II K 166/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd połączył kary pozbawienia wolności z dwóch prawomocnych wyroków skazujących, wymierzając karę łączną 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności, odmawiając połączenia kary z trzeciego wyroku ze względu na niespełnienie przesłanek.
Sąd rozpatrywał wniosek o wydanie wyroku łącznego dla P. K., który został skazany w kilku sprawach. Połączono kary z dwóch wyroków (II K 310/18 i II K 205/21), wymierzając karę łączną 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Postępowanie umorzono w zakresie trzeciego wyroku (II K 500/21) z powodu niespełnienia przesłanek z art. 85 §1 kk. Sąd uwzględnił dotychczasową karalność skazanego, ale także pozytywną prognozę na przyszłość.
Sąd Rejonowy w Giżycku rozpoznał wniosek o wydanie wyroku łącznego dla skazanego P. K. W sprawie połączono kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami w sprawach II K 310/18 (kara 1 roku pozbawienia wolności), II K 205/21 (kara 8 miesięcy pozbawienia wolności) oraz II K 500/21 (kara 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności). Sąd, na podstawie art. 569 §1 kpk, połączył kary z wyroków II K 310/18 i II K 205/21, wymierzając karę łączną 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Odmówiono wydania wyroku łącznego co do sprawy II K 500/21, ponieważ nie zostały spełnione przesłanki z art. 85 §1 kk, a postępowanie w tym zakresie umorzono na mocy art. 572 kpk. Sąd przy wymiarze kary łącznej kierował się zasadą mieszaną – częściowo absorpcji, częściowo kumulacji, uwzględniając stopień winy, wagę czynów, ich ilość, społeczną szkodliwość oraz dotychczasową wielokrotną karalność skazanego. Na korzyść skazanego wzięto pod uwagę pozytywną opinię z zakładu karnego. Na poczet orzeczonej kary łącznej zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności. Kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, możliwe jest połączenie kar pozbawienia wolności z prawomocnych wyroków, jeśli spełnione są przesłanki określone w Kodeksie karnym, w szczególności art. 85 §1 kk.
Uzasadnienie
Sąd badał, czy kary orzeczone w poszczególnych wyrokach podlegają wykonaniu i czy są tego samego rodzaju. W przypadku niespełnienia przesłanek z art. 85 §1 kk, sąd odmawia wydania wyroku łącznego i umarza postępowanie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
wyrok łączny
Strona wygrywająca
P. K. (w zakresie połączenia kar)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. K. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (12)
Główne
k.p.k. art. 569 § §1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 85 § §1
Kodeks karny
k.p.k. art. 572
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 86 § §1
Kodeks karny
k.k. art. 85a
Kodeks karny
k.p.k. art. 577
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 576 § §1
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.k. art. 286 § §1
Kodeks karny
k.k. art. 91 § §1
Kodeks karny
k.k. art. 170 § §1
Kodeks karny
k.p.k. art. 8 § §2
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 88
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Spełnienie przesłanek do połączenia kar z wyroków II K 310/18 i II K 205/21. Uwzględnienie pozytywnej prognozy na przyszłość skazanego na podstawie opinii z zakładu karnego.
Odrzucone argumenty
Niespełnienie przesłanek z art. 85 §1 kk do połączenia kary z wyroku II K 500/21.
Godne uwagi sformułowania
Zgodnie z art. 8§2 kpk prawomocne rozstrzygnięcia sądu kształtujące prawa lub stosunek sądu są wiążące. Sąd odmówił wydania wyroku łącznego co do sprawy II K 500/21 i na podstawie art. 572 kpk umorzył w tym zakresie postępowanie, ponieważ nie zostały spełnione przesłanki z art. 85 §1 kk. Przepisy określające zasady orzekania kary łącznej nie mają kategorycznej wymowy w kwestii nakazu kierowania się wyłącznie dyrektywą pełnej absorpcji w odniesieniu do każdego skazanego, nie ma również żadnych podstaw do twierdzenia, że wyrok łączny powinien zawsze powodować poprawę sytuacji skazanego. Popełnienie więcej niż jednego przestępstwa powinno również raczej skłaniać do odstąpienia od absorpcji kar, niż za nią przemawiać. Wymierzenie takiej kary prowadziłoby do premiowania sprawcy popełniającego nie jedno, a więcej przestępstw, zatem prowadziłoby do praktycznej bezkarności innych zachowań zabronionych.
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących kary łącznej, w szczególności zasad jej wymiaru (zasada mieszana, odstąpienie od pełnej absorpcji), a także przesłanek odmowy wydania wyroku łącznego."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i indywidualnej sytuacji skazanego, co ogranicza jego uniwersalne zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy praktycznego zastosowania przepisów o karze łącznej, co jest istotne dla prawników karnistów. Pokazuje, jak sąd balansuje między różnymi zasadami wymiaru kary i uwzględnia indywidualną sytuację skazanego.
“Kara łączna: jak sąd decyduje o losie skazanego za wielokrotne przestępstwa?”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyUZASADNIENIE Formularz UWŁ Sygnatura akt II K 166/22 Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, wypełnić część 3–8 formularza 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Wyroki wydane wobec skazanego Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny Data wyroku albo wyroku łącznego Sygnatura akt sprawy 1.1.1. 1. Sąd Rejonowy w Giżycku 2. Sąd Rejonowy w Giżycku 3. Sąd Rejonowy w Wyszkowie 16.11.2020 r. 11.03.2022 r. 18.02.2022 r. II K 310/18 II K 205/21 II K 500/21 0.1.Inne fakty 0.0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1.2.1.1. 1. skazanie za trzy ciągi przestępstw z art. 286 §1 kk w zw. z art. 91 §1 kk na kary odpowiednio 1 rok pozbawienia wolności, 8 miesięcy i 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności, co do których orzeczono karę łączną 2 lata 2 miesiące pozbawienia wolności 2. skazanie za przestępstwo z art. 286 §1 kk w zw. z art. 170 §1 kk na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności 3. skazanie za przestępstwo z art. 286 §1 kk na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności odpis wyroku w sprawie II K 310/18 odpis wyroku w sprawie II K 205/21 odpis wyroku w sprawie II K 500/21 k. 5-10 k. 11 k. 26 0.0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1.2.2.1. --------------- --------- ---------- 1.Ocena Dowodów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.2.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2. 3. odpis wyroku w sprawie II K 310/18 odpis wyroku II K 205/21 odpis wyroku w sprawie II K 500/21 Zgodnie z art. 8§2 kpk prawomocne rozstrzygnięcia sądu kształtujące prawa lub stosunek sądu są wiążące. Są to orzeczenia prawomocne i faktu tego oraz ich rozstrzygnięcia nie kwestionowano. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.2.1 albo 1.2.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu -------------- -------------- -------------- 1.PODSTAWa KARY ŁĄCZNEJ Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny, data wydania wyroku albo wyroku łącznego i sygnatura akt sprawy Kary lub środki karne podlegające łączeniu 1.2.2.2 odpis wyroku w sprawie II K 310/18 odpis wyroku II K 205/21 Kara 1 roku pozbawienia wolności, 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności, co do których orzeczono karę łączną 2 lata i 2 miesiące pozbawienia wolności; Kara 10 miesięcy pozbawienia wolności; Zwięźle o powodach połączenia kar lub środków karnych z wyjaśnieniem podstawy prawnej Na zasadzie art. 569§1kpk połączeniu podlegały w niniejszej sprawie wyroki w sprawach II K 310/19 oraz II K 205/21, na mocy których P. K. został prawomocnie skazany. Wyroki te spełniają również przesłanki materialnokarne, gdyż orzeczone nimi kary pozbawienia wolności podlegają wykonaniu w całości i są karami tego samego rodzaju. Sąd odmówił wydania wyroku łącznego co do sprawy II K 500/21 i na podstawie art. 572 kpk umorzył w tym zakresie postępowanie, ponieważ nie zostały spełnione przesłanki z art. 85 §1 kk . Należy dodać, iż Sąd przy wymierzaniu kary łącznej brał pod uwagę kary ograniczenia wolności orzeczone wobec skazanego przez Sąd Rejonowy w Giżycku (II K 188/20), Sąd Rejonowy w Piszu (II K 445/21), Sąd Rejonowy Lublin-Wschód w Lublinie (II K 301/22) oraz Sąd Rejonowy w Aleksandrowie Kujawskim (II K 31/22), jednakże posiłkując się orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego nie wydał co do nich wyroku łącznego. Skazany bowiem nie uchyla się od wykonania tych kar, a ponadto wykonanie tych kar zostało zawieszone ze względu na pobyt P. K. w Zakładzie Karnym w D. , gdzie odbywa karę pozbawienia wolności w innej sprawie. 1.WYMIAR KARY Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy wymiarze kary łącznej Zgodnie z art. 86§1kk Sąd wymierza karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy (…) Karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach. Zasada ta odpowiada stosowanemu systemowi absorpcji oraz kumulacji kar. Zgodnie z warunkami materialnokarnymi określonymi w art. 86§1kk Sąd rozważając nad wymiarem kary wziął pod rozwagę, iż dolną granicą wymierzenia kary w przedmiotowej sprawie była kara 1 rok i 10 miesięcy pozbawienia wolności, zaś górną, którą stanowi sumę kar jednostkowych, kara 4 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Stosownie zaś do art. 85a kk Sąd orzekając karę łączną powinien brać pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa kierując się zasadą absorpcji lub kumulacji kar. Zarówno w orzecznictwie jak i w literaturze prawniczej zgodnie podkreśla się jednak, że przepisy określające zasady orzekania kary łącznej nie mają kategorycznej wymowy w kwestii nakazu kierowania się wyłącznie dyrektywą pełnej absorpcji w odniesieniu do każdego skazanego, nie ma również żadnych podstaw do twierdzenia, że wyrok łączny powinien zawsze powodować poprawę sytuacji skazanego. Niezależnie od możliwości zastosowania przy wymiarze kary łącznej zasady pełnej absorpcji, jak i zasady pełnej kumulacji, oparcie wymiaru kary na zasadzie absorpcji lub kumulacji traktować należy, jako rozwiązanie skrajne, stosowane wyjątkowo i wymagające szczególnego uzasadnienia. Na ogół nie ma powodu, by orzekać karę łączną w dolnych granicach tj. w wysokości powyżej najsurowszej ze zbiegających się kar. Popełnienie więcej niż jednego przestępstwa powinno również raczej skłaniać do odstąpienia od absorpcji kar, niż za nią przemawiać. Wymierzenie takiej kary prowadziłoby do premiowania sprawcy popełniającego nie jedno, a więcej przestępstw, zatem prowadziłoby do praktycznej bezkarności innych zachowań zabronionych. Całkowitą zasadę absorpcji stosować należy wyjątkowo albo wtedy, gdy wszystkie czyny wykazują bardzo bliską więź podmiotową i przedmiotową, albo orzeczone za niektóre czyny kary są tak minimalne, że w żadnym stopniu nie mogłyby rzutować na karę łączną, albo też istnieją jakieś szczególne okoliczności dotyczące osoby skazanego. Uzupełnieniem powyższego przepisu jest norma zawarta w art. 88 kk zgodnie z którą jeżeli najsurowszą karą orzeczoną za jedno ze zbiegających się przestępstw jest kara dożywotniego pozbawiania wolności, orzeka się tę karę jako karę łączną (zob. wyrok SA w Lublinie z dnia 16.03.2010r., II AKa 57/10, LEX nr 583690; wyrok SA w Lublinie z dnia 25.03.2010r., II AKa 59/10, LEX nr 658856; wyrok SA w Katowicach z dnia 20.05.2008r., II AKa 129/08, Biul.SAKa 2008/3/8; wyrok SN z dnia 19.03.2008 r., IV KK 45/08; wyrok SA w Łodzi z dnia 27.11. 2008r., II AKa 198/08; wyrok SA w Łodzi z dnia 18.11.2008r., II AKa 178/08; por. A. Marek, Komentarz, Kodeks karny, Warszawa 2004, s. 293). Mając na uwadze powyższe rozważania wskazać należy, że w niniejszej sprawie Sąd kierował się zasadą mieszaną- częściowo stosując zasadę absorpcji i częściowo zasadą kumulacji orzeczonych kar, wymierzając skazanemu łącznie karę 2 (dwóch) lat i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności. Sąd uwzględnił stopień zawinienia skazanego, albowiem przestępstw tych dopuścił się z winy umyślnej, wagę tych czynów i ich ilość, a także znaczny stopień ich społecznej szkodliwości. Równocześnie, w ocenie Sądu, w sprawie powyższej nie zachodzą żadne szczególne względy, które uzasadniałyby zastosowanie zasady pełnej absorpcji w odniesieniu do orzeczonych kar jednostkowych. Poza tym na niekorzyść skazanego ewidentnie przemawia jego dotychczasowa wielokrotna karalność. Skazany dopuścił się bowiem wielu przestępstw, co niewątpliwie świadczy o daleko posuniętym procesie jego demoralizacji (karta karna - k. 50). Jako okoliczność przemawiającą na korzyść P. K. Sąd wziął pod uwagę stosunkowo dobrą opinię o nim z zakładu karnego (opinia o skazanym k. 59), która daje podstawę do pozytywnej prognozy na przyszłość. Reasumując, Sąd doszedł do przekonania, że wymierzona kara łączna 2 lata i 4 miesiące pozbawienia wolności spełni cele w zakresie prewencji indywidualnej i ogólnej wobec skazanego. 1.Wymiar Środka karnego Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy łącznym wymiarze środka karnego ------------------------- 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA Zawarte w WYROKU łĄCZNym Zwięźle o powodach uzasadniających inne rozstrzygnięcia z wyroku łącznego, w tym umorzenie postępowania, zaliczenie okresów na poczet kary łącznej Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2. 3. 4. Na podstawie art. 577 kpk Sąd na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie II K 310/18, tj. od dnia 19.04.2021 r. do dnia 23.08.2022 r. Na podstawie art. 576§1 kk Sąd stwierdził, iż połączone wyroki w zakresie nie objętym wyrokiem łącznym podlegają odrębnemu wykonaniu. Sąd odmówił wydania wyroku łącznego co do sprawy II K 500/21 i w tym zakresie postępowanie umorzył. 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 5. 6. Zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. T. S. tytułem wynagrodzenia za obronę skazanego wykonywaną z urzędu kwotę 144 zł powiększoną o kwotę 33,12 zł stanowiącą 23% podatek VAT. Kosztami postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego obciążono Skarb Państwa. 1.PODPIS {KONIEC}Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI