II K 166/19

Sąd Rejonowy w GrudziądzuGrudziądzu2021-10-08
SAOSKarneprzestępstwa skarboweNiskarejonowy
przestępstwo skarboweVATpodatek dochodowyusществplenie podatkudziałalność gospodarczagrzywnafikcyjne transakcjekontrola skarbowa

Sąd Rejonowy w Grudziądzu skazał P. D. za przestępstwa skarbowe polegające na zaniżeniu podatku VAT i dochodowego, orzekając łączną karę grzywny.

Oskarżony P. D. prowadził działalność gospodarczą i dopuścił się naruszeń przepisów podatkowych, zaniżając podatek VAT o 354 641 zł w okresie od lutego 2012 do stycznia 2013 roku oraz podatek dochodowy od osób fizycznych za 2012 rok o 293 408 zł. Sąd Rejonowy w Grudziądzu uznał go winnym obu czynów, wymierzając kary jednostkowe grzywny, a następnie karę łączną 250 stawek dziennych grzywny, przyjmując stawkę dzienną w wysokości 100 zł. Oskarżony został również obciążony kosztami postępowania.

Sąd Rejonowy w Grudziądzu rozpoznał sprawę przeciwko P. D., oskarżonemu o popełnienie przestępstw skarbowych. Oskarżony prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą (...) P. D., dopuścił się naruszenia przepisów podatkowych. W okresie od lutego 2012 roku do stycznia 2013 roku, w deklaracjach podatkowych VAT, podał nieprawdę, zaniżając podatek do wpłaty o łączną kwotę 354 641 zł. Następnie, w zeznaniu podatkowym PIT za 2012 rok, zaniżył dochód uzyskany z pozarolniczej działalności gospodarczej o kwotę 1 544 252 zł, co naraziło podatek dochodowy na uszczuplenie w wysokości 293 408 zł. Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia obu czynów. Za pierwszy czyn (zaniżenie VAT) wymierzył karę 200 stawek dziennych grzywny, a za drugi czyn (zaniżenie podatku dochodowego) karę 150 stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 100 zł. Na podstawie przepisów o karze łącznej, orzeczono wobec oskarżonego karę łączną 250 stawek dziennych grzywny, również po 100 zł za stawkę. Dodatkowo, zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 2 500 zł tytułem opłaty oraz obciążono go kosztami postępowania w kwocie 70 zł. Uzasadnienie wyroku szczegółowo omawia dowody, w tym zeznania świadków i dokumenty, na podstawie których ustalono fakty dotyczące fikcyjnych umów komisu i faktur VAT, które nie dokumentowały rzeczywistych transakcji gospodarczych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, zaniżenie podatku VAT i podatku dochodowego od osób fizycznych poprzez podanie nieprawdy w deklaracjach i zeznaniach podatkowych stanowi przestępstwo skarbowe.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na dowodach wskazujących na brak rzeczywistych transakcji gospodarczych (fikcyjne umowy komisu i faktury VAT), co jednoznacznie świadczy o celowym działaniu oskarżonego w celu zaniżenia należności podatkowych.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
P. D.osoba_fizycznaoskarżony
C. – Skarbowy w T.organ_państwowyoskarżyciel

Przepisy (8)

Główne

k.k.s. art. 56 § 1

Kodeks karny skarbowy

k.k.s. art. 6 § 2

Kodeks karny skarbowy

k.k.s. art. 56 § 2

Kodeks karny skarbowy

k.k.s. art. 39 § 1

Kodeks karny skarbowy

k.k. art. 85 § 1-3

Kodeks karny

k.k. art. 20 § 2

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 627

Kodeks postępowania karnego

u.o.p.k. art. 3 § 1

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak rzeczywistych transakcji gospodarczych z fikcyjnymi kontrahentami (A. M., M. M. (2)) i podmiotami gospodarczymi (Spółka z o.o. w B.), co potwierdzają ustalenia kontroli skarbowej. Niespójności i brak możliwości weryfikacji danych kontrahentów zagranicznych. Kradzież dokumentów spółki (...) jako pretekst do braku księgowości i dokumentacji. Wyjaśnienia oskarżonego sprzeczne z zeznaniami świadków i dowodami z dokumentów.

Godne uwagi sformułowania

podał nieprawdę zaniżając podatek do wpłaty naraził podatek dochodowy od osób fizycznych na uszczuplenie nie dokonał nabyć towarów w oparciu o umowy komisu treść tych umów jest nieprawdziwa dokonywał obrotu towarami, których właścicieli i pochodzenia nie można ustalić nie potrafił podać żadnych danych pozwalających na ich identyfikację sprzedając telefony jako nowe wprowadzał w błąd nabywców nie posiadała żadnych aktualnych lub historycznych danych oraz ksiąg i dokumentów księgowych nie dokumentują rzeczywiście przeprowadzonych transakcji gospodarczych

Skład orzekający

Beata Malinowska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Typowe przypadki przestępstw skarbowych związanych z obrotem towarami i zaniżaniem podatków."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych okoliczności faktycznych związanych z fikcyjnymi transakcjami.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje typowe metody oszustw podatkowych i sposób ich wykrywania przez organy skarbowe, co jest interesujące dla prawników i przedsiębiorców.

Jak fikcyjne transakcje doprowadziły do zarzutów o przestępstwo skarbowe?

Dane finansowe

opłata: 2500 PLN

wydatki postępowania: 70 PLN

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II K 166/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ dnia 08 października 2021 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Beata Malinowska Protokolant: sekr. sąd. Natalia Tomaszewska Przy udziale oskarżyciela: za (...) C. – Skarbowy w T. : P. M. po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 19.11.2019r., 18.02.2020r., 02.02.2021r., 22.06.2021r., 24.09.2021r. sprawy P. D. - s. R. i M. z d. D. , ur. (...) w G. , adres do doręczeń: (...)-(...) G. , ul. (...) , PESEL: (...) , karanego oskarżonego o to, że: prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą (...) P. D. , dopuścił do naruszenia przepisów podatkowych w ten sposób, że: 1. W okresie od lutego 2012 roku do stycznia 2013 roku, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, w deklaracjach podatkowych w zakresie podatku od towarów i usług (...) (...) , złożonych w Urzędzie Skarbowym w G. , podał nieprawdę zaniżając podatek do wpłaty na rachunek Urzędu Skarbowego w G. o łączną kwotę 354.641 zł, a za poszczególne miesiące w deklaracji: - za styczeń, złożonej 23 lutego 2012 roku o 25 643 zł, - za luty, złożonej 23 marca 2012 roku o 40 546 zł, - za marzec, złożonej 25 kwietnia 2012 roku o 46 105 zł, - za kwiecień, złożonej 25 maja 2012 roku 22 620 zł, - za maj, złożonej 25 czerwca 2012 roku o 19 350 zł, - za czerwiec, złożonej 24 lipca 2012 roku o 38 672 zł, - za lipiec, złożonej 21 sierpnia 2012 roku o 10 203 zł, - za sierpień, złożonej 25 września 2012 roku o 38 984 zł, - za wrzesień, złożonej 24 października 2012 roku o 30 881 zł, - za październik, złożonej 26 listopada 2012 roku o 30 986 zł, - za listopad, złożonej 21 grudnia 2012 roku o 34 430 zł, - za grudzień, złożonej 25 stycznia 2013 roku o 16 221 zł, narażając i powodując uszczuplenie w podatku od towarów i usług w wysokości 354.641 zł, tj. o czyn z art. 56 § 1 kks w zw. z art. 6 § 2 kks 2. w 2013 r. w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych (...) za 2012 r., złożonym w Urzędzie Skarbowym w G. w dniu 29 kwietnia 2013 roku podał nieprawdę poprzez zaniżenie dochodu uzyskanego z pozarolniczej działalności gospodarczej o kwotę 1.544.252 zł w wyniku czego naraził podatek dochodowy od osób fizycznych za 2012 r.. na uszczuplenie w wysokości 293..408 zł, tj. o czyn z art. 56 § 2 kks orzekł: 1. Oskarżonego P. D. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie 1-szym aktu oskarżenia, tj. przestępstwa skarbowego z art. 56 § 1 kks w zw. z art. 6 § 2 kks i za to na podstawie art. 56 § 1 kks wymierza mu karę 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej z nich za równoważną kwocie 100 zł (stu złotych), 2. Oskarżonego P. D. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie 2-gim aktu oskarżenia, tj. przestępstwa skarbowego z art. 56 § 2 kks i za to na podstawie art. 56 § 2 kks wymierza mu karę 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej z nich za równoważną kwocie 100 zł (stu złotych), 3. Na podstawie art. 39 § 1 kks oraz art. 85 § 1-3 k.k. w zw. z art. 20 § 2 kks w miejsce kar jednostkowych orzeka wobec oskarżonego karę łączną 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej z nich za równoważną kwocie 100 zł (stu złotych), 4. Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 2.500,00 złotych tytułem opłaty oraz obciąża go poniesionymi wydatkami postępowania w kwocie 70 złotych. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 166/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. P. D. prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą (...) P. D. , dopuścił do naruszenia przepisów podatkowych w ten sposób, że: 3. W okresie od lutego 2012 roku do stycznia 2013 roku, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, w deklaracjach podatkowych w zakresie podatku od towarów i usług (...) (...) , złożonych w Urzędzie Skarbowym w G. , podał nieprawdę zaniżając podatek do wpłaty na rachunek Urzędu Skarbowego w G. o łączną kwotę 354.641 zł, a za poszczególne miesiące w deklaracji: - za styczeń, złożonej 23 lutego 2012 roku o 25 643 zł, - za luty, złożonej 23 marca 2012 roku o 40 546 zł, - za marzec, złożonej 25 kwietnia 2012 roku o 46 105 zł, - za kwiecień, złożonej 25 maja 2012 roku 22 620 zł, - za maj, złożonej 25 czerwca 2012 roku o 19 350 zł, - za czerwiec, złożonej 24 lipca 2012 roku o 38 672 zł, - za lipiec, złożonej 21 sierpnia 2012 roku o 10 203 zł, - za sierpień, złożonej 25 września 2012 roku o 38 984 zł, - za wrzesień, złożonej 24 października 2012 roku o 30 881 zł, - za październik, złożonej 26 listopada 2012 roku o 30 986 zł, - za listopad, złożonej 21 grudnia 2012 roku o 34 430 zł, - za grudzień, złożonej 25 stycznia 2013 roku o 16 221 zł, narażając i powodując uszczuplenie w podatku od towarów i usług w wysokości 354.641 zł, tj. dopuścił się czynu z art. 56 § 1 kks w zw. z art. 6 § 2 kks 4. w 2013 r. w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych (...) za 2012 r., złożonym w Urzędzie Skarbowym w G. w dniu 29 kwietnia 2013 roku podał nieprawdę poprzez zaniżenie dochodu uzyskanego z pozarolniczej działalności gospodarczej o kwotę 1.544.252 zł w wyniku czego naraził podatek dochodowy od osób fizycznych za 2012 r.. na uszczuplenie w wysokości 293..408 zł, tj. dopuścił się czynu z art. 56 § 2 kks Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Czyn 1 i 2 W 2012r. P. D. prowadził działalność gospodarczą pod nazwą PITY P. D. w G. . Był zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług., dokonującym miesięcznych rozliczeń z tego podatku w Urzędzie Skarbowym w G. . Przeważającym przedmiotem jego działalności była działalność w zakresie handlu telefonami komórkowymi , tabletami i laptopami. Nabywanymi od osób prawnych i osób fizycznych. Zakup telefonów dokumentowany był umowami kupna -sprzedaży , umowami komisu , fakturami VAT oraz fakturami VAT marża. Działalność gospodarcza była prowadzona w G. na ul. (...) . Sprzedaż odbywała się również za pomocą portalu Allegro. Obrót był ewidencjonowany przy zastosowaniu kas rejestrujących oraz za pomocą faktur VAT i VAT marża. W wyniku kontroli przeprowadzonej przez (...) w T. Delegatura w B. stwierdzono, że P. D. w objętym badaniem okresie tj. od stycznia do grudnia 2012r., nie dokonał nabyć towarów w oparciu o umowy komisu , na których jako komitentów wskazano zagraniczne osoby fizyczne A. M. i M. M. (2) oraz w oparciu o faktury VAT i VAT marża , na których jako sprzedawcę wskazano (...) Spółka z o.o. W wyniku tego działania niesłusznie opodatkował na zasadach VAT marża sprzedaż telefonów komórkowych i tabletów pochodzących rzekomo od tych dostawców , co w konsekwencji spowodowało zaniżenie kwoty podatku do wpłaty na rachunek urzędu skarbowego łącznie o 354 641,00 zł. Umowy komisu na których jako komitentów wskazano A. M. i M. M. (2) nie zawierały szczegółowego opisu rzeczy będącej przedmiotem umowy komisu i w umowach tych nie wyszczególniono cech dokumentu pozwalających na ustalenie tożsamości tych osób. Pracownicy P. D. pomimo, że podpisywali się na umowach z komitentem o nazwisku A. M. , to nie weryfikowali danych osobowych tego komitenta. Nie dokonywali z nim rozliczeń, oraz nie przyjmowali rzeczy wstawionych w komis przez taką osobę. Umowy z tym komitentem dostawali do podpisu od P. D. . Odbywało się to najczęściej na koniec miesiąca – co oznacza ,że podpisywali je w datach innych niż widnieją na umowie. Nie potrafili wyjaśnić czy A. M. to kobieta , mężczyzna czy też podmiot gospodarczy. Zdaniem niektórych pracowników miał to być mężczyzna. Na podstawie danych internetowych ustalono ,że pod adresem wskazanym na umowach komisu widnieją A. M. – kobieta o arabskich rysach urodzona w (...) r. Pracownicy nie widzieli telefonów , które przywoziła ta osoba bowiem wszystkie rozliczenia z tą osobą przeprowadzał P. D. . Na umowach widniały różne podpisy tego komitenta. Dane wskazane na umowach komisu zawartych przez P. D. nie pozwoliły też na ustalenie istnienia M. M. (2) , który rzekomo mieszkał pod wskazanym w umowie adresem. W wyniku analizy danych na mapach G. ustalono ,że na ternie działki w B. w (...) znajduje się teren zielony i zalesiony. Nie ma tam żadnego budynku w którym mógłby mieszkać M. M. (2) . P. D. nie posiadał żadnych danych pozwalających na identyfikację zagranicznych kontrahentów z którymi rzekomo przeprowadził tak dużą ilość transakcji handlowych o tak dużej wartości i z którymi , biorąc pod uwagę daty zawieranych umów musiałby spotykać się wielokrotnie. Umowy zawierane z krajowymi osobami fizycznymi takie dane zawierały. Wobec powyższego (...) w T. Delegatura w B. uznał , że w rzeczywistości nie doszło do zawarcia umów komisu z A. M. i M. M. (2) ,ponieważ pomimo zachowania poprawnej formy , treść tych umów jest nieprawdziwa. P. D. dokonywał obrotu towarami , których właścicieli i pochodzenia nie można ustalić. Nie potrafił podać żadnych danych pozwalających na ich identyfikację . P. D. posiadał wiedzę ,że telefony te były przeznaczone do utylizacji , posiadały nieoryginalne opakowania , starą płytę główną i nową obudowę . Pomimo tego nie dokonał sprawdzenia pochodzenia tych towarów , nie zidentyfikował kontrahentów , a sprzedając telefony jako nowe wprowadzał w błąd nabywców. W ewidencji księgowej P. D. znajdowało się 13 faktur zakupu VAT marża i faktur VAT z zastosowaniem zwolnienia na których jako sprzedawcę wskazano (...) Spółka z o.o. w B. na łączną kwotę 345.960, 04 zł. Nie było możliwości przeprowadzenia czynności sprawdzających w tej Spółce ponieważ nie posiadała żadnych aktualnych lub historycznych danych oraz ksiąg i dokumentów księgowych , ponieważ wszystkie dokumenty księgowe Spółki wraz z przenośnym komputerem zostały skradzione. Spółka nie podjęła żadnych czynności związanych z odtworzeniem dokumentów. Osobą odpowiedzialną za księgowość Spółki był M. R. - jedyny jej wspólnik . Spółka w okresie jej istnienia nie sporządzała rocznych sprawozdań finansowych. Nie miał on zbyt dużego pojęcia o księgowości dlatego nie sporządzono bilansu rocznego oraz rachunku wyniku. Nie potrafił określić z jakich źródeł pochodziły towary sprzedawane przez Spółkę (...) do firmy (...) . Transakcje w większości nie doszły do skutku. Nie znał zasad wystawiania faktur VAT marża. Zapłata była księgowana ale M. R. nie potrafił wyjaśnić gdzie i w jaki sposób. Nie potrafił podać powodów zastosowania dla niektórych transakcji zwolnienia z podatku od towarów i usług. Faktury VAT nie zostały ujęte w rejestrach VAT ponieważ takich rejestrów nie prowadzono. . Pracownicy Spółki (...) nie uczestniczyli w transakcjach z P. D. i nie mieli z nim kontaktu. Nie wiedzieli skąd pochodził towar wymieniony na fakturach , nigdy nie przyjmowali takiej ilości telefonów. Prezes Spółki (...) M. K. pełniła funkcję wyłącznie dla celów reprezentacyjnych . Nie posiadała jakichkolwiek informacji o jej działalności . Wobec powyższego (...) w T. Delegatura w B. uznał , że Spółka (...) nie dokonała sprzedaży towaru na rzecz P. D. . Zarówno umowy komisu , na których jako komitentów wskazano A. M. i M. M. (2) , jak również faktury VAT , na których jako wystawcę wskazano (...) Spółka z o.o. nie dokumentują rzeczywiście przeprowadzonych transakcji gospodarczych z firmą (...) . W związku z powyższym P. D. , w złożonym w Urzędzie Skarbowym w G. w dniu 29 kwietnia 2013 roku zeznaniu (...) za 2012 r zaniżył dochód uzyskany z pozarolniczej działalności gospodarczej o kwotę 1.544.252 zł w wyniku czego naraził podatek dochodowy od osób fizycznych za 2012 r.. na uszczuplenie w wysokości 293..408 zł. Decyzja Naczelnika (...) w T. Analiza Protokół z badania ksiąg podatkowych Zeznania świadka K. K. Zeznanie podatkowe PIT- 36L za 2012r. i kserokopie deklaracji VAT (...) Protokół oględzin Kopie faktur Zeznania świadka M. S. (1) Zeznania świadka J. G. Zeznania świadka M. G. Zeznania świadka A. W. Zeznania świadka M. R. Zeznania świadka M. S. (2) Zeznania świadka M. B. Zeznania świadka E. K. Protokoły wyjaśnień Historia operacji na rachunku Decyzja Dyrektora I. Administracji Skarbowej we W. Decyzja Dyrektora I. Administracji Skarbowej w B. Decyzja Naczelnika II Urzędu Skarbowego w B. k. 4-15, 18-26, 321-347 k, 27-41 k. 43-66 k. 434, 74v-75 , k. 84-99, 320 k.101 k. 105-113, 153-167 k. 421v, 115- 116 k. 436v, 118-119 k. 421v-422 121-122 k. 422, 124-125 k. 433v-434, 127-128 k. 422v, 135-136 k.422v, 138-139 k. 433v, 141-142 k. 148 – 149 k. 150-151 k. 253-274, 276-287 k. 354-362 k. 397-414 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty OCena DOWOdów 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.Czyny przypisany oskarżonemu w pkt. 1 i 2 wyroku Zeznania świadka K. K. Zeznania świadka M. S. (1) Zeznania świadka J. G. Zeznania świadka M. G. Zeznania świadka A. W. Zeznania świadka M. R. Zeznania świadka M. S. (2) Zeznania świadka M. B. Zeznania świadka E. K. Decyzja Naczelnika (...) w T. Analiza Protokół z badania ksiąg podatkowych Zeznanie podatkowe PIT- 36L za 2012r. i kserokopie deklaracji VAT (...) Protokół oględzin Kopie faktur Protokoły wyjaśnień Historia operacji na rachunku Decyzja Dyrektora I. Administracji Skarbowej we W. Decyzja Dyrektora I. Administracji Skarbowej w B. Decyzja Naczelnika II Urzędu Skarbowego w B. Sąd dał wiarę zeznniom świadka K. K. albowiem znalazły one odzwierciedlenie w decyzjach Naczelnika (...) w T. wydanych w sprawie zobowiązań podatkowych P. D. za 2012r. oraz w zeznaniach świadków M. S. (1) , J. G. , M. G. , A. W. , M. R. M. S. (2) , M. B. i E. K. . Umowy komisu na których jako komitentów wskazano A. M. i M. M. (2) nie zawierały szczegółowego opisu rzeczy będącej przedmiotem umowy komisu i w umowach tych nie wyszczególniono cech dokumentu pozwalających na ustalenie tożsamości tych osób. Pracownicy P. D. pomimo, że podpisywali się na umowach z komitentem o nazwisku A. M. , to nie weryfikowali danych osobowych tego komitenta. Nie dokonywali z nim rozliczeń, oraz nie przyjmowali rzeczy wstawionych w komis przez taką osobę. Umowy z tym komitentem dostawali do podpisu od P. D. . Odbywało się to najczęściej na koniec miesiąca – co oznacza ,że podpisywali je w datach innych niż widnieją na umowie. Nie potrafili wyjaśnić czy A. M. to kobieta , mężczyzna czy też podmiot gospodarczy. Zdaniem niektórych pracowników miał to być mężczyzna. Na podstawie danych internetowych ustalono ,że pod adresem wskazanym na umowach komisu widnieją A. M. – kobieta o arabskich rysach urodzona w (...) r. Pracownicy nie widzieli telefonów , które przywoziła ta osoba bowiem wszystkie rozliczenia z tą osobą przeprowadzał P. D. . Na umowach widniały różne podpisy tego komitenta. Dane wskazane na umowach komisu zawartych przez P. D. nie pozwoliły też na ustalenie istnienia M. M. (2) , który rzekomo mieszkał pod wskazanym w umowie adresem. W wyniku analizy danych na mapach G. ustalono ,że na ternie działki w B. w (...) znajduje się teren zielony i zalesiony. Nie ma tam żadnego budynku w którym mógłby mieszkać M. M. (2) . P. D. nie posiadał żadnych danych pozwalających na identyfikację zagranicznych kontrahentów z którymi rzekomo przeprowadził tak dużą ilość transakcji handlowych o tak dużej wartości i z którymi , biorąc pod uwagę daty zawieranych umów musiałby spotykać się wielokrotnie. Umowy zawierane z krajowymi osobami fizycznymi takie dane zawierały. Wobec powyższego (...) w T. Delegatura w B. uznał , że w rzeczywistości nie doszło do zawarcia umów komisu z A. M. i M. M. (2) ,ponieważ pomimo zachowania poprawnej formy , treść tych umów jest nieprawdziwa. P. D. dokonywał obrotu towarami , których właścicieli i pochodzenia nie można ustalić. Nie potrafił podać żadnych danych pozwalających na ich identyfikację . P. D. posiadał wiedzę ,że telefony te były przeznaczone do utylizacji , posiadały nieoryginalne opakowania , starą płytę główną i nową obudowę . Pomimo tego nie dokonał sprawdzenia pochodzenia tych towarów , nie zidentyfikował kontrahentów , a sprzedając telefony jako nowe wprowadzał w błąd nabywców. Spółka (...) nie posiadała żadnych aktualnych lub historycznych danych oraz ksiąg i dokumentów księgowych , ponieważ wszystkie dokumenty księgowe Spółki wraz z przenośnym komputerem zostały skradzione. Spółka nie podjęła żadnych czynności związanych z odtworzeniem dokumentów. Osobą odpowiedzialną za księgowość Spółki był M. R. - jedyny jej wspólnik . Spółka w okresie jej istnienia nie sporządzała rocznych sprawozdań finansowych. Nie miał on zbyt dużego pojęcia o księgowości dlatego nie sporządzono bilansu rocznego oraz rachunku wyniku. Nie potrafił określić z jakich źródeł pochodziły towary sprzedawane przez Spółkę (...) do firmy (...) . Transakcje w większości nie doszły do skutku. Nie znał zasad wystawiania faktur VAT marża. Zapłata była księgowana ale M. R. nie potrafił wyjaśnić gdzie i w jaki sposób. Nie potrafił podać powodów zastosowania dla niektórych transakcji zwolnienia z podatku od towarów i usług. Faktury VAT nie zostały ujęte w rejestrach VAT ponieważ takich rejestrów nie prowadzono. . Pracownicy Spółki (...) nie uczestniczyli w transakcjach z P. D. i nie mieli z nim kontaktu. Nie wiedzieli skąd pochodził towar wymieniony na fakturach , nigdy nie przyjmowali takiej ilości telefonów. Prezes Spółki (...) M. K. pełniła funkcję wyłącznie dla celów reprezentacyjnych . Nie posiadała jakichkolwiek informacji o jej działalności . Wobec powyższego (...) w T. Delegatura w B. uznał , że Spółka (...) nie dokonała sprzedaży towaru na rzecz P. D. . Zarówno umowy komisu , na których jako komitentów wskazano A. M. i M. M. (2) , jak również faktury VAT , na których jako wystawcę wskazano (...) Spółka z o.o. nie dokumentują rzeczywiście przeprowadzonych transakcji gospodarczych z firmą (...) . Sąd dał wiarę zeznaniom świadków M. S. (1) , J. G. , M. S. (2) , M. B. i E. K. oraz częściowo M. R. , M. G. i A. W. albowiem były one konsekwentne i znalazły potwierdzenie w zeznaniach świadka K. K. oraz w decyzjach Naczelnika (...) w T. wydanych w sprawie zobowiązań podatkowych P. D. za 2012r. Sad nie dał jednak wiary zeznaniom świadka M. R. odnośnie tego ,że transakcje z firmą (...) w 2012r. faktycznie miały miejsce gdyż były one w tym zakresie sprzeczne z zeznaniami świadka K. K. . M. R. nie potrafił określić z jakich źródeł pochodziły towary sprzedawane przez Spółkę (...) do firmy (...) . Transakcje w większości nie doszły do skutku. Nie znał zasad wystawiania faktur VAT marża. Zapłata była księgowana ale M. R. nie potrafił wyjaśnić gdzie i w jaki sposób. Nie potrafił podać powodów zastosowania dla niektórych transakcji zwolnienia z podatku od towarów i usług. Faktury VAT nie zostały ujęte w rejestrach VAT ponieważ takich rejestrów nie prowadzono. . Pracownicy Spółki (...) nie uczestniczyli w transakcjach z P. D. i nie mieli z nim kontaktu. Nie wiedzieli łskąd pochodził towar wymieniony na fakturach , nigdy nie przyjmowali takiej ilości telefonów. Prezes Spółki (...) M. K. pełniła funkcję wyłącznie dla celów reprezentacyjnych . Nie posiadała jakichkolwiek informacji o jej działalności . Wobec powyższego (...) w T. Delegatura w B. uznał , że Spółka (...) nie dokonała sprzedaży towaru na rzecz P. D. . Sąd nie dał też wiary zeznaniom świadków A. W. i M. G. odnośnie tego ,że widzieli komitenta A. M. albowiem były one sprzeczne z zeznaniami świadka K. U. komisu na których jako komitentów wskazano A. M. i M. M. (2) nie zawierały szczegółowego opisu rzeczy będącej przedmiotem umowy komisu i w umowach tych nie wyszczególniono cech dokumentu pozwalających na ustalenie tożsamości tych osób. Pracownicy P. D. pomimo, że podpisywali się na umowach z komitentem o nazwisku A. M. , to nie weryfikowali danych osobowych tego komitenta. Nie dokonywali z nim rozliczeń, oraz nie przyjmowali rzeczy wstawionych w komis przez taką osobę. Umowy z tym komitentem dostawali do podpisu od P. D. . Odbywało się to najczęściej na koniec miesiąca – co oznacza ,że podpisywali je w datach innych niż widnieją na umowie. Nie potrafili wyjaśnić czy A. M. to kobieta , mężczyzna czy też podmiot gospodarczy. Zdaniem niektórych pracowników miał to być mężczyzna. Na podstawie danych internetowych ustalono ,że pod adresem wskazanym na umowach komisu widnieją A. M. – kobieta o arabskich rysach urodzona w (...) r. Pracownicy nie widzieli telefonów , które przywoziła ta osoba bowiem wszystkie rozliczenia z tą osobą przeprowadzał P. D. . Na umowach widniały różne podpisy tego komitenta. Dane wskazane na umowach komisu zawartych przez P. D. nie pozwoliły też na ustalenie istnienia M. M. (2) , który rzekomo mieszkał pod wskazanym w umowie adresem. W wyniku analizy danych na mapach G. ustalono ,że na ternie działki w B. w (...) znajduje się teren zielony i zalesiony. Nie ma tam żadnego budynku w którym mógłby mieszkać M. M. (2) . P. D. nie posiadał żadnych danych pozwalających na identyfikację zagranicznych kontrahentów z którymi rzekomo przeprowadził tak dużą ilość transakcji handlowych o tak dużej wartości i z którymi , biorąc pod uwagę daty zawieranych umów musiałby spotykać się wielokrotnie. Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów , pism i protokołów zebranym w sprawie , uznając je za w pełni wiarygodne i nie znajdując podstaw do kwestionowania ich autentyczności. 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.Czyn przypisany oskarżonemi w pkt. 1 i 2 wyroku Wyjaśnienia oskarżonego P. D. Zeznania świadka M. R. Zeznania świadka M. G. , Zeznania świadka A. W. . Świadek K. S. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego P. D. albowiem były one zupełnie sprzeczne z zeznaniami świadków K. K. , M. S. (1) , J. G. , M. S. (2) , M. B. i E. K. oraz z decyzjami Naczelnika (...) w T. wydanymi w sprawie zobowiązań podatkowych P. D. za 2012r. Umowy komisu na których jako komitentów wskazano A. M. i M. M. (2) nie zawierały szczegółowego opisu rzeczy będącej przedmiotem umowy komisu i w umowach tych nie wyszczególniono cech dokumentu pozwalających na ustalenie tożsamości tych osób. Pracownicy P. D. pomimo, że podpisywali się na umowach z komitentem o nazwisku A. M. , to nie weryfikowali danych osobowych tego komitenta. Nie dokonywali z nim rozliczeń, oraz nie przyjmowali rzeczy wstawionych w komis przez taką osobę. Umowy z tym komitentem dostawali do podpisu od P. D. . Odbywało się to najczęściej na koniec miesiąca – co oznacza ,że podpisywali je w datach innych niż widnieją na umowie. Nie potrafili wyjaśnić czy A. M. to kobieta , mężczyzna czy też podmiot gospodarczy. Zdaniem niektórych pracowników miał to być mężczyzna. Na podstawie danych internetowych ustalono ,że pod adresem wskazanym na umowach komisu widnieją A. M. – kobieta o arabskich rysach urodzona w (...) r. Pracownicy nie widzieli telefonów , które przywoziła ta osoba bowiem wszystkie rozliczenia z tą osobą przeprowadzał P. D. . Na umowach widniały różne podpisy tego komitenta. Dane wskazane na umowach komisu zawartych przez P. D. nie pozwoliły też na ustalenie istnienia M. M. (2) , który rzekomo mieszkał pod wskazanym w umowie adresem. W wyniku analizy danych na mapach G. ustalono ,że na ternie działki w B. w (...) znajduje się teren zielony i zalesiony. Nie ma tam żadnego budynku w którym mógłby mieszkać M. M. (2) . P. D. nie posiadał żadnych danych pozwalających na identyfikację zagranicznych kontrahentów z którymi rzekomo przeprowadził tak dużą ilość transakcji handlowych o tak dużej wartości i z którymi , biorąc pod uwagę daty zawieranych umów musiałby spotykać się wielokrotnie. Umowy zawierane z krajowymi osobami fizycznymi takie dane zawierały. Wobec powyższego (...) w T. Delegatura w B. uznał , że w rzeczywistości nie doszło do zawarcia umów komisu z A. M. i M. M. (2) ,ponieważ pomimo zachowania poprawnej formy , treść tych umów jest nieprawdziwa. P. D. dokonywał obrotu towarami , których właścicieli i pochodzenia nie można ustalić. Nie potrafił podać żadnych danych pozwalających na ich identyfikację . P. D. posiadał wiedzę ,że telefony te były przeznaczone do utylizacji , posiadały nieoryginalne opakowania , starą płytę główną i nową obudowę . Pomimo tego nie dokonał sprawdzenia pochodzenia tych towarów , nie zidentyfikował kontrahentów , a sprzedając telefony jako nowe wprowadzał w błąd nabywców. Spółka (...) nie posiadała żadnych aktualnych lub historycznych danych oraz ksiąg i dokumentów księgowych , ponieważ wszystkie dokumenty księgowe Spółki wraz z przenośnym komputerem zostały skradzione. Spółka nie podjęła żadnych czynności związanych z odtworzeniem dokumentów. Osobą odpowiedzialną za księgowość Spółki był M. R. - jedyny jej wspólnik . Spółka w okresie jej istnienia nie sporządzała rocznych sprawozdań finansowych. Nie miał on zbyt dużego pojęcia o księgowości dlatego nie sporządzono bilansu rocznego oraz rachunku wyniku. Nie potrafił określić z jakich źródeł pochodziły towary sprzedawane przez Spółkę (...) do firmy (...) . Transakcje w większości nie doszły do skutku. Nie znał zasad wystawiania faktur VAT marża. Zapłata była księgowana ale M. R. nie potrafił wyjaśnić gdzie i w jaki sposób. Nie potrafił podać powodów zastosowania dla niektórych transakcji zwolnienia z podatku od towarów i usług. Faktury VAT nie zostały ujęte w rejestrach VAT ponieważ takich rejestrów nie prowadzono. . Pracownicy Spółki (...) nie uczestniczyli w transakcjach z P. D. i nie mieli z nim kontaktu. Nie wiedzieli skąd pochodził towar wymieniony na fakturach , nigdy nie przyjmowali takiej ilości telefonów. Prezes Spółki (...) M. K. pełniła funkcję wyłącznie dla celów reprezentacyjnych . Nie posiadała jakichkolwiek informacji o jej działalności . Wobec powyższego (...) w T. Delegatura w B. uznał , że Spółka (...) nie dokonała sprzedaży towaru na rzecz P. D. . Zarówno umowy komisu , na których jako komitentów wskazano A. M. i M. M. (2) , jak również faktury VAT , na których jako wystawcę wskazano (...) Spółka z o.o. nie dokumentują rzeczywiście przeprowadzonych transakcji gospodarczych z firmą (...) . Sad nie dał wiary zeznaniom świadka M. R. odnośnie tego ,że transakcje z firmą (...) w 2012r. faktycznie miały miejsce gdyż były one w tym zakresie sprzeczne z zeznaniami świadka K. K. . M. R. nie potrafił określić z jakich źródeł pochodziły towary sprzedawane przez Spółkę (...) do firmy (...) . Transakcje w większości nie doszły do skutku. Nie znał zasad wystawiania faktur VAT marża. Zapłata była księgowana ale M. R. nie potrafił wyjaśnić gdzie i w jaki sposób. Nie potrafił podać powodów zastosowania dla niektórych transakcji zwolnienia z podatku od towarów i usług. Faktury VAT nie zostały ujęte w rejestrach VAT ponieważ takich rejestrów nie prowadzono. . Pracownicy Spółki (...) nie uczestniczyli w transakcjach z P. D. i nie mieli z nim kontaktu. Nie wiedzieli skąd pochodził towar wymieniony na fakturach , nigdy nie przyjmowali takiej ilości telefonów. Prezes Spółki (...) M. K. pełniła funkcję wyłącznie dla celów reprezentacyjnych . Nie posiadała jakichkolwiek informacji o jej działalności . Wobec powyższego (...) w T. Delegatura w B. uznał , że Spółka (...) nie dokonała sprzedaży towaru na rzecz P. D. . Sąd nie dał wiary zeznaniom świadków A. W. i M. G. odnośnie tego ,że widzieli komitenta A. M. albowiem były one sprzeczne z zeznaniami świadka K. U. komisu na których jako komitentów wskazano A. M. i M. M. (2) nie zawierały szczegółowego opisu rzeczy będącej przedmiotem umowy komisu i w umowach tych nie wyszczególniono cech dokumentu pozwalających na ustalenie tożsamości tych osób. Pracownicy P. D. pomimo, że podpisywali się na umowach z komitentem o nazwisku A. M. , to nie weryfikowali danych osobowych tego komitenta. Nie dokonywali z nim rozliczeń, oraz nie przyjmowali rzeczy wstawionych w komis przez taką osobę. Umowy z tym komitentem dostawali do podpisu od P. D. . Odbywało się to najczęściej na koniec miesiąca – co oznacza ,że podpisywali je w datach innych niż widnieją na umowie. Nie potrafili wyjaśnić czy A. M. to kobieta , mężczyzna czy też podmiot gospodarczy. Zdaniem niektórych pracowników miał to być mężczyzna. Na podstawie danych internetowych ustalono ,że pod adresem wskazanym na umowach komisu widnieją A. M. – kobieta o arabskich rysach urodzona w (...) r. Pracownicy nie widzieli telefonów , które przywoziła ta osoba bowiem wszystkie rozliczenia z tą osobą przeprowadzał P. D. . Na umowach widniały różne podpisy tego komitenta. Dane wskazane na umowach komisu zawartych przez P. D. nie pozwoliły też na ustalenie istnienia M. M. (2) , który rzekomo mieszkał pod wskazanym w umowie adresem. W wyniku analizy danych na mapach G. ustalono ,że na ternie działki w B. w (...) znajduje się teren zielony i zalesiony. Nie ma tam żadnego budynku w którym mógłby mieszkać M. M. (2) . P. D. nie posiadał żadnych danych pozwalających na identyfikację zagranicznych kontrahentów z którymi rzekomo przeprowadził tak dużą ilość transakcji handlowych o tak dużej wartości i z którymi , biorąc pod uwagę daty zawieranych umów musiałby spotykać się wielokrotnie. Świadek K. S. skorzystała z prawa do odmowy zeznań w tej sprawie . PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1,2 i 3 P. D. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą (...) P. D. , dopuścił do naruszenia przepisów podatkowych w ten sposób, że: 1.W okresie od lutego 2012 roku do stycznia 2013 roku, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru, w deklaracjach podatkowych w zakresie podatku od towarów i usług (...) (...) , złożonych w Urzędzie Skarbowym w G. , podał nieprawdę zaniżając podatek do wpłaty na rachunek Urzędu Skarbowego w G. o łączną kwotę 354.641 zł, a za poszczególne miesiące w deklaracji: - za styczeń, złożonej 23 lutego 2012 roku o 25 643 zł, - za luty, złożonej 23 marca 2012 roku o 40 546 zł, - za marzec, złożonej 25 kwietnia 2012 roku o 46 105 zł, - za kwiecień, złożonej 25 maja 2012 roku 22 620 zł, - za maj, złożonej 25 czerwca 2012 roku o 19 350 zł, - za czerwiec, złożonej 24 lipca 2012 roku o 38 672 zł, - za lipiec, złożonej 21 sierpnia 2012 roku o 10 203 zł, - za sierpień, złożonej 25 września 2012 roku o 38 984 zł, - za wrzesień, złożonej 24 października 2012 roku o 30 881 zł, - za październik, złożonej 26 listopada 2012 roku o 30 986 zł, - za listopad, złożonej 21 grudnia 2012 roku o 34 430 zł, - za grudzień, złożonej 25 stycznia 2013 roku o 16 221 zł, narażając i powodując uszczuplenie w podatku od towarów i usług w wysokości 354.641 zł, tj. dopuścił się czynu z art. 56 § 1 kks w zw. z art. 6 § 2 kks 1. w 2013 r. w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych (...) za 2012 r., złożonym w Urzędzie Skarbowym w G. w dniu 29 kwietnia 2013 roku podał nieprawdę poprzez zaniżenie dochodu uzyskanego z pozarolniczej działalności gospodarczej o kwotę 1.544.252 zł w wyniku czego naraził podatek dochodowy od osób fizycznych za 2012 r.. na uszczuplenie w wysokości 293..408 zł, tj. dopuścił się czynu z art. 56 § 2 kks Na mocy art. 39 par. 1 kks Sąd wymierzył oskarżonemu karę łączną . ☐ 1.4. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 1.5. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 1.6. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 1.7. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności P. D. 1, 2, 3 1 ( odnosi się do czynu 1) 2 ( odnosi się do czynu 2 ) 3 K. łączna Zdaniem Sądu orzeczone wobec oskarżonego kary jednostkowe : za czyn 1– kara 200 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu jednej stawki za równoważnej kwocie 100 zł, za czyn 2 – kara 150 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu jednej stawki za równoważnej kwocie 100 zł są odpowiednie do stopnia ich społecznego niebezpieczeństwa . Orzeczona kara łączna grzywny w wymiarze 250 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu jednej stawki za równoważnej kwocie 100 zł spełni swą funkcję w zakresie prewencji ogólnej jak i funkcję represyjno – wychowawczą. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 4 O kosztach sądowych wobec oskarżonego orzeczono na podstawie art. 627 kpk i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. „O opłatach w sprawach karnych” ( tekst jednolity: Dz.U. z 1983 r. , Nr 49 , poz. 223 ze zm.) biorąc pod uwagę sytuację rodzinną i majątkową oskarżonego oraz wysokość osiąganych przez niego dochodów. 1Podpis

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI