II K 167/14

Sygn. akt: II K 167/14 UZASADNIENIE Grupa (...) powstała w 2001 roku w wyniku restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego (...) . Głównym celem tych przemian było oddzielenie działalności przewozowej kolei od zarządzania liniami kolejowymi oraz utworzenie samodzielnych podmiotów prawa handlowego odpowiedzialnych za przewozy towarowe, przewozy pasażerskie, zarządzanie infrastrukturą kolejową oraz świadczenie szeregu funkcji serwisowych i wsparcia. W skład Grupy (...) wchodzi obecnie (...) S.A. , czyli spółka matka, oraz 13 innych spółek, w tym m.in. (...) S.A. oraz (...) S.A. (...) S.A. jest głównym podmiotem odpowiedzialnym za realizację polityki Państwa w zakresie transportu kolejowego, który zarządza narodową siecią linii kolejowych liczącą obecnie ponad 19 tys. kilometrów. Do podstawowych zadań spółki należy opracowywanie rozkładu jazdy, zarządzanie ruchem kolejowym oraz utrzymywanie i modernizowanie sieci kolejowej. Bezpośrednim realizatorem tych zadań są Zakłady (...) , które są jednostkami organizacyjnymi odpowiedzialnymi m.in. za zatrudnianie pracowników o kwalifikacjach zgodnych z wymogami zawartymi w obowiązujących w tym zakresie regulacjach prawnych. Wśród tych pracowników wyróżnić można przede wszystkim dyżurnych ruchu (w skali kraju jest ich około 9.2 tys.), którzy odpowiadają za sprawne prowadzenie pociągów, zgodnie z ustalonym rozkładem jazdy. (...) S.A. zajmuje się nadto zarządzaniem i synchronizacją ruchu ok. 6,5 tys. pociągów pasażerskich i towarowych należących do kilkudziesięciu licencjonowanych przewoźników. Jednym z tych przewoźników jest firma (...) S.A. , której zadaniem jest zapewnienie dalekobieżnych przewozów pasażerskich. Kolejnym, a zarazem największym pasażerskim przewoźnikiem kolejowym w Polsce, jest powstała w 2001 roku spółka (...) Sp. z o.o. / Dowód: Stanowisko (...) S.A. w istotnych kwestiach poważnego wypadku kolejowego kategorii A01 zaistniałego w dniu 3 marca 2012 roku na linii nr 64 - szlak S. - S. (wątek 2 - Tom 9 k. 1822-1841) / Oskarżony A. N. (1) jest absolwentem Technikum (...) , który na (...) został zatrudniony w dniu 6 kwietnia 1983 roku. Początkowo pracował on na stanowisku robotnika ze szkoleniem na zwrotniczego, a od dnia 1 czerwca 1983 roku na stanowisku zwrotniczego. Następnie, po złożeniu egzaminu ścisłego, oskarżony pracował na stanowiskach związanych bezpośrednio z bezpieczeństwem ruchu kolejowego. Mianowicie od dnia 1 lutego 1985 roku do dnia 30 czerwca 1993 roku pracował na stanowisku dyżurnego ruchu, następnie w okresie od dnia 1 lipca 1993 roku do dnia 6 lutego 2006 roku na stanowiskach starszego nastawniczego, manewrowego i ustawiacza, zaś od dnia 7 lutego 2006 roku ponownie na stanowisku dyżurnego ruchu. W dniu 1 września 2008 roku oskarżony został zatrudniony w (...) S.A. (...) w K. , gdzie w początkowym okresie pracował w charakterze zwrotniczego na stacji P. , a od dnia 16 września 2009 roku jako dyżurny ruchu na posterunku odgałęźnym S. . Oskarżona J. S. (1) ukończyła Technikum K. ze specjalnością ruch i przewozy kolejowe, zaś na (...) została zatrudniona w dniu 2 października 1989 roku. Początkowo przyjęła na siebie obowiązki stażysty ze szkoleniem na dyżurnego ruchu. Po złożonym egzaminie kwalifikacyjnym, co miało miejsce w dniu 16 grudnia 1989 roku, została zatrudniona na stanowisku dyżurnego ruchu. W późniejszym okresie czasu pełniła także czynności na stanowiskach blokowego, konduktora i starszego zwrotniczego, zaś od dnia 15 marca 1996 roku ponownie na stanowisku dyżurnego ruchu. Z kolei w dniu 1 marca 2000 roku została zatrudniona na stanowisku starszego dyżurnego ruchu. Początkowo pracowała na posterunku odstępowym w W. , a od dnia 30 listopada 2011 roku na posterunku odgałęźnym S. . / Dowód: Raport Państwowej Komisji Badania Wypadków Kolejowych nr (...) (wątek 2 - Tom 9 k. 1745), akta osobowe A. N. (1) (Drz 425/14), akta osobowe J. S. (1) (Drz 424/14) / Posterunek odgałęźny S. został wyposażony w urządzenia przekaźnikowe srk typu E z pulpitem nastawczym, które wybudowano w 1982 roku, a następnie poddano modernizacji w 2011 roku (w ramach modernizacji linii kolejowej nr 64 K. - K. ). Po tej przebudowie na posterunku zabudowano nowy typ blokady liniowej półsamoczynnej dwukierunkowej typu Eap-94 z kontrolą niezajętości szlaków dla szlaku S. - S. (licznikowe obwody torowe). Zabudowano również nowe typy rozjazdów 3, 4, 5, 6 i 7 z napędami typu EEA5 i zamontowanymi sponozamkami. Wymieniono sygnalizatory na umożliwiające wyświetlenie sygnału zastępczego, a na semaforach C i D zainstalowano także wskaźniki W-24. Urządzenia srk na podg. S. sterowały wskazaniami czterech semaforów wjazdowych świetlnych, a mianowicie: semaforem A (ze S. po torze nr 2 linii nr 64 - z kierunku przeciwnego do zasadniczego), semaforem B (ze S. po torze nr 1 linii nr 64 - z kierunku zasadniczego), semaforem C (z P. , z jednotorowej łącznicy - linia nr 570) oraz semaforem D (z K. - z jednotorowego szlaku linii nr 64). Semafory te były poprzedzone świetlnymi tarczami ostrzegawczymi, oznaczonymi odpowiednio: ToA, ToB i ToD, natomiast funkcję tarczy ostrzegawczej do semafora C spełniał semafor oznaczony jako „15” trzystawnej, dwukierunkowej, samoczynnej blokady liniowej Eac, który był jej ostatnim (i równocześnie jedynym) semaforem odstępowym na tym dwuodstępowym szlaku linii nr 570, czyli łącznicy P. - S. . Dla przeciwnego kierunku jazdy, ze S. do P. , analogiczną funkcję spełniał semafor nr „15N” tej blokady samoczynnej. Semafory poprzedzone były zabudowanymi zgodnie z zasadami stosowania i sprawnymi przytorowymi elementami oddziaływania (potocznie zwane elektromagnesami) systemu SHP. Ruch pociągów na szlaku P. - S. prowadzony był przy użyciu blokady samoczynnej jednotorowej dwukierunkowej typu Eac, zaś na szlaku S. - K. przy użyciu blokady półsamoczynnej jednotorowej dwukierunkowej typu E. Prowadzenie ruchu odbywało się poprzez obsługę pulpitu nastawczego z elementami nastawczymi na planie świetlnym, obsługę urządzeń łączności przewodowej, radiołączności i wykonywaniu innych czynności wynikających z działki 43 regulaminu technicznego tego posterunku zapowiadawczego. Urządzenia srk i łączności zainstalowano na górnym piętrze jednopiętrowego budynku nastawni (...) zlokalizowanego po północno-wschodniej stronie wykopu torów linii nr 64 K. - K. . Obok pulpitu kostkowego, po jego prawej stronie, ustawiono monitor ekranowy systemu SEPE - SWDR (wspomagania dyżurnego ruchu) z klawiaturą i z urządzeniem wskazującym - „myszką komputerową”. Do dyspozycji dyżurnego ruchu oddano także urządzenia łączności, które umożliwiały komunikację drogą radiową z dyżurnymi ruchu sąsiednich posterunków zapowiadawczych oraz z załogami pociągów przejeżdżających przez podg. S. . Urządzenia łączności pozwalały nadto na nadanie tzw. sygnału „Alarm” poprzez użycie czerwonego przycisku „Radio-Stop”, powodującego samoczynne zatrzymanie się wszystkich pociągów znajdujących się w zasięgu działania tegoż systemu. Przycisk ten znajdował się w niedalekiej odległości od pulpitu nastawczego, po lewej jego stronie. Ponadto na ścianie budynku nastawni, niedaleko drzwi wejściowych, umieszczono szarą skrzynkę z kluczami do sponozamkaów, zabezpieczonymi plombami, wśród których znajdowały się m.in. klucze oznaczone numerami i znakami „-3”, „+3”, „-4” i „+4”. Obok tej skrzynki umieszczono tablicę, na której znajdowała się zielona korba, również zabezpieczona plombą, a która była przeznaczona do ręcznego nastawiania rozjazdów przez dyżurnego ruchu. W budynku nastawni podg. S. znajdowały się także Dzienniki ruchu R-146 dla szlaków S. - S. , S. - K. oraz P. - S. , Książka kontroli urządzeń srk E-1758, Dziennik oględzin rozjazdów D-831, Dziennik telefoniczny R-138 oraz Dziennik uszkodzeń urządzeń łączności. Każdy dyżurny ruchu pracujący na tym posterunku był bezwzględnie zobowiązany do prowadzenia tejże dokumentacji. Z kolei posterunek odgałęźny S. został wyposażony w komputerowe urządzenia srk typu MOR-3 z odwzorowaniem komputerowym MOR-1.01 na ekranie monitora z rejestracją zdarzeń. Urządzenia srk na podg. S. , po przeprowadzeniu ich odbioru częściowego, zostały przekazane do wstępnej eksploatacji w dniu 30 listopada 2011 roku, a ich odbiór końcowy nastąpił w dniu 21 grudnia 2011 roku. Budowa nowego posterunku odgałęźnego nastąpiła w ramach modernizacji linii kolejowej nr 64 K. - K. i poprzedziła likwidację posterunku odstępowego w W. . Zgodnie z założeniami modernizacji linii, stanowisko to miało mieć charakter tymczasowy i miało być wykorzystywane ze stałą obsadą do czasu uruchomienia i oddania do eksploatacji urządzeń zdalnego sterowania systemu MOR-3, które pozwoliłyby na sterowanie urządzeniami srk podg. S. ze stacji K. . Układ torowy posterunku wyposażony został w cztery rozjazdy oznaczone numerami 1, 2, 3 i 4, które były przestawiane przez elektryczne napędy zwrotnicowe typu EAA5. Zainstalowano sygnalizatory, które umożliwiały wyświetlenie sygnału zastępczego, a wszystkie semafory wjazdowe wyposażono także w świetlny wskaźnik W-24. Urządzenia srk podg. S. sterowały wskazaniami czterech semaforów wjazdowych świetlnych: semafora A (z K. po torze nr 2 linii nr 64 - z kierunku przeciwnego do zasadniczego), semafora B (z K. po torze nr 1 linii nr 64 - z kierunku zasadniczego), semafora C (ze S. po torze nr 1 linii nr 64 - z kierunku przeciwnego do zasadniczego) oraz semafora D (ze S. po torze nr 2 linii nr 64 - z kierunku zasadniczego). Semafory te były poprzedzone świetlnymi tarczami ostrzegawczymi, oznaczonymi odpowiednio: ToA, T, ToC i ToD. Semafory poprzedzone były zabudowanymi zgodnie z zasadami stosowania i sprawnymi przytorowymi elementami oddziaływania (potocznie zwane elektromagnesami) systemu SHP. W pierwszej fazie funkcjonowania tego posterunku na przyległych szlakach ruch pociągów prowadzony był na sygnały zastępcze z telefonicznym zapowiadaniem pociągów. W dniu 14 grudnia 2011 roku telefoniczne zapowiadanie pociągów zostało odwołane, zaś ruch pociągów był prowadzony przy użyciu blokady liniowej półsamoczynnej dwukierunkowej typu Eap-94 z kontrolą niezajętości torów szlakowych (licznikowe obwody torowe). Prowadzenie ruchu odbywało się poprzez obsługę programu komputerowego systemu MOR-3 z elementami nastawczymi na monitorze, przy czym wykonywane polecenia przez dyżurnych ruchu były zapisywane bezspornie w systemie. Urządzenia srk i łączności na podg. S. zostały zainstalowane w zespole trzech kontenerów zlokalizowanych w poziomie torów linii nr 64, po ich północno-wschodniej stronie, przy czym urządzenia typu MOR-1.01 oraz MOR-3 w chwili oddania ich do eksploatacji nie miały uzyskanego potwierdzenia zgodności z typami, o których mowa w świadectwach odpowiednio nr (...) dnia 16 maja 2008 roku oraz nr (...) z 4 dnia sierpnia 2011 roku, a wydawanego przez Urząd Transportu Kolejowego. W oddzielonej połowie pierwszego z kontenerów usytuowano stanowisko dyżurnego ruchu tego posterunku. W centralnej części tego stanowiska ustawiono monitor ekranowy systemu SEPE - SWDR (wspomagania dyżurnego ruchu) z klawiaturą i z urządzeniem wskazującym - „myszką komputerową”. Z kolei po lewej stronie znajdował się monitor ekranowy i klawiatura systemu SLK, zaś po prawej stronie monitor służący do wyświetlania rozkładu jazdy pociągów, również wyposażony w klawiaturę i „myszkę komputerową”. Do dyspozycji dyżurnego ruchu oddano także urządzenia łączności, które umożliwiały komunikację drogą radiową z dyżurnymi ruchu sąsiednich posterunków zapowiadawczych oraz z załogami pociągów przejeżdżających przez podg. S. . Urządzenia łączności pozwalały nadto na nadanie tzw. sygnału „Alarm” poprzez użycie czerwonego przycisku „Radio-Stop”, powodującego samoczynne zatrzymanie się wszystkich pociągów znajdujących się w zasięgu działania tegoż systemu. Przycisk ten znajdował się przy stanowisku pracy dyżurnego ruchu. Ponadto na ścianie kontenera, niedaleko drzwi wejściowych, umieszczono szafkę z kluczami do sponozamków, zabezpieczonymi plombami. Na samym końcu tej ściany umieszczono szafkę z narzędziami, w której znajdowała się m.in. zielona korba zabezpieczona plombą, a która była przeznaczona do ręcznego nastawiania rozjazdów przez dyżurnego ruchu. W budynku nastawni podg. S. znajdował się także Dziennik ruchu R-146 dla szlaku K. - S. i S. - S. , K. kontroli urządzeń srk E-1758, Dziennik oględzin rozjazdów D-831, Dziennik telefoniczny R-138 oraz Dziennik uszkodzeń urządzeń łączności. Każdy dyżurny ruchu pracujący na tym posterunku był bezwzględnie zobowiązany do prowadzenia tejże dokumentacji. / Dowód: Raport Państwowej Komisji Badania Wypadków Kolejowych nr (...) (wątek 2 - Tom 9 k. 1729-1733, k. 1758-1759verte), pisemna opinia biegłych z Katedry (...) w G. wraz pisemną opinią uzupełniającą (wątek 2 - Tom 12 k. 1305, 2321; Tom 51 k. 1948-1969), protokół oględzin posterunku odgałęźnego S. (wątek 2 - Tom 1 k. 41-47), protokół oględzin posterunku odgałęźnego S. (wątek 2 - Tom 1 k. 71-73), protokół oględzin rozjazdów nr 3 i 4 posterunku odgałęźnego S. na torze nr 1 i 2 (wątek 2 - Tom 1 k. 48-50), protokoły kontroli przeprowadzonej przez Urząd Transportu Kolejowego (wątek 2 - Tom 5 k. 929-938, 1003-1015, 1038-1042), pismo Zakładów (...) S.A. (wątek 2 - Tom 5 k. 904-906) / Każda osoba skierowana do wykonywania obowiązków dyżurnego ruchu przed objęciem tego stanowiska na danym posterunku zapowiadawczym, w razie zmiany miejsca świadczenia pracy lub też wprowadzenia zmian organizacyjnych i technicznych mających wpływ na sposób wykonywanych czynności musi każdorazowo uzyskać autoryzację na posterunku docelowym. Taką autoryzację musiał zatem uzyskać także i oskarżony A. N. (1) zanim podjął on pracę dyżurnego ruchu na posterunku odgałęźnym S. . Egzamin autoryzacyjny na tym posterunku oskarżony złożył w dniu 16 marca 2009 roku (choć był to jego dzień wolny od pracy), zaś fakt ten został odnotowany w rejestrze egzaminów. Kolejną autoryzację na tym posterunku oskarżony A. N. (1) musiał uzyskać także w 2011 roku, kiedy to zainstalowane tam urządzenia srk zostały poddane gruntownej modernizacji. Początkowo, jeszcze w trakcie prowadzonej przebudowy, pracownicy firmy Zakłady (...) S.A. systematycznie szkolili dyżurnych ruchu zatrudnionych na podg. S. z zasad działania nowych urządzeń srk, w tym zasad działania blokady liniowej półsamoczynnej dwukierunkowej typu Eap-94 z kontrolą niezajętości szlaków, zasad obsługi urządzeń dyspozytorskich SKL i radiołączności, czy też zasad używania sygnałów zastępczych. W szkoleniu tym uczestniczył także A. N. (1) . Ponadto pracownicy ci, pod nadzorem Zastępcy Naczelnika ds. Automatyki Sekcji Eksploatacji W. J. M. (1) , uczyli się eksploatacji nowo założonych napędów zwrotnicowych, a w szczególności ręcznego korbowania rozjazdów i zamykania ich na sponozamki. Szkolenia te zakończyły się w dniu 14 grudnia 2011 roku egzaminem autoryzacyjnym, przy czym nie zostało to odnotowane w rejestrze egzaminów. Ponadto dzień 14 grudnia 2011 roku był ponownie dla oskarżonego A. N. (1) dniem wolnym od pracy. Przedmiotowej autoryzacji dokonał wspomniany już J. M. (1) oraz H. W. - Zastępca Naczelnika Sekcji Eksploatacji W. - P. . Następnie, w dniu 6 lutego 2012 roku, oskarżony przeszedł okresowe badanie lekarskie, które nie wykazało żadnych przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania przez niego pracy na stanowisku dyżurnego ruchu. A. N. (1) przyjął nadto do wiadomości Regulamin Techniczny podg. S. , nie zapoznał się jednak z poprawką nr 11 naniesioną do tego regulaminu zaraz po przebudowie urządzeń srk na tym posterunku, a która zaczęła obowiązywać od dnia 17 stycznia 2012 roku. Oskarżona J. S. (1) oraz pozostałe osoby mające wykonywać obowiązki dyżurnego ruchu na nowo powstałym posterunku odgałęźnym S. również musiały uzyskać stosowną autoryzację przed podjęciem pracy na tym posterunku zapowiadawczym. Osoby te pracowały dotychczas na posterunku odstępowym w W. , gdzie obsługiwali urządzenia przekaźnikowe srk z pulpitem nastawczym. Tymczasem podg. S. był nowym obiektem na linii K. - K. , a do tego został on wyposażony w nowoczesne urządzenia sterowania ruchem klejowym w postaci komputerowych urządzeń srk typu MOR-3 z odwzorowaniem komputerowym MOR-1.01 na ekranie monitora. Z tego też względu dyżurni ruchu przewidziani do zatrudnienia na tym posterunku zostali z odpowiednio wczesnym wyprzedzeniem, a mianowicie w dniach 19-20 października 2011 roku, przeszkoleni z obsługi tych urządzeń srk - zarówno w aspekcie budowy, obsługi, eksploatacji oraz utrzymania systemu zdalnego sterowania typu MOR-1.01, jak i w aspekcie ich obsługi na wypadek wystąpienia awarii. Szkolenie to odbyło się w siedzibie Sekcji Eksploatacji S. , a przeprowadził je pracownik firmy Zakłady (...) S.A. W. N. . J. S. (1) wzięła udział w tym szkoleniu w dniu 19 października 2011 roku. W ramach tegoż szkolenia oskarżona wykonywała m.in. ćwiczenia na udostępnionym stanowisku komputerowym z symulatorem systemu MOR-1.01 podg. S. , a nadto otrzymała Instrukcję obsługi pulpitu MOR-1 oraz Katalog symboli zobrazowania systemu MOR. Ponadto dyżurnym ruchu biorącym udział w tym szkoleniu pozostawiono do dalszej dyspozycji przedmiotowy symulator celem kontynuowania samokształcenia się. J. S. (1) została także przeszkolona z budowy rozjazdów i napędów zwrotnicowych EAA5, jak również z ręcznego korbowania rozjazdów i zamykania ich na sponozamki. Szkolenia w tym zakresie odbyły się na stacji w K. w dniu 28 października 2011 roku oraz w dniu 2 listopada 2011 roku. Nadto oskarżona w dniu 9 listopada 2011 roku została przeszkolona przez pracownika firmy Zakłady (...) S.A. A. S. (1) z obsługi urządzeń dyspozytorskich SLK, alarmowych i radiołączności. Dzień 9 listopada 2011 roku był jednak jej dniem wolnym od pracy. W tym też dniu J. S. (1) uzyskała autoryzację na podg. S. . Autoryzację przeprowadzili zawiadowca ds. inżynierii ruchu A. S. (2) oraz Zastępca Naczelnika Sekcji Eksploatacji S. J. M. (2) , choć sami takiej autoryzacji wówczas jeszcze nie posiadali. Autoryzacja ta została potwierdzona w upoważnieniu pracy dyżurnego ruchu J. S. (1) . Oskarżona przyjęła nadto do wiadomości Regulamin Techniczny podg. S. . Po przekazaniu podg. S. do wstępnej eksploatacji, co nastąpiło w dniu 30 listopada 2011 roku, oskarżona została skierowana do pracy na tym posterunku. W dalszej kolejności, tj. w dniu 5 grudnia 2011 roku, oskarżona przeszła także okresowe badanie lekarskie, które nie wykazało żadnych przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania przez nią pracy na stanowisku dyżurnego ruchu. / Dowód: zeznania świadków: B. W. (wątek 2 - Tom 7 k. 1485-1487), D. C. (1) (wątek 2 - Tom 7 k. 1493-1495; Tom 49 k. 1527-1530), E. T. (wątek 2 - Tom 8 k. 1568-1570; Tom 50 k. 1584-1586), A. D. (1) (wątek 2 - Tom 8 k. 1571-1573; Tom 50 k. 1629-1631), A. J. (1) (wątek 2 - Tom 8 k. 1583-1585; Tom 50 k. 1652-1655), M. S. (1) (wątek 2 - Tom 8 k. 1636-1638; Tom 51 k. 1777-1778), T. S. (1) (wątek 2 - Tom 8 k. 1589-1591), H. W. (wątek 2 - Tom 8 k. 1586-1588 ), W. N. (wątek 2 - Tom 8 k. 1618-1619; Tom 50 k. 1726-1733) i K. K. (1) (wątek 2 - Tom 8 k. 1592-1595; Tom 50 k. 1656-1663), pisemna opinia biegłych z Katedry (...) w G. wraz pisemnymi i ustnymi opiniami uzupełniającymi (wątek 2 - Tom 12 k. 2254-2258; Tom 51 k. 1948-1969, Tom 52 k. 2084-2086, 2090-2093), orzeczenie lekarskie dot. A. N. (1) (wątek 2 - Tom 1 k. 157), polecenia wydawane przez (...) S.A. (...) w K. (wątek 2 - Tom 5 k. 900-903), akta osobowe A. N. (1) (Drz 425/14), orzeczenie lekarskie dot. J. S. (1) (wątek 2 - Tom 1 k. 156), program szkolenia dyżurnych ruchu w zakresie systemu srk typu MOR-1.01 wraz z listą osób w nim uczestniczących (wątek 2 - Tom 5 k. 909-912, 915), upoważnienie nr (...) J. S. (1) (wątek 2 - Tom 8 k. 1596), zaświadczenia o ukończeniu szkolenia (wątek 2 - Tom 8 k. 1597-1598), wykazy pracowników (wątek 2 - Tom 8 k. 1605-1606), rejestr egzaminów J. S. (1) (wątek 2 - Tom 8 k. 1607-1610), akta osobowe J. S. (1) (Drz 424/14) / W dniu 2 marca 2012 roku oskarżeni A. N. (1) i J. S. (1) pracowali na dzienną zmianę. Pracę rozpoczęli o godz. 8:00. Tego dnia z podg. S. o godz. 11:47 oskarżona J. S. (1) wyprawiła pociąg nr (...) na tor nr 1 szlaku S. - S. . Następnie pociąg ten powinien zostać skierowany do K. . Tymczasem oskarżony A. N. (1) wyprawił go z podg. S. jako pociąg nr (...) torem nr 1 w kierunku stacji P. . Miało to miejsce podczas ustnego zapowiadania tego pociągu, kiedy to oskarżony korzystając z łączności przewodowym łączem zapowiadawczym z posterunkiem P. awizował pociąg nr (...) , a na zwróconą uwagę przez dyżurnego ruchu podg. P. J. K. (1) , że to może inny pociąg, a mianowicie pociąg nr (...) , oskarżony potwierdził ten numer pociągu, przy czym w prowadzonym przez siebie dzienniku ruchu do K. zapisał błędny nr pociągu (...) , zamiast prawidłowego (...) . Następnie J. K. (1) dał oskarżonemu pozwolenie ustawienia blokady liniowej w kierunku posterunku odgałęźnego P. . Podczas podawania przez oskarżonego A. N. (1) informacji o odjeździe pociągu nr (...) do P. , J. K. (1) poinformował go, że jest to pociąg w kierunku K. . Wówczas oskarżony stwierdził, że pociąg ten został przez niego źle wyprawiony. W międzyczasie maszynista pociągu nr (...) zorientował się, iż jedzie w niewłaściwym kierunku i wdrożył nagłe hamowanie. Następnie przez radiotelefon uzgodnił cofanie tego pociągu z oskarżonym A. N. (1) . Maszynista pociągu nr (...) nie otrzymał jednak pozwolenia na jazdę jako pociąg cofany ze szlaku, tj. po torze zamkniętym, nie otrzymał zezwolenia na pominięcie semafora wjazdowego C na podg. S. wskazującego sygnał S1 „Stój”, jak również nie otrzymał zezwolenia na jazdę do stacji K. . Mimo to pociąg nr (...) został wycofany ze szlaku, a następnie skierowany na szlak K. - S. w kierunku K. . W rezultacie czas przejazdu pociąg nr (...) na odcinku S. - S. - K. opóźnił się o kilka minut, jednakże okoliczność ta nie została uwzględniona w dzienniku ruchu podg. S. oraz w dzienniku ruchu podg. K. , albowiem oskarżony A. N. (1) oraz dyżurny ruchu podg. K. A. G. (1) uzgodnili na łączu zapowiadawczym wpisanie do tej dokumentacji innych czasów wyprawienia i przejazdu pociągu nr (...) aniżeli były one w rzeczywistości. W następstwie tego zdarzenia dyżurny ruchu podg. P. J. K. (1) przekreślił wpis dokonany przez siebie w dzienniku ruchu stacji P. , opatrując go komentarzem „mylny zapis” w rubryce uwagi. Zaistniałemu zdarzeniu mającemu charakter incydentu kat. C 41, a polegającemu na błędnym skierowaniu pociągu nr (...) na szlak P. - S. w kierunku P. , zamiast na szlak K. - S. w kierunku K. , nie nadano jednak dalszego biegu, wobec czego oskarżony A. N. (1) nie poniósł jakichkolwiek konsekwencji za popełnione przez siebie tegoż dnia uchybienia. / Dowód: zeznania świadków: J. K. (1) (wątek 2 - k. 1 644-1647, 1701-1702), F. F. (wątek 7 - k. 67-68), M. N. (wątek 7 - k. 69-70) i M. M. (1) (wątek 7 - k. 65-66), Raport Państwowej Komisji Badania Wypadków Kolejowych nr (...) (wątek 2 - Tom 9 k. 1772-1773), pisemna opinia biegłych z Katedry (...) w G. (wątek 2 - Tom 12 k. 2478-2487) / W dniu 3 marca 2012 roku o godz. 20:00 na posterunku odgałęźnym S. oskarżony A. N. (1) przejął dyżur przekazany mu przez dyżurnego ruchu T. K. (1) , co zostało potwierdzone wpisem dokonanym w dzienniku ruchu tego posterunku. W tym samym czasie na posterunku odgałęźnym S. oskarżona J. S. (1) przejęła dyżur przekazany jej przez dyżurnego ruchu D. C. (1) , co także znalazło potwierdzenie w dzienniku ruchu tego posterunku. W tym dniu ruch pociągów na szlakach K. - S. i S. - S. odbywał się na podstawie wskazań blokady liniowej Eap-94 z kontrolą niezajętości torów szlakowych, przy czym tor nr 1 szlaku K. - S. był wówczas zamknięty, a to z uwagi na prowadzenie na tymże torze prac remontowych. Z tego też powodu ruch pociągów na szlaku K. - S. odbywał się dwukierunkowo, po czynnym torze nr 2, a podstawą jego prowadzenia było telefoniczne zapowiadanie pociągów. Z kolei ruch pociągów na szlaku P. - S. prowadzony był przy użyciu blokady samoczynnej jednotorowej dwukierunkowej typu Eac. O godz. 20:06 przez podg. S. w kierunku podg. S. przejechał pociąg nr (...) po drodze przebiegu od semafora C na tor nr 2 szlaku S. - S. po rozjazdach nr 3 i 4 w położeniu minus, z zachowaną i sygnalizowaną kontrolą położenia minus. Z kolei o godz. 20:14 przez posterunek S. w kierunku stacji P. przejechał pociąg nr (...) jadący torem nr 1 S. - S. od podg. S. po drodze przebiegu od semafora B na tor szlakowy P. - S. przez rozjazd nr 4 w położeniu plus, także z zachowaną i sygnalizowaną kontrolą położenia rozjazdów 3/4. Następnie oskarżona J. S. (1) otrzymała od dyżurnego ruchu stacji K. żądanie włączenia blokady półsamoczynnej w kierunku przeciwnym do zasadniczego po torze nr 2 z K. do podg. S. dla pociągu TLK (...) nr (...) relacji P. - W. , na co o godz. 20:34:18 wydała polecenie pozwolenia włączenia blokady, a polecenie to zostało zrealizowane przez urządzenia srk. Około godz. 20:35 oskarżony A. N. (1) przystąpił do układania drogi przebiegu od semafora C3 do semafora A3 dla pociągu osobowego Inter-Regio (...) nr (...) relacji W. - K. . W tym też celu próbował przestawić z pulpitu nastawczego rozjazdy 3/4 w położenie minus, obsługując odpowiedni przycisk rozjazdu. W międzyczasie J. S. (1) wydała polecenie Wbl (godz. 20:37:07), czyli polecenie na pozwolenie ustalenia kierunku blokady liniowej po torze nr 1 w kierunku zasadniczym do posterunku S. dla pociągu TLK (...) nr (...) . W odpowiedzi na to polecenie, o godz. 20:39:26, A. N. (1) obsłużył na pulpicie nastawczym przycisk Poz1S, co spowodowało włączenie blokady liniowej przez urządzenia srk w kierunku do posterunku S. dla pociągu TLK „ (...) nr (...) . Pociąg ten wyjechał ze stacji K. o godz. 20:38:42, zajmując tor szlakowy nr 2 z K. do S. . Wówczas J. S. (1) przystąpiła do układania drogi przebiegu dla pociągu TLK (...) nr (...) od semafora A1/3 do semafora C1/3, tj. na tor nr 1, zaś system automatycznie przestawił rozjazdy 1/2 na położenie minus, co nastąpiło o godz. 20:39:50. O godz. 20:39:56 A. N. (1) zażądał od J. S. (1) pozwolenia zajęcia toru nr 2 dla pociągu Inter-Regio (...) nr (...) , obsługując na pulpicie nastawczym przycisk Wbl2S. J. S. (1) udzieliła tego pozwolenia o godz. 20:40:03. Oskarżony nie mógł jednak ustalić drogi przebiegu dla tego pociągu oraz podać sygnału zezwalającego na jazdę (światło zielone z pomarańczowym oraz pasem świetlnym zielonym) na semafor C3, z uwagi na brak kontroli położenia rozjazdów 3/4. Usterka ta polegała na braku możliwości elektrycznego przestawienia rozjazdów 3/4 w położenie minus i spowodowała zgaszenie podświetlenia szczelin rozjazdów 3/4 na pulpicie nastawczym podg. S. . Wówczas semafor C3 wskazywał sygnał stój. Tymczasem pociąg Inter-Regio (...) nr (...) wyjechał już ze stacji P. . Oskarżony był zdezorientowany zaistniałą sytuacją i nie wiedział dokładnie co ma zrobić. Z tego też względu skontaktował się z dyżurnym ruchu stacji P. J. K. (1) i zapytał się go, jakie czynności powinien podjąć w takim wypadku. J. K. (1) poradził mu, iż należy udać się na grunt, sprawdzić położenie rozjazdów oraz dokonać ich zabezpieczenia. Wówczas oskarżony poinformował maszynistę pociągu nr (...) A. M. (1) o usterce rozjazdów oraz o nieplanowanym postoju przed semaforem C3. Była wówczas godz. 20:40:57. O usterce tej oskarżony powiadomił także automatyka Zakładu (...) w K. Sekcji Eksploatacji W. R. K. (1) . W dalszej kolejności zerwał plomby i wziął klucze do sponozamków oznaczone numerami i znakami „-3”, „+3”, „-4”, „+4” i udał się z nimi na grunt, jednak nie zabrał ze sobą korby do ręcznego przestawiania zwrotnic. Po dotarciu do rozjazdów 3/4 dokonał pobieżnego ich sprawdzenia, a pomimo braku kontroli położenia zwrotnic nr 3 i 4 nie dokonał ich zabezpieczenia sponozamkami, po czym udał się w drogę powrotną do budynku nastawni. W tym czasie pociąg Inter-Regio (...) nr (...) zatrzymał się już pod semaforem C3. Z kolei J. S. (1) kontynuowała układanie drogi przebiegu dla pociągu TLK (...) nr (...) na podg. S. . Mianowicie o godz. 20:46:16 podała sygnał wolna droga (tj. światło zielone z pomarańczowym i pas świetlny zielony) na semafor A1/3, wobec czego tarcza ostrzegawcza ToA automatycznie wskazała sygnał wolna droga do 100 km/h (światło zielone migające). Tymczasem A. N. (1) zdążył już powrócić na swoje stanowisko pracy i około godz. 20:47 poinformował maszynistę pociągu Inter-Regio (...) nr (...) o konieczności wyjazdu na sygnał zastępczy. Jednocześnie podał sygnał zastępczy na semaforze C3 (światło czerwone i białe migające) dla tego pociągu, co oznaczało, że maszynista otrzymał pozwolenie na przejazd przez okręg nastawczy z prędkością 40 km/h. Wskaźnik W-24 był wówczas wygaszony. Stan licznika No1S na pulpicie nastawczym nie zmienił się, natomiast zmienił się stan licznika przycisku SzC. W konsekwencji podania sygnału zastępczego pociąg Inter-Regio (...) nr (...) ruszył spod semafora C3. O godz. 20:48:21 pociąg ten wyjechał w kierunku przeciwnym do zasadniczego na tor nr 1 szlaku S. - S. przez rozjazd nr 4. Podczas najazdu pociągu na rozjazd nr 4, rozjazdy nr 3 i 4 wykazały sygnał rozprucia. Następnie pociąg ten najechał pierwszym zestawem kołowym na czujnik licznika osi zamontowany za rozjazdem 4 w torze nr 1, w wyniku czego nastąpiło wykazanie zajętości toru szlakowego nr 1. Zajętość toru nr 1 była sygnalizowana na posterunkach zapowiadawczych S. i S. odpowiednimi powtarzaczami. Z kolei maszynista pociągu Inter-Regio „ (...) nr (...) wyjeżdżając z podg. S. nie zareagował na wyjazd na tor 1 szlaku S. - S. , tj. w kierunku przeciwnym do zasadniczego, pomimo iż podany mu sygnał zastępczy został wyświetlony bez wskaźnika W-24. W tym samym czasie oskarżony A. N. (1) nie obserwował przejazdu pociągu Inter-Regio (...) nr (...) oraz sygnałów końca pociągu, w związku z czym nie wiedział - przy braku kontroli na rozjazdach 3/4 - na który tor szlakowy w rzeczywistości pociąg ten został skierowany. Ponadto oskarżony nie obserwował wskazań pulpitu nastawczego, na którym zostało zasygnalizowane zajęcie szlaku nr 1 S. - S. przez pociąg nr (...) . / Dowód: zeznania świadków: W. G. (wątek 2 - Tom 2 k. 219-222; Tom 49 k. 1480-1484), R. K. (1) (wątek 2 - Tom 2 k. 223-225; Tom 50 k. 1582-1584), K. S. (1) (wątek 2 - Tom 3 k. 475-479; Tom 49 k. 1519-1522) i J. K. (1) (wątek 2 - k. 1 644-1647, 1701-1702), Raport Państwowej Komisji Badania Wypadków Kolejowych nr (...) (wątek 2 - Tom 9 k. 1754verte-1756, 1774-1775), pisemna opinia biegłych z Katedry (...) w G. (wątek 2 - Tom 12 k. 2364-2368, 2404-2411), protokół oględzin zawartości danych zapisanych na nośniku DVD-R wraz z załącznikami (wątek 2 - Tom 1 k. 81-85), protokół eksperymentu procesowego (wątek 2 - Tom 2 k. 374-380), opinia wstępna z wizji lokalnej przeprowadzonej w nocy z 2 na 3 kwietnia 2012 roku (wątek 2 - Tom 5 k. 838-857), protokół oględzin posterunku odgałęźnego S. (wątek 2 - Tom 1 k. 41-47), sprawozdanie z badań wraz z opinią (wątek 2 - Tom 4 k. 657), protokół oględzin dokumentacji (...) S.A. (...) Sekcja Eksploatacji W. (wątek 2 - Tom 1 k. 58-70), protokół oględzin dokumentacji (...) S.A. (...) Sekcja Eksploatacji S. (wątek 2 - Tom 1 k. 99-108), Książka kontroli urządzeń sterowania ruchem kolejowym posterunku zapowiadawczego S. (Drz 374/14) / W skutek wykazania o godz. 20:48:21 zajętości toru nr 1 szlaku S. - S. sygnał zezwalający na semaforze A1/3 podg. S. został wygaszony, zaś tarcza ostrzegawcza ToA zmieniła sygnał na stój. W bardzo zbliżonym czasie A. N. (1) przekazał J. S. (1) przez radiotelefon informację o godzinie odjazdu pociągu Inter-Regio (...) zaś oskarżona poinformowała go o wygaśnięciu semafora A1/3 dla pociągu TLK (...) nr (...) . O godz. 20:48:37 oskarżony użył zaś przycisku dPo2S, co spowodowało na posterunkach S. i S. zaświecenie się na czerwono strzałek blokady po torze nr 2, informujących o wyprawieniu pociągu ze S. na tor szlakowy nr 2. Następnie czas odjazdu pociągu Inter-Regio (...) nr (...) z podg. S. , tj. godz. 20:48, został odnotowany zarówno przez oskarżonego A. N. (1) w dzienniku ruchu posterunku zapowiadawczego S. , jak i przez oskarżoną J. S. (1) w dzienniku ruchu posterunku zapowiadawczego S. . Tymczasem maszynista pociągu TLK (...) nr (...) S. C. (1) widząc tarczę ostrzegawczą ToA wdrożył hamowanie ograniczając prędkość pociągu, a o godz. 20:49:06 wywołał oskarżoną J. S. (1) i poinformował ją przez radiotelefon o fakcie wygaszenia się semafora A1/3. W odpowiedzi J. S. (1) poinformowała tego maszynistę, iż poda mu sygnał zastępczy (godz. 20:49:28). O godz. 20:49:52 S. C. (1) zgłosił J. S. (1) , iż nastąpił właściwy moment do wyświetlenia sygnału zastępczego na semaforze wjazdowym A, po czym oskarżona wybrała w systemie MOR-3 polecenie dla semafora wjazdowego A z listy poleceń dla niego dostępnych, a następnie potwierdziła (poprzez zaznaczenie „myszką” odpowiednich kwadratów) listę wyświetlonych ostrzeżeń, w tym także ostrzeżenie informujące ją o tym, iż odc. it1SS jest zajęty. W efekcie tych działań system MOR-3 zrealizował o godz. 20:49:47 wybrane przez oskarżoną polecenie specjalne, podając na semafor A1/3 sygnał zastępczy (światło czerwone i białe migające) dla pociągu TLK (...) nr (...) , łącznie z wyświetleniem wskaźnika W-24 na tymże semaforze, co oznaczało, że maszynista otrzymał pozwolenie na przejazd przez okręg nastawczy z prędkością 40 km/h i wjazd na tor lewy, przeciwny do zasadniczego, nr 2. Informację o podaniu sygnału zastępczego oskarżona przekazała S. C. (1) o godz. 20:50:20. Następnie pociąg TLK (...) nr (...) minął semafor wjazdowy A1/3, a o godz. 20:51 wjechał na tor nr 1 sekcji S. - S. . Maszynista S. C. (1) oraz jego pomocnik R. P. nie zareagowali jednak na wyjazd tego pociągu na tor nr 1 szlaku S. - S. , tj. w kierunku zasadniczym, pomimo iż podany im sygnał zastępczy został wyświetlony łącznie ze wskaźnikiem W-24. / Dowód: zeznania świadka P. W. (1) (Tom 51 k. 1779-1780), Raport Państwowej Komisji Badania Wypadków Kolejowych nr (...) (wątek 2 - Tom 9 k. 1756-1757verte, 1775-1776verte), pisemna opinia biegłych z Katedry (...) w G. wraz z pisemną opinią uzupełniającą (wątek 2 - Tom 12 k. 2342-2343, 2368-2380, 2411-2415; Tom 51 k. 1962-1965), protokół oględzin zawartości danych zapisanych na nośniku DVD-R wraz z załącznikami (wątek 2 - Tom 1 k. 81-85), sprawozdanie z badań wraz z opinią (wątek 2 - Tom 4 k. 636, 649, 656-657, 662), protokół oględzin dokumentacji (...) S.A. (...) Sekcja Eksploatacji W. (wątek 2 - Tom 1 k. 58-70), protokół oględzin dokumentacji (...) S.A. (...) Sekcja Eksploatacji S. (wątek 2 - Tom 1 k. 99-108) / W międzyczasie oskarżona J. S. (1) podjęła działania zmierzające do przyjęcia pociągu Inter-Regio (...) nr (...) . W tym też celu o godz. 20:51:45 wydała polecenie Ko dla blokady liniowej po torze nr 2 z K. , co było konieczne w związku z wjazdem pociągu TLK (...) nr (...) na sygnał zastępczy, a czym umożliwiła urządzeniom zwolnienie blokady. Następnie wydała polecenia indywidualnego przestawienia rozjazdów nr 1 i nr 2 do położenia plus i wybrała drogę przebiegu od semafora D w kierunku K. po torze nr 2. Jednocześnie oskarżona odnotowała czas odjazdu pociągu TLK (...) nr (...) w dzienniku ruchu posterunku zapowiadawczego S. . W dalszej kolejności, o godz. 20:52:29, J. S. (1) zainicjowała rozmowę z oskarżonym A. N. (1) celem poinformowania go o odjeździe pociągu TLK (...) nr (...) o godz. 20:51. W wyniku tej rozmowy A. N. (1) dokonał wpisu podanej mu informacji do dziennika ruchu posterunku zapowiadawczego S. . Wtedy też zaobserwował on rozprucie na rozjazdach 3/4, w związku z czym zerwał plombę przycisku Ko3/4 znajdującego się na pulpicie nastawczym i obsłużył ten przycisk, a następnie przycisnął przycisk przestawiania sprzężonych rozjazdów nr 3 i nr 4, doprowadzając je do kontrolowanego położenia plus w celu przygotowania drogi dla przejazdu pociągu TLK (...) nr (...) przez podg. S. . Jednocześnie A. N. (1) dokonał wpisu w części pierwszej książki kontroli urządzeń sterowania ruchem kolejowym na przejeździe kolejowym oraz o wprowadzaniu i odwołaniu obostrzeń E-1758. Zapis brzmiał: „Rozjazd 3/4 brak kontroli w położeniu minus poci (...) wyprawiono na „Sz”. Użyto Sz C - 10585 i dPo2S 1427. Po przejeździe pociągu nastąpiło rozprucie rozj 3/4 zerwano plombę na K ( 0) 3/4 sprawdzono na gruncie powiadomiono (...) ”, a został on opatrzony godziną wpisu „20:15”. W dalszej kolejności oskarżony powiadomił dyspozytora zakładowego (...) S.A. (...) w K. K. S. (1) o usterce rozjazdów 3 i 4 polegającej na braku kontroli w położeniu minus, wskazując jednocześnie, że już wcześniej wezwał osobiście monterów dyżurnych celem jej usunięcia. Tymczasem pociąg Inter-Regio (...) nr (...) po opuszczeniu okręgu nastawczego S. zwiększył prędkość do 121 km/h, a następnie jechał z prędkością zmienną w zakresie od 120 km/h do 122 km/h. Z kolei pociąg TLK (...) nr (...) poza okręgiem nastawczym S. zwiększył prędkość do prędkości szlakowej 120 km/h. Pociągi jechały po tym samym torze. W pewnym momencie maszynista pociągu (...) nr (...) A. M. (1) widząc oświetlenie czoła pociągu poruszającego się z naprzeciwka powziął wątpliwości co do toru, po którym poruszał się ten skład. Z tego też względu przy prędkości 120 km/h wyłączył napęd lokomotywy, zaś kiedy miał już pewność, że pociąg TLK (...) nr (...) porusza się tym samym torem, co nastąpiło przy prędkości 100 km/h, wdrożył hamowanie i na odcinku 400 metrów zmniejszył prędkość do 40 km/h. Z kolei drużyna trakcyjna pociągu TLK (...) nr (...) w osobach maszynisty S. C. (1) oraz pomocnik maszynisty R. P. dostrzegła zbliżające się zagrożenie z pewnym opóźnieniem w stosunku do reakcji podjętej przez A. M. (1) . Mianowicie osoby te wdrożyły hamowanie przy prędkości 118 km/h i na odcinku 250 metrów zmniejszyły prędkość pociągu do 98 km/h. Około godz. 20:54 doszło do zderzenia pociągów Inter-Regio (...) nr (...) i TLK (...) nr (...) . W dalszej kolejności, o godz. 20:54:42, oskarżona J. S. (1) zainicjowała rozmowę przy użyciu przewodowej łączności zapowiadawczej z oskarżonym A. N. (1) , albowiem powzięła wątpliwości odnośnie tego, co było przyczyną nie dojechania pociągu Inter-Regio (...) nr (...) w oczekiwanym czasie do podg. S. , przy równoczesnym braku sygnalizacji na monitorze ekranowym tego posterunku zajętości toru szlakowego nr 2 ze S. do S. . Wówczas A. N. (1) poinformował ją, iż pociąg nr (...) został przez niego wyprawiony na sygnał zastępczy, a nadto przy użyciu przycisku dPo2S. Pomimo wątpliwości powziętych przez J. S. (1) oskarżona nie zdecydowała się na włączenie sygnału „Alarm” poprzez użycie czerwonego przycisku systemu „Radio-Stop”. / Dowód: Raport Państwowej Komisji Badania Wypadków Kolejowych nr (...) (wątek 2 - Tom 9 k. 1757verte-1758, 1766-1767, 1776verte-1778), pisemna opinia biegłych z Katedry (...) w G. (wątek 2 - Tom 12 k. 2327-2328, 2337-2342, 2353, 2380, 2416-2461), pisemne opinie dotyczące odczytu danych zapisanych na taśmach prędkościomierzy lokomotywy elektrycznej serii ET- (...) oraz (...) (wątek 2 - Tom 2 k. 322-323, Tom 8 k. 1657-1664), protokół oględzin zawartości danych zapisanych na nośniku DVD-R wraz z załącznikami (wątek 2 - Tom 1 k. 81-85), sprawozdanie z badań wraz z opinią (wątek 2 - Tom 4 k. 637-638, 650), protokół oględzin posterunku odgałęźnego S. (wątek 2 - Tom 1 k. 41-47), protokół oględzin dokumentacji (...) S.A. (...) Sekcja Eksploatacji W. (wątek 2 - Tom 1 k. 58-70), protokół oględzin dokumentacji (...) S.A. (...) Sekcja Eksploatacji S. (wątek 2 - Tom 1 k. 99-108) / Oskarżeni A. N. (1) i J. S. (1) w chwili zaistnienia katastrofy kolejowej „pod S. ” byli trzeźwi, podobnie jak i obsada obu pociągów biorących udział w tym zdarzeniu w osobach maszynistów A. M. (1) i S. C. (1) oraz pomocnika maszynisty R. P. . Ponadto A. M. (1) , S. C. (1) , R. P. oraz oskarżeni A. N. (1) i J. S. (1) nie znajdowali się wówczas pod wpływem środków odurzających, czy substancji psychotropowych. / Dowód: protokół użycia Alkosensora (wątek 1 - Tom 1 k. 7; wątek 2 - Tom 1 k. 184), opinie toksykologiczno-sądowe (wątek 2 - Tom 2 k. 343, 347, Tom 4 k. 773, Tom 5 k. 891; wątek 3 - Tom 1 k. 12-14, Tom 2 k. 277-279, Tom 3 k. 411, 413-414) / W następstwie zaistniałej katastrofy w ruchu lądowym śmierć na miejscu zdarzenia poniosła obsługa obu pociągów w osobach A. M. (1) , S. C. (1) , R. P. , B. S. i Z. R. oraz pasażerowie w osobach B. K. , L. B. , M. B. (1) , S. G. (1) , K. M. (1) , M. K. (1) , S. G. (2) , G. K. (1) , K. Z. (1) , M. B. (2) i K. M. (2) . A. M. (1) - maszynista lokomotywy (...) - zginął na skutek głębokich ran dartych powłok ciała, rozległej, głębokiej rany miażdżonej tułowia połączonej z rozerwaniem powłok skórnych i złamaniem kości, amputacji urazowej głowy na poziomie dolnych segmentów kręgosłupa szyjnego, częściowego wytrzewienia oraz rozerwania narządów wewnętrznych, w szczególności narządów klatki piersiowej. S. C. (1) - maszynista lokomotywy (...) - zmarł na skutek rozległego urazu wielonarządowego z następowym krwotokiem w postaci ran tłuczonych głowy, krwotoku podpajęczynówkowego i do komór mózgu, cech obrzęku mózgu, złamania żeber prawych od III-go do VI-go w linii pachowej przedniej oraz od VI-go do XI-go w linii środkowej łopatki, złamania żeber lewych od I-go do VI-go w liniach środkowej łopatkowej, od V-go do X-go w linii pachowej środkowej oraz od II-go do IX-go w linii pachowej przedniej, złamania mostka, złamania wyrostków kolczystych kręgów Th3-L5, stłuczenia i uszkodzenia płuc przez odłamy kostne, ogniska zachłyśnięcia krwią w płucach, rozerwania worka osierdziowego i prawej komory serca, rozerwania miąższu wątroby, krwiaków okołonadnerczowych, naderwania krezki jelita cienkiego, rozerwania ściany jelita cienkiego, złamania kości miednicy, kości łonowych, złamanie kręgu C4, LI/L2, złamania łopatki lewej i złamania kości podudzia lewego w stawie skokowym. R. P. - pomocnik maszynisty lokomotywy (...) - zginął na skutek rozległych obrażeń ciała w postaci ran dartych i tłuczonych w obszarze głowy, tułowia i kończyn górnych, złamania kości podstawy czaszki, krwotoku podpajęczynówkowego i do komór mózgu z cechami obrzęku mózgu, złamania żeber po stronie lewej, rozerwania opłucnej ściennej i płuca lewego, obecności płynnej krwi w lewej jamie opłucnowej, stłuczenia serca, złamania kości łopatkowej i ramiennej lewej oraz złamania prawej kości strzałkowej. B. S. - kierownik pociągu IR (...) - zmarł na skutek rozległego urazu wielonarządowego, zwłaszcza ciężkiego urazu czaszkowo-mózgowego w szczególności ran na głowie o charakterze tłuczonym, wieloodłamowego złamania kości twarzo i mózgoczaszki, krwiaków śródczaszkowych, obrzęku mózgu, stłuczenia i rozerwania mózgu przez odłamy, rozerwania śluzówki warg, ognisk zachłyśnięcia krwią w płucach, złamania kości udowej i podudzia z uszkodzeniem stawu skokowego po stronie lewej. Z. R. - konduktor pociągu IR (...) - zmarł w wyniku doznanych wielomiejscowych obrażeń ciała o charakterze urazu wielonarządowego w postaci złamania kręgu szyjnego C6, złamania żeber lewych, silnego rozdęcia płuc, obrzęku i przekrwienia mózgu, płynności i zastoju krwi w narządach wewnętrznych, co skutkowało ostatecznie uduszeniem gwałtownym w mechanizmie unieruchomienia klatki piersiowej i uniemożliwienia ruchów oddechowych w następstwie urazu zgniatającego klatkę piersiową, a także aspiracji krwi do dróg oddechowych. B. K. zmarł w wyniku doznanych obrażeń ciała w postaci rozległej, głębokiej rany miażdżonej szyi połączonej z rozerwaniem kręgosłupa szyjnego na poziomie C1-C2 i urazowym oddzieleniem głowy od tułowia, wieloodłamowego złamania kości mózgo i twarzoczaszki, złamania żeber po stronie prawej, stłuczenia płuc, złamania kości śródstopia prawego i złamania kości strzałkowej prawej. L. B. zmarła w wyniku urazu zgniatającego tułowia, a także urazu zgniatającego na szyję, skutkującego obrażeniami narządów wewnętrznych w postaci rozerwania wątroby, stłuczenia trzustki, obrzęku i przekrwienia mózgu oraz płuc, skutkujących ostatecznie uduszeniem gwałtownym w mechanizmie unieruchomienia klatki piersiowej i uniemożliwienia ruchów oddechowych. M. B. (1) zmarła w wyniku rozległych obrażeń ciała w postaci złamania kości sklepienia i podstawy czaszki, krwotoku podpajęczynówkowego i do komór mózgu z cechami obrzęku mózgu, złamania żeber po stronie lewej, cech ostrego rozdęcia płuc, stłuczenia serca, rozerwania prawego płata wątroby oraz krwi w jamie otrzewnej, skutkujących ostatecznie uduszeniem gwałtownym w wyniku zachłyśnięcia się treścią pokarmową. S. G. (1) zmarł w wyniku doznanych obrażeń ciała o charakterze urazu wielonarządowego w postaci ran tłuczonych powłok głowy, szyi, klatki piersiowej, kończyn górnych i dolnej prawej, obustronnego złamania żeber, złamania obojczyka prawego, łopatki prawej, kręgu piersiowego Th5, złamania kości ramiennej prawej i przedramienia prawego, złamania prawego stawu krzyżowo-biodrowego, rozerwania języka i wątroby, głębokiej aspiracji krwi do dróg oddechowych, obrzęku mózgu oraz płynności i zastoju krwi w narządach wewnętrznych. K. M. (1) zmarła w wyniku urazu zgniatającego klatki piersiowej i brzucha z rozległymi obrażeniami wewnętrznymi w postaci wielomiejscowego złamania żeber po stronie lewej połączonego z rozerwaniem opłucnej ściennej i płuc, stłuczenia płuc i krwotoku do lewej jamy opłucnowej, rozległego rozerwania wątroby z obecnością krwi w jamie otrzewnej. M. K. (1) zmarła w wyniku doznanych rozległych obrażeń ciała w postaci głębokiej rany tłuczonej twarzy, uszkodzenia aparatu więzadłowego pomiędzy podstawą czaszki i kręgosłupem szyjnym, krwotoku podpajeczynówkowego i do komory III i IV mózgu z cechami obrzęku mózgu, wieloodłamowego złamania obojczyka prawego, złamania żeber prawych od I-go do VIII-go w linii środkowej obojczyka, oraz od VI-go do VIII-go w linii przykręgosłupowej, złamania żeber lewych od I-go do II-go w linii środkowej łopatki, stłuczenia płuc, ognisk zachłyśnięć krwią w płucach, złamania wyrostków kolczystych kręgów Th3-Th5 i Th8-Th12, złamania kręgosłupa Th10/Th11 oraz rozerwania stawu krzyżowo-biodrowego lewego. S. G. (2) zmarł w wyniku urazu zgniatającego klatki piersiowej, skutkującego uszkodzeniami narządów klatki piersiowej w postaci złamania żeber, cech ostrego rozdęcia płuc, masywnego zespołu wybroczyn krwawych pod opłucną płucną i pod nasierdziem oraz stłuczeniem płuc i serca, a ostatecznie w wyniku uduszenia gwałtownego. G. K. (1) zmarł w wyniku urazu zgniatającego klatki piersiowej, skutkującego rozległymi obrażeniami narządów wewnętrznych w postaci złamania żeber, stłuczenia serca i płuc z cechami ostrego rozdęcia płuc, masywnego zespołu wybroczyn krwawych pod opłucną płucną i pod nasierdziem serca, skutkujących ostatecznie uduszeniem gwałtownym. K. Z. (1) zmarła w wyniku urazu zgniatającego klatki piersiowej, skutkującego obrażeniami narządów wewnętrznych w postaci złamania żeber lewych od VI-go do VIII-go w linii środkowej łopatki z rozerwaniem opłucnej ściennej, stłuczenia płuc, cech ostrego rozdęcia płuc i obrzęku płuc, masywnego zespołu wybroczyn krwawych śródskórnych twarzy, podspojówkowych, podśluzówkowych, podopłucnowych, wylewów krwawych do mięśni skroniowych oraz podbięgnięć krwawych przyczepów narządów wewnętrznych, skutkujących ostatecznie uduszeniem gwałtownym w skutek unieruchomienia klatki piersiowej i uniemożliwienia ruchów oddechowych. M. B. (2) zmarł w wyniku rozległego urazu wielonarządowego z następowym krwotokiem w postaci rozległej rany tłuczonej podudzia lewego, krwotoku podpajęczynówkowego i do komór mózgu, obrzęku mózgu, złamania żeber prawych od I-go do II-go w linii przymostkowej oraz lewych od I-go do III-go w linii przymostkowej, złamanie żeber od VII- go do IX-go w linii środkowej łopatki, stłuczenia płuc, rozerwania miąższu wątroby, wylewów do torebek włóknistych obu nerek, krezki jelita cienkiego i ogona trzustki, złamania kości podudzia prawego i otwartego złamania kości podudzia lewego. K. M. (2) zmarł w wyniku ciężkiego urazu wielonarządowego w postaci mnogich ran tłuczonych i tłuczono-dartych głowy, otwartego złamania kości sklepienia czaszki, złamania kości podstawy czaszki, złamania kości szczękowej i jarzmowej lewej, krwotoku podpajęczynówkowego i do komór mózgu, stłuczenia pnia mózgu i cech obrzęku mózgu, złamania obojczyka i łopatki prawej, obustronnego złamania żeber, stłuczenia płuc, głębokiej aspiracji treści pokarmowej do dróg oddechowych powodującej zachłyśnięcie oraz cech ostrego rozdęcia płuc. / Dowód: protokoły oględzin zwłok (wątek 3 - Tom 1 k. 1-3, 42-45, 107-109, 132-134, Tom 2 k. 199-201, 237-239, 267-269, 302-304, 332-334, 373-375, Tom 3 k. 399-401, 429-431, 475-477, 505-507, 530-532, 572-574), protokoły okazania zwłok (wątek 3 - Tom 1 k. 4-5, 6-7, 46-47, 62-63, 110-111, 135-136, Tom 2 k. 202-203, 240-241, 270-271, 305-306, 337-338, 376-377, Tom 3 k. 402-403, 433-434, 479-480, 508-509, 534-535, 575-576), opinie sądowo-lekarskie (wątek 3 - Tom 1 k. 15, 18-23, 83-89, 118-122, 162-167, Tom 2 k. 211, 212-219, 249-253, 280, 281-285, 312-315, 352-356, 384-388, Tom 3 k. 412, 417-421, 447-451, 489-492, 516-520, 541-549, 550, 582-585, 592) / W wyniku zaistniałego zdarzenia 7 pasażerów doznało obrażeń ciała zakwalifikowanych jako ciężki uszczerbek na zdrowiu. P. S. (1) doznał mnogich obrażeń ciała o charakterze bardzo ciężkiego urazu wielonarządowego w postaci wielomiejscowego złamania miednicy dot. kości krzyżowej, kości biodrowej i łonowej oraz stawu krzyżowo-biodrowego, złamania żeber IV, V, VI, VII i VIII po stronie lewej ze stłuczeniem płuc obustronnie, złamania kości udowej lewej, urazu skrętnego kolana lewego, uszkodzenia śledziony z krwiakiem podtorebkowym i koniecznością jej operacyjnego usunięcia, przy czym w następstwie doznanych obrażeń doszło u niego do wystąpienia wstrząsu krwotocznego-hypowolemicznego. J. N. doznała urazu wielonarządowego w postaci wieloodłamowego złamania masywów bocznych kości krzyżowej, złamania kości łonowych, złamania wyrostków poprzecznych kręgów Th12-L5, złamania kostki bocznej podudzia prawego, stłuczenia głowy i klatki piersiowej ze śladem płynu w jamach opłucnowych, przy czym uszkodzenia kostne w zakresie dolnego odcinka kręgosłupa i miednicy były połączone z krwiakiem miednicy mniejszej, a nadto stwierdzano wychłodzenie organizmu, doszło do wystąpienia wstrząsu krwotocznego i urazowego wymagającego zintensyfikowanego specjalistycznego leczenia, w tym płynoterapii oraz przetoczenia preparatów krwi. Z. A. doznał mnogich obrażeń ciała o charakterze bardzo ciężkiego urazu wielonarządowego w postaci stłuczenia głowy z raną tłuczoną okolicy skroniowo-ciemieniowej lewej, stłuczenia klatki piersiowej oraz wielomiejscowych otarcia naskórka, obustronnego wieloodłamowego złamania miednicy, złamania trzonu kości udowej prawej, złamania kostki bocznej podudzia prawego, przy czym w następstwie doznanych obrażeń doszło u niego do wystąpienia wstrząsu krwotocznego-hypowolemicznego oraz powikłań urologicznych. M. S. (2) doznała mnogich obrażeń ciała o charakterze bardzo ciężkiego urazu wielonarządowego w postaci urazu zmiażdżeniowego uda prawego z koniecznością amputacji kończyny na wysokości 2/3 długości uda, otwartej rany uda lewego, złamania żeber prawych II-VI oraz IX-XI po stronie lewej ze stłuczeniem miąższu płuc w segmentach podstawnych, złamania wyrostków poprzecznych kręgów lędźwiowych L2, L4, L5 po stronie lewej, wielomiejscowego złamania kości miednicy z przemieszczeniem (wieloodłamowe złamanie panewki stawu biodrowego prawego, złamanie kości krzyżowej po stronie lewej, rozejście spojenia łonowego, złamanie kości łonowej po stronie lewej), stłuczenia głowy z ranami skóry czoła, przy czym w następstwie doznanych mnogich obrażeń doszło u niej do krwotoku zewnętrznego i rozwinięcia się wstrząsu krwotocznego-hypowolemicznego, ostrej niewydolności oddechowej i krążeniowej oraz zaburzeń układowych. M. Ś. (1) doznała mnogich obrażeń ciała o charakterze bardzo ciężkiego urazu wielonarządowego w postaci urazu klatki piersiowej - rany powierzchownej ściany klatki piersiowej, złamania żeber II-VII po stronie prawej, stłuczenia płuc, złamania skośnego 1/3 bliższej kości udowej prawej, złamania wyrostka poprzecznego L5, uszkodzenia miednicy ze złamaniem przezpanewkowym stawu biodrowego prawego i złamaniem kości łonowej lewej, nadto rany tłuczonej przedniej powierzchni uda prawego i licznych powierzchownych zranień, przy czym doznanym obrażeniom towarzyszyły wychłodzenie organizmu oraz niewydolność oddechowa, a nadto rozwinęły się objawy wstrząsu. M. C. (1) doznał wielomiejscowych obrażeń ciała o charakterze ciężkiego urazu wielonarządowego w postaci stłuczenia klatki piersiowej z obustronnymi licznymi złamaniami żeber (złamanie żeber IV-VII po stronie lewej, złamanie żeber III-IX po stronie prawej) z następowym krwiakiem lewej jamy opłucnowej i odmokrwiakiem po stronie prawej, złamania wyrostków poprzecznych kręgów lędźwiowych L2-L4 z tyłozmykiem na poziomie L4-L5 oraz wieloodłamowego złamania trzonu łopatki prawej, a nadto stłuczenia głowy ze wstrząśnieniem mózgu, a także sińców i krwiaków podskórnych ramienia prawego i okolicy stawu ramiennego prawego, rany powłok głowy w okolicy czołowej lewej i potylicznej prawej, rany w okolicy nadobojczykowej po stronie prawej i otarcia naskórka okolicy nadobojczykowej prawej. A. D. (2) doznała mnogich obrażeń ciała o charakterze bardzo ciężkiego urazu wielonarządowego w postaci pęknięcia lewej kopuły przepony z przemieszczeniem żołądka, śledziony i jelit do klatki piersiowej, stłuczenia płuc, uszkodzenia miednicy - złamania kości krzyżowej i złamania panewki prawego stawu biodrowego, otwartego złamania trzonu kości piszczelowej lewej, złamania trzonu i dalszej nasady kości strzałkowej lewej z niedowładem w zakresie unerwienia nerwu strzałkowego lewego, licznych wielomiejscowych otarć naskórka i sińców zwłaszcza w zakresie kończyn górnych, przy czym w następstwie doznanych obrażeń doszło u niej do wystąpienia niewydolności oddechowej, niestabilności hemodynamicznej oraz objawów wstrząsu urazowego. / Dowód: opinia sądowo-lekarska (wątek 4 - Tom 10 k. 1899-2046) / Z kolei 74 osoby doznały obrażeń ciała albo zaburzeń funkcjonowania organizmu powodujących naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia inne niż ciężki uszczerbek na zdrowiu, a które trwały dłużej niż 7 dni w rozumieniu art. 157 § 1 k.k. G. W. (1) doznał stłuczenia głowy, skręcenia kręgosłupa szyjnego, stłuczenia klatki piersiowej, skręcenia stawu skokowego prawego, obrzęku miejscowego, stłuczenia obydwu podudzi, złamania piątej kości śródstopia lewego bez przemieszczenia, przy czym obrażenia te miały charakter wielomiejscowych, uogólnionych potłuczeń ciała. A. M. (2) doznała skręcenia kręgosłupa szyjnego, stłuczenia kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego, stłuczenia i wielomiejscowego otarcia skóry obu rąk, przy czym obrażenia te miały charakter wielomiejscowych, uogólnionych potłuczeń ciała. R. C. (1) doznała wielomiejscowych obrażeń ciała w postaci stłuczenia klatki piersiowej ze złamaniem żeber od III do VIII po stronie lewej oraz odmą opłucnową lewostronną, a także ran ciętych powłok głowy okolicy skroniowej i czołowej prawej i otarcia naskórka okolicy czołowej lewej, przy czym obrażenia te miały charakter wielomiejscowych, uogólnionych potłuczeń ciała. V. V. doznał stłuczenia głowy, skręcenia kręgosłupa szyjnego, ran tłuczonych okolicy ciemieniowej, przedramienia lewego i ręki lewej, stłuczenia klatki piersiowej po stronie prawej, stłuczenia barku lewego, zerwania ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia lewego przy przyczepie bliższym, stłuczenia stawu kolanowego prawego i lewego, przy czym obrażenia te miały charakter wielomiejscowych, uogólnionych potłuczeń ciała. L. M. doznał wielomiejscowych obrażeń ciała o charakterze urazu wielonarządowego w postaci stłuczenia głowy z licznymi ranami powłok skórnych okolicy czołowej i ciemieniowej i krwiakiem okularowym oka lewego, skręcenia kręgosłupa szyjnego, stłuczenia barku prawego, rany szarpanej powłok jamy brzusznej, stłuczenia uda i podudzia prawego z licznymi otarciami naskórka, złamania kostki bocznej stawu skokowego lewego, ran tłuczonych grzbietu stopy lewej, przy czym obrażenia te miały charakter wielomiejscowych, uogólnionych potłuczeń ciała. A. G. (2) doznała uszkodzeń kostnych w zakresie dolnego odcinka kręgosłupa i miednicy w postaci złamania kości krzyżowej, złamania panewek stawów biodrowych bez przemieszczenia, złamania w okolicy stawu biodrowo-krzyżowego prawego, złamania gałęzi obu kości kulszowych, złamania lewego wyrostka poprzecznego kręgu L1, złamania wyrostka kolczystego kręgu lędźwiowego L2, obustronnego złamania wyrostków poprzecznych kręgów lędźwiowych L2, L3 i L5. E. M. (1) doznała złamania dwukostkowego podudzia prawego wg Webera typ C, stłuczenia głowy z raną tłuczoną okolicy potylicznej po stronie lewej oraz stłuczenia odcinka szyjnego i piersiowego kręgosłupa, przy czym obrażenia te miały charakter wielomiejscowy. J. J. (1) doznał złamania mostka, złamania wyrostka poprzecznego kręgów piersiowych Th9 i Th10 z podejrzeniem złamania kompresyjnego trzonu Th11, a także mnogich otarć naskórka powłok głowy, podudzia prawego, uda prawego oraz okolicy łokcia prawego i rany w okolicy kostki bocznej prawego podudzia, przy czym obrażenia te miały charakter wielomiejscowych potłuczeń ciała. V. R. doznał stłuczenia głowy okolicy czołowej, złamania kostki przyśrodkowej podudzia prawego, stłuczenia stopy prawej i lewej, otarcia naskórka stopy lewej i podudzia lewego. Ł. P. (1) doznał urazu zgięciowo-wyprostnego kręgosłupa szyjnego z radiologicznymi wykładnikami niestabilności na poziomie C5/C6/C7 niewielkiego stopnia manifestującego się zespołem bólowym, a ponadto otarć naskórka palca II ręki prawej w okolicy stawu międzypaliczkowego bliższego po stronie grzbietowej. J. Ł. doznał ogólnego potłuczenia ciała, szczególnie stłuczenia głowy z raną tłuczoną (płatową) okolicy czołowej, krwiakami okularowymi powiek, otarciami naskórka, raną tłuczoną prawego łuku brwiowego, złamaniem kości nosa z przemieszczeniem, złamaniem dwóch zębów szczęki prawej, ponadto wielomiejscowych otarć skóry, stłuczenia lewego stawu skokowego i ok. lędźwiowej, przy czym uraz głowy był połączony z uszkodzeniem czynnościowym ośrodkowego układu nerwowego - wstrząśnieniem mózgu stopnia lekkiego. Z. C. doznała ogólnego potłuczenia ciała, szczególnie stłuczenia głowy z krwiakiem policzka i okolicy podoczodołowej lewej, otarciami skóry twarzy, złamaniem łuku jarzmowego i kości jarzmowej lewej, złamaniem dna oczodołu lewego, złamaniem ściany bocznej i przedniej zatoki szczękowej lewej z wpukleniem fragmentu kostnego do oczodołu pod mięsień prosty dolny, ponadto stłuczenia klatki piersiowej i okolicy barku lewego z krwiakami podskórnymi, przy czym uraz głowy - twarzoczaszki - był połączony z uszkodzeniem czynnościowym ośrodkowego układu nerwowego - wstrząśnieniem mózgu stopnia lekkiego. M. D. (1) doznała ogólnego potłuczenia ciała, złamania miednicy na pograniczu gałęzi dolnej kości łonowej i gałęzi kości kulszowej po stronie lewej z nieznacznym przemieszczeniem odłamów kostnych oraz złamania wyrostka poprzecznego kręgu lędźwiowego L5 po stronie prawej. U. R. doznała stłuczenia głowy z ranami tłuczonymi powłok okolicy ciemieniowej i czołowej prawej, złamania kostki przyśrodkowej podudzia lewej bez przemieszczenia, złamania 1/3 dalszej trzonu V kości śródstopia lewego z przemieszczeniem, stłuczenia okolicy krzyżowej z krwiakiem podskórnym, przy czym obrażenia te miały charakter wielomiejscowy, a nadto rozpoznano u niego stres pourazowy. P. J. (1) doznała stłuczenia głowy, stłuczenia kręgosłupa lędźwiowego ze złamaniem wyrostków poprzecznych kręgów lędźwiowych L2 i L3 po stronie lewej z dyskopatią L4-L5, L5-S1. E. W. (1) doznała stłuczenia głowy z ranami ciętymi twarzy, wieloodłamowego złamania szczęki, wieloodłamowego złamania żuchwy, złamania twarzoczaszki typu Le Fort II str. prawa, złamania typu Le Fort III str. lewa. A. S. (3) doznała złamania 1/3 bliższej kości strzałkowej prawej z przemieszczeniem, złamania wieloodłamowego 1/3 dalszej kości piszczelowej prawej z przemieszczeniem, stłuczenia głowy, bliżej nieokreślonych ran głowy w okolicy skroniowej i małżowiny usznej prawej, a ponadto stłuczenia okolicy krzyżowej. M. J. doznała złamania kości łonowej i kulszowej lewej, złamania kości krzyżowej po stronie prawej bez przemieszczenia odłamów kostnych, mnogich stłuczeń i otarć naskórka kończyn górnych, dolnych i tułowia. K. J. (1) doznała wielomiejscowych obrażeń ciała w postaci złamania miednicy - kości kulszowej prawej, kości łonowej lewej, kości krzyżowej, złamania wyrostków kolczystych kręgów - szyjnego C7 oraz kręgów piersiowych Th1-2, licznych otarć naskórka i stłuczenia tułowia, kończyn dolnych i górnych. E. J. (1) doznał stłuczenia klatki piersiowej ze złamaniem żebra VIII prawego, a nadto rozpoznano u niego stres pourazowy. I. T. doznał stłuczenia klatki piersiowej ze złamaniem żebra VIII lewego, a także otarć naskórka na rękach i przedramionach. A. P. (1) doznała wielomiejscowych obrażeń ciała o charakterze ciężkiego urazu wielonarządowego w postaci obrażeń twarzoczaszki - otwartego złamania kości nosa z przemieszczeniem, złamania ściany przednio-górnej i przyśrodkowej prawej zatoki szczękowej, bliżej nieokreślonych ran powieki górnej prawej, grzbietu nosa, okolicy podbródkowej, urazu podudzia lewego z raną podudzia, krwiakiem mięśnia brzuchatego łydki i złamaniem kości strzałkowej, ponadto wieloodłamowego złamania miednicy w obrębie kości kulszowej, krzyżowej i łonowej po stronie lewej z przemieszczeniem odłamów. R. V. doznała urazu odcinka szyjnego kręgosłupa w stopniu skręcenia z radiologicznymi cechami podwichnięcia przedniego na poziomie kręgu szyjnego C4 bez patologicznych objawów neurologicznych korzeniowych. M. Ś. (2) doznał licznych mnogich stłuczeń i otarć naskórka tułowia, kończyn dolnych i górnych, stłuczenia głowy z raną tłuczoną okolicy potylicy, rany szarpanej lewej małżowiny usznej, stłuczenia barku prawego z raną szarpaną okolicy łopatki, stłuczenia przedramienia prawego, stłuczenia stawu kolanowego i skokowego prawego, masywnego stłuczenia podudzia prawego, a także stłuczenia stopy prawej. M. Z. (1) doznał złamania obojczyka lewego oraz licznych otarć skóry szczególnie w zakresie twarzy i stopy lewej. G. W. (2) doznał ogólnego potłuczenia ciała, a nadto rozwinęły się u niego zaburzenia psychiczne, które swym charakterem odpowiadały zespołowi stresu pourazowego czy zaburzeniom adaptacyjnym pourazowym. J. K. (2) doznał urazu kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego z pourazową dyskopatią w odcinku szyjnym kręgosłupa oraz przepukliny jądra miażdżystego krążka międzykręgowego na poziomie przestrzeni międzykręgowej C5-C6 z objawami korzeniowymi i zespołem bólowym, wymagającej pilnej interwencji operacyjnej- neurochirurgicznej. A. W. (1) doznała stłuczenia głowy z obrzękiem nosa, urazu klatki piersiowej manifestującego się bolesnością, skręcenia stawu kolanowego prawego oraz stłuczenia ramienia (lewego) z sińcem/krwiakiem podskórnym w połowie długości. G. Z. doznał skręcenia kręgosłupa w odcinku szyjnym i piersiowym z zespołem bólowym. B. M. (1) doznała stłuczenia stopy prawej z obrzękiem, zasinieniem i raną tłuczoną palucha prawego oraz złamaniem guzowatości paliczka dystalnego palucha prawego. J. K. (3) doznał wielomiejscowych potłuczeń ciała w postaci poważnych obrażeń twarzoczaszki z wieloodłamowym złamaniem oczodołu lewego z wgłobieniem fragmentu kostnego jego górnobocznej ściany do wnętrza oczodołu z uciśnięciem gałki ocznej, gruczołu łzowego, wieloodłamowego złamania przedniej ściany zatoki czołowej i szczękowej lewej, ran szarpanych twarzy w tym powiek oka lewego z dużym ubytkiem powieki dolnej oka lewego, wylewu krwi do komory przedniej oka lewego, złamania kości nosa, rany skóry głowy, a nadto rozpoznano u niego stłuczenia kolana prawego i klatki piersiowej. M. G. (1) doznała stłuczenia klatki piersiowej ze złamaniem trzonu mostka, stłuczenia głowy z otarciem skóry twarzy po stronie prawej oraz bolesnością i obrzękiem policzka lewego, stłuczenia i obrzęku uda lewego oraz stawu kolanowego lewego z miejscową bolesnością. M. W. (1) doznała stłuczenia stawu ramiennego prawego i lewego, stłuczenia kręgosłupa w odcinku piersiowym i lędźwiowo-krzyżowym, stłuczenia miednicy, skręcenia stawu skokowego prawego, złamania podstawy paliczka bliższego palucha prawego bez przemieszczenia, obecność ciała obcego (szkło) dłoniowej powierzchni śródręcza prawego, a także ciał obcych rogówki i worka spojówkowego obu oczu (szkło) oraz licznych powierzchownych urazów głowy. M. A. (1) doznała stłuczenia głowy z otarciami skóry twarzy i małżowiny usznej lewej, ran ciętych przedramienia prawego i okolicy talerza biodrowego lewego, złamania kości strzałkowej lewej w 1/3 dalszej jej długości bez istotnego przemieszczenia oraz stłuczeń ogólnych. R. S. doznał stłuczenia kończyn dolnych z zsinieniami i bolesnością podudzi powikłanymi zakrzepicą żyły podkolanowej lewej. M. S. (3) doznał wielomiejscowych potłuczeń ciała ze zwichnięciem III-go stawu barkowo-obojczykowego lewego, otarć naskórka kolana prawego, rany szarpanej (tłuczonej) przednio-przyśrodkowej powierzchni podudzia prawego, stłuczenia stopy prawej z obrzękiem, bolesnością i otarciami naskórka, a także wstrząśnienia mózgu w stopniu najlżejszym, bez uchwytnych deficytów neurologicznych. P. M. doznał potłuczenia ogólnego ciała, zwichnięcia stawu biodrowego prawego, otwartego złamania 1/3 dalszej kości piszczelowej prawej, złamania trzonu 3-go kręgu lędźwiowego, złamania wyrostków poprzecznych po stronie lewej kręgów lędźwiowych L2, L3, L4, pourazowego krwiaka powłok ciała okolicy lędźwiowej, przy czym obrażenia te miały charakter wielomiejscowych, uogólnionych potłuczeń ciała o charakterze urazu wielonarządowego. G. C. doznał złamania kłykcia kości potylicznej po stronie lewej, złamania kręgosłupa szyjnego w obrębie nasady łuku kręgu szyjnego C3 po stronie prawej i blaszki łuku C3 po stronie lewej, złamania kompresyjnego trzonu oraz nasad łuków kręgu piersiowego Th11. M. B. (3) doznał urazu klatki piersiowej ze stłuczeniem płuca prawego, złamania żebra VIII po stronie lewej, nadto potłuczeń ogólnych z otarciami naskórka obu podudzi, kolana prawego i nadgarstka lewego. P. N. doznał rany tłuczonej powierzchni bocznej uda lewego, wielomiejscowego stłuczenia ciała - lewej połowy klatki piersiowej, dalszej części grzbietu i miednicy z krwiakiem okolicy lędźwiowej lewej, biodra, nasady dalszej uda, kolana i podudzia lewego z licznymi otarciami naskórka. M. S. (4) doznał wielomiejscowych mnogich obrażeń ciała o charakterze urazu wielonarządowego w postaci wstrząśnienia mózgu, rozległych ran szarpanych powłok głowy, małżowiny usznej prawej z jej rozerwaniem, szyi, ręki lewej i kolana prawego, wieloodłamowego złamania trzonu żuchwy ze znacznym przemieszczeniem odłamów, złamania przezkłykciowo-podkłykciowego wysokiego prawego wyrostka kłykciowego żuchwy, złamania obojczyka prawego, złamania żebra III lewego, otwartego złamania podstaw IV i V kości śródręcza lewego, złamania podstaw paliczków proksymalnych palców II-III oraz potłuczenia i otarcia naskórka licznych okolic ciała, w tym twarzy. K. R. doznał skręcenia kręgosłupa szyjnego oraz bliżej nieokreślonego stłuczenia głowy, złamania wyrostka kolczystego kręgu szyjnego C7 oraz dokanałowej wpukliny krążków międzykręgowych Th1-Th2 i Th2-Th3. M. W. (2) doznał rany tłuczonej łokcia prawego ze złamaniem bez przemieszczenia wyrostka łokciowego prawej kości łokciowej oraz stłuczenia prawego talerza biodrowego. K. S. (2) doznał złamania przedniego łuku kręgu szczytowego C1 po stronie prawej oraz stłuczenia stopy lewej, manifestującego się obrzękiem i podbiegnięciem krwawym oraz bolesnością śródstopia prawego po stronie bocznej. Ł. P. (2) doznał stłuczenia okolicy piersiowej i lędźwiowej kręgosłupa manifestującego się miejscowym zespołem bólowym. P. K. (1) doznał zaburzeń psychicznych, które swym charakterem odpowiadały zespołowi stresu pourazowego czy zaburzeniom adaptacyjnym pourazowym. J. M. (3) doznała stłuczenia barku lewego, skarżyła się na dolegliwości bólowe odcinka szyjnego kręgosłupa, a nadto rozwinęły się u niej zaburzenia psychiczne, które swym charakterem odpowiadały zespołowi stresu pourazowego czy zaburzeniom adaptacyjnym pourazowym. P. W. (2) doznał stłuczenia okolicy kolana i podudzia prawego, otarć naskórka i sińców okolicy kłykcia przyśrodkowego kości udowej prawej oraz krwiaka podskórnego w okolicy guzowatości piszczeli prawej i dużego krwiaka podudzia. T. S. (2) doznał zaburzeń psychicznych, które swym charakterem odpowiadały zespołowi stresu pourazowego czy zaburzeniom adaptacyjnym pourazowym. S. C. (2) doznał wielomiejscowych obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy z ranami tłuczonymi powłok skórnych okolicy ciemieniowej i łuku brwiowego lewego, stłuczenia klatki piersiowej po stronie prawej, stłuczenia obu podudzi ze złamaniem kostki przyśrodkowej podudzia prawego bez przemieszczenia, złamania podstawy i trzonu kości V śródstopia prawego i złamania podgłowowego IV kości śródstopia prawego bez przemieszczenia. H. Ł. doznał stanu po urazie kręgosłupa piersiowego i lędźwiowego manifestującego się dolegliwościami bólowymi, a nadto skarżył się na bóle stawu skokowego lewego i klatki piersiowej. I. C. doznała bliżej nieokreślonego urazu odcinka szyjnego kręgosłupa w mechanizmie szarpnięciowo-zwichnięciowym oraz prawostronnego stłuczenia przedniej ściany klatki piersiowej bez uchwytnych uszkodzeń struktur anatomicznych, a nadto rozpoznano u niej ograniczone wynaczynienie krwi przymózgowo w lewej okolicy ciemieniowej bez uszkodzeń kośćca czaszki. W. S. doznał zwichnięcia stawu skokowego i stłuczenia mięśnia podudzia lewego. M. Z. (2) doznał urazu głowy ze wstrząśnieniem mózgu, a nadto rozwinęły się u niego zaburzenia psychiczne, które swym charakterem odpowiadały zespołowi stresu pourazowego czy zaburzeniom adaptacyjnym pourazowym. K. H. (1) doznał bliżej nieokreślonych ogólnych potłuczeń ciała, a nadto rozwinęły się u niego zaburzenia psychiczne, które swym charakterem odpowiadały zespołowi stresu pourazowego czy zaburzeniom adaptacyjnym pourazowym. K. H. (2) doznał bliżej nieokreślonych ogólnych potłuczeń, a nadto rozwinęły się u niego zaburzenia psychiczne, które swym charakterem odpowiadały zespołowi stresu pourazowego czy zaburzeniom adaptacyjnym pourazowym. A. K. (1) doznała zaburzeń psychicznych, które swym charakterem odpowiadały zespołowi stresu pourazowego czy zaburzeniom adaptacyjnym pourazowym. E. P. (1) doznała wstrząśnienia mózgu, przesunięcia kręgu kręgosłupa szyjnego i uszkodzenia zębów. P. K. (2) doznał bliżej nieokreślonego urazu szyi, skutkującego bólem szyi i rozpoznanego jako skręcenie szyi, a nadto rozwinęły się u niego zaburzenia neuropsychiatryczne o symptomatologii stresu pourazowego. P. O. doznała bliżej nieokreślonych otarć naskórka i ogólnych potłuczeń ciała, a nadto rozwinęły się u niej zaburzenia neuropsychiatryczne o symptomatologii stresu pourazowego. K. B. doznała urazu odcinka szyjnego i lędźwiowego manifestującego się zespołem bólowym. B. B. (1) doznała stłuczenia kręgosłupa szyjnego, lędźwiowego i krzyżowego, manifestujących się bolesnością i ograniczeniem ruchomości kręgosłupa oraz otarć naskórka pleców - okolicy lędźwiowej, a nadto rozwinęły się u niej zaburzenia neuropsychiatryczne o symptomatologii stresu pourazowego. L. S. doznał skręcenia i naderwania odcinka szyjnego kręgosłupa oraz reakcji na ciężki stres, a nadto zaburzeń adaptacyjnych mieszczących się w symptomatologii stresu pourazowego. K. S. (3) doznał bliżej nieokreślonego stłuczenia okolicy ramienia, nadgarstka i okolicy lędźwiowej kręgosłupa, a nadto rozwinęły się u niego zaburzenia neuropsychiatryczne o symptomatologii stresu pourazowego. A. S. (4) doznała bliżej nieokreślonego urazu palca, a nadto rozwinęły się u niej zaburzenia neuropsychiatryczne o symptomatologii stresu pourazowego. M. S. (1) doznała bliżej nieokreślonego urazu grzbietu skutkującego bólem pleców. M. C. (2) doznał objawów o charakterze zaburzeń nerwicowych o symptomatologii zespołu lękowo-depresyjnego na podłożu psychogennym-sytuacyjnym, mieszczących się w pojęciu zespołu stresu pourazowego. M. P. (1) doznała urazu odcinka szyjnego kręgosłupa w stopniu stłuczenia, stłuczenia okolic kolan (przedrzepkowych) oraz stłuczenia 1/2 dalszej podudzia prawego po stronie bocznej, nadto rozwinęły się u niej zaburzenia neuropsychiatryczne o symptomatologii stresu pourazowego. B. G. doznała bliżej nieokreślonych urazów pleców i szyi, które ambulatoryjnie zaopatrzono w szpitalu. P. K. (3) doznał bliżej nieokreślonych zadrapań, otarć naskórka w okolicy grzbietu, podudzi, przedramion, odczuwał bóle głowy i szyi, a nadto rozwinęły się u niego zaburzenia o symptomatologii stresu pourazowego. A. B. doznała bliżej nieokreślonego stłuczenia kolana, odczuwała ogólne pobolewania ciała, a nadto rozwinęły się u niej zaburzenia neuropsychiatryczne o symptomatologii stresu pourazowego. A. - G. R. doznała bliżej nieokreślonego urazu głowy i grzbietu (stłuczenia), skutkującego bólem pleców. J. R. (1) doznał bliżej nieokreślonego urazu karku/odcinka szyjnego kręgosłupa, skutkującego bliżej nieokreślonymi dolegliwościami bólowymi z ograniczeniem ruchomości głowy, a nadto rozwinęły się u niego zaburzenia neuropsychiatryczne o symptomatologii stresu pourazowego. I. del P. B. doznała bliżej nieokreślonego stłuczenia okolicy lędźwiowej z manifestacją korzeniopatii - rwy kulszowej pourazowej oraz stłuczenia kończyny górnej lewej z krwiakiem w obrębie ręki. / Dowód: opinie sądowo-lekarskie (wątek 4 - Tom 10 k. 1899-2046, Tom 15 k. 2862-2919, Tom 17 k. 3146-3212, Tom 18 k. 3281-3285, 3359-3364) / Natomiast 76 osób doznało obrażeń ciała albo zaburzeń funkcjonowania organizmu powodujących naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia na okres poniżej 7 dni w rozumieniu art. 157 § 2 k.k. C. R. doznała stanu po bliżej nieokreślonym urazie głowy i kręgosłupa szyjnego. R. K. (2) doznała wstrząśnienia mózgu, stłuczenia głowy oraz skręcenia kręgosłupa szyjnego. P. W. (1) doznał stłuczenia głowy okolicy czołowej, wstrząśnienia mózgu, stłuczenia klatki piersiowej po stronie prawej, stłuczenia grzbietu w odcinku piersiowym. E. B. (1) doznała stłuczenia głowy, barku prawego oraz klatki piersiowej. M. K. (2) doznała skręcenia odcinka szyjnego kręgosłupa, które manifestowało się bólami i zawrotami głowy oraz dolegliwościami bólowymi samoistnymi, a także przy ruchach skrętnych głowy. D. P. doznała obrażeń ciała w postaci bólu kręgosłupa piersiowego. K. P. (1) doznała urazu uogólnionego, stłuczenia ogólnego, w szczególności prawej połowy klatki piersiowej z obrzękiem podskórnym i miejscową bolesnością żeber nasilającą się podczas oddychania. A. J. (2) doznał stłuczenia okolicy lędźwiowej lewej manifestującego się miejscowym zespołem bólowym, a nadto rozpoznano u niego stres pourazowy. M. R. doznała skręcenia kręgosłupa szyjnego. A. R. (1) doznał skręcenia kręgosłupa szyjnego oraz bliżej nieokreślonego stłuczenia głowy. C. Z. doznała stłuczenia piersi (gruczołu piersiowego) prawej manifestującego się niewielkim zsinieniem oraz miejscowymi dolegliwościami bólowymi. C. M. A. (2) doznała stłuczenia grzbietu. M. B. (4) P. doznała skręcenia kręgosłupa szyjnego. A. G. doznał stłuczenia podudzia (goleni) lewego z powierzchownym otarciem naskórka, stłuczenia żeber lewych z bolesnością podczas oddychania i stłuczenia ramienia lewego. J. G. doznała stłuczenia żeber lewych z bolesnością podczas oddychania i stłuczenia ramienia lewego. M. R. doznał stłuczenia podudzia manifestującego się obrzękiem, miejscową tkliwością palpacyjną i bolesnością oraz krwiakiem. A. S. (6) doznała stłuczenia kolana oraz stłuczenia dolnej części grzbietu i miednicy. R. Z. doznał rany tłuczonej dł. 2,5 cm powłok głowy okolicy ciemieniowej oraz stłuczenia stawu łokciowego prawego. M. S. (5) doznał stłuczenia uogólnionego oraz stłuczenia głowy. A. Ś. (1) doznała stłuczenia podudzi oraz stłuczenia stopy lewej manifestującego się otarciem i zasinieniem. H. C. doznała stłuczenia głowy (okolicy czołowej lewej) oraz stłuczenia stawu kolanowego lewego. M. B. (5) doznała uogólnionego urazu - potłuczenia ciała, głównie głowy oraz wstrząśnienia mózgu. Z. M. (1) doznał stłuczenia klatki piersiowej, stłuczenia kręgosłupa piersiowego, stłuczenia stopy prawej oraz powierzchownej rany okolicy czołowej prawej. M. D. (2) doznał stłuczenia głowy oraz zapalenia zatok sitowych i czołowych. J. B. (1) doznała bliżej nieokreślonego urazu prawego łuku żebrowego, który manifestował się miejscową bolesnością przy palpacji i ruchach. A. W. (2) doznał urazu prawego łuku brwiowego. I. H. doznała urazu grzbietu szyi. J. B. (2) doznała bliżej nieokreślonego urazu twarzoczaszki manifestującego się bolesnością okolicy policzka lewego. K. Z. (2) doznał stłuczenia klatki piersiowej po stronie prawej, które manifestowało się miejscowymi dolegliwościami bólowymi. P. S. (2) doznał obrażeń kończyn dolnych w postaci płaszczyznowych otarć naskórka obu podudzi i rany miażdżonej podudzia prawego. D. D. (1) doznał potłuczenia ogólnego ciała z raną tłuczoną okolicy lewego podudzia, masywnym krwiakiem uda prawego i otarciami naskórka. M. S. (6) doznała stłuczenia łokcia prawego, które manifestowało się dolegliwościami bólowymi oraz bliżej nieopisanymi sińcami okolicy wyrostka łokciowego prawego bez istotnego klinicznie upośledzenia funkcji czynnościowej kończyny. P. S. (3) doznał bliżej nieokreślonej rany dł. 1 cm podudzia lewego okolicy mięśnia brzuchatego łydki i dodatkowo stłuczenia stopy prawej manifestującego się dolegliwościami bólowymi. E. Z. doznała bliżej nieokreślonej rany powłok głowy okolicy skroniowej lewej oraz stłuczenia żeber dolnych. A. G. (3) doznała stłuczenia okolicy lędźwiowej lewej, które manifestowało się dolegliwościami bólowymi oraz bliżej nieopisanymi sińcami (podbiegnięciami krwawymi) w fazie organizacji w tychże okolicach. D. C. (2) doznał stłuczenia okolicy lędźwiowej i krzyżowej kręgosłupa manifestującego się miejscowym zespołem bólowym oraz stanem po urazie klatki piersiowej z miejscową bolesnością okolicy podłopatkowej. M. W. (3) doznała stłuczenia okolicy barku i ramienia prawego, przy czym wykładnikiem morfologicznym stłuczenia był rozległy krwiak podskórny tylnej powierzchni ramienia. W. W. doznał stłuczenia palca II stopy prawej, którego wykładnikiem morfologicznym był miejscowy krwiak ograniczonej wielkości. L. C. doznała urazu skrętnego odcinka szyjnego kręgosłupa. I. B. doznała stłuczenia głowy oraz skręcenia odcinka szyjnego kręgosłupa. M. Ł. (1) doznał skręcenia i naderwania odcinka szyjnego kręgosłupa. A. C. (1) doznała powierzchownego urazu powłok głowy, który manifestował się dolegliwościami bólowymi okolicy potylicznej lewej z niewielkim obrzękiem skóry i tkanki podskórnej tej okolicy. K. Ż. doznała stanu po stłuczeniu przedramienia prawego, stanu po urazie klatki piersiowej oraz objawów ostrego stresu pourazowego. B. D. (1) doznał rany III palca ręki lewej (powierzchowne skaleczenie opuszki) bez uszkodzenia paznokcia, stłuczenia z lekkim obrzękiem i bolesnością palca V stopy prawej. A. S. (7) doznała stłuczenia głowy ze złamaniem chrząstki nosa. J. C. (1) doznał stłuczenia okolicy biodrowo-lędźwiowej prawej oraz stłuczenia obu podudzi, które manifestowało się dolegliwościami bólowymi oraz bliżej nieopisanymi otarciami naskórka okolicy przedgoleniowej podudzia prawego i lewego. P. C. (1) doznał stłuczenia głowy i odcinka szyjnego kręgosłupa manifestującego się miejscowym zespołem bólowym mięśni przykręgosłupowych przy ruchach czynnych, a nadto rozwinęły się u niego zaburzenia neuropsychiatryczne o symptomatologii stresu pourazowego. A. R. (2) doznała powierzchownego urazu brzucha, dolnej części grzbietu i miednicy oraz uraz kciuka prawego. T. P. doznał uszkodzenia skóry czoła (otarcia naskórka lub niewielkiej rany) nad prawym łukiem brwiowym. J. R. (2) doznała stłuczenia ramienia - prawdopodobnie lewego, którego wykładnikiem morfologicznym był bliżej nieokreślony siniec. P. C. (2) doznała stłuczenia okolicy obu kolan i okolicy łokcia prawego. W. T. doznał ogólnego, wielomiejscowego potłuczenia ciała, którego wykładnikiem morfologicznym były sińce i otarcia naskórka. A. T. (1) doznała stłuczeń, których wykładnikiem morfologicznym były sińce i otarcia naskórka. M. M. (3) doznała bliżej nieokreślonego stłuczenia kolan oraz bliżej nieokreślonego urazu kręgosłupa szyjnego skutkującego okresową i przemijającą bolesnością szyi. M. K. (3) doznała stłuczenia głowy okolicy czołowej i okolicy ramienia lewego, które manifestowało się obrzękiem skóry i tkanki podskórnej, zaś wykładnikiem morfologicznym stłuczenia ramienia był siniec. P. W. (3) doznał bliżej nieokreślonego zranienia szyi po stronie lewej oraz stłuczenia części środkowej okolicy czołowej głowy, manifestującego się obrzękiem skóry i tkanki podskórnej. D. W. doznał stłuczenia głowy i grzbietu, którego morfologicznymi wykładnikami były sińce. A. Ż. doznał bliżej nieokreślonej rany prawego ramienia. J. J. (2) doznała bliżej nieokreślonego urazu kręgosłupa szyjnego, skutkującego opisanym w dokumentacji medycznej bólem kręgosłupa odcinka szyjnego z towarzyszącym drętwieniem karku. M. Ł. (2) doznała stłuczenia prawego ramienia i klatki piersiowej (prawdopodobnie okolicy żebrowej prawej). M. W. (4) doznała ogólnych potłuczeń. J. B. (3) doznała bliżej nieokreślonego stłuczenia kończyn dolnych oraz bliżej nieokreślonego urazu kręgosłupa w stopniu stłuczenia okolicy kręgosłupa, czego wykładnikiem miały być dolegliwości bólowe. C. L. doznała kilku bliżej nieokreślonych krwiaków, w bliżej nie określonych okolicach ciała. W. C. doznał powierzchownego urazu stłuczeniowego prawostronnie przedniej ściany tułowia (klatki piersiowej). R. B. S. doznała bliżej nieokreślonego stłuczenia głowy, manifestującego się obrzękiem skóry i tkanki podskórnej (także krwiakiem podskórnym). C. G. doznał bliżej nieokreślonej rany powłok skórnych głowy. K. S. (4) doznała bólu kręgosłupa mniej więcej w środkowej części i poniżej, a nadto miała kłopoty z oddychaniem. S. B. doznał bliżej nieokreślonego stłuczenia głowy, klatki piersiowej oraz kończyn. C. P. doznał stłuczenia okolicy lędźwiowo-krzyżowej kręgosłupa oraz stłuczenia okolicy kolana prawego. J. M. (4) doznał bliżej nieokreślonego stłuczenia głowy, klatki piersiowej, kręgosłupa szyjnego i piersiowego. Ł. K. (1) doznał bliżej nieokreślonych drobnych otarć naskórka na ręce prawej. B. B. (2) doznała stłuczenia manifestującego się zasadniczo sińcem przedramienia lewego. M. B. (6) doznała bliżej nieokreślonego sińca (zasinienia) okolicy czołowej prawej, jako wykładnika doznanego stłuczenia powłok miękkich głowy. G. K. (2) doznała bliżej nieokreślonych sińców bliżej nieokreślonych okolic ciała oraz nieokreślonego urazu skutkującego bólem kręgosłupa. S. L. doznał urazu głowy z zadraśnięciem skóry (otarcia skóry lub niewielkiej rany) bliżej nieokreślonej okolicy głowy. P. D. (1) doznał stłuczenia prawej połowy klatki piersiowej (żeber), skutkującego bólem przy oddychaniu i przy poruszaniu. / Dowód: opinie sądowo-lekarskie (wątek 4 - Tom 10 k. 1899-2046, Tom 15 k. 2862-2919, Tom 17 k. 3146-3212) / W następstwie zaistniałej katastrofy w ruchu lądowym zniszczeniu uległo także mienie w postaci taboru kolejowego o łącznej wartości 19.023.305,49 złotych, na którą to kwotę składa się wartość zniszczonej w całości lokomotywy serii (...) należącej do (...) S.A. w kwocie 9.400.000,00 złotych, wartość zniszczonej w całości lokomotywy serii (...) należącej do (...) S.A. w kwocie 1.692.093,50 złotych, wartość zniszczonych w całości 3 wagonów należących do (...) S.A. w kwocie 6.588.000,00 złotych, wartość zniszczonych 4 wagonów należących do (...) Sp. z o.o. w kwocie 780.550,75 złotych oraz koszt naprawy 4 uszkodzonych wagonów należących do (...) S.A. w kwocie 562.661,24 złotych. Uszkodzeniu uległo także mienie w postaci infrastruktury kolejowej (nawierzchnia torowa i sieć trakcyjna) należącej do (...) S.A. o łącznej wartości 242.255,12 złotych. / Dowód: protokół oględzin wagonów kolejowych (watek 2 - Tom 1 k. 2-4), protokół oględzin miejsca katastrofy kolejowej w miejscowości C. (wątek 2 - Tom 1 k. 26-28), pismo (...) S.A. (wątek 2 - Tom 13 k. 2516), pismo (...) Sp. z o.o. (wątek 2 - Tom 13 k. 2518-2519), pismo (...) S.A. (wątek 2 - Tom 13 k. 2521-2522) / Po zderzeniu się pociągów oskarżeni A. N. (1) i J. S. (1) w dalszym ciągu wykonywali swoje obowiązki dyżurnych ruchu. Mianowicie A. N. (1) podjął pierwszą próbę wywołania pociągu TLK (...) nr (...) przez radiotelefon, jednak bez powodzenia. Z kolei J. S. (1) kontynuowała działania zmierzające do przyjęcia pociągu Inter-Regio (...) nr (...) i w tym też celu o godz. 20:56:04 wydała polecenie utwierdzenia drogi przebiegu od semafora wjazdowego D z toru nr 2 ze S. na tor nr 2 do K. , co spowodowało wyświetlenie się o godz. 20:56:07 sygnału zezwalającego S2 wolna droga na semaforze wjazdowym D. Była to ostatnia czynność wykonana przez oskarżoną w systemie MOR-3 tego dnia. Następnie J. S. (1) podejmowała próby wywołania pociągu Inter-Regio (...) nr (...) przez radiotelefon, jednakże bez rezultatu. Tymczasem automatycy W. G. i R. K. (1) wezwani przez A. N. (1) dotarli już na podg. S. celem usunięcia zgłoszonej usterki rozjazdów 3/4. Oskarżony powiadomił ich jednak, że usterka ta nie może być chwilowo usunięta, albowiem torem nr 1 z podg. S. porusza się pociąg TLK (...) nr (...) . Wówczas W. G. i R. K. (1) udali się do budynku nastawni, gdzie zastali oskarżonego, który przez radiotelefon próbował wywołać dwa pociągi osobowe, jednakże bez rezultatu. A. N. (1) był bardzo zdenerwowany, czymś przestraszony, a do tego mówił bardzo chaotycznie, tak iż nie dało się go zrozumieć. W pewnym momencie automatycy otrzymali wiadomość, iż między podg. S. i S. doszło do czołowego zderzenia dwóch pociągów. W związku z tym przystąpili do sprawdzenia stanu urządzeń i plomb, które znajdowały się na podg. S. . Na posterunku tym klucze do sponozamków oznaczone numerami i znakami „-3”, „+3”, „-4”, „+4” były zerwane i leżały na podłodze, korba do ręcznego przestawiania rozjazdów znajdowała się na tablicy rozdzielczej i była zaplombowana, na pulpicie nastawczym rozjazdy 3/4 znajdowały się w położeniu plus, stan licznika No1S nie uległ zmianie, plomba od przycisku Ko3/4 była zerwana, zaś semafor po torze nr 1 od S. w kierunku P. był podany na sygnał droga wolna. W związku z zaistniałym wypadkiem na podg. S. został wezwany T. K. (1) , który przejął dyżur po oskarżonym A. N. (1) , zastępując go na stanowisku dyżurnego ruchu. Około godz. 22:38 oskarżona J. S. (1) zainicjowała rozmowę przy użyciu przewodowej łączności zapowiadawczej z podg. S. . Telefon odebrał T. K. (1) . Oskarżona poinformowała go, że z uwagi na zaistniały wypadek kolejowy należałoby zamknąć tory, na co T. K. (1) odpowiedział, że czynność ta powinna być już dawno temu wykonana, w związku z czym przekazał słuchawkę aparatu oskarżonemu A. N. (1) . W dalszej kolejności A. N. (1) i J. S. (1) uzgodnili, iż dokonają wpisów do Dzienników ruchu posterunków odgałęźnych S. i S. o zamknięciu torów nr 1 i 2 szlaku S. - S. o godz. „21:20”, co też następnie oboje uczynili. W dalszej kolejności na podg. S. zjawili się członkowie zakładowej komisji kolejowej, Państwowej Komisji Badania Wypadków Kolejowych oraz funkcjonariusze Policji, którzy przystąpili do zabezpieczania dokumentacji kolejowej i innych dowodów tam się znajdujących. O godz. 3:35 przystąpiono do próby przełożenia rozjazdów 3/4 do położenia minus, jednakże na pulpicie nastawczym nie uzyskano kontroli ich położenia. Wobec tego przystąpiono do kolejnej próby przełożenia rozjazdów 3/4 do położenia minus, tym razem przy użyciu stalowego drąga leżącego na torach w pobliżu rozjazdów. Tym razem próba zakończyła się powodzeniem. Następnie, o godz. 4:15, automatycy W. G. i R. K. (1) znajdujący się w budynku nastawni przystali do lokalizacji i usunięcia usterki na rozjazdach 3/4. Z ich ustaleń wynikało, iż powodem nie przestawienia się rozjazdów 3/4 do położenia minus był problem z zamknięciem nastawczym. O godz. 4:40, po kilkakrotnym przełożeniu rozjazdów w położenie plus i minus, rozpoznana usterka została usunięta, zaś fakt ten został odnotowany odpowiednimi wpisami do Książki kontroli urządzeń sterowania ruchem kolejowym E-1758. / Dowód: zeznania świadków: W. G. (wątek 2 - Tom 2 k. 219-222; Tom 49 k. 1480-1484), R. K. (1) (wątek 2 - Tom 2 k. 223-225; Tom 50 k. 1582-1584), K. S. (1) (wątek 2 - Tom 3 k. 475-479; Tom 49 k. 1519-1522), J. M. (1) (wątek 2 - Tom 1 k. 119-121; Tom 49 k. 1370-1375), J. J. (3) (wątek 2 - Tom 4 k.714-716; Tom 49 k. 1522-1527) i T. K. (1) (wątek 2 - Tom 1 k. 124-125, Tom 8 k. 1629-1630; Tom 49 k. 1375-1378), pisemna opinia biegłych z Katedry (...) w G. (wątek 2 - Tom 12 k. 2312-2313, 2324-2326, 2337-2342, 2353, 2416-2417), protokół oględzin zawartości danych zapisanych na nośniku DVD-R wraz z załącznikami (wątek 2 - Tom 1 k. 81-85), sprawozdanie z badań wraz z opinią (wątek 2 - Tom 4 k. 644-645), protokół oględzin dokumentacji (...) S.A. (...) Sekcja Eksploatacji W. (wątek 2 - Tom 1 k. 58-70), protokół oględzin dokumentacji (...) S.A. (...) Sekcja Eksploatacji S. (wątek 2 - Tom 1 k. 99-108), Książka kontroli urządzeń sterowania ruchem kolejowym posterunku zapowiadawczego S. (Drz 374/14) / W międzyczasie o godz. 20:56 na numer alarmowy 998 do Powiatowego S. Kierowania Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Z. wpłynęło pierwsze zgłoszenie o zaistniałym wypadku. Osobą zgłaszającą była pasażerka pociągu Inter-Regio (...) nr (...) . Następnie o zdarzeniu tym powiadomiono inne służby i instytucje, a m.in. Policję, Pogotowie Ratunkowe, Prokuraturę Okręgową w C. , czy Państwową Komisję Badania Wypadków Kolejowych. Miejsce wypadku zlokalizowano o godzinie 21:02, zaś pierwsza jednostka straży pożarnej przybyła na miejsce zdarzenia o godz. 21:04. Akcję ratowniczą rozpoczęto o godzinie 21:07. Kierowanie akcją ratowniczą objęła KW PSP w K. pod kierownictwem Komendanta Straży Pożarnej z S. . Koordynacją zajmowało się Wojewódzkie Centrum (...) . W działaniach ratowniczych wzięło udział 98 zastępów Straży Pożarnej, 548 policjantów i pracowników Policji, 416 ratowników, 34 karetki Pogotowia Ratunkowego, 49 zastępów ratownictwa medycznego, 2 śmigłowce Lotniczego Pogotowia Ratunkowego, 220 funkcjonariuszy SOK, Specjalistyczny Pociąg Ratownictwa Kolejowego ze S. z 26 pracownikami, Specjalistyczny Pociąg Ratownictwa Kolejowego z S. z 29 pracownikami, dwa pociągi sieciowe ze (...) z 87 pracownikami oraz 49 pracowników IZ K. różnych specjalności. Poszkodowanych odwożono do 16 szpitali, w 14 miejscowościach, m.in. do szpitali w J. , W. , Z. , P. , M. , D. , S. , K. , C. oraz M. . Z kolei pasażerowie pociągów, którzy nie ucierpieli w wyniku katastrofy, zostali przetransportowani do Szkoły w G. , gdzie opiekę zapewnili im okoliczni mieszkańcy i służby medyczne. Dla pozostałych osób mogących powrócić do domów przygotowano transport zastępczy autokarami. / Dowód: Raport Państwowej Komisji Badania Wypadków Kolejowych nr (...) (wątek 2 - Tom 9 k. 1733verte-1735) / Oskarżony A. N. (1) ma 61 lat, wykształcenie średnie, jest żonaty. Ma czworo dzieci. Z zawodu jest kolejarzem. Aktualnie nie pracuje, utrzymuje się z renty inwalidzkiej w wysokości 1.699,29 złotych miesięcznie. Jest osobą niekaraną. Oskarżony jest zdrowy, nie był leczony neurologicznie i odwykowo, natomiast leczył się psychiatrycznie. Stan psychiczny A. N. (1) , bezpośrednio po zatrzymaniu oskarżonego, nie pozwalał na przeprowadzenie z jego udziałem jakichkolwiek czynności procesowych, w tym na ogłoszenie mu postanowienia o przedstawieniu zarzutów i przesłuchanie go w charakterze podejrzanego. Powołani biegli lekarze psychiatrzy w swej opinii z dnia 7 marca 2012 roku uznali, że ówczesny stan zdrowia psychicznego A. N. (1) wymagał przeprowadzenia obserwacji sądowo-psychiatrycznej w warunkach szpitalnych. Po przeprowadzeniu tej obserwacji biegli lekarze psychiatrzy w opinii z dnia 11 czerwca 2012 roku nie stwierdzili u oskarżonego objawów choroby psychicznej ani upośledzenia umysłowego, rozpoznali jednak zaburzenia adaptacyjne, które wystąpiły jako reakcja na ciężki stres i rozwinęły się w okresie po zaistnieniu katastrofy. Analiza jakościowa rozmów oskarżonego w miejscu pracy w dniu katastrofy kolejowej, w połączeniu z przeprowadzonymi badaniami, obserwacją i analizą akt sprawy, nie nasunęła biegłym wątpliwości co do poczytalności badanego, jego stanu świadomości, zdolności percepcji i analizy bodźców, czy zdolności do podejmowania decyzji w trakcie wykonywania obowiązków służbowych. Z tego też powodu, zdaniem biegłych, A. N. (1) tempore criminis miał zachowaną zdolność rozpoznania znaczenia swoich czynów oraz pokierowania swoim postępowaniem, a warunki do stosowania art. 31 § 1 i 2 k.k. w realiach rozpoznawanej sprawy nie zachodzą. Biegli stwierdzili jednak, że A. N. (1) nie może uczestniczyć w czynnościach procesowych, zaś przewidywany czas trwania tej niezdolności wynosi trzy miesiące. Z kolei biegły lekarz psycholog w swej opinii z dnia 6 czerwca 2012 roku stwierdził, że skale kontrolne profilu nie ujawniają u A. N. (1) zarówno skłonności do symulacji objawów choroby psychicznej, jak również postawy dysymulacyjnej. Nadto skale kliniczne wskazują, iż oskarżony przeżywa silne napięcie wewnętrzne, które upośledza jego ogólną sprawność psychofizyczną, zaś taki stan jest rezultatem doznanego w wyniku zdarzenia traumatycznego skrajnie silnego stresu. Brak przy tym wskazań, by uznać, iż taki stan istniał wcześniej jako skłonność determinowana osobowościowo. Po zakończeniu obserwacji sądowo-psychiatrycznej oskarżony A. N. (1) nadal był hospitalizowany w Wojewódzkim Szpitalu (...) im. (...) w L. , gdzie przybywał do dnia 27 sierpnia 2012 roku. Po upływie tego okresu biegli lekarze psychiatrzy wydali kolejną opinię sądowo-psychiatryczną z dnia 12 września 2012 roku, w której stwierdzili, że występujące u oskarżonego zaburzenia adaptacyjne mają charakter reaktywny, przy czym redukcję prezentowanej przez niego postawy obronnej może przynieść jedynie konfrontacja z faktami dotyczącymi zdarzenia traumatycznego podjęta podczas próby przesłuchania go, którą należy podjąć, jakkolwiek mogą wystąpić trudności w uzyskaniu współpracy ze strony opiniowanego. W konsekwencji, zdaniem biegłych, w ówczesnym stanie zdrowia psychicznego A. N. (1) mógł już uczestniczyć w postępowaniu karnym, w szczególności mógł być przesłuchiwany. Nadto biegli uznali, że oskarżony może co prawda być tymczasowo aresztowany lub odbywać karę pozbawienia wolności, ale jedynie w warunkach oddziału psychiatrycznego zakładu karnego. Wnioski te biegli lekarze psychiatrzy podtrzymali także w swojej kolejnej opinii sądowo-psychiatrycznej z dnia 14 stycznia 2014 roku. Z kolei w opinii z dnia 17 lipca 2014 roku biegli dodali nadto, że obronna postawa oskarżonego ulega utrwaleniu w związku z utrzymywaniem się bodźca traumatycznego, jakim jest przewlekłość sprawy karnej i brak rozstrzygnięcia w sprawie. W ocenie biegłych jedynie rozstrzygnięcie sprawy może wpłynąć na istotną zmianę funkcjonowania oskarżonego i umożliwić poprawę stanu jego zdrowia psychicznego, zaś utrzymywanie obecnej sytuacji może stać się czynnikiem trwale inwalidyzującym opiniowanego. Również w toku postępowania sądowego biegli lekarze psychiatrzy, w swej opinii z dnia 18 czerwca 2015 roku, podtrzymali swoje wcześniejsze wnioski, wskazując, że oskarżony jest zdolny do udziału w toczącym się postępowaniu. Nadto w opinii ustnej uzupełniającej wydanej na rozprawie w dniu 10 maja 2016 roku biegli lekarze psychiatrzy stwierdzili, że zdarzenie zaistniałe w dniu 2 marca 2012 roku (tj. błędne skierowanie przez oskarżonego A. N. (1) pociągu nr (...) na szlak P. - S. w kierunku P. , zamiast na szlak K. - S. w kierunku K. ) nie jest w stanie zmienić wysnutych przez nich wniosków w zakresie stanu zdrowia psychicznego oskarżonego z chwili inkryminowanych zdarzeń, a to z uwagi na fakt, iż brak jest jakichkolwiek podstaw do wnioskowania, że przyczyną zaistnienia incydentu z dnia 2 marca 2012 roku były zaburzenia stanu psychicznego, a tylko zaburzenia stanu psychicznego mogą mieć wpływ na poczytalność opiniowanego tempore criminis . / Dowód: dane o karalności (wątek 1 - Tom 4 k. 719), zaświadczenia lekarskie (wątek 1- Tom 1 k. 11, 13), opinie sądowo-psychiatryczne (wątek 1 - Tom 1 k. 41-43, Tom 2 k. 202-209, 284-287, Tom 3 k. 592-596, Tom 4 k. 668-671; Tom 48 k. 1248-1251, Tom 52 k. 1976-1978), opinie sądowo-psychologiczne (wątek 1 - Tom 2 k. 210-212; Tom 52 k. 1978), pisma z (...) im. (...) w L. (wątek 1 - Tom 1 k. 36, Tom 2 k. 245, 264), decyzje ZUS o przyznaniu renty (wątek 1 - Tom 3 k. 477-478, 481-482) / Oskarżona J. S. (1) ma 46 lat, wykształcenie średnie. Jest mężatką, ma dwójkę dzieci. Z zawodu jest technikiem transportu kolejowego. Aktualnie jest osobą bezrobotną i utrzymuje się z renty w wysokości 1.100 złotych miesięcznie. Jest osobą niekaraną. Oskarżona jest zdrowa, nie była leczona neurologicznie i odwykowo, natomiast leczy się psychiatrycznie. Powołani biegli lekarze psychiatrzy nie stwierdzili u oskarżonej choroby psychicznej w rozumieniu ostrych zaburzeń psychotycznych, ani upośledzenia umysłowego, rozpoznali jednak zaburzenia adaptacyjne. Zdaniem biegłych, u J. S. (1) tempore criminis nie występowały zaburzenia, które mogły powodować zniesioną lub ograniczoną w stopniu znacznym zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem, w związku z czym warunki określone w art. 31 § 1 i 2 k.k. nie zachodzą. Nadto biegli podali, że oskarżona może uczestniczyć w czynnościach procesowych, w tym być przesłuchiwana oraz może bronić się samodzielnie. / Dowód: dane o karalności (wątek 1 - Tom 4 k. 718), opinia sądowo-psychiatryczna (wątek 1 - Tom 3 k. 582-584) / Oskarżony A. N. (1) przesłuchiwany w toku całego postępowania, zarówno w toku prowadzonego w tej sprawie śledztwa (wątek 1 - Tom 2 k. 299-300, Tom 4 k. 608-609, 646-647, 698-699), jak i na rozprawie głównej (Tom 48 k. 1315), co prawda reagował na kierowane do niego pytania, ale kontakt z jego osobą był znacząco utrudniony, albowiem oskarżony nie udzielał wyraźnych odpowiedzi, a jedynie kiwał przecząco głową, wzruszał ramionami i przy tym przez cały czas siedział lub stał z pochyloną głową, patrząc w podłogę i nie nawiązując kontaktu wzrokowego. Mianowicie oskarżony A. N. (1) na pytania o to, czy rozumie treść stawianych mu zarzutów tylko wzruszał ramionami, zaś na pytania o to, czy przyznaje się do zarzuconych mu czynów stwierdzał, że „nie wie” lub że „jest mu to obojętne”, po czym przecząco kiwał głową na pytania odnośnie tego, czy chce składać wyjaśnienia lub odpowiadać na pytania. Oskarżona J. S. (1) przesłuchiwana w toku całego postępowania, zarówno w toku prowadzonego w tej sprawie śledztwa (wątek 1 - Tom 2 k. 330-331, Tom 3 k. 556-557, Tom 4 k. 703-704), jak i na rozprawie głównej (Tom 48 k. 1315), konsekwentnie nie przyznawała się do popełnienia zarzuconych jej czynów, za każdym razem korzystając z prawa do odmowy składania wyjaśnień. W ocenie Sądu Okręgowego wyjaśnienia oskarżonych A. N. (1) i J. S. (1) w zakresie w jakim nie przyznawali się oni do popełnienia zarzucanych im czynów mogą zostać ocenione jedynie krytycznie, a to z uwagi na jednoznaczną wymowę całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego na gruncie niniejszej sprawy, o czym będzie jeszcze mowa poniżej. W tym miejscu należy tylko zaznaczyć, że w toku prowadzonego śledztwa zebrano obszerny materiał dowodowy (tak osobowy, jak i rzeczowy), starannie wykorzystując istniejące możliwości weryfikacji prawdopodobnych wersji przebiegu katastrofy kolejowej „pod S. ”, a które to dowody pozwoliły w efekcie na dokonanie rekonstrukcji rzeczywistego przebiegu inkryminowanych zdarzeń. Odnosząc się do zachowania oskarżonej J. S. (1) , to zaznaczyć trzeba, że poszczególne czynności podejmowane przez nią krytycznego dnia udało się w realiach niniejszej sprawy ustalić w sposób bezsporny. Otóż podg. S. , w odróżnieniu od podg. S. , był wyposażony w

[... tekst skrócony ...]