy. Cofnięcie uprawnień może nastąpić także w razie ponownego przekroczenia liczby 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego w ciągu 5 lat od dnia wydania skierowania na kurs reedukacyjny, popełnienia w okresie próbnym trzech wykroczeń przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji lub jednego przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji oraz kierowania pojazdem w przedłużonym okresie, o którym mowa w art. 102 ust. 1d (chodzi o kierowanie pojazdem mimo wydania decyzji administracyjnej o zatrzymaniu prawa jazdy; starosta wydaje wówczas decyzję administracyjną o przedłużeniu okresu, na który zatrzymano prawo jazdy, do 6 miesięcy). Podstawę decyzji starosty może stanowić także orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów, uchylenie sposobu wykonywania zakazu prowadzenia pojazdów na podstawie art. 182a § 2 k.k.w. Przestępstwo z art. 180a k.k. może zostać popełnione wyłącznie w zamiarze bezpośrednim. ( za Marek Mozgawa Komentarz do art. 180a Kodeksu karnego ) . W powyższej sprawie podejrzany K. Ł. wypełnił wszystkie znamiona czynu zabronionego z art. 180a k.k. albowiem w dniu 12 sierpnia 2015 roku w miejscowości P. , woj. (...) prowadził pojazd mechaniczny w postaci samochodu marki F. (...) nr rej. (...) w ruchu lądowym nie stosując się do decyzji Starosty (...) z dnia 17 września 2014 roku nr (...) o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami kat. B . Podejrzany K. Ł. wiedział iż decyzją Starosty (...) z dnia 17 września 2014 roku nr (...) zostały mu cofnięte uprawnień do kierowania pojazdami kat. B co wynika wprost z jego wyjaśnień ( k. 21 ) . Tak więc podejrzany dział w zamiarze bezpośrednim kierując w ruchu lądowym w dniu 12 sierpnia 2015 roku w miejscowości P. , woj. (...) pojazdem mechaniczny w postaci samochodu marki F. (...) nr rej. (...) na drodze publicznej pomimo wydania w/w decyzji. Z tych względów zarówno okoliczności sprawy , jak i wina podejrzanego K. Ł. co do popełnienia przez niego zarzucanego mu czynu z art. 180a k.k. nie budzą wątpliwości. Wymierzając podejrzanemu K. Ł. karę Sąd wziął pod uwagę zarówno okoliczności obciążające jaki i łagodzące. Niewątpliwą okolicznością obciążającą jest duży stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez podejrzanego K. Ł. czynu przejawiający się w charakterze naruszonego przez podejrzanego dobra oraz okoliczności działania podejrzanego . Podejrzany K. Ł. naruszył dobro chronione prawem jakim jest bezpieczeństwo w komunikacji oraz szeroko rozumiany porządek publiczny i działalność organów państwa. Ponadto okolicznością obciążająca jest fakt iż podejrzany K. Ł. był karany ( k. 26 ) . W powyższej sprawie Sąd nie stwierdził istnienia żadnych okoliczności łagodzących wobec podejrzanego K. Ł. . Orzekając o karze Sąd wymierzył podejrzanemu K. Ł. za czyn stanowiący przestępstwo z art. 180a k.k. karę ograniczenia wolności w wymiarze 1 ( jednego ) roku , polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne wskazanej przez Sąd w wymiarze 30 ( trzydziestu ) godzin miesięcznie; Orzeczona wobec podejrzanego K. Ł. kara ograniczenia wolności w wymiarze 1 ( jednego ) roku , polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne wskazanej przez Sąd w wymiarze 30 ( trzydziestu ) godzin miesięcznie spełnia wymogi zarówno prewencji indywidualnej jak i generalnej, a także odpowiada stopniowi zawinienia i społecznej szkodliwości czynu. Winna spełnić wobec podejrzanego funkcję wychowawczą i powstrzymać go w przyszłości od popełnienia podobnych czynów. Na wymiar kary miał wpływ sposób działania sprawcy . W niniejszej sprawie Sąd omyłkowo nie orzekł podania wyroku do publicznej wiadomości . Na podstawie art. 627 k.p.k. i art. 2 ust 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych ( Dz. U. z 1983 r. Nr 27, poz. 152 ze zm. ) zasądza od podejrzanego K. Ł. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 885,59 zł ( osiemset osiemdziesiąt pięć złotych pięćdziesiąt dziewięć ) w tym opłatę w kwocie 180 zł ( sto osiemdziesiąt złotych ). Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI